Daft Punk - Random Access Memories (2013)

Mooi stuk waar ik het volledig mee eens ben Ik krijg gelijk weer zin om dit album op te zetten.

In mijn beleving duurt dit album veel te lang en dat is meestal geen goed teken. 13 tracks, daar ligt het niet aan, maar er zijn maar weinig albums (dubbel-albums niet meegerekend) van langer dan 60-65 minuten die de volle tijd weten te boeien wanneer je ze in z'n geheel beluisterd.

Na 50 minuten heb ik het ook wel gehad bij dit album. Een volgende luisterbeurt zou ik misschien bij de 5e track moeten beginnen om bij het geweldige Contact aan te kunnen komen. Op een gegeven moment werd ik gewoon zenuwachtig van de muziek.

Gebrek aan spanning op dit album? (Veel) te lange tracks? Dat is goed mogelijk. Ook ben ik niet helemaal weg van de albumversie van hun eerste single Get Lucky. Dan doen de heren van de Pet Shop Boys het toch veel beter, geweldige single-versies maken van geweldige langere album-versies.

Een paar goed bedoelde kanttekeningen:


Nounou, genoeg electronica op deze plaat hoor, tenzij je keyboards en synthesizers voor het gemak even vergeet, plus gebruik van een stapel filters om tot de juiste sound te komen.
Uiteindelijk is dat wat goede electronica maakt, echte instrumenten inspelen en vervormen tot iets electronisch eigenzinnigs.


De vocals zijn van Daft Punk zelf, meestal Bangalter trouwens.


Contact draait om de Apollo 17, de laatste spacevlucht naar de maan en de vocals zijn van commandant Eugene Cernan, de laatste man ooit op de maan. Daft Punk heeft bij NASA toegang gekregen tot hun geluidsdatabase om er wat moois uit te kunnen plukken.

Er bestaat ook geen Apollo 14 film, wel Apollo 13 maar dat gaat ergens anders over.

Stem verhoogd van 3 naar 3,5 sterretjes. Het zijn allemaal strakke melodietjes met leuke variaties maar ik denk niet dat deze plaat na zo’n vijf luisterbeurten nog ga opzetten.

En die vocals hebben de ze trouwens geplaatst op de enige sample die is gebruikt op Random Acces Memories. Sample

Ik begrijp de hype niet. Vaak te plat en het doet me soms wat aan Steely Dan of zelfs aan The Bee Gees denken. Er zijn betere funk-platen gemaakt... 30-40 jaar geleden.

Is er maar één sample gebruikt op deze plaat? Wow.

Inderdaad!

Er is dan misschien maar 1 sample gebruikt, nergens hoor ik 1 origineel idee

Zo'n toonomslag als in Within of uberhaupt een mix tussen geschiedenisles en muziek als op Giorgio by Moroder (compleet met voor het bezongen tijdperk typerende microfoons) vind ik toch wel origineel.

Ben het met Herman eens dat er wel degelijk originele stukken inzitten. Al zou het me eigenlijk worst wezen. Origineel of niet, Daft Punk heeft het in mijn oren voor elkaar gekregen om de ongehoorde hype waar te maken, en zowaar aan de (hoge) verwachtingen te voldoen. (Voor de marketing geïnteresseerden onder ons: hier een stappenplan welke blootlegt hoe dit album zo'n hype werd).

13 zeer gelaagde nummers: heerlijk funky, sfeervol en warm. Muzikaal steekt het sterk in elkaar, en de gastartiesten dragen hier stuk voor stuk aan bij. Enige vrees dat ik heb is dat mijn waardering minder zal worden met de tijd. Een Get Lucky ben ik bijvoorbeeld al behoorlijk beu. Dit is dan ook wel gelijk het meest hitgevoelige nummer van de plaat, dus ik hoop dat dit bij de andere tracks mee zal vallen. We zullen het snel genoeg merken, want duidelijk is dat dit album nog veel gedraaid gaat worden de komende tijd.

Favorieten: het trio Within, Instant Crush en Lose Yourself to Dance.

4*

Ongelofelijk sterk album wat mijn aandacht het volle uur en kwartier vasthoudt.

Mijn referentie ging meteen naar Air met Moon Safari uit 1996, dat eenzelfde homogeniteit biedt op dat album.

Daft Punk flikt wat velen niet meer kunnen tegenwoordig. Goede en originele songs maken, met een duidelijk kop en eind is één ding, maar ook ervoor zorgen dat het samenhangt en daadwerkelijk een echt album maakt, dat zijn er maar weinigen tegenwoordig.

De productie is waanzinnig knap, ontzettend mooie klanken en natuurlijk aandoende instrumenten. Het zit ontzettend knap in elkaar en bij elke luisterbeurt hoor je nieuwe dingen.

Voor mij tot nu toe de absolute plaat van het jaar.

moet er nog heel erg aan wennen-jaren 80sfeer is erg hoog. Tot nu toe bevalt Giorgio by Moroder het best.
Daarentegen vind ik Lose yourself to dance verschrikkelijk, 1x Pharrell is meer dan genoeg.

Zal nog flink wat draaibeurten nodig hebben

Dat dacht ik ook tot ik de cd thuis ontving. Uit het boekje bleek dat het niet alleen 'ontzettend mooie klanken en natuurlijk aandoende instrumenten' zijn, maar dat het daadwerkelijk 'echte' instrumenten zijn op deze plaat, van de drums, de steel-guitar etc. tot een compleet orkest aan toe.

2 samples, de intro van Contact is een sample van The Sherbs - We Ride Tonight Overigens is die intro al meer dan 10 jaar geleden gebruikt door Thomas Bangalter en DJ Falcon in een 2002 live set.

Volgens mij is dat ook de enige hoor.
Of tel je het gesprek van Eugene Cernan ook als een sample?

Mooie review die ik net op FMChits.nl lees (door Daniël):


Met Homework en Discovery legde Daft Punk aan de vooravond van de 21ste eeuw de ruwe basis voor moderne housemuziek. Natuurlijk haalden Thomas Bangalter en Guy-Manuel de Homem-Christo hun inspiratie ook ergens vandaan en wel uit de in de nineties domineerde Chicago acid housemuziek en de in Detroit ontstane techno. Deze twee universeel geprezen albums brachten echter ook iets nieuws: een futuristische tint. Geen koude sciencefiction maar optimistische, funky hooks, die heden ten dage nog altijd in menig discotheek te horen zijn.

Meer: Zie.

Tergend saai , bijna knullig geproduceerd album. Get Lucky steekt met kop en schouders boven de rest uit, terwijl ik dat al niet echt te pruimen track vind.
Waar is fantasie gebleven bij deze jongens?
Tracks als The Game of Love , Within en Beyond ...allemachtig wat een treurnis.
Zo totaal ongeïnspireerd als deze nummers klinken.
Bedroevend slechte plaat .
1.5 * voor Get Lucky.

Ja, die sample van NASA tel ik voor het gemak ook mee

Saai kan je het vinden, maar je kan toch niet menen dat dit album knullig is geproduceerd?
En inderdaad: er staan hier treurige melancholische tracks op. Dat kan je jammer vinden, ik niet, maar ongeïnspireerd kan je het weer niet noemen. Die treurigheid was juist hun inspiratie.

De Japanners hebben het weer geflikt op de een of andere manier. Dit album zal daar een bonustrack hebben, genaamd Horizon. Als het goed is komt Random Access Memories morgen uit in Japan.

Hier kun je een sample beluisteren.

Ik ben nooit echt bekend geweest met Daft Punk behalve de commerciele nummers die op tv werden uitgezonden.
Daarom ging ik heel open minded dit album luisteren, en wat was ik aangenaam verrast!
Kan nu al zeggen dat dit één van de beste zomer albums zal zijn van dit jaar! Wat een geweldige mix van electro en live instrumentals!

Mijn persoonlijke top 3:

Contact: Al vanaf het begin heb ik het idee alsof ik in de track word gezogen! De synthesizer die langzaam begint en de drums die dan ineens inslaan! Geweldig! Vooral het einde is super!

Giorgio by Moroder: Heerlijk inspirerend nummer met wederom een goeie drumset die later inhaakt op het nummer samen met een strak gespeelde bassline!

Lose yourself to Dance
Waar sommige mensen dit een oppervlakkig nummer vinden heb ik juist het idee dat we het hier met een terrecht zomer nummer te maken hebben! De opbouw begint swingend en de robot vocalen die later inhaken zijn heel strak gedaan.

Eigenlijk hebben alle nummers wel iets magisch en de nummers die net even wat minder klinken vind ik naderhand toch wel goed!

Kortom een geslaagde plaat die groeit in mijn favorieten hoevaker ik hem luister!

@Game: Bij de FRS te koop voor 30 euro!
Terwijl de gewone versie 'slechts' 16,50 kost.

Even een paar weekjes wachten en de FRS is genoodzaakt om de plaat voor een dubbeltje weg te doen.

Mij maakt het niet veel uit want de post komt normaal gezien vandaag mijn dubbele LP leveren.

Cool!

Ick vint t ook een saaj en een stom albumpjuh hoooorr

Ik kan dat uit eigen ervaring gewoon niet beamen. Misschien dat jij het wel kan horen, maar zoals ik zei ben ik nog niemand tegengekomen die het overtuigend kan. In mijn ervaring zit er meer verschil in de kwaliteit van rips afkomstig van verschillende bronnen dan rips op verschillende bitrates. Er is natuurlijk een grens, het verschil tussen 192kb/s en 128kb/s hoor ik wel, ook als ik er niet op zit te letten.

Ik weet van mezelf dat ik het niet hoor; als jij nou van jezelf ook zekerheid wil, doe je een dubbelblind testje met tracks van verchillende albums die je op verschillende bitrates ript en vervolgens blind luistert. Even een statistische hypothese bij verzinnen van tevoren en daarna je test uitvoeren op je data.

Dus eigenlijk zeg je dat dit het beste album van de afgelopen 40 jaar is?