Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)

Geniale recensie, Dirk Raaf.
Ook precies de reden dat ik zo'n hekel heb aan deze plaat. Doet me teveel aan puberende, boze neven denken.

Volgens mij heeft deric raven geen hekel aan deze plaat van RATM.

Nee, zeker niet.
Ik probeer op een leuke manier de opgekropte kwaadheid te verwoorden.

Geniale reactie weer Delic Raven.

Delic Ravan heeft wel een punt hahaha
Maar de teksten zijn toch echt wel veel meer diepgaand dan dat....als je alleen maar luistert naar de scheldwoorden zoals hoi123 waarschijnlijk gedaan had dan heb je dat niet door nee.

Met alles eens wat je hier zegt, hoi! Zo bedoelde Deric het niet, maar zoals hij het omschrijft is idd voor mij ook de reden waarom ik deze plaat vreselijk vind.

Nee hoor, ik luister echt niet alleen naar de fuck's en de shit's. Maar de semi ''politieke, kijk ons eens boos zijn''-gedachte vind ik eerder gewoon een poging om interessant te zijn. Mislukt bij mij.

En gelukkig is er tenminste één iemand met me eens.

Voor mij gaat het meer om de muziek en die is ijzersterk op dit album. Gisteren origineel binnenkregen en gelijk opgezet. De baspartijen zijn echt om van te smullen! Het geluid is echt geweldig, zelden zo´n goede productie gehoord. Ik gooi er een halfje bovenop. Maar de teksten zijn goed hoor, bestaan zeker niet alleen maar uit scheldwoorden.

Die teksten zijn overigens gewoon goed hoor... Waarschijnlijk de favoriete plaat van Julian Assange.

Niet echt... RatM is duidelijk socialistisch ingesteld, maar Assagne is toch meer een liberaal.
Maar ik moet weer moeilijk doen, zonder muggenzifterij:

Salonsocialistisch dan!

Inderdaad... Net zoals de SPA in België en de PvdA in Nederland

Jullie zijn weer politiek correct

Weer??? Ik vind deze teksten overigens verre van oprecht socialistisch, überhaupt verre van oprecht. Maar daar heb ik al eerder op gereageerd.

Dan bedoelde ik ook meer Ferre Clabau, overigens vind ik de teksten ook niet zo oprecht hoor.
De muziek is gewoon über cool ofzo.

Ataloona, jij bent de eerste persoon die ik ken of hier iets van op MuMe lees die niet prat gaat op de teksten. Ik hoor dat continu als argument waarom de muziek goed zou zijn (ik hoor ook wel de muzikale argumenten natuurlijk). Interessant.

Ik vind de muziek zelf ook geen klap aan (smaken verschillen), maar wel interessant dat ik niet 'naar mijn hoofd geslingerd krijg' dat ik de teksten moet doorzien of zoiets.

Ik vind teksten opzich heel belangrijk maar de muziek is toch het belangrijkst, anders was hier wel een poëziemeter. Overigens vind ik hier de teksten iets te veel naar voren gedrukt, te weinig subtiel. Voor de rest is de muziek gewoon hard ''in your face'' en daar houd ik op z'n tijd wel van.

Ik heb eindelijk tijd gevonden om naar dit album te luisteren. Om eerlijk te zijn is het niet echt een topper van een album, maar hij kan er mee weg. Ik laat dit album behoren tot de mood-albums, aangezien dit album pas echt z'n werk doet wanneer je vol met stress/frustraties zit. Bij een normale luisterbeurt kunnen die zware gitaren irritant werken. De enige hoogtepunten bij een normale luisterbeurt zijn 'Killing In The Name' en 'Wake Up'. Ook moet ik zeggen dat het album beter word naarmate het einde nadert.

Om mijn cijfer voor deze plaat voor de laatste keer - onnodig, ik weet het - te verantwoorden:



Eigenlijk ben ik het totaal met Ataloona eens, op de laatste regel na. De teksten zijn echt niet het belangrijkst, natuurlijk is de muziek belangrijker. Maar ik vind juist de muziek gewoon stompzinnig en puberaal. En daarbij erger ik me ook nog eens aan the fuck's en shit's die om de 3 seconden voorbijkomen en vind ik de achterliggende "politieke gedachtes" gewoon een trieste poging tot intellect.

wlnee, gewoon een regelrechte beukplaat waar je u tegen zet, muzikaal verre van puberaal en stompzinnig

Ik ben het heel vaak met je eens, maar nu echt compleet niet. De muziek is compleet niet stompzinnig of puberaal. En ik vind persoonlijk de fuck´s en shit´s wel meevallen, vooral als je een liveconcert van Slipknot helemaal hebt gezien.

Tja ook niet naar gangsta rap gaan luisteren als je fuck en shit erg vind.
En ik denk dat Scarface niet de favoriete film van Hoi123 is...

Ik word niet gesnopen..



Hangt er vanaf wat voor gangsta rap. Over het algemeen heb ik inderdaad niet zoveel met dat genre nee, maar niet per sé door de fucks en shit's. Zo'n moraalridder ben ik namelijk niet. Hier is het gewoon een extra irritatie, die nog eens bijdraagt aan de (grotere) irritatie die het gebrek aan opbouw, de irritante manier van zingen van De La Rocha, het gebrek aan variatie en nog wat andere dingen. Het werkt gewoon nogal op m'n zenuwen. Maar nogmaals, ik ben echt geen persoon die huilend in een hoekje gaat zitten bij wat fuck's en shit's. Maar overdaad schaadt, ik zou precies even geïrriteerd raken als De La Rocha om de 3 seconden heel hard kaas zou roepen.



Slipknot is ook aardig puberaal.
Maar voor de rest gewoon meningsverschil. Ik vind het namelijk wel stompzinnig en puberaal.



Weer een geval van meningsverschil.

Zet je maar af tegen dit album...

Inderdaad, al dat puberale afzetten tegen dingen... In mijn tijd bouwden we gewoon braaf een moshpit als Killing In The Name gedraaid werd, en stelden we verder geen vragen. Dat waren nog eens tijden (geloof ik).

Als ik eens wist wat een moshpit was

dat verklaard een hoop