Rod Stewart - Time (2013)

Time is intens,persoonlijk, autobiografisch, warm en qua sfeer, verlangen en ongeremde spelplezier en vreugde een meesterlijk album. Het album groeit en groeit en kruipt je hart en ziel binnen en zorgt voor een spontane glimlach. Tel daarbij op zijn onweerstaanbare stem en je hebt een album wat ook over 10 jaar nog volop zal worden gekoesterd. Klasse Rod, wacht met smart op je Europese tour

klopt , na enkele luisterbeurten is dit een prima album met hele mooie teksten en zelfs enkele klassiekers ( brighton , time zelf en love has no pride ) een aanrader , vergeet niet dat hij een 65 plusser is , degelijk en prachtige stem heeft hij nog altijd , 4,5 / 5

Zo, toch een méér dan geweldige beoordeling, Michel....
Ja, laat die ouwe Stewart maar schuiven.

Ik weet niet hoe hij daar in slaagt, maar elke keer als hij een grote locatie afhuurt in Nederland (nu het Ziggo Dome, 12 juni a.s.) zorgt hij er voor weer volledig in de picture te staan.

In 1983 (mijn God, het is weliswaar 30 jaar geleden!) huurde hij De Kuip af en vreesde iedereen dat 5000 mensen wel een erg leeg stadion zou opleveren. Maar nee, een maand vantevoren verscheen de hit Baby Jane (en het album Body Wishes) en leverde het opeens 30.000 toeschouwers op!

Dus een terecht déja vu hier. Zou iemand een cent voor Stewart hebben gegeven in het Ziggo Dome na zijn verschrikkelijke American Songbook serie? Natuurlijk niet, maar hij is een geslepen oude vos: een prachtig nieuw album van eigen hand dat ook nog eens weer ouderwets goed is en het Ziggo Dome loopt weer vol!

Ik denk trouwens dat heel wat mensen ongelovig staren naar het gemiddelde van dit album, 4,30/10! Als hij dat volhoudt hij 20 stemmers, maakt het een grote kans op album van het jaar!

Zag 'm pas geleden bij de Graham Norton show. Nog steeds een straffe gast die eindelijk z'n muzikale draai weer terug gevonden heeft. Hopelijk heeft hij de American songzooi en kersttroep afgezworen!

YouTube - Rod Stewart - Sexual Religion (live 2013) Helemaal niet verkeerd!

Net terug uit Manchester, bijna 2 uur een opgewonden, uitgelaten en onweerstaanbare sfeer. Live zijn dit echt superleuke feestjes, Ziggo maak je op voor een Rod in grootste vorm(en wauw wat voor achtergrondzangeressen)!!!

Ben naar Ziggo getogen met 6 metgezellen, waaronder 4 onder de 25 jaar, was vooral benieuwd naar hun beleving. Dat is nu het knappe aan Rod Stewart, hij niet alleen een entertainer buitencategorie, met een wel zeer bijzondere stem, hij weet ook de 'nieuwelingen'volledig in te palmen met een charisma die toch echt uniek is. De zaal ging meerdere malen helemaal los, de emoties die loskwamen is super om mee te maken, voor mij en mijn maatjes toch de essentie van pop/rockmuziek

Dat is helemaal waar.

Ach vooruit, ik zet hem op 4,5*****. Het album is al weer enige weken mijn meest gedraaide cd van dit moment.
Zou ik eerlijk gezegd nooit meer van hem verwacht hebben.

Net zo min, als een gemiddelde van 4,27 overigens......

Okay ik ben geen Rod Stewart fan en ik ging dan ook mee voor mij vrouw naar het ZigoDome. Daar mochten we een verrassend goed optreden van de ouwe rot meebeleven. Sterker nog ; Ik vond het geweldig. In het kielzog van het enthousiasme ook de cd toegeschoven gekregen en deze is na twee luisterbeurten een dikke vier waard. De single is eigenlijk al ouderwets lekker (jammer dat hij dit niet speelde bij het concert) en de rest klinkt ook uitstekend. U hoort nog van mij.

Je hoeft niet altijd per se fan te wezen om iemand z'n albums goed te vinden.

Je hebt verder een prima smaak gezien ook je top 10. De ontwikkelingen van een artiest als Rod Stewart in de jaren sluiten daar heel goed bij aan, als je (ook) geïnteresseerd bent in de oudere rockmuziek. Het zou ten onrechte zijn, als hij als een soort "guilty pleasure" zou worden weggeschoven.

Ik geloof dat Stewart voor het eerst in ons bestaan momenteel is terug te vinden in onze albumlijst van musicmeter!
Willen alle fanaten die Time dagelijks afspelen het album nog even in z'n rotatielijst zetten? Anders is het bijna gebeurd, met deze oogverblindende prestatie!

Net als (denk ik) velen met mij , was ik wat huiverig geworden toen het nieuws kwam dat Rod Stewart weer eens met een album op de proppen zou komen met louter nieuw werk.
Dat heeft hij helaas over zichzelf afgeroepen.
Alle American Songbooks zijn hopelijk opgeborgen in een kast met 28 sloten en een kerstcd mag hij nooit meer maken.
Kortom een nieuwe start voor de meistro. And It Better Be Good !!

En hij heeft mij niet teleurgesteld.
Dit is eindelijk weer eens een album die de artiest Rod Stewart rechtvaardigd.
Eindelijk zelf weer geschreven en wat is het prettig om hem weer down to earth te horen.
De opener valt me niet mee, zo eerlijk moet ik zijn.
She Makes Me Happy vind ik wat cliche en ondanks de posititviteit en frivoliteit die deze starter onbetwist met zich mee brengt, hoopte ik toch niet op een album vol met dit soort liedjes.
Maar dat valt reuze mee. Can't Stop me Now is al beter en met It's Over heeft Rod mij echt overtuigd.
Die gemeende melanchonie, de stem..... een prachtig werkje waar we lang naar uit hebben gekeken.
Brighton Beach.... prachtig wederom. Je hoort de 70's echo's terug, de soundjes die zijn albums toen zo bijzonder en karakterstiek maakten, en wederom de stem.
Een klein sprongetje maak ik naar Live The Life. Ook een highlightje en van de titelsong krijg ik het juiste kippevel.
Hetzelfde mag gezegd worden van het breekbare Picture In A Frame. Fraai klein liedje.

En zo huppelt het album naar een bevreigend einde, maar vind dan wel dat de hoogtepunten geweest zijn.
Hoewel ik Rod Stewart graag hoor rocken, vind ik het sterke punt op Time toch het wat rustigere spul.
Zijn overtuigingskracht is daarin groot. Dat heeft hij in zijn glorietijd ook wel bewezen. Autobiografisch, emotioneel, gepassioneerd en echt.

Concluderend is Time een prima plaat. Zeker voor een man die ook niet meer de jongste is, en volgens mij eindelijk ook de plaat wilde maken die voor hem zelf bevredigend is.

Hij zal er trots op zijn en volkomen terecht.

Ik ben het helemaal met bikkel2 eens. Zelf heb ik al sinds begin jaren 80 niet veel meer met Rod. Maar plotseling 'out of the blue' klinkt hij weer alsof hij na jaren muzikaal dwalen thuis is gekomen en een warm bad heeft genomen. Zo klinkt deze plaat, warm en oprecht. En die stem, niets aan kracht ingeboet, authentiek en herkenbaar uit duizenden.

Het mooie van Time is dat het album ook na 7 weken nog steeds niet gaat vervelen, integendeel telkens weer gaat de koptelefoon op en dan slaat de lichte ergernis over weer een fikse bui om in een onweerstaanbare glimlach, Time staat niet voor niets al 7 weken in de UK- album top 5, aan alles voel je dat dit album wel hele gave/speciale songs herbergt...

Het album staat zelfs op één in je top 10 aller tijden, dat is grappig.

Dat brengt al snel de discussie naar voren of Time wellicht in aanmerking kan komen om als het beste album van Rod Stewart ooit te mogen worden gekwalificeerd.

Ik denk dat ik Time sowieso het beste album vind sinds Blondes have more fun (1978). Dus dat is al geruime tijd geleden.

Maar hoe goed ik Time ook vind, ik ga toch (nog) niet de uitspraak doen dat het album bijvoorbeeld beter is dan Every picture tells a story of Foot loose and fancy free. Dat gaat mij op dit ogenblik te ver.
Maar dat Stewart een geweldige cd heeft gemaakt, staat buiten kijf.

Gaat ook wat te ver denk ik ook. Maar dat dit zijn beste plaat is sinds heel lange tijd is een feit.
Rod vernieuwt niet, kijkt terug, maar wel krachtig en passioneel.
Misschien een beetje vergelijkbaar met de laatste Bowie, maar zijn voorgaande 3 albums waren degelijk en goed, terwijl Rod Stewart toch weer wat terrein terug moest winnen na zijn erg dubieuze kleffe uitstapjes.

Wat dat aangaat met vlag en wimpel geslaagd.

Ben zelf schrijver van verhalen en weet dus uit eigen ervaring hoe moeilijk het is een writers-block te overwinnen en in dit geval van Rod Stewart zelfs met 11 nieuwe, waarvan een aantal juweeltjes, liedjes terug te komen. In dat licht bezien heb ik Time voorlopig even op 1 geplaatst, ook al na 2 geweldige concerten in Manchester en Amsterdam. Ben echter best bereid om over een half jaar onder de kerstboom deze spontane move te heroverwegen en kijken of Gasoline Alley - Every picture tells a story of Foot loose and Fancy free niet meer voor de nummer 1 positie in aanmerking komen. Wat er ook gebeurt voor mij is muziek in eerste instantie een combinatie van emotie, oprechtheid, passie en onuitwisbaar vermaak en in dat licht is en blijft Time heel hoog scoren

Ja, broeders, jullie hebben gelijk: Rod is weer beluisterbaar.

Jammer dat je niet verder komt dan deze kreet.
Want ik zit best wel te wachten op mensen die ook wat anders te vertellen hebben.
Het duurt namenlijk nog wel effe voor ik deze plaat in mijn handen krijg vrees ik.
En een beetje kritiek doet een mens nooit kwaad.
Athans zo denk ik er over

Ik benijd je niet, een internationale locatie waar je niet zomaar aan een album van Rod Stewart kunt komen. Is er iets dat we kunnen doen waardoor je het album alsnog door de brievenbus geschoven krijgt?

Eigenlijk vind ik het een urgente zaak om eens aangekaart te krijgen door de VN en mensenrechten organisaties: waar je ook zit in de wereld, een cd van op z'n minst gangbare artiesten moet minimaal overal te koop zijn, voor iedereen vrij toegankelijk.

Ik kan mij ook helemaal niet voorstellen waarom mensen in Egypte bijvoorbeeld achter de moslimbroederschap aanlopen: laten ze zich bezig houden met snuffelen in mooie cd zaakjes op zoek naar goede muziek. Dat is tenminste een nuttige en vooral zinvolle hobby

Met Brighton Beach - it's over and Live the life kun je zelfs de grootste vijanden verbroederen en zelfs op een tam-tam maken deze nummers nog veel los!!!

Op Youtube vond ik een link naar het volledige album.

Beluistebaar, heb zelden zoiets algemeens gehoord, hoe kun je in hemelsnaam van muziek houden en dan zo'n kreet uitslaan en op 11!!!!!!!! juli, 2 maanden nadat het album uit is nog over een link op Youtube beginnen, Rod heeft veel bullshit gemaakt maar Time is echt een album voor de fijnproevers en ja over smaak valt altijd te twisten, maar dit album wordt zelfs door erkende critici per week opgewaard, niet omdat dat moet of er druk achter zit, dit is nou muziek die je op een kristalheldere manier raakt!

Ben de laatste 2 maanden naar heel veel concerten geweest van zowel beginnende bands als erkende artiesten; Muse en Kensington zitten er echt aan te komen, maar Bruce Springsteen en Rod Stewart bleven qua improvisatie, emotie, charme, feestgehalte en stem fier overeind en dat sloeg nog steeds als een bom van vreugde in bij het publiek...

Ik ga er vanuit dat de verwijzing naar youtube een geste was om Iggy in het verre Thailand ook van deze plaat te laten genieten.Stewart heeft een prima product afgeleverd, maar zoals jij het doet voorkomen is het alsof er dit jaar en komende jaren niks meer gaat verschijnen wat deze plaat gaat overtreffen.Dat is lichtelijk overdreven.Dat mensen deze plaat beluisterbaar noemen vind ik wel logisch na alle troep wat hij de afgelopen 10 jaar op de markt heeft geslingerd.Hij heeft zijn zakken goed gevuld met die American Song Book meuk,maar zijn fans toch wel lang laten wachten op een album met goede liedjes .

Daar gaat het mij niet om, Time is een fantastisch album met een emotie, stem en sfeer die je zelden tegenkomt, toch maar 19 stemmen en ook zijn alom gewaardeerde album : Every picture tells a story kreeg een beschamende 109 stemmen. Een album uit de zogeheten intellectuele hoek krijgt algauw honderden of zelfs 1000 duizenden stemmen , maar bijna niemand heeft over zo'n lange tijd overleeft en ondanks inderdaad een hoop bullshit albums altijd weer de inspiratie gevonden om dat te overwinnen en te zorgen voor niet alleen uitverkochte maar ook niet snel te vergeten concerten. Mag dan enigszins een zwak voor hem hebben, weet best dat er altijd weer albums verschijnen waar je op dat moment 'verliefd'op wordt, maar deze man is gewoon van huis gegaan op zeer jonge leeftijd met een doel en daar heb ik nou diep respect voor!!!!!!!

Niemand zegt dat je dat niet mag.Als jij een vlammend betoog wilt houden voor Rod ,prima toch?
Artiesten die na een creatieve impasse sterk terugkwamen zijn er genoeg.Lou Reed met New York ,Neil Young met Freedom en Leonard Cohen met The Future.Ook dit zijn geen koekenbakkers .Zelfs Dylan kwam na een mindere periode erg sterk terug met Time Out Of Mind.Stewart is gezien het aantal stemmen bij al zijn albums niet heel erg populair onder MUME gebruikers.Dat is jammer ,maar misschien dat dit overigens prima album daarin de toekomst verandering in gaat brengen.Ik ben alleen erg benieuwd wat je bedoelt met albums uit de intellectuele hoek?

Ik zou mij er vooral ook niets van aantrekken.

Ik hoor overigens nu weinig kritiek vanuit "intellectuele hoek" op Rod Stewart. Je mag toch aannemen dat zijn oeuvre dusdanig imponerend is dat daar ook weinig negatiefs over valt te zeggen.

Standaard prima rockalbums maar natuurlijk is er ook wel eens reden tot kritiek op Stewart, net zo goed als op ieder ander.

Zelf ga ik trouwens heel lang met hem mee maar zijn American Songbook periode, hoe succesvol ook in de VS, trek ik in het geheel niet. Ik moet zeggen dat Stewart vocaal, synchroon overigens met die American Songbook cyclus, behoorlijke problemen heeft gehad.

Ik had niet gedacht dat dit ooit nog goed zou komen, maar sinds zijn Merry Christmas Baby album van eind vorig jaar klinkt zijn stem weer goed en op Time zelfs weer heel erg goed.

Het is in mijn optiek niet meer dan terecht, dat Stewart voor Time de juiste en positieve beoordelingen krijgt, zoals dat bij de American Songbook andersom ligt. Daar vermoed ik overigens wel enige antistemmen maar dat kan ik natuurlijk niet bewijzen.

Het wachten is op iemand die zo vriendelijk wil zijn om als 20e stemmer zijn sterren aan dit album te geven. Dan komt Stewart met stip binnen bij de best beoordeelde albums op musicmeter van dit jaar! (de vierde plek!!)

Speciaal voor jou maar even opgezet dan. Ik mag Rod wel.

Eerste nummer in ieder geval wel lekker.

Elke stem boven 4.10 zou erg aardig zijn. Dat zou dan tegelijkertijd zijn hoogste gemiddelde ooit worden. Zijn record staat nu op 3,88 voor Every picture tells a story.

Nou uitstekend erg lekker album. Persoonlijk niet echt omver geblazen hier, maar dat had ik ook niet verwacht.

Gewoon oerdegelijk allemaal.

Veel meer ken ik er ook niet over zeggen.

Kom net niet op een vier trouwens. Daarvoor is het me net niet bijzonder genoeg. En we moeten wel eerlijk blijven natuurlijk.

Natuurlijk

Maar goed dat je hebt gestemd! Ook met een mooi gemiddelde van 4,07 komt Time hoog terecht in de meest gerespecteerde albums op musicmeter in 2013. Dat zal een mooi gezicht zijn in het overzicht!