The Cure - Disintegration (1989)

Het beste rockalbum wat ik ooit gehoord heb. Brokkelt me ziel in stukjes en is Sfeervol met de hoofdletter S. Meer kan ik er niet over zeggen.

"You'll be lucky to find a tune on here"

Volgens mij heeft die man maar wat nummers doorgeskipt en een paar negatieve flarden tekst opgezocht. Typisch Engels, dit. Q Magazine staat hier ook vol mee...

Inderdaad kaztor. Q Magazine is dan ook het meest onnozelste wat hier circuleert op muzikaal vlak. Je krijgt er, met alle respect, mongoolse stuiptrekkingen van.

30 maart is het dan zover... DD... oftewel: Disintegration Deluxe.

Damn, heeft Piekhaar het weer voor elkaar, na de cd, en cassettebandje, cd-singles, 12"s en vinyl (toch voor de heb), weet ie me bijna zeker ook voor de DD te strikken... , dat ie maar van dat stukje vlees, wat het hem oplevert, genieten mag.

Voor de balans: Rolling Stone review uit 1989

Een eerste blik op DD:

Disc 1 - is u allen bekend.

Disc 2 - Rarities (1988 - 1989)

Prayers For Rain - RS Home Demo - Instrumental
Pictures of You - RS Home Demo - Instrumental
Fascination Street - RS Home Demo - Instrumental
Homesick - RS Home Demo - Instrumental
Fear of Ghosts - Band Rehearsal - Instrumental
Noheart - Band Rehearsal - Instrumental
Esten - Band Demo - Instrumental
Closedown - Band Demo - Instrumental
Lovesong - Band Demo - Instrumental
Late ( Alt. Version ) - Band Demo - Instrumental
The Same Deep Water As You - - Band Demo - Instrumental
Disintegration - Band Demo - Instrumental
Untitled ( Alt. Version ) - Studio Rough -Instrumental
Babble ( Alt. Version ) - Studio Rough - Instrumental
Plainsong - Studio Rough - Guide Vocal
Last Dance - Studio Rough - Guide Vocal
Lullaby - Studio Rough - Guide Vocal
Out of Mind - Studio Rough - Guide Vocal
Delirious Night - Rough Mix - Vocal
Pirate Ships - ( RS Solo ) Studio Rough Mix

Disc 3 - Entreat Plus - Recorded Live At Wembley Arena 1989

Plainsong
Pictures of You
Closedown
Lovesong
Last Dance
Lullaby
Fascination Street
Prayers For Rain
The Same Deep Water As You
Disintegration
Homesick
Untitled


Alleen Noheart, Esten en Delirious Night zeggen mij niets.
Die demo's zijn altijd wel leuk om een keertje te horen om ze vervolgens nooit meer te draaien. Heel Disintegration live in Wembley (dus ook de overige 4 nummers die niet op Entreat staan) is zeker wel leuk.

Mag je niks van zeggen. Ziet er goed uit.

Moet je voor de gein ook eens het review van Porn lezen van Rolling Stone.

Dat was inderdaad zo, maar ondertussen is de release datum alweer verschoven. Op amazon.uk staat hij nog steeds gepland voor 30 maart, maar dat is dan ook de enige site (naar mijn weten) die deze datum nog hanteert.

Meer realistisch lijkt een late mei release te zijn. Maar het zou mij niet verbazen moest hij tegen dan nog eens uitgesteld worden. En dan nog eens, en dan nog eens, en dan...

(Zie bv. hier.)

Ook daar valt niks op af te dingen.

Nouja, zo goed is die recensie van Disintegration ook niet hoor, als je nagaat dat Rolling Stone de selftitled plaat en Wish die erna kwamen beter vindt
Maar de recensie van Porn komt precies overeen van wat ik van dat stelletje geitenwollen bakkebaarden rockers uit de VS zou verwachten.. niets van begrepen die plaat Misschien is die journalist wel later bij Melodymaker gaan werken en is die recensie van Disintegration daarin ook van hem

Mooie Cure plaat, hoewel ik enige moeite heb met het gegeven dat deze plaat de credits opeist die het eigen "Seventeen seconds" toekomen. Dat is in hun oeuvre een groter ijkpunt dan deze plaat.

Redelijk gedaan, maar wel wat langdradig. Het verveelt toch wel snel, maar 3,5sterren vind ik het zeker waard. Same Deep Water vind ik wel prachtig en nog een aantal anderen. Ben het met Snakeskin eens dat Seventeen Seconds een grote ijkpunt is .

Seventeen Seconds heb ik eigenlijk jarenlang hun beste album gevonden maar meer en meer ging ik mezelf erop betrappen dat ik
Disintegration toch net wat mooier vond.
Dat kan binnenkort zomaar weer anders zijn want het tandem Seventeen Seconds / Faith staan bij mij eigenlijk vanaf de begin jaren 80 op zeer hoog niveau.
De omslag wat betreft dit album kwam bij mij bij het bekijken van de Trilogy DVD waar deze plaat in zijn geheel live op een werkelijk weergaloze wijze werd vertolkt.
Het slotstuk van dit album van Prayers For Rain t/m Untitled is voor mij het beste wat The Cure ooit gemaakt heeft, donker melancholiek breekbaar, tja je kan er vele superlatieven op los laten.

Tijd voor een top 10 plekje?

Daar zit dit album dicht tegenaan.

Ik zou zeggen: ga op je bed liggen in het donker, zet de cd op en laat je meevoeren.

Vanavond languit op de bank beluisterd, ook goed ?

Nee, want hij staat nog steeds niet in je top 10.

Was het wel donker?

Typisch, ik heb juist het tegenovergestelde.
Ik vind de live-registratie op deze dvd op geen enkele wijze recht doen aan het origineel. Het komt allemaal heel vlak en ongeinspireerd op mij over en heb eerlijk gezegd moeite om die show af te kijken.

Mocht je nog twijfelen ...

Cure - Disintegration (Deluxe Edition) | CD WOW! Nederland - cdwow.nl

Mooi dat Babble erop staat met een speciale editie. Een aantal nummers ken ik weer eens niet, weeromtrend het bewijs voor de enorme output van deze legendarische band. Ik moet hem dus hebben!

24 mei is het dan eindelijk zover..

Prayers for Rain en The Same Deep Water as You

De twee Cure songs die mij het meest kunnen bekoren en dan ook het liefst, op redelijk hard volume achter elkaar horen te worden gedraaid.

16 minuten aan drijf, droom, zweef en romantiek.
De wanhoop lijkt in Prayers for Rain nog wel mee te vallen, maar naarmate The Same Deep Water as You verder gaat komt de wanhoop van Smith steeds dichter bij.

Bidden voor de regen en vervolgens belanden in hetzelfde diepe water als jou.
Meneer Smith wist waarschijnlijk niet precies wat hij bedoelde met zijn texten maar dat hij een geweldig poeet was is in dit geval duidelijk.

"kiss me goodbye" pushing out before i sleep
it's lower now and slower now the strangest
twist upon your lips but i don't see and i don't
feel but tightly hold up silently my hands
before my fading eyes and in my eyes your
smile the very last thing before i go, the very last thing before i go, the very last thing before i go...

En langzamerhand drijft hij de luisteraar die niet al te sterk in zijn schoenen staat tot wanhoop.

En daarbij ook de luisteraar die stabiel is en zich niet zo gemakkelijk van de wijs laat brengen :-p

En toch... is het zo verschrikkelijk mooi.
Zo intens, zo ingetogen en zo alles omvattend, spiritueel zou ik bijna willen zeggen.

De synths spelen hierbij een grote rol, zij maken het geheel af.
Roberts gitaarspel is simpel, maar elke snaar is raak en dat, is knap.

Het nummer is gehuld in mist, zoals zo veel nummers van The Cure, je weet niet precies wat er komen gaat.
En toch voelt het ook weer heel veilig.
Een veilige zoektocht door een meer waar zowel waternimfen als kwaadaardige zeemeerminnen zwemmen.

Aan jou de keus met wie je in zee gaat

Ik luister het nummer altijd als ik redelijk goed in mijn vel zit, al kan het ook therapeutisch werken als dit niet het geval is.

Feit is dat The Same Deep Water as You (en eigenlijk ook Prayers for Rain, want ze horen gewoon bij elkaar) gewoon tot de beste nummers van The Cure, zo niet tot een van de beste nummers ooit geschreven behoren.

Woorden schieten mij tekort maar altijd herken ik mezelf in dit nummer, tijdloos en iedereen zou zich er eens in moeten verdiepen.

muismat

Op en top melancholie, deze Disintegration. The Same Deep Water As You is een tranendal van 9 minuten, maar o zo prachtig emotioneel. Met het titelnummer erna mijn grootste twee favorieten van het albums, hoewel het niveau over de hele lijn hoog is. Het is geen makkelijke zit, maar als ik er wel zin in heb, weet de fragiele pracht me telkens weer te bekoren.

4* met kansje op verhoging.