Fleetwood Mac - Rumours (1977)

Ben dat met je eens, maar The Chain is erg goed en Songbird is een melodieus juweeltje. Verder moet je eens kijken in de winkel naar een dubbelcd: The Chain, Collection of 25 Years Of Fleetwood Mac. Is misschien nu afgeprijsd. Daar staan echt alle hits plus verschillende alternatieve versies+ een paar nooit uitgebrachte songs op. Echt een goed album. Alleen zie ik 'm nooit meer liggen (misschien een limited edition)

Hoe kan het dat go your own way en Don't stop totaal anders klinken? Ik dacht altijd dat go your own way uit de jaren 90 kwam en dont stop uit de jaren 70(ander zanger ofzo ). Deze nummers ken ik alleen maar van het album , en ik vind ze in ieder geval heel vet. Daarom zal ik dit hele album nog es hale en dan rate ik hem even.

Allebei de nummers zijn uit '77 van Rumours. Enige verschil is dat Don't stop is geshreven door Christene McVie en Go Your Own Way door Lindsey Buckingham. Lindsey zingt op beide nummers. Op de eerste zingt Christene mee (misschien hoor je daar verschillen). Don't Stop werd in de jaren '90 gebruikt door Bill Clinton in zijn strijd naar het presidentsschap. Dus toen werd het nummer bij een héél groot publiek bekend.

Oke bedankt, haha ik kom er nu achter dat ik Dream ook kan, nooit geweten dat dat van fleetwood mac was :S ! Niet heel bijzonder dat nummer, vind ik echt zo'n "ik luister zondag smiddags skyradio" nummer

Ik moest even denken over de recensie. Zijn er veel mensen die een cd niet vaak (meer) opzetten omdat de nummers inmiddels zijn ingebrand op de harde schijf van hun hersens? Dat je elk toontje kent, dat elke verrassing er inmiddels van af is maar dat je toch de grootheid en de klasse van de cd niet onder stoelen of banken kunt/wilt steken? De cd valt natuurlijk onder de categorie van het allerhoogste: alleen goede nummers, verveelt geen moment, iedereen kent het. Ondanks alle punk en andere muziekstromen waar destijds zoveel over was te doen en werd geschreven: Rumours ging als warme broodjes over de toonbank. De geluidskwaliteit was veel helderder en minder dof dan z'n voorganger. Ruzies en echtscheidingen brachten de leden van de band tot het toppunt van hun kunnen. Het geheel werd de onovertroffen trap van hoeveel je meer kunt zijn dan de som van de losse leden. Beste lezer van de toekomst. Sta je aan het begin van een muziekcollectie? Start met Rumours. Zijn wij hier over 50 jaar nog steeds met elkaar in debat? Rumours zal niet zijn vergeten en nog steeds worden besproken. Iedereen kent ook nog steeds de 5e symfonie van Beethoven (hoewel ik nu op héél gevaarlijk terrein kom en heel veel glad ijs) en zo zal het Rumours ook vergaan. Met dank aan Lindsey, Mick, Stevie, Christine en John. Vooruit, nog een keer dan, in 2009! Kan nog makkelijk.

Pure pop, grote klasse, tijdloos album. Vooral The CHAIN, wat een weergaloos nummer is dat, zeker de live versie is indrukwekkend magistraal. Hoewel ik zelf qua muzieksmaak vooral op the 8thies ben georienteerd, zou deze toch ook in mijn top 10 kunnen staan, vooral omdat het een jeugdliefde is, een van de eerste lp's die ik had. Net als mijn andere oudliefde ABBA. Aardige overeenkomst tussen deze bands is dat het creatieve hoogtepunt samenvalt met de dubbele echtscheidingen binnen de bands. Scheiden doet genieten in dit geval......

Sinds ik de 2 cd heb van dit album, beluister ik hem steeds vaker, en kom er nu pas echt achter wat voor tijdloze klassieker het wel niet is, werkelijk ieder nummer is goed, er zit voor mij geen skip moment in.

Dus stiekem op weg naar een 5, Ricardo?

Ik ben niet meer zo royaal met een 5 geven, die wil ik gewoon bewaren voor mijn allerbeste albums die b.v in mijn mu.me top 10 staan. ik vond dat ik gewoon te snel en teveel albums een 5 gaf. 4.5 is ook een goede score toch?

een prachtig album van een zeer goeie band.
de lievelingsLP van mijn vader
op een dag zei hij tegen mij: "jongen, stop nou eens met de hele tijd naar queen te luisteren en probeer dit eens"

Deze ligt nota bene voor 6.66 bij Media Markt , en nog wel de 2disc uitvoering met de bonus nummers , dus wat let je .

Een grof schandaal, Rudiger, voor nog maar zo weinig geld. En dan een dergelijke klassieker.

Ik liep vrijdag ook nog even bij de MM, Free record shop, Van Leest en V&D. Ik heb het gevoel de laatste der Mohicanen te zijn, inzake aanschaf van (nieuwe) cd's.

Er verdwijnt steeds meer ruimte voor cd's ten gunste van dvd's, spelletjes e.a. en de massale verkoop, daaraan gekoppelde drukte bij de cd's lijkt ook volledig verdwenen. Je merkt het ook aan hoe alles staat opgesteld: er wordt geen enkele aandacht meer aan besteed.

>Deze ligt nota bene voor 6.66 bij Media Markt , en nog wel de 2disc uitvoering met de bonus nummers , dus wat let je .

Verleden jaar betaalde ik nog een euro of 15 voor de 1-cd versie (wel geremastered). Hoezo waardevermindering?

Dan heb jij waarschaanlijk Silver Springs er niet op staan , staat volgens mij niet op de orginele uitgave.
`N jaar geleden heb ik ook 15 euro betaald maar wel voor deeze 2 cd uitgave .

ik snap niet echt goed hoe dreams ooit zo'n grote hit is kunnen worden. ik vind er niks aan. de rest van het album, met name the chain, go your own way en second hand news(vreemd dat het zo weinig stemmen krijgt). vooral de bas in the chain is ijzersterk. 1 van de beste platen ever

Ik pink een traantje weg, bij zulk een goede smaak van zo'n jonge MuMe schrijver.

Rumours:
Het album opent meteen ijzersterk met second hand news, een vrolijk liedje met een toch wel zware tekst. There’s something I think you should know/i aint gonna miss you when you go. Een van mijn favorieten van het album.
Daarop volgt dreams. Geen idee waarom het zo’n grote hit is geworden, wel een aardig nummer, maar niet het beste van het album. Laat staan een nummer 1 hit!
Never going back again is een sfeervol, doch te kort, nummer. Volgens mij handelt de tekst over een man die zich voorneemt om vrienden te blijven met zijn ex, maar dat het niet lukt. Am i right?
Hierop volgt don’t stop. Grijsgedraaid, maar nog steeds een dijk van een nummer. Dankzij dit nummer is de band overigens weer samengekomen. Toen Bill Clinton de presidentsverkiezingen won met het nummer als campagnelied, vroeg hij of FM weer bij elkaar zouden komen. En dat deden ze!
Daarna komt klassieker go your own way. Een wat meer rockgetint nummer, met prachtige intro en prachtige tekst.
Het mooie nummer songbird volgt. Niet meteen mijn lievelingsnummer op het album, maar nog steeds een dijk van een song.
Silver springs volgt. Waarom ze het hebben weggelaten op de originele versie is mij een raadsel. Dit is namelijk 1 van de betere nummers op het album!
Daarna komt mijn persoonlijke hoogtepunt op dit album. Het, voor mij, magnum opus van de band: the chain. De bas, de melodie, de tekst. Een nummer dat de perfectie bijna bereikt.
You make loving fun is een aanstekelijk nummer, ook een single van het album. Vooral de hihihi’s zijn uitzonderlijk catchy. Dit is ook het enige echte liefdesliedje op het album, denk ik. Of ben ik verkeerd?
I don’t want to know is ook van zeer hoog niveau. Vreemd dat het nummer zo weinig stemmen krijgt. Als ik 4 favorieten mocht kiezen was dit de 4de !
Dan komt oh Daddy. Voor mij het minste van het album samen met dreams. Het nummer ligt me gewoon niet.
Tot slot komt gold dust woman. Een nummer over “gold dust.” Hoogstwaarschijnlijk drugs dus! Toen dit album werd opgenomen zaten alle bandleden met 2 dingen: drugs en scheidingen. Daarom dus dat dit 2 terugkerende thema’s zijn op dit album.
Dan komt voor mij eigenlijk opnieuw second hand news, want ik draai het nummer meestal 2 keer na elkaar. Ik kan maar 3 albums bedenken die ik mooier vind dan dit meesterwerk, dit hoogtepunt uit de jaren 70 en misschien wel 1 van de hoogtepunten uit de muziekindustrie!
Bedankt voor het compliment, musician. Ik ben ontroerd dat ik je heb kunnen ontroeren!

[onnodige quote weggehaald door mod]

zo denk ik er net zo over
alleen vind ik dreams wel mooi

Prachtige recensie van Thunder_Road, al vind ik alle songs prima (anders zou ik geen 5* geven) de ene nog iets meer dan de andere.
"Silver Springs" werd inderdaad ten onrechte weggelaten (staat wel op "The Dance" en sommige compilaties).

Complimenten voor Thunder Road, leuke en goede recensie

Met Fleetwood Mac heb ik eigenlijk altijd een haat-/liefdeverhouding gehad. Ik ken de band al sinds mijn vroege kinderjaren, vooral omdat mijn pa in die tijd liefhebber was van de band en een aantal van hun LP's had. Hoewel hij voornamelijk het bluesensemble rondom Peter Green kon waarderen, heb ik zelf altijd meer sympathie gehad voor de geoliede popmachine rond Buckingham en Nicks. Beide partijen hebben indrukwekkende albums afgeleverd, maar dankzij deze Rumours slaat de balans voor mij positief door naar Buckingham en Nicks. Als kind vond ik zelfs hun overcommerciële Little Lies of Everywhere helemaal geweldig, maar ik merk dat ik het betreffende album, Tango in the Night, de laatste tien jaar niet of nauwelijks meer beluister.

Rumours is voor mij van een veel hoger niveau, het was in 1977 een tijdloos album en is dat anno 2008 nog steeds. Enerzijds bevatten de songs een frisse en poppy sound, maar tegelijkertijd waren ze baanbrekend en ongekend voor die tijd. De kracht ligt naar mijn mening vooral in het feit dat er drie uitstekende vocalisten zijn. De sound is daardoor erg divers, maar tegelijkertijd karakteristiek. Het bleek een gouden formule

Het is moeilijk om een album te maken dat in artistiek en muzikaal opzicht helemaal top is en daarnaast commercieel ook succesvol is. Het lukte Fleetwood Mac met dit album en ook met de single Go Your Own Way, een nummer dat ruim 30 jaar later nog niets aan kracht heeft ingeboekt en steevast in de hoogste regionen van eeuwige muzieklijstjes verschijnt. Rhiannon doet daar niet of nauwelijks voor onder en is eveneens van grote klasse en van You Make Loving Fun kan hetzelfde gezegd worden. Ook de minder bekende songs als Songbird, Never Going Back, Second Hand News en The Chain smaakten mij direct prima. Eigenlijk is iedere song een hoogtepunt, hoewel ik nooit zo gecharmeerd ben geweest van Dreams.

Het enige verwijt dat je Fleetwood Mac hier zou kunnen maken, is het feit dat Rumours vrij commercieel klinkt. Het doet echter niets af aan de kwaliteit van de composities, die stuk voor stuk van zeer hoog kaliber zijn. Na lange tijd plaats ik deze plaat, die voor mij ondanks Dreams de volle 5* krijgt, daarom terug in mijn top-10.

Klassieker in het oeuvre van Fleetwood Mac, dat moge duidelijk zijn.
Alles paste daar precies in het plaatje.
Weinig toe te voegen aan wat er al adequaat vermeld is.
Behalve mijn stem.

Ik zag vanavond Krezip Go Your Own Way coveren , tja aan het orgineel kan je toch niet tippen .
Voor degene die het nog niet wisten en dit album nog niet orgineel in huis hebben ( kan het me niet voorstellen ) , bij MM kost hij incl de bonusnummers 6.66 .
Dit is bijna een gratis weggeefprijs voor het paradepaardje van FM na de periode Peter Green.
Het is ook nog een dubbel cd , al had ik hem al in bezit dan zou ik hem nog een keer kopen ( Giel Beelen zou zeggen NOG `N KEER ) .
En Silver Springs is hier op te vinden , wat een fantastisch nummer toch , gezongen door mijn favo zangeres Stevie Nicks .
5 sterren had ik allang gegeven.

Helemaal eens met Rudiger.

Ik heb al vier versies, maar voor hen die nog moeten beginnen: kopen. Eens moet Rumours in de verkoopcijfers toch voorbij Thriller van Michael Jackson komen.

Rumours het tijdloos meesterwerk van Fleetwood Mac .
In 1977 was ik 16 jaar oud en had mijn eerste brommer onder m`n reet , `n Yamaha fs1 , je zat in een fase in je leven dat het bier begon te smaken en je op jacht ging naar de meiden .
Elk weekend ging ik op dat Yamaha tje naar Heerlen om daar bij `n boezemvriend te logeren gedurende het weekend .
Hij was ook degene die mijn intresse opwekte voor Rumours , zo`n 2 keer per dag kwam dit album voorbij op z`n slaapkamer , totdat je elk nootje uit het hoofd kon .
Ongeveer 14 jaar geleden heeft ie zich doodgereden tegen `n boom , ik ben nu Rumours aan het draaien en dan komen alle herinneringen weer boven drijven uit die tijd , mede daarom heeft Rumours `n speciale plek in m`n hart en moet altijd aan die vriend denken als ik het album opzet .
Hij is zijn Go Your Own Way gegaan , rest in peace my friend .

'n pracht CD! Geen enkel moment van verveling en 'n aaneenschakeling van hoogtepunten!
Ik heb mijn Nederlandse Rumours naar 'n vriendin in Texas gestuurd en in ruil daarvoor haar Amerikaanse Rumours gekregen (zelfde songs trouwens, 't ging meer om 't idee). Maar die 2 CD van Mediamarkt zou ik er graag bij hebben. 5 * meer dan waard in mijn ogen!

You make lovin' fun...mmmmmmmmmmmmmmm!

Grappig, ik luister het album voor de eerste keer maar ken eigenlijk alles al Nummers vaak op de radio en in reclames gehoord.

Toch had ik er wat meer van verwacht, dit is toch wel heel erg mainstream.. Waar ik dan meestal ook een hekel aan heb. Er staat hier 1977 boven, maar dit lijkt meer op 1992 ofzo..

Desondanks is het voor mij duidelijk dat hier wel goede muzikanten bezig zijn. Heerlijk leadgitaar werk ook en ook wel pakkende melodietjes die in je hoofd blijven hangen. Ik denk dat ik dit, net zoals ik bijvoorbeeld bij Tom Petty of Robert Cray had, nog wat vaker moet horen om een beetje aan die commerciele sound te wennen.

Ik heb deze op LP en kant 2 vind ik dus ook veel sterker dan kant 1 waar alle hits op staan.

Ik vind de nummers van Lindsey Buckingham (lijkt net een vrouwennaam ) en Christine McVie wel een stuk sterker dan die van Stevie Nicks (''Dreams'' is zo'n kutnummer).

Hoogtepunt: ''The Chain''

Ik vind zelf dat 'commercie' en songkwaliteit hier goed samengaan. Wat betreft Dreams; ik heb af en toe ook wel eens geen zin in om er naar te luisteren , maar als ik bijv, de live- opname zie die ik hieronder link, raak ik toch weer in vervoering.

http://www.youtube.com/watch?v=YEi7GPkxfsE

ik dacht vroeger dat lindsey buckingham een vrouw was en stevie nicks een man

dit album klinkt misschien commercieel, maar het is, voor mij toch, het perfecte huwelijk tussen comercieel en kwaliteit

Ik zou zeggen, het gevolg en de uitkomst van 3 scheidingen............