Fleetwood Mac - Rumours (1977)

Voor mij nog steeds het beste album van Fleetwood Mac, heb nu ook de live cd geluisterd en die klinkt ook erg lekker.

BRILJANT ALBUM!!!

Van begin tot eind genieten. Alles klopt...: de sfeer, de sounds, de zang, de songs,...

Heb onlangs bij de Bijenkorf/Fame in Utrecht de 2 x 45 Rpm vinylversie gekocht voor slechts € 16,00. Kwam er naderhand achter dat de USA versie blijkbaar te verkiezen valt boven de Europese uitgave. Ik heb dus (helaas?) de laatste nu in mijn bezit, maar - hoewel ik geen hi-end stereoset heb - deze klinkt toch aanmerkelijk beter dan de gewone 33 RPM die ik uiteraard ook heb liggen. Altijd zuinig op geweest dus die is niet versleten te noemen, maar het verschil is gelukkig hoorbaar. Bijv. de drumroffel en bekkenslag in het intro van Dreams is kraakhelder.

De 2x45 is voor dat bedrag zeker dus een aanrader, ook al omdat de schijven 180grams vinyl zijn en de dubbelhoes eveneens fraai is vormgegeven en van zware kwaliteit.

En de muziek zelf, ja daar hoef ik verder hier geen woorden vuil over te maken. Maar weinig albums die over de gehele linie klassiek zijn geworden. Rumours hoort zeker in deze kleine categorie thuis.

Grandmaster-->je hebt puik gemazzeld! De Amerikaanse 2X45rpm-versie is momenteel de best-klinkende uitgave van dit album!

@bawimeko ik stel me maar tevreden met deze Europese persing Ik heb overigens wel bij de Bijenkorf/Fame gevraagd of de voorganger van Rumours, Fleetwood Mac ,ook voor die prijs als 2 x 45 RPM besteld leverbaar was. Ik wacht nog op een mailtje van hun afdeling inkoop. Hoop doet leven.

Ik kan er nog steeds niet over uit dat Dont Stop hier op staat. Wat een ongelooflijk zaadnummer is dat toch. Blijft een skipmoment. Had eerder op een Status Quo album of zo moeten staan .

Doodzonde van de andere geniale tracks.

Staat het ook

Deze vandaag, het is toch slecht weer, voor het eerst gehoord. Stond tussen de verzameling van mijn vader. Ik ken de band eigenlijk niet. De naam komt me ergens wel bekend voor.
Nu twee keer beluisterd. Klinkt helemaal niet verkeerd, best strak gespeeld. De samenzang is steengoed en dat zijn de nummers ook. Deze ga ik vaak beluisteren, zeker weten.

De luxe box vond ik steeds veel te prijzig maar voor 37 pond kon ik hem niet meer laten liggen. Zin in een paar luistersessies.

Go your own way is echt geniaal. Tegenwoordig zelfs mijn favoriet nummer . Hier thuis hebben ze de cd liggen dus misschien de rest ook maar eens aanhoren...

Tja heel meschien bevalt Rumours je ook nog eens. Zou zomaar kunnen. Maar dat horen we dan wel weer als het zover is. Maar neem je tijd dude.

Wees gerust, ik neem in alles mijn tijd.

Dat vermoeden had ik al op de een of andere manier .

Zo ben ik dus ook met FM in aanraking gekomen, zo'n 25 jaar geleden Heeft toen een immense muzikale indruk achtergelaten en die is eigenlijk nooit verdwenen.

dit blijft een groots album!

Inderdaad. Ik vind het wel jammer dat de outro van The Chain zo kort is!!!

wat een fantastische plaat blijft dit toch, als deze geen 5 sterren waard is weet ik het ook niet meer... toen ik de plaat net ontdekte helemaal grijs gedraaid, draaide hem wel zo'n vijf keer op een dag achterelkaar. daarna ben ik hem wat gaan koesterren maar als hij weer is opstaat zo één keer in de twee weken is het weer helemaal raak!

Dit album zul je tot je genoegen mee gaan zeulen, voor de rest van je leven.
Ik was ongeveer jouw leeftijd toen het wordt uitgebracht en je ziet het!

Over 200 jaar is dit één van de albums waar nog steeds over zal worden gesproken. En dat is natuurlijk niet voor niets.

Je bent vergeten zo'n dingetje ( of zo) erachter te zetten, musician. Nu denken de mensen misschien dat je het meent...

Hee! De vijfde symfonie van Mozart is ook nog steeds een standaardwerk en uiteraard velen bekend, zelfs al hebben ze niets met klassieke muziek.

Van alle muziek die is uitgebracht, is Rumours één van die albums die vergelijkbare bekendheid zal houden.

Nee de 5e van Beethoven wel maar dar jeugdwerkje van Mozart wordt echt zeer zelden gespeeld.

Excuus, ik had het kunnen verwachten....

Ga maar weer even tien minuten langs de kant staan, Hans.

Ja, als we Beethoven en Mozart nu al niet meer uit elkaar kunnen houden, weet over 200 jaar niemand meer wie Fleetwood Mac ook alweer was.

Gelukkig is dat niet van mij afhankelijk
Het album staat sinds het verschijnen in een constante stroom van belangstelling, dit jaar nog een prachtige nieuwe uitvoering.

Documentaires, populaire tv series, wie bemoeit zich er niet mee.
De belangstelling voor de concerten die momenteel worden gehouden (VS, binnenkort Europa) blijft ook onverminderd groot.

Ik verwacht wel dat de band over 200 jaar iets minder vaak zal optreden.

Verder klopt het natuurlijk dat elke re-release lekker van hand tot hand gaat. Al kan ik me niet aan vlagen van verveeldheid onttrekken als de radiojockeys voor de zoveelste keer Go Your Own Way instarten.

Nou, met het ontwikkelen van die hologramtechniek...

Zo ook in de Formule 1 als intro. Rumours is werkelijk overal aanwezig!

"Rumours" is een album met een verhaal. De meesten weten wel de achtergrond, maar wat moet dit confronterend zijn geweest voor de bandleden. De scheidingsperikelen tussen een aantal bandleden moet gezorgd hebben voor zoveel spanning en beladenheid. En dan nog liedjes opnemen die over dezelfde mensen gaan als de mensen met wie je muziek maakt. Die spiegel word je dan wel keihard voorgehouden zeg. Het levert in ieder geval een erg mooi album op. Want er staan echt mooie liedjes op "Rumours". Mijn favorieten zijn: "Dreams", "Don't Stop", "Go Your Own Way" en "The Chain". Maar het album als geheel kent eigenlijk geen zwakke broeders. Het gitaarwerk van Lindsey Buckingham is melodieus, vaak ingetogen, maar in de solo's af en toe ook fel en venijnig. De emotie van de onderlinge verhoudingen sijpelen mooi door de muziek heen en je voelt dat het echt is. Fleetwood Mac klinkt ten tijde van "Rumours" al lang niet meer als de bluesband die ze ooit waren. Aan de ene kant vind ik dat best jammer, maar na het vertrek van Peter Green en de komst van andere bandleden is er duidelijk gekozen voor een andere richting. "Rumours" bewijst in dat opzicht hun gelijk, want dit is een prachtplaat. En wederom het bewijs dat woelige tijden en persoonlijke ellende lijdt tot prachtige muziek.

Eigenlijk een plaat die ik erbij kreeg nadat we gingen samen wonen. Ik kende de nummers wel maar heb de plaat altijd wat genegeerd. Zelfs nadat we in 2009 de band in Ahoy een puik concert hebben zien geven liet ik plaat links liggen. Bij toeval deze week de cd nog eens beluisterd en kom tot de conclusie dat het een waar meesterwerk is. Soms valt het kwartje na 36 jaar pas Er staat werkelijk vrijwel alleen maar sterke nummers op en Gold dust woman en the Chain zijn zelfs bijzonder goed.