The Alan Parsons Project - Eye in the Sky (1982)

Eye in the Sky is het bekendste album van The Alan Parsons Project. Dat komt door de top 3 notering van het prachtige titelnummer (gezongen door Eric Woolfson) in de USA en de hoge noteringen in vele Europese landen. In Nederland was dat overigens niet het geval. Bij ons scoorde 'Old and Wise' beter (het favoriete nummer van Eric Woolfson) met als lead vocalist Colin Blunstone (bekend van The Zombies). 'Old and Wise' en 'Eye in the Sky' scoren ook altijd hoog in de Top 2000 aller tijden. Veel mooier dan 'Old and Wise' vind ik overigens 'Silence and I'. Dat is pas echt mooie symfonische rock te noemen met een prachtig klassiek middenstuk. Schitterende gezongen ook door Eric Woolfson. Bekend zijn verder de instrumentale nummers 'Sirius' en 'Mammagamma'. Mindere nummers vind ik 'Stey By Step' en 'You're Gonna Get Your Fingers Burned'. Deze zorgen ervoor dat dit album bij mij minder hoog scoort dan 'The Turn of a Friendly Card', 'Tales of Mystery and Imagination Edgar Allan Poe' en 'Ammonia Avenue'. Ofschoon nog steeds: 5* Al met al een zeer goed en gevarieerd album, dat veel en veel meer is dan alleen 'Old and Wise.

Mmmmmm, wat een lage waardering. Toch wel 3,5 * waard ?
Inderdaad een hebbedingetje deze hoor.

Een perfecte opening met Sirius, gevolgd met een prachtige overgang: Eye in the Sky (mijn favoriet).
You're Gonna Get Your Fingers Burned en Psychobabble brengen een lekker tempo in de cd....
En dan als toetje: Mammagamma en Old and Wise

lekker hoor

Wisselvallig album moet ik zeggen. Er zitten een paar pareltjes bij maar ook een aantal nummers die me niets doen en niet echt interessant zijn. Ik kom op 5 mooie tot zeer mooie nummers. Dat zijn: Old and Wise, Eye in the Sky, Sirius, Silence and I en mammagamma.
De andere 5 vind ik niets bijzonders aan, maar wel goed om aan te horen, het is niet vervelend.

Normaal zou je zeggen 2,5 sterren, maar vanwege een paar beauties, twijfel ik tussen 3 en 3,5. Ik geef nu een 3, later wordt het misschien nog meer.

Er staat niet 1 nummer op deze prachtige cd die ik "door-skip" om de volgende te horen. Elk nummer is gewoon erg goed. 4.5 ster

Ik vind Old and wise altijd wat moeilijk van de grond komen. Het begint mooi en dan... wordt het niet echt wat. Maar goed, deze plaat bevat wel Eye in the sky, Silence and I en een van hun beste instrumentale nummers: Mammagamma. Ik zet hem voorlopig even optimistisch op 3½*.

Mammagamma, vind ik echt de flop van het album. Het hele album heb ik van genoten, met als uitschieters: silence and I en Old and wise....maar Mammagamma vind ik echt zonde dat die er tussen staat. Verder een zeer goed album, die Mammagamma gaat ze alleen wel een halve * kosten. hou het op 4

Ter info: deze en feitelijk alle albums van I Robot t/m Gaudi komen het komende halfjaar opnieuw uit als Remastered + Expanded Editions (dus met bonustracks) maar dan ook nog eens behoorlijk attractief geprijsd (ik meen een winkelprijs van EUR 7,99)

Geniale muziek. Wat heb ik genoten toen ze onlangs op Bospop stonden. Eye in the sky en Old & Wise zijn de klappers maar de rest zijn ook steengoed.

4*

Dit is mijn favoriete app-album, twijfelde een beetje tussen deze en I Robot. Vooral het titelnummer en 'Silence and I' vind ik erg mooi

Dat wordt dan dus een leninkje afsluiten bij Leen van Frisia .

Eye in the Sky, één van de mooiste albums van APP.
Vooral het titelnummer, Silence and I en Old and Wise bezorgen mij elke keer metershoge kippenvel!!!

Wat is You're Gonna Get Your Fingers Burned toch een draak van een nummer. Voor mij de grootste reden dat dit geen 5-sterrenalbum is. Het heeft niets van die fijne Alan Parsons-sfeer dit verder wel dit album overheerst. Maar wat een topalbum verder.

Deze cd is een van de sterkste albums van Alan Parsons. Deze cd staat vol nummers die de perfecte sound van het duo Woolfson en Parsons uitdragen.
Eye To Eye is erg goed en het prachtige Old And Wise blijft een van de mooiste liedjes ooit gemaakt. Luister ook eens naar nummers als Silence and I en Psychobabble.

nee, liever niet te vaak...

Je lijkt Bob Cremers wel met deze reactie.

Ik vind Psychobabble wel een goed nummer maar vooral Eye in the Sky, Silence and I en ook Children of the Moon. Laatstgenoemde nummer wordt gezongen door David Paton, ook wel bekend als zanger van Pilot en bepaalde periode lid van Camel.

nouja zeg!

Had 'm op 3,5* staan, na de eerste 5 nummers dacht ik: 'dit is toch wel 4* waard', maar bij nr. 6 & 7 (psychobabble ja!) was dit gevoel gauw weg.
Maar door Old and Wise op het eind te doen, verdienen ze er toch nog mooi een half puntje bij, dus:
4,0*

mooi album. Af en toe iets té (old and wise). Een goede beginner om alan parsons de ontdekken. Samen met Tales

Ook een prachtige plaat van The Alan Parsons Project. Bevat meer dan alleen maar Old & Wise. Natuurlijk is dat nummer prachtig, maar de rest wat minder bekende songs op dit album zijn ook erg goed, zoals de titeltrack en Silence & l

4,5

Gister op de platenspeler beluisterd. Leuk album, niet superbijzonder, maar er staan een aantal zeer mooie songs op: Eye In The Sky en Children of the Moon... 3,5*

Commercieel gezien het best verkochte album van APP Misschien ook door het nummer Old and wise. Maar door de bank, een stukje minder dan TOAFC.

Dit album was mijn kennismakig met het Alan Parsons Project. De lp kocht ik destijds nog met een laagje bladgoud op de hoes, dat gaf wel een gevoel dat je met iets waardevols naar huis ging.

De muziek op dit album is zeer behoorlijk te noemen. Er zit voldoende afwisseling tussen dromerige sferen en de wat meer up-tempo stukken. De productie is goed aan al kanten en de MusicMeter zit al vlot dik in de voldoende. Helaas echt doorslaan naar het paarse gebied doet het bij niet. Is het de productie die te glad is? Zit het zo goed in elkaar, dat het te goed is? Of wellicht iets anders.

Na een paar luisterbeurten kom ik er achter dat het muziek is waarvoor ik in de stemming voor moet zijn. Over het agemeen wil ik zelf het verhaal maken bij de muziek, maar op dit album is dat al zo uitgewerkt dat ik daar niet aan toe kom. Dat de productie daarbij wat gladjes is valt bij het voorafgaande in het niet. Deze is gewoon goed. Het is echt het element dat het voorgekookt op me overkomt.

Buiten dit feit om staan er best wel heerlijk songs op die best wel lekker wegluisteren. Had Alan en zijn team wat minder gladjes gewerkt, dan zou ik dit het label meesterwerk hebben gegeven. Daar is het nu helaas te steriel voor.

EYE IN THE SKY

Het doorbraakalbum naar het grote publiek met ook het eerste echte hitsucces. Ik koos 7 tracks die me het meest konden bekoren en zetten ze op CD samen met de 7 sterkste liedjes van THE TURN OF A FRIENDLY CARD.


Sirius is meesterlijke intro van dit aan het alziende oog (God?) gewijde album. Doet denken aan Space Intro (op Fly like an Eagle) van Steve Miller Band.

Eye in the Sky is de grote hit. Een perfect staaltje popmuziek waarin een helder arrangement en een mooie stem de balans houden. Geraffineerd als Dire Straits.

Silence and I is het symfonische meesterwerk. Mooie opbouw met Woolfsons stem als extra glijmiddel. Meditatieve boodschap.

You're gonna get your Fingers burned is het stevigste nummer van de plaat en zit netjes tussen de ingetogenheid van The Silence and I en de intro van Psychobabble.

Psychobabble heeft iets van Games People Play: een uptempo rocker, dit keer wel met een uitgesponnen intro. Een sterk nummer.

Mammagamma is de fraaie instrumental. Het feit dat APP de synthesizer niet schuwde, maakt de groep in mijn ogen completer dan vele genregenoten.

Old and wise is een perfecte afsluiter van dit klassieke album. Het werd een behoorlijke hit in Nederland en daar zit de wijze tekst voor iets tussen. Een klassieker.


Children of the Moon vind ik het zwakste nummer. Gemini is bijna een gebed en past in het concept. Maar de vocale hoogstandjes blijven minder overeind in een selectie van 7 tracks. Step by Step zit dicht bij Psychobabble en bevat net iets teveel APP clichees.

De hoogtepunten Eye In The Sky en Old And Wise maken de plaat een essentiële release van APP. Old And Wise doet het goed op begravenissen. Sirius vind ik ook alleraardigst. en over het geheel viond ik dit één van de betere releases van APP.

Natuurlijk is het gros van deze cd veels te braaf en clean, maar Old And Wise weet me stiekem toch altijd diep in m'n ziel te raken, ook al kun je het makkelijk als sentimenteel afdoen, Mammagamma is een onwaarschijnlijk funky electro-nummertje en het openingskoppel Sirius / Eye In The Sky zit toch ook best goed in elkaar. Al met al dus toch een voldoende.

Van de latere albums hun meest acceptabele.Muzikaal wordt er voortborduurt op het bekende concept.Met de kantekening dat de nummers wat bondiger zijn.Het blijft echter allemaal erg clean,braaf en bedacht.Afgezien van flauw en nogal clichematig spul als Get Your Fingers Burned en Step By Step,zijn de overige nummers goed luisterbaar.Misschien ook door de gastzangers,die het net even wat meer flair geven.
Prijsnummers zijn voor mij de titeltrack,het enigzins felle Pschobabble en het treurige maar wel fraaie Old And Wise.Collin Blunstone vertolkt het met allure.
Na deze plaat begint wat mij betreft de zelfpersiflage defintief.Het Project begint zichzelf dan wel heel opzichtig te herhalen.

Mammagamma klonk als het miezerige broertje van Pink Floyd, en daarmee best wel redelijk.

Kende Alan Parsons Project eigenlijk alleen van 'Old and wise' maar toen hoorde ik 'Eye in the sky' en dat vond ik ook een super nummer, heb net het hele album geluisterd en stonden zowaar nog meer mooie nummer op, daarom heb ik een 3,5 gegeven.
Silence and I is ook een erg mooi nummer trouwens.

keurig verzorgde productie van Alan Parsons,hier en daar een beetje braaf waarbij ik dan af en toe een beetje het gevoel heb dat het net iets te veel doorschiet richting een te steriel, enigszins bloedeloos geheel.

Bloedeloos geheel? Ik mag hopen dat ze nog in leven waren in de studio. Maar goed, de muziek van dit project kan clean over komen, waardoor het lijkt of de geest uit de fles is.