Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)

De combinatie rap/metal heb ik ook niet veel mee. Dit soort muziek zal mij niet snel bevallen.

Geef mij Dookie van Green Day uit 1994 maar als het een beetje ruig en puberaal moet zijn uit begin jaren 90.

Popiejopie poppekast muziek zo vind ik het klinken, ach ik snapput gewoon niet. Gewoon niet weggelegd voor mij zoveel intellect in 1 keer.

Dit is overigens helemaal niet puberaal. Die teksten wel een klein beetje, het is maar hoe je het bekijkt. De muziek is ''in your face'' beuken met lekkere funky bas. Greenday is dan weer wel enorm puberaal ricardo

het einde van kiling in the name is echt heerlijk !! ±P

waarom staat settle for nothing zo laag bij favorieten?
Is daar een reden voor die iemand die deze muziek niet vaak luistert niet ziet?
Of zijn die andere nummers zo goed dat die niet in de buurt komt?

Tjah, ge moogt maar 2 nummers kiezen, hé. Ik had het Settle for nothing zeker gegund, maar Freedom en Know your enemy klop je niet zo vlug in mijn aller-tijden-lijstje.

En wat dacht je van Killing in the Name en Bullet in the Head, mijn favorieten.

Ik heb dit album nu toch maar een verdiende plaats in mijn top 10 gegund.

... en later bij nader inzien toch maar vervangen door The Doors. Ach, waarom geen top 20 .

Ik ben vergeten favorieten aan te vinken, nu wel en daar staat Settle for Nothing, heerlijk die uitbarsting in het refrein tegenover de rustige coupletten. Maar bombtrack is mijn torenhoge favoriet van deze goede plaat.

Dit is wel echt heel erg goed. Wake Up is echt zo awesome. Doet me altijd denken aan de eindscene van The Matrix. Staat geen misser op dit album.

4,5!

Toch maar 5*..

Ik heb dezelfde mening eigenlijk. De teksten zijn voor mij altijd wel het belangrijkste maar in dit album vind ik dat dus totaal niet. De muziek is echt super (vooral de basgitaar). Je moet hier wel wat voor in de mood zijn als je dit album wilt beluisteren maar het is en blijft één van de beste albums die ik in mijn bezit heb.

Ik luister zelf eigenlijk muziek over het algemeen niet vanwege de teksten, sommige artiesten wel trouwens. Maar uiteindelijk is het toch de muziek dat telt voor mij. En RATM heeft met dit album gewoon een heerlijk rebelse, aggressieve rockplaat gemaakt. Je hoeft het verder niet met de teksten eens te zijn, maar Zack de la Rocha brengt het toch met veel passie. Ook erg over de top natuurlijk maar dat maakt het ook nog wel eens (onbedoeld) grappig. Verder vind ik het basspel erg lekker funky en het gitaarspel is ontzettend cool en vind ik erg origineel klinken. Die solo's soms ook...machtig mooi. Allemaal heerlijk stevige rockers op dit album. Stem volgt nog zal waarschijnlijk wel rond de 4 of 4,5 uitkomen.

Dit is echt jeugdsentiment voor mij. Ik was zo'n rebelse neopunk en grunge achtige puber toen met een te grote bek en te grote broek met gaten en paars haar en deze muziek paste daar prima bij.

Ik had ook die live maxisingel van Pinkpop. Die vond ik helemaal te gek. Lekker snoeihard in de walkman op het fietsje.

Gelukkig is het redelijk goed met me gekomen al kan ik dit soort muziek nog steeds wel waarderen als ik het op de achtergrond ergens in de verte hoor.

Keihard album! Standaard album op mijn Ipod

Zeker en vast jeugdesentiment maar het album heeft de tand des tijds vlot doorstaan.

Meisje: Oh ja ik vind Rage Against The Machine heel erg goed.
Ik: Wat is je favoriete nummer?
Meisje: I won't Do What You Tell Me
Ik: Zo heet het nummer niet
Meisje: Toch wel hoor, want het wordt erin gezongen.
Ik:

En inmiddels is ze de moeder van je kinderen?

Nee toch niet maar had gekund. Dan had ik nu in Friesland gewoond lol.
Maar de moeder van mijn kinderen houdt ook wel van RATM om het ontopic te houden.

Blijft wel een meesterwerk dit, gisteren de cd gekocht en het klinkt echt mega goed.

Ja RATM krijgt van mij een mooie 4,5 ster. Topmuziek dit waar heerlijk veel energie en een gezonde dosis agressie in zit.

De rants gaan mijn ene oor in en het andere weer uit. Maar toch klinkt het totaalplaatje ontzettend puur. Alsof het in één take is vastgelegd. Apart gitaarwerk en heerlijk baswerk. Met hart en ziel gebracht.

Leuke plaat toch wel.

De productie is misschien wel de beste die ik heb gehoord. Zo zuiver maar niet te overgeproduceerd. Audiofielen in de bladen en op websites gebruiken zelfs het nummer Take The Power Backs om speakers te testen.

Tja, het beste resultaat krijg je vaak door niet de ultieme perfectie na te streven. Gewoon doen wat je op het podium ook doet.
Zoals Cruiff al eens zei: "voetbal is heel simpel, maar het is moeilijk om simpel te spelen."

Eén en ander is wel afhankelijk van persoonlijke voorkeuren natuurlijk. Overigens vind ik opvolger Evil Empire ook zo'n gave productie hebben. Een heel klein tikkie zwaarder, maar ook heel erg live.

Fuck you i won't do what you tell me!

Vandaag weer eens beluisterd. Prima plaat, maar het doet me niet zoveel meer als een paar jaar terug. Bij de afsluiter moest ik opeens denken aan Mel Gibson in Braveheart, dat gaat er vanaf nu nooit meer uit ben ik bang.

Wat ik niet kan begrijpen is waarom dit album in de top 250 staat, zo een klassieker is het helemaal niet. Voor mij is dit meer puberale rock-muziek (ik kon het niet laten om te generaliseren) met één echte uitschieter Killing in the Name.

Dit is naar mijn mening alleen al een klassieker omdat er weinig albums met zo'n goede combinatie van rap en rock zijn gemaakt. Bovendien is de kans groot dat er in een top 250 albums voorkomen die je niet pruimt. Maar om bij die albums dan te gaan roepen dat het geen klassiekers zijn is jouw mening, maar wel een beetje puberaal.

Nou ja, hij geeft aan dat hij niet kan begrijpen dat het in de top 250 staat. Dat lijkt me een goudeerlijk statement dat barstensvol zelfkennis zit.

Eens. Alleen hij presenteert ook als feit dat dit geen klassieker is.

Wat heeft productie met zuiver te maken.

Je hoeft dit echt niet te draaien om de speakers te testen. Speakers testen kun je met alle muziek mits het goed gemasterd is.

Een klassieker dit album. Uniek in zijn soort.

1 nadeeltje voor dit unieke meesterwerk, ja daar heb je het weer, hij clipt een beetje, soms zelfs een beetje erg.