menu

AC/DC - Powerage (1978)

mijn stem
3,96 (346)
346 stemmen

Australiƫ
Rock
Label: Albert

  1. Rock 'N' Roll Damnation * (3:37)
  2. Down Payment Blues (6:03)
  3. Gimme a Bullet (3:21)
  4. Riff Raff (5:11)
  5. Sin City (4:45)
  6. What's Next to the Moon (3:31)
  7. Gone Shootin' (5:05)
  8. Up to My Neck in You (4:13)
  9. Kicked in the Teeth (4:03)
  10. Cold Hearted Man * (3:15)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 36:12 (43:04)
zoeken in:
avatar van Boenga
5,0
AOVV schreef:
bluesy rock 'n roll

Ik ben helemáál geen liefhebber van hardrock, en heb AC/DC in de Bon Scott-periode ook nooit als een hardrock band beschouwd. Een zeer fijne mix van blues en stevige rock'n'roll, wat geen synoniem is van hardrock. Bijgevolg blij deze omschrijving hier te lezen. ??

avatar van riesj68
5,0
40e sterfdag Bon Scott. Een ererondje voor Powerage vandaag

R.IP.

avatar van jorro
4,0
Vandaag mijn stem verhoogd naar 4*. Ik zag het album op 86 staan in de Oor jaarlijst 1978 en ook dat vind ik te karig. Heerlijke powerrock dit. Met Rock 'N' Roll Damnation wordt gelijk de goede toon gezet. Maar Down Payment Blues is nog veel beter. Één van de betere AC/DC nummers. Gimme a Bullet, Riff Raff en Sin City zijn ook helemaal OK, waarna What's Next to the Moon een dipje is. Verder is het weer genieten tot en met Kicked in the Teeth.

avatar van Pitchman
5,0
Ik weet niet of het eerder ter sprake kwam , maar de cd versie en de elpee betreffen twee andere mixen oftewel opnamen die anders klinken met extra gitaar breaks of extra achtergrondzang. Zelfs Bon Scott zingt af en toe een woordje meer. Viel me eigenlijk meteen op toen ik in de jaren 80 en 90 de cd's kocht.Dat hoor je helemaal in het nummer What's Next to the Moon. Lijkt wel een andere song. Heel vreemd. Vroeger in de jaren 70 helemaal grijs gedraaid, daarom viel het mij gelijk op.
Het begin van Kicked in the Teeth is ook anders. Bon zingt anders. En eigenlijk waardeloos dat Cold Hearted Man er niet meer op staat en op de elpee wel. Ruimte zat zou je zeggen. Maar het zal wel komen omdat ze de USA release hebben overgenomen ipv de Europese. Heel vreemd.
Neemt niet weg dat het een geweldige plaat is.

avatar van spinout
4,0
Dat was mij ook al opgevallen. Vreemd. Ik heb hem ook op LP en CD, maar draai geen LP's meer. Gelukkig staat ie op Spotify op Iron Man 2, al is ook deze versie anders.

avatar van Ketwiezel
Voor Ketwiezel is dit het beste album uit de Bon Scott periode: lekker bluesy en melangolisch... teksten uit het hart. Daarnaast staan hier ook een aantal keiharde nummers op met ongelooflijk snelle en strakke solo's van die kleine dwerg met die korte broek.
De riffs zijn meesterlijk: Down Payment Blues, Gone Shootin', What's Next to the Moon, Gimme a Bullet...en natuurlijk: Riff Raff... geniaal spul! Ik was overigens de trotse bezitter van 'de Europese persing' en die had een iets andere tracklist en een aantal nummers waren ook iets anders afgemixt en anders ingezongen. (Er blijkt overigens ook nog een versie van dit album te bestaan waar Rock 'n' Roll Damnation niet op staat).
Qua diepgang en vernuft zou het voor Ketwiezel niet beter meer worden na Powerage (alhoewel Back in Black ook niet echt verkeerd klinkt... dat dan toch ook weer wel toch ook wel weer wel...toch?!).

Tracklisting 'Europese persing':
Kant A: 1) Rock 'n'Roll Damnation; 2) Gimme a Bullet; 3) Down Payment Blues; 4) Gone Shootin'; 5) Riff Raff;
Kant B: 1) Sin City; 2) Up to my Neck in You; 3) What's Next to the Moon; 4) Cold Hearted Man; 5) Kicked in the Teeth.

avatar van B.Robertson
4,5
Er is al veel gezegd over de verschillen in Australische- en Europese uitgaven van AC/DC. Bij Powerage heb ik het als volgt opgelost: ik zet eerst een Duitse herdrukelpee op om met Rock 'n Roll Damnation te beginnen, en wissel vervolgens de plaat om voor een originele Engelse persing om met Gimme a Bullet te continueren.

avatar van RonaldjK
4,5
Er zijn grammofoonplaatjes waarbij mijn voeten vanzelf gaan meetikken. Vanochtend nog: na een douche betrapte ik tijdens het afdrogen de rechtervoet erop dat ie enthousiast meetikte met Sin City, zonder dat ik hem dat had gevraagd!

Dit bijzondere fenomeen is het gevolg van een ontdekkingstocht die in 1980 begon. Samen met een schoolmaatje ontdekte ik de wondere wereld van vooral scheurende gitaren en Powerage bleek één van de hoogtepunten.
De eerste kennismaking was oktober 1978 toen Rock 'n' Roll Damnation de tweede hit voor AC/DC in Nederland werd. Ik herinner me scherp hoe ik op het einde van een hete zomerdag door een eindeloze gang van mijn middelbare school liep, toen deze midtempo rocker luid uit een radio schalde. Vrolijk werd ik ervan. Dat moet aan het einde van datzelfde schooljaar zijn geweest, juni 1979.

Toen ik zo'n twee jaar later de hele elpee uit de bieb leende, bleek dat fijne kennismakingsnummer warempel één van de mindere nummers te zijn. De plaat is uptempo, de productie van wederom Vanda en Young scherp als slagersmessen met dat heerlijk knisperende gitaargeluid, terwijl de ritmesectie de ene na de andere sterke groove neerzet en de teksten van Bon Scott de nodige humor, waarschuwingen en wereldwijsheden bevatten. Mijn favoriet was "I know I ain't doing much, doing nothing means a lot to me".

Vier absolute favorieten ontdekte ik: Down Payment Blues, alleen al om het intro dat me altijd weer adrenaline geeft, waarna alles tot en met het aparte slot klopt; het snelle Riff Raff; Sin City met z'n gokplannen á la James Bond; en Kicked in the Teeth met onder andere een gitaarsolo om de vingers bij af te likken.

De vorige platen van de groep waren al goed en deze vonden wij alweer net iets beter. Dit dankzij de songs, die zijn doordrenkt van energieke rock' n' roll in de voetsporen van Chuck Berry, waar doorheen een scheutje blues is geroerd. Hardrock van een band in topvorm met een unieke, eigen stijl die nog eens dansbaar is ook. Zelfs als je het liever bij meetikken houdt.

wat een geweldig album met topnummers als Gone Shooting Down payment blues en Sin City en waarom Cold hearted man er nooit op staat?? Favoriet ac/dc !

avatar van Faalhaas
4,0
Gamma123 schreef:
en waarom Cold hearted man er nooit op staat??

Is nog met oud bassist Mark Evans die na Let There Be Rock vertrok. De rest van het album is met de nieuwe bassist Cliff Williams. Staat wel op alle originele Europese LP's als we wiki mogen geloven. Maar idd jammer dat we het verder met een vergrootglas moeten zoeken. Prima nummer!

Iron Maiden, Fleetwood Mac en AC/DC hebben voor mij de overeenkomst dat ik enorm gecharmeerd ben van het respectievelijk Paul Di Anno tijdperk, het legendarische Peter Green Tijdperk en het legendarische Bon Scott tijdperk. Een enorm pluspunt van het Bon Scott tijdperk is dat de albums met Bon Scott muzikaal zo dicht bij elkaar ligt. Dat kan je van Brian Johnson helaas niet zeggen, maar dit terzijde. Van High Voltage t/m Highway to hell echt stuk voor stuk krankzinnige goeie albums waarbij niet echt slechte nummers tussen staan. Ook wordt er op deze albums 1 of meer blues nummers toegevoegd en dat maakt het in feite compleet. De albums luisteren lekker weg en zo ook dit album Power Age. Het merkwaardige is dat het eerste nummer in mijn geval Rock 'N' Roll Damnation is, terwijl dit album begint bij Down Payment Blues. Anyway ik hou het album aan van het Albert label. Het album begint krankzinnig goed met Down Payment Blues en het eindigt krankzinnig goed met de recht toe recht aan rampestamper Kicked in the Teeth. Down Payment Blues is een krankzinnig goed nummer, alleen al het intro heb ik de neiging de volume knop op de max te draaien het leuke is ook nog eens dat op het outtro de gitaarrif van het intro van The Jack is toegevoegd. The Jack ook zo'n krankzinnig goed nummer vooral de live uitvoering, dit terzijde. De overige nummers doen er niet of nauwelijks van onder. Gimme A Bullet, Rif Raff prachtige snelle gitaarrif , Sin city, What's next to the moon ook weer met prachtige gitaarrifs en dat geldt ook voor Gone Shootin' en Kicked in the Teeth, kortom dit album is 1 en al genieten. Voor in de auto is het af te raden om dit album in de cd player te plaatsen want daar heeft het CJIB alleen maar financieel voordeel bij want de gaspedaal gaat direct richting de plank. Nadeeltje van de AC/DC albums zijn de verschillende versies, voor ons als fans is het allemaal erg verwarrend. De Australische versus de Europese versus de Amerikaanse versies. Let There Be Rock in mijn geval de vinyl versie ( Atlantic label) staat het prachtige Crabsody in Blue op. De CD versie (Atco label) staat Problem Child op ook een krankzinnig goed nummer laat daar geen misverstand over bestaan, ook is Let There Be Rock ook uitgebracht onder een andere hoes : een zwarte hoes met een fingerboard van een gitaar. en zo gaat het ook met andere albums uit het Bon Scott tijdperk en ik denk ook met het Brian Johnson tijdperk. Anyway, het top 2000 publiek begint de oude AC/DC ook steeds meer te ontdekken. Vorig jaar werd ik zeer aangenaam verrast met het nummer It's a long way tot the top (If you wanna Rock and Roll) in eens in de top 2000, nou van mij mag er nog wel meer nummers van Bon Scott in de Top 2000 lijst o.a. ook nummers van dit fantastische album. Cold hearted man heb ik nog nooit gehoord ,maar ik ga het zeker eens opzoeken op You-tube. Dit album krijg van mij de score van 5.0. Als aller laatste is er ook een AC/DC box uitgebracht door de Broadcast collection 1977-1979 voor de liefhebber van het Bon Scott tijdperk is dat ook een absolute must.

avatar van CASINO BOOGIE2
5,0
Ik heb op vinyl een first press uit de UK, die klinkt veel ongepolijster als wat ik later te horen kreeg RNR Damnation staat er niet op, Cold Hearted Man Dan weer wel. Bijna demo-achtig. Het fade-out bluesje op Down Payment Blues is ook weggelaten en met Kicked In The Teeth en What's Up To The Moon is ook geknutseld. Fantastisch album.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:16 uur

geplaatst: vandaag om 02:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.