Daft Punk - Random Access Memories (2013)

Massive Attack, Leftfield en The Chemical Brothers geef ik vijf sterren. Wat is je punt?

Ik had al bijna geen verwachtingen meer en nog valt het ontzettend tegen. Er staan 2 sterke platen op, te weten Get Lucky en Contact. De rest is veels te sloom, te saai en repetitief. Dit is op muziekgebied de deceptie van 2013. Hoe deze mannen ooit Around the World en Da Funk uit hun handen hebben weten te krijgen is na het luisteren van Random Access Memories bijna niet voor te stellen.

Around The World is toch ook repetitief? Een erg goed nummer, dat wel. Daft Punk is gewoon een andere richting opgegaan. Dat vind ik knap van ze. Ze doen wat ze willen en wat zij zelf leuk vinden. De een vindt het een geweldig album en de ander vindt het maar saai. Ik hoor bij de eerste categorie. De muziek moet je smaak zijn.

Klopt, in denk ook dat ze vast een nieuwe groep aanspreken, want het album is niet meer te vergelijken met het eerdere werk. Around the World is ook repetitief maar dat nummer is van een klasse waarbij dat kan. Als de basis van je nummer echter al niet goed is, wordt dat repetitieve erg saai en vervelend. Dat is namelijk bij bijna alle nummers op dit album het probleem. En als dan in een hoop nummers dezelfde samples terugkomen wordt het allemaal meer van hetzelfde. Maar inderdaad, ieder zijn smaak .

Dat zijn nogal definitieve woorden voor een album dat 24 uur geleden nog niet te beluisteren viel. Misschien kan je mening nog veranderen? Ik vond Within in het begin ook oersaai, maar da's nu eén van mijn favorieten.

Anderszijds, als ik zie welke tracks je leuk vindt, kan de zachte kant (die ook echt al wel op Discovery te horen was) je sowieso niet bekoren. Ergens doet dit album mij wel denken aan Destroyer's Kaputt van vorig jaar. Van softrock naar soft disco is niet eens zo'n grote stap, mij bevalt de gelaagdheid wel. Hierin valt meer te ontdekken dan in het eerdere werk.

maak mij nu niet benieuwd herman ...

Motherboard is wel echt een klein kunstwerkje hoor.

We beginnen met Sister Slets - Lost in Music; tsjonge wat leuk!

Alle puberali verlangen blijklbaar terug naar de goeie ouwe tijd - toen ze zelf nog niet eens een embryo waren, seks een kwestie van heel veel geduld was, mensen een hart van goud hadden, mannen van staal waren en vrouwen kortgerokt.

Corny, cheesy ... gaan we dan ook een bijpassend modebeeld krijgen: wijde pijpen (Spaanse broeken), paisley hemden. Vermoeiend dit - aangezien dit een ruim decennium eerder met veel succes bij de incrowd is gedaan in Frankijk Superfunk - Hold Up (2000) - met veel meer gevoel voor zwarte muziek.

In dat nummer hoor ik echt helemaal niets, nouja misschien liftmuziek ofzo.

jammer dat het weer niet meezit deze week, maar van "get lucky" word ik inderdaad heel erg lucky en krijg ik de zomer in mijn bol.
heb deze nu een aantal keer beluisterd en groeit bij elke draaibeurt.
ik vergelijk geen enkele plaat met voorgaand werk en zeker bij een groep als daft punk doe je dat niet.
ik luister net zo graag naar daft punk als naar bijv. the national. in beide gevallen een unicum in haar muzieksoort.

"In het begin" klinkt ook wel een beetje alsof het nummer al jaren kent.

Er zijn wel veel overeenkomsten tussen de vervormde gitaarsolo van Digital Love en die van Fragments of Time.

Hier doet deze hoes me dus steeds aan denken:

Lou Reed - Legendary Hearts (1983)

Even een track by track samenvatting van mijn eerste luisterbeurt (de eerste 4 nummers heb ik al 2 maal gehoord).

Give Life Back to Music geweldige opener, precies wat ik verwachtte hoe de plaat ging klinken: Disco invloeden met wat Funk maar natuurlijk ook typisch Daft Punk. De vocoders klinken opniieuw schitterend.
The Game Of Love klinkt haast als een soort van Something About Us 2, maar dit is zeer positief. Want dit nummer klinkt schitterend, je krijgt direct een prachtig sfeerbeeld van een verlaten straat in de regen voor je. Nooit gedacht dat auto-tune zo gevoelig en mooi kon klinken. Zeker één van de favorieten.

Giorgio by Moroder man, wat kan ik losgaan op dit nummer. Dit moet één van de beste nummers zijn die deze twee heren al hebben gemaakt. Het praatstuk valt beter mee dan verwacht en al gauw verandert het nummer in een dance nummer, met een schitterende melodie. Vooral van de climax werd ik achteraf even stil, gewoon briliant!

Within hier verwachtte ik vrij weinig van door alle commentaren, maar uiteindelijk mag hij zich zeker bij de beste 5 voegen vind ik. Mooie zang, straf pianospel en ze zetten een pakkende sfeer neer.
Instant Crush opnieuw een enorm sterk nummer. ik heb Julian nog nooit zo goed horen zingen en dat met effecten op zijn stem. Instrumentaal is dit ook meer dan in orde. Vooral het refrein is geweldig!

Lose Yourself to Dance voorlopig toch zeker één van de mindere van de plaat. Waarschijnlijk moet ik net zoals bij Get Lucky opnieuw wennen aan Pharrel, want de zang vind ik erg matig. Nile doet het wel weer erg goed, en de vocoder klinkt ook goed. Maar over het geheel doet het me vrij weinig al lijkt het me wel een toffe zomertrack.

Touch nooit gedacht dat kitsch ook prachtig kon zijn. Dit ruim 8 minuten durend nummer heeft een paar wissels, maar blijft boeien. Van de intieme zangstukken met Paul, tot de heerlijk zomerse trompetten of het geweldige koor dat de vocoderzang begeleidt.

Get Lucky voor de albumversie hoopte ik op een grotere rol voor de vocoder, ik kreeg dit niet maar toch is dit pakken beter dan de single. De intro klinkt veel beter, de opbouw naar het vocoder-gedeelte klinkt stukken logischer en er zijn meer subtiele riffjes en geluiden te vinden die Get Lucky voor mij nu al de zomertrack van 2013 maken.

Beyond lekker nummer die voorlopig nogal onzichtbaar is zeg maar. Langs de ene kant erg mooi, langs de andere kant weinig opvallends. Al heb ik het geval dat dit nog kan veranderen.

Motherboard dit klinkt dan weer net enorm sterk! Weinig over te zeggen buiten dat ik hier vrij verrast door was.

Fragments of Time het is toch iets totaal anders dan Face To Face hé. Net wat minder uiteraard, maar klinkt weer lekker zomers. Sterke zang, leuke melodie en doet me verlangen naar wat beter weer.

Doin' It Right samen met Lose Yourself to Dance de minste van de plaat vind ik. De vocoders klinken me wat te snel en de zang van Panda Bear doet me ook vrij weinig. Instrumentaal vind ik dit dan weer wel erg goed!

Contact tsjah, moet je hier nog iets over zeggen? Briliant nummer, al vanaf de eerste tonen wordt het duidelijk dat we te maken gaan krijgen met een epische afsluiter. En dat is hij zeker, klinkt inderdaad net alsof je de ruimte wordt ingestuurd. Bouwt zeer sterk op en mondt uit in een schitterende climax!

Kortom: maakt zeker mijn torenhoge verwachtingen waar, de twee mindere nummers zullen waarschijnlijk nog wat groeien. Random Access Memoires blijft wel over de hele lijn boeien en laat je van de vallen van de ene verbazing in de andere. Stem volgt bij meerdere luisterbeurten.

Krachtig vind ik sowieso wel, in de zin dat niet meezingen vrijwel onmogelijk is. De albumversie is wat degelijker opgebouwd. De intro van Pharrell komt wat later en alles duurt wat langer. Het scheelt twee minuten met de single. Op het album past deze versie verder wel goed hoor.

En ik moet even wennen aan de gehele sound, het is best wel een omslag i.v.m. eerder werk. Het blijft lekkere en goede muziek, maar of het echt mijn verwachtingen haalt/overtreft weet ik nog niet.

Net voor het eerst gehoord. Ik vond er werkelijk waar geen reet aan. De enige goede nummers vond ik Get Lucky, Contact en Fragments Of Time. Dat laatste nummer deed me een beetje aan Steely Dan denken en ik heb wel een zwak voor die band. De robotstemmen klonken goed bij de dance/house van de voorgaande platen maar bij deze "gevoelige" nummers is het afgrijselijk. Voor de rest hoor ik bombastische nummers waar ik echt de kriebels van krijg en zit het volgestouwd met synths en veel repetitie. Hij gaat een tweede kans krijgen, als ik nu zou beoordelen zit ik echt laag.

Wow! Wat een geweldige uitleg, ik kan hier volledig in mee gaan. Zo had ik het helemaal niet bedacht. Ik doel vooral op dat in het nummer muzikaal niet interessant vind en zodoende nergens toe leid. Thematisch is dit dus een absoluut hoogtepunt. Thanks

Die afsluiter is echt by far het beste nummer van het album.

Get Lucky, Give Life Back to Music, Instant Crush en Lose Yourself to Dance zijn opzich wel prima. Rest doet me vrij weinig. Album zit voor nu tussen 2,5* en 3*. Neig nu meer naar 2,5.

ik zak toch nog een 0.5 ster na vele luisterbeurten. Die trage nummers zoals bv The Game Of Love en Within bevallen me steeds minder, die zijn echt véél te saai.

ik kan verder maar weinig écht goeie nummers ontdekken. Enkel Give Life Back to Music, Get Lucky en Giorgio by Moroder vind ik écht heel goed.

Als ze die disco/funk-idee nou wat meer uptempo hadden uitgewerkt (in plaats van deze slow-tempo/low-BPM bullshit:) of thematisch nou gewoon voort had geborduurd op de sound die ze in hun album-afsluiter Contact hebben neergezet, dan had het eindresultaat zoveel beter kunnen zijn.

En hoe kan iemand Touch nou een goed nummer vinden? Als je die synths weghaalt, had het net zo goed Gordon's Eurovisie inzending kunnen zijn.

Sorry dat ik het een goed nummer vind.

Geweldig nummer net!
De ene prachtige wissel na de andere. De zang van Paul vind ik erg goed en dat koor gedeelte is echt prachtig! De trompetten laten je dan weer dansen met een glimlach ook al regent het hier.

Ja, inderdaad: dat klopt! En je vergeet nog disco...

Ik hoor vlagen van Jamiroquai, Chic, Donna Summer en natuurlijk Giorgo Moroder. Cool!

Ik moet wel lachen om al die 'overdreven serieuze critici en analisten', ik zou zeggen: Loose Yourself To Dance & Get Lucky!

Die stem op Touch

Paul Williams was een goede artiest en een uitstekende composer van film-soundtracks, zijn werk met The Muppets is legendarisch (hij schreef en zong de originele uitvoering van 'The Rainbow Connection' van Kermit), maar dat is inmiddels al 30 jaar geleden. Als je Barry Gibb nu iets laat zingen, zou het ook nergens naar klinken. Die arme Paul Williams is 72, met alle respect, die moet je niet meer willen horen zingen anno 2013. En zeker op een Daft Punk plaat is het gewoon misplaatst.

Het nummer Touch had echt niet op dit album moeten staan.
De vocals vind ik vrij lelijk, de muziek is veel te kitcherig en het haalt de sfeer wat weg uit het album. Het album bevalt me wel steeds beter heb ik de indruk.

Voor mij persoonlijk DE plaat van het jaar!

Ik snap de lauwe reacties niet helemaal. Op het eerste gehoor een heerlijk afwisselend en melodieus album. Lose Yourself To Dance vind ik als een van de weinige hier een van de beste.