Black Sabbath - TYR (1990)

Ik vind ook heus wel een paar nummers van 13 goed, al vind ik daar vooral de meeste nummers veel te langdradig. Hier duren de nummers precies lang genoeg.

En ach, als ik echt zin heb in doom metal, zet ik vrijwel nooit Sabbath op. Daar zijn ondertussen vele andere bands die dat genre naar een hoger plan hebben getild.

Kleine aanvulling op mijn bericht van 16 mei 2009, want het wondere wereldwijde web deed een versie van die single bij mij belanden. Het bevat drie nummers, een ingekorte versie van Feels Good to Me en twee live versies van Heaven and Hell en Paranoid met Tony Martin op zang, een nummer uit het Ronnie tijdperk en een nummer uit het Ozzy tijdperk.

Feels Good to Me is een prachtige powerballad die naar mijn idee vrij uniek is binnen het algehele oeuvre van Sabbath.

Luister ook zeker eens naar dat bijzonder smaakvolle gitaarwerk dat het nummer opent.

Ik vind dit album sowieso een heerlijke Sabbath plaat en geniet bijna van elk nummer

Deze plaat indertijd blind gekocht op CD maar weer verkocht omdat ik het album niets vond. Later toch spijt van gekregen......
Toen ik deze gisteren op vinyl tegenkwam dan ook niet getwijfeld en meegenomen. The Sabbath Stones is wat mij betreft het hoogtepunt van de plaat.

Gaaf man, op vinyl!! Ik heb 'm nog op cd maar hoop 'm ooit een keer op vinyl toe te kunnen voegen aan de collectie

Ik heb 'm plaat. Als je hem wilt. Voor mij heeft een lp absoluut geen (meer-)waarde.

Vroeger kocht ik alles op LP (van RHCP tot Savatage tot whatever) omdat dat 'cool' was, maar veel van de lp's heb ik nooit gedraaid. Zonde van mijn geld. Had het beter moeten besteden.

Maar goed, als je wilt, mag je hem hebben. Ik geloof dat TYR wel een beetje beschadigd is. Ik heb geloof ik Headless Cross trouwens ook op LP.

Je gaat toch niet al je vinyl wegdoen, maar anders ....

Een paar jaar geleden zou ik onmiddellijk kandidaat geweest zijn. Mijn vinylcollectie van Sabbath houdt nu op met The Eternal Idol. Maar ik draai lp's die ik eveneens op cd heb toch amper, dus ook voor mij een beetje zonde van het geld. The Devil You Know heb ik trouwens ook op vinyl. Mooi is dat wel.

Beste vrienden, ik heb al 20 jaar geen lp-speler meer. Als tiener was het veel voordeliger om lp's aan te schaffen, die had je voor een gulden terwijl cd's soms nog 40 gulden kostten.

Nu, in het digitale tijdperk, waar een plaat downloaden soms voor een knaak of voor een tientje geregeld is, en oude lp's in rips allover the internet staan, koop ik geen fysieke exemplaren meer, alleen soms een hebbedingetje.

Daarom staan de lp's te verstoffen, niet in de weg, maar toch. Als ik mensen een plezier kan doen, waarom niet?

Goed, TYR op elpee is prima. Erg goedkope uitvoering van IRS, dus verwacht geen mooie sleeve.

In 1990 waren lp's al echt een bijproduct geworden voor die enkele mensen die dat toch nog kochten. De cd was toen vaak luxueuzer uitgevoerd dan de versie op lp. Zo heb ik albums uit die tijd waar bij de cd wel teksten zitten maar bij de lp niet. Dat maakt het minder interessant. Wel leuk om te hebben is dan dat het meestal om zeldzamer exemplaren gaat.

Nou Ozric. Ik hou mij ten zeerste aanbevolen.

Is de LP zo moeilijk te krijgen, dat iedereen hem wilt?
Wow, ik was me daarvan niet bewust. Ik heb volgens mij al een koper, nu.

Ik zal eens een lijstje maken met lp's die ik weg kan doen. Ik wil alleen mijn verzameling Heep, Saga, Marillion, Camel en Eloy niet kwijt. Maar heb zoveel van Helloween, Savatage, Jamiroquai, RHCP, Motorhead en veel jazzfusion, Renaissance, Bachman Turner Overdrive, noem maar op. Oh ja, en Ozzy...

Ook de cd is een goudmijntje, Ozric.

Ik ben dit jaar grote delen van mijn cd-collectie aan het verkopen. Ik had Tyr, vijf andere Black Sabbath-albums (van de recente serie remasters met bonus-cd in digipack) en de verzamelaar op dubbel-cd. Ik vroeg er €30 voor en wilde geen cd afzonderlijk verkopen.
Dat was voor mijn koper geen probleem. Eigenlijk was hij alleen geïnteresseerd in Tyr... Die andere zou hij wel weer doorverkopen, hij zou het wel zien

Tyr had ik overigens op Ebay gekocht, in 2002 of 2003.

IRS is natuurlijk failliet (geloof ik). Dus IRS-platen zijn moeilijk te verkrijgen, omdat ze niet meer geperst of remastered etc. worden (denk ik).

De Wishbone Ash platen die op IRS verschenen zijn ook erg schaars. Maar als ik tenminste 1 iemand met een mooie TYR-plaat kan verblijden, is het mooi....

Wie eerst komt eerst maalt.

Marillionplaten zijn natuurlijk eeuwig zonde om weg te doen inderdaad, maar als je graag iemand anders blij maakt met wat Savatageplaten houd ik mij wel van harte aanbevolen =D

De cd heb ik twee jaar geleden via Discogs gekocht. Exemplaar in bijna nieuwstaat, voor 15,50 euro.

Heb ik een zeldzame van: Edge of Thorns.

Dit heeft natuurlijk helemaal niks te maken met Black Sabbath. Dit is dertien in een dozijn power metal waar ze vooral in Duitsland wel pap van lusten.
Prima uitgevoerd allemaal maar nergens stijgt het boven de grijze middelmaat uit.

Van een echte band is hier al lang geen sprake meer. Iommi gooit iedereen eruit als ie betere muzikanten kan krijgen. Andersom lopen muzikanten net zo gemakkelijk over naar bijvoorbeeld Ozzy's solo band.
Grootste slachtoffer hiervan is zanger Tony Martin, die iedere keer weer de band uit werd geschopt als een betere zanger weer eens zin had om mee te doen (Dio, Ozzy, Halford) maar vervolgens weer vrolijk terugkeerde.

Nee het ooit zo trotse Black Sabbath is hier een zwalkend clubje wat puur op ervaring nog wel een redelijk album weet op te nemen maar dit vooral formule gewijs tot stand brengt.

En intussen wel een knaller van plaat aflevert, en daar stem ik voor!

Dit heeft natuurlijk alles met Black Sabbath te maken. Niks standaard power metal. Mochten ze willen.

Gewoon een band die met de tijd meeging.

Grappig dat je hierover begint. Toevallig deze vandaag en gister nog lekker lopen bangen. Voor mij als geheel nog niet zo vet als Headless Cross maar toch ook zeker zeer behoorlijk. Een nummer als Anno Mundi is natuurlijk weer direct instant classic en heeft alles te maken met Sabbath, alleen al weer dat riffje dat dan op een gegeven moment zo treffend inzet. Vintage Iommi. Met een handjevol gedempte lage noten etaleert hij hier wederom zijn badass meesterschap.

Die gasten die je noemt als ' betere zanger' hebben volgens mij nog niet eens zo heel veel tegen Martin in te brengen, misschien Dio maar ik durf toch ten zeerste te betwijfelen of hij net zo'n magistrale performance zou leveren op een nummer als Feels Good to Me. Ozzy en Halford hoeven het in ieder geval al niet te proberen, eerlijk is eerlijk.

Gewoon weer een verdraaid lekker plaatje eigenlijk, deze Martin Tony. Van mij hadden ze er zo nog veel meer mogen maken.

Van mij ook!

Headless Cross vind ik met zijn overweldigende mystieke lading wel nog een paar stappen beter dan Tyr.

Er zijn er toch 5 met Martin. Maar er zijn maar 3 die de moeite waard zijn, vind ik. Headless Cross, TYR en Cross Purposes.

4 zijn de moeite waard. Vind ik. Maar Headless Cross rules them all.

Forbidden is de minste maar wat mij betreft ook nog de moeite waard.

Maar goed, ik vind al hun studioplaten de moeite.

Ben niet met alles eens watGerm meldt, maar ik snap zijn relaas wel. Wat je er ook van vindt Black Sabbath had bij lange na niet meer het aanzien van weleer en de verkopen van de albums wijzen daar ook op.

De verkopen zeggen helemaal niets over de kwaliteit
Die zeggen alleen maar iets over de hipsterbillity