Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)

Van de 3 voor 12 site:

Urban Dance Squad: de band die in de late jaren tachtig, toen de Squad binnen de kortste keren transformeerde van Utrechtse allstar-band tot een act van wereldformaat, die als voornaamste inspirator van Rage Against the Machine zijn sporen zou nalaten op ontelbare in de jaren negentig opgerichte bands.

In mei 1989 nam de band in de Brusselse ICP Studio's met TC Matic-gitarist Jean-Marie Aerts zijn officiele debuutalbum op.

Na een overdonderend optreden tijdens het New Music Seminar in New York, waar de band door de vooloper van het huidige Popinstituut was afgevaardigd, garandeerde major BMG/Ariola de Squad direct een wereldwijde distributiedeal.

In oktober verscheen Mental Floss For The Globe, dat unaniem jubelend ontvangen werd. Even later stond de single Deeper Shade Of Soul op nummer 21 in de Amerikaanse hitlijsten, was de clip ervan in heavy rotation te zien op MTV en tourde de Squad in heel Amerika in het voorprogramma van een van de heetste nieuwe rockacts, Living Colour.

De Amerikaanse successen droegen ertoe bij dat de Utrechters binnen de kortste keren internationaal gezien werden als het Nederlandse antwoord op Fishbone, Living Colour en de Red Hot Chili Peppers, crossoverbands die op dat moment wereldwijd werden opgepikt.

'Urban Dance Squad's mix of rock, rap, funk, ska, folk, hip-hop, and soul signaled the trend toward genre-bending that prevailed in '90s music,' schrijft de toonaangevende Amerikaanse muzieksite allmusic.com over UDS, wijzend op de enorme golf van rapmetalbands die in de jaren '90 de kop op zou steken: van Rage Against The Machine tot System Of A Down; van Limp Bizkit tot Incubus.

Op een andere bekende Amerikaanse muzieksite, MP3.com, staat de Squad op de bandpagina van Rage Against The Machine nog altijd prominent aangekaart in het rijtje 'Roots & Influences'.

Het verhaal dat Rage Against The Machine opgericht zou zijn nadat gitarist Tom Morello een optreden van de Squad had meegemaakt, is een hardnekkig gerucht dat jarenlang hardnekkig de ronde heeft gedaan.

Jepz, leuk verhaal. Wist het meeste natuurlijk, maar toch leuk om weer ff terug te lezen.

Rage Agains the Machine...
Het was een hype, ik heb er ook vaak over gehoord. Maar heb de hype niet meegemaakt, iig ik was me niet bewust van de hype. Laatst hoorde ik een rapper in een nr iets zeggen over RATM. Ik zag dat ze hier op MuMe in de Top250 staan en ze hebben een goed gemiddelde. RATM is metal/Hip-Hop, zo heb ik vernomen. Ik was alleen bang dat de 'rapper' niet veel zou voorstellen, Net als bij de Linkin Park gasten. Heb dan toch een poging gewaagd..

Het eerste nummer valt wel mee. Erg veel herhaling in de raps. En tja, de rapper is inderdaad niet zo heel erg goed nee. Maar ik heb slechter gehoord. Ik heb niet zoveel verstand van al die gitaar dingen enzo, maar hier klonk het niet zo slecht. Al vond ik het volgende nummer, Killing in the Name wel beter klinken. Is ook 1 van de beste nrs van het album. Take the Power Back klinkt ook best goed. Hier vond ik de rapper niet eens zo slecht. Hij heeft een beetje Old Skool manier van rappen. Jammer van Settle for..Het begint best langzaam en dan begint hij te schreeuwen en daar kan ik absoluut niet tegen. Het wisselt steeds af, van langzaam naar dat energie. Deels een geweldig nr, maar deels ook een kutnr. Jammer.. Bullet in the Head vind ik dan wel een goed nr. Ook instrumentaal. Het einde is dan wel wat te. Wake Up is ook 1 van de beste nrs van het album. Klinkt het 'minst Metal'.

Verder is het album hetzelfde. Steeds weer de harde instrumenten en raps over dat de mensen wat moeten doen etc. Sommige goede momenten en dan weer mindere.

Het is een politiek albumpje. Erg veel kritiek enzo. Maar het doet me niet zoveel. Net als Public Enemy. Maar ik vind dit soort albums altijd wel interessant. Ik heb dan ook 2pacalypse Now in mijn top10 en Straight Outta Compton is een geweldig album. Maar het weet me niet altijd te pakken. Zo ook dit niet. Het kinkt wel allemaal leuk en aardig. Maar nergens zoiets van: Wow! De nrs duren ook wat te lang. Wel kan je soms helemaal los gaan. Erg veel energie, maar ik denk dat dat wel is bij de meeste Metal albums (?). Ik zie mijzelf dit niet zo snel meer draaien. Het is niet slecht nee, maar zeker ook niet erg goed. Soms komt het bij mij zelfs niet gemeend over.

3*

Die cover komt me trouwens erg bekend voor..

Dit album bevat heel veel energie en geweldig gitaarspel van Tom Morello. Het kan je ding niet zijn, die Zack de la Rocha vind ik ook maar niks, maar het album bevat wel lekkere agressie die bij mij toch wel gemeend overkomt.

Die cover is van een Japanse monnik ofzo die in de fik stond zonder te janken en ook maar een kick te geven.

de cover is ooit world press photo geweest, van het jaar 1963 als ik mij niet vergis.

Dit is werkelijk HET beste album van Rage Against The Machine.
Evil Empire is ook wel goed (vooral Bulls On Parade) maar hun debut is toch wel het hoogte punt. Mijn favorieten:
Bombtrack, Killing In The Name, Take The Power Back, Bullet In The Head, Know Your Enemy, Wake Up en Fistful Of Steel.
ook leuk dat zanger Maynard Keenan van de Tool meezingt in know your enemy.

Ik geloof dat Maynard keenan James van Tool wel eens in een band met Morrelo heeft gespeeld, maar ook ik kan me natuurlijk vergissen

Ik zou daar toch Settle for nothing en Freedom ook bijzetten... als je dan toch al 7 van de 10 nummers opnoemt, kunnen deze 2 er wel bij denk ik.
Ik persoonlijk heb het vooral voor Know your enemy, vanwege het schitterend intermezzo met MJ Keenan, maar misschien nog vooral door die fantastische intro: prachtig, hoe die funky drum plotsklaps wordt gestopt voor een gitaarriff zoals er maar weinig zijn.

Know your enemy heeft echt een heerlijke riff, word ik persoonlijk lekker opgefokt van, net als killing in the name Pure agressie op dit album, goed gitaarspel en jammer genoeg het enige album van RATM dat het noemen waard is.

Dit lijkt een beetje de algemene opinie te zijn maar ik heb het nooit zo begrepen. Ik vind zelf ook Evil empire en The battle of Los Angeles erg sterke platen.

Op beide platen zijn maar een paar tracks te vinden die echt nog zo'n pure, goeie Morello riff hebben. Op Evil Empire zijn dat people of the sun en bulls on parade en op The Battle.. testify, guerilla radio en sleep now in the fire. De rest is om bij in slaap te vallen zo matigjes en oninteressant.

my opinion

En waarschijnlijk ook het algemene opinie idd

Mooie, voor mij tijdgebonden, pogo-plaat. Optreden (o.a. Pink Pop) waren legendarisch....tegen, ons eigen, UDS optredens kon het echter wat mij betreft niet op!

Dit is de eerste plaat van RATM en de enigste ook (nog), de hype die er geweest zou zijn heb ik niet bewust meegemaakt maar nu ik zo terugdenk zat er bij mij in de klas wel een echte rocker (inclusief hanekam) in de klas (toen ik nog wup was) en die zou dit heel goed gedraaid kunnen hebben toentertijd, het plaatje op de hoes komt we namelijk wel heel bekend voor.

Maar goed, het album rockt gewoon keihard, de raps zijn fel en agressief en ik vind het wel een lekker alternatief voor de bands waarin gezongen wordt, ook de politieke insteek is voor mij wel intressant, ik voel me stiekem toch wel een echte rebel als ik RATM luister

Eigenlijk zijn alleen de fade-outs (laatste stukjes) een beetje te lang soms, is niet erg storend gelukkig.
Beste nummers zijn Wake up en Freedom, maar eigenlijk zijn alle nummers erg sterk.


Ik ga ze in ieder geval opzoeken bij Pinkpop waar ze van de zomer staan!!

Fight the War, F*ck the Norm woehooeee !!

Sowieso een heel bekende foto: http://www.nationaalarchief.nl/vietnam/html/rolmedia_wpp1.htm

Battle Of L.A. moet ik nog steeds checken, maar Evil E. is bets goed idd, zeker als je een van de beste debuut plaaten ooit op moet volgen.

Die riff van Know Your Enemy Tom Morello kon/kan er wat van

Helemaal mee eens, het is weinig bands gegeven zoveel heerlijk in het gehoor liggende en opzwepende gitaarrifs te produceren in hun muziek. Vandaar dat dit ondermeer een van mijn favoriete platen is.

Gisteravond beginnen luisteren naar deze plaat en heel de dag lang met 'Killing In The Name' in m'n hoofd gezeten, echt ongelooflijke verslavende plaat! Zeker een van de ontdekkingen van de laatste tijd voor mij.
Heel goede 'metal' met als uitschieters natuurlijk 'Killing In The Name', 'Township Rebellion', 'Bombtrack' en 'Take The Power Back'.
Zeer goed, 4,5 ster zeker waard

Voor mij is de topper: Bullet in the head :GEWELDIG nummer

@ cinefiel: toch nieuwsgierig hoe je dit 16 jaar geleden hebt kunnen missen

Kwestie van niet geboren zijn, denk ik; heb aan hetzelfde syndroom geleden

smoesjes

Verdeurie, je hebt me door, toen deze plaat uitkwam was ik al een paar maandjes oud

Wat zijn deze gasten een heersers zeg.
Brengt mij zoveel agressie! Teksten zijn ook geweldig, ik zit echt te popelen om ze live te zien (pinkpop en rar).

@ joy: ik geloof toch dat ik ergens op m'n vijfde levensdag 'Killing In The Name' heb horen spelen, maar het is maar een vage herinnering...xD

Maar goed, we spelen dat nummer ook met onze band, en wat is dat toch een heerlijk nummer, kan je eens goed wild bij doen...
Zoals ik al zei is de rest ook top, maar 'Killing' is toch echt wel geweldig

klassieker deze cd....

Heerlijke plaat. Tom Morello kan er wat van ... vooral live trouwens! Kan niet wachten om ze op Pinkpop te zien

Nooit een rock liefhebber geweest en ik denk ook niet dat ik ooit een liefhebber van het genre zal worden. Maar deze cd heb ik wel altijd leuk gevonden. Mede door (de absolute knaller voor mij) Killing in the Name. Dit is dan ook een track die ik regelmatig beluister. De overige tracks luister ik nog zelden maar ook die vind ik zo nu en dan meer dan de moeite waard. Heb verder weinig verstand van dit genre maar dit is mijn favoriete plaat daarin.

Het mooie van deze plaat is dat de nummers zo mooi in elkaar overgaan.
Bullet in the Head en Know Your Enemy zouden best 1 en hetzelfde nummer kunnen zijn, maar toch zijn ze heel anders.
Geniaal album, 5*

Helaas de hype destijds niet meegemaakt, omdat ik toen naar muziek als Bryan Adams en Roxette luisterde. Heerlijk opzwepende plaat die je eigenlijk niet vlak voordat je gaat slapen moet opzetten, want de adrenaline giert dan in je lijf. Gister na deze plaat maar even Sigur Ros opgezet om een beetje bij te komen. Toppers vooralsnog: Killing in the Name, Bullet in the Head en Wake Up.