Deafheaven - Sunbather (2013)

The God Machine! Ik luister nu via You Tube het eerste nummer, moet ff wennen aan het "gekrijs" maar de intensiteit van de God Machine proef ik wel, soms ook muzikaal. Kende ze helemaal niet (ben ook niet into metal) maar ben wel een groot fan van sommige doom metal zoals Nadja, en Sunn O monoliths vind ik prachtig, wel in your face dit maar ook behoorlijk melodieus.
Had dit zonder zanger niet nog beter geweest????

Absoluut niet! De zang voegt juist die extra instrumentatie toe wat Deafheaven haar emotie en adrenaline geeft.

Ik wordt een steeds grotere fan van het drumwerk op dit album. En dat terwijl ik me normaal gesproken nooit zo op de drums focus. In Sunbather en Vertigo zitten echt verrukkelijke passages!

Deze plaat blijft maar beter en beter worden, het tweede gedeelte van de titeltrack is ongeveer het meest intense stukje muziek dat ik ooit gehoord heb. Ik zit hier haast te huilen voor mijn pc.

Ik doe eens impulsief en plaats dit album op nummer 1 in mijn album top-10.

Heerlijk intense plaat. Ik vind niet direct een dipje, ze weten de intensiteit echt het hele album lang aan te houden. Voor mij de ontdekking van het nieuwe jaar!

En als je hem even een paar weekjes laat liggen, komt de sensatie na een nieuwe luistersessie gewoon over je heen weer alsof je hem voor het eerst hoort. Althans, dat gebeurde mij onlangs. Heel eventjes was ik hem wat beu maar dat is nu weer helemaal anders.

Nou het kwartje is gevallen. Wat een plaat is dit!!! Het is inderdaad zo dat de zanger een extra dimensie toevoegt, wat heet..., al zou het instrumentaal ook fantastisch zijn (off topic: Mogwai is ook voor 99% instrumentaal, kan ik me geen zanger bij voorstellen).
Vertigo is sensationeel, hoor nog steeds de melodielijnen die ik ook zo goed vond bij the God Machine (al lijken de bands niet echt op elkaar), de overgangen van melodie naar tempo en vv, zeldzaam goed.
Hoop ze snel live te kunnen zien!!!!!!!!!

"I'm dying."
- "Is it blissful?"
"It's like a dream."
- "I want to dream"

Schitterende plaat blijft dit toch.

Helemaal maar dan ook echt helemaal omver geblazen na de eerste luister beurt. Nog mooier dan het eerste album, hoe kan het toch. De melodieen zijn zelfs zo prachtig dat het meditatief werkt.

Deafheaven is trouwens een nieuw nummer aan het opnemen in het kader van de Adult Swim Single Series en het zal in augustus uitgebracht worden.

Dan moet ie toch in de plek komen van Road to Judah?

Ik laat het nog even op me inwerken bij de volgende luisterbeurten maar de kans is groot dat ie heel hoog gaat eindigen. Vertigo is het nummer van de jaren '10, dat is een ding wat zeker is. Ongelofelijk mooi. Krachtpatserij van de bovenste plank.

Vorige week de moeite genomen op fortarock om deze heren aan het werk te zien. Nul.nul contact met publiek, het geluid wat de muziek niet ten goede kwam, en een heerlijk zonnetje zullen er wel de reden van zijn dat het me niet veel deed. Was een moeilijke keuze tussen Gojira en Deafheaven.
Deze plaat is echt steengoed, en was ook heel erg nieuwsgierig naar hoe dit er live uit zou komen.
Misschien keek ik naar dit optreden wel het meest uit van de hele dag. Ik had toch voor Gojira moeten kiezen.

Ik heb de plaat van de week nog maar 2 keer 's avonds opgezet, in mijn uppie, in het schemerdonker.
Pareltje, echt waar!

Ik heb het beluisteren van dit album om de één of andere reden elke keer uitgesteld. Ik las goede verhalen erover, maar ik was meer into wat rustigere stijlen. Ik ben blij dat ik er aan ben begonnen, want deze plaat is echt ongelooflijk goed.

Hier precies hetzelfde! Sunbather is inmiddels ruim een jaar uit en na een tijdje niet geluisterd te hebben, draai ik 'm de laatste weken weer regelmatig in de auto. Je blijft gewoon na al die tijd nog steeds nieuwe dingen ontdekken!

Berichten verplaatst naar Deafheaven

In de opener, op 5:51...als die gitaren er weer inknallen na een zeer korte stilte...jullie weten wel wat ik bedoel. Heerlijk.

Sunbather.

Mijn meest gedraaide plaat van het afgelopen jaar en ook dit jaar. Misschien wel een obsessie. Vaak heb ik ervaren dat ik geen andere muziek meer wil of kan horen nadat The Pecan Tree langzaam wegsterft. Deafheaven's Sunbather mixt black-metal, shoegaze en post-rock tot een uniek geluid. Ik kan moeilijk zeggen dat dit album 'black-metal redt', zij het dat Sunbather er absoluut een nieuwe impuls aan geeft en laat zien dat het genre nog jaren mee lijkt te kunnen.

Het geluid is warm, maar tegelijkertijd ijskoud, mede door de zang van George Clarke. Er ligt een grote schoonheid en kracht in de zeven nummers op Sunbather. Dream House, het titelnummer, Vertigo en afsluiter The Pecan Tree zijn 'de grote vier', afgewisseld met interludes. Een album van uitersten, vooral gevuld met geweldige muzikale momenten. De laatste keer dat Clarke aanzet in opener Dream House, de vier minuut dertig in Vertigo en de briljante overgang van geweld naar liefelijk naar geweld in The Pecan Tree zijn dé definiërende momenten van Sunbather voor mij.

Er spreekt haast een oerkracht uit in de muziek van Deafheaven, een gevoel dat ik associeer met een typisch 'black-metal' gevoel. Maar dan wel anders. Sunbather is het meest toegankelijke nummer, waarin je bijvoorbeeld goed de shoegaze-invloeden terug hoort. The Pecan Tree heeft een Neigeiaanse dromerigheid, het nummer wordt op een gegeven moment haast teder. En dan nog één laatste climax. Ontroerend mooi.

The Pecan Tree slaat hier nog altijd in als een bom. Wat een ongelofelijk sterk nummer blijft dat toch, één van de beste stukken muziek die ik gehoord heb denk ik zelfs.

Wat blijft het toch een mooie plaat, verhoogd naar 5*
Intensiteit 5*
Sensibiliteit 5*
Originaliteit 5*
Kwaliteit 5*
Maar vooral emotionaliteit 5*

Ik kon echt niet anders...

Voor degene die zich afvraagt waarom de cover is zoals het is, vocalist George Clarke heeft een jaar geleden uitleg gegeven in interview:

'The color scheme is what it looks like when you’re laying in the park and your eyes are closed and you’re looking at the sun. The cover is so simple and elegant and modern, but its classic, too, and the typography is gorgeous. It definitely coincides with a lush guitar sound.'

Mijn mening over dit album in een leuke grap.
Sunbather - Road To Judah - YouTube

Haha ik moest duidelijk lachen. Al deel ik de mening niet.

hahahaha

herkenbaar

Net een eerste volledige luisterbeurt erop zitten: Qua muziek is het allemaal erg mooi maar de zang vind ik eigenlijk niet om aan te horen, op een aantal momenten na. Wat dat betreft ben ik veel meer van het geschreeuw van COL, Light Bearer of Izah(!).

Iemand deze ook op plaat gekocht? Kwaliteit is echt ondermaats. Zijn natuurlijk ook gekleurde platen. Ik mis de bassen, Deafheaven lijkt wel in een bokaal ver weg te zitten.
En neen het ligt niet aan de audioapparatuur, want ik heb dit enkel bij Deafheaven.

Laat maar, blijkbaar is Sunbather een 45 en geen 33. Wat een beginnersfout is dat zeg. Maar blijkbaar ben ik niet de enige als ik Reddit mag geloven

Emotionele rollercoaster van een album. Heerlijk. Mengelmoes van allerlei genres (shoegaze, (black)metal) en het pakt verdraaid goed uit. Waar dit recept van genres snel de mist in zou kunnen gaan, weet Deafheaven een overtuigend origineel en pompeus geluid neer te zetten. Professioneel en doordacht. Intens. Eén van mijn favoriete niet-mainstream alternatieve releases van de laatste 5 jaar.

JA