Pixies - Doolittle (1989)

Ik vind het 1e gedeelte ook beter, maar de 2e helft valt helemaal niet tegen hoor. Zo'n nummer als 'La la Love You' is toch een heerlijk en geinig popliedje?

'La La Love You' vind ik zelf dan weer wat minder, maar met andré ben ik het eens 'Gouge Away' is het beste nummer van de tweede helft.

La La Love You heeft een kijfunky drum beat, simpel, maar fantastisch gespeeld, daar moet jeje op fixeren.
en ook die

'base one base two base three' die doelt op het engelse systeem om je-weet-wel-wat-en-hoever-je-erin-bent-geraakt aan te geven.

Ja die beat is inderdaad lekker, toegegeven.

Wat er nu precies uitschieterig is aan Gauge Away vat ik niet helemaal. Eerder een uitschieter in negatieve zin wat mij betreft.

Als je het dan hebt over goede nummers op de tweede helft van deze plaat, vergeet dan vooral niet "Hey" te vermelden.

Ik zal mijn stem eens verhogen met een 0,5*.
Dit album begint naar meerdere malen luisteren toch wel heel erg geinig te klinken.

'Hey' is inderdaad fantastisch.

'Gauge Away' vind ik dan vooral zo goed omwille van de zang. Natuurlijk is de bas (zoals in al hun liedjes) ook aangenaam, en is de occasionele interventie van Kim Deal zeer gewenst (vooral op het einde als ze plots F.Black een octaafje hoger bijvalt à la Shine On You Crazy Diamond), het is toch die ronde zanger die het met zijn vreemde fluistertoon in het begin naar het hoger niveau tilt.

^rare zin^

Ik heb een lange tijd naar indie geluisterd en ook the pixies hoorden daar toen bij.. ik vond het vroeger altijd wel leuk (hoorde een beetje bij die tijd), maar ik had toen ook altijd al de indruk dat deze college pretrock niet zo heel veel meer om het lijf had. De laatste tijd nog ns terug beluisterd en ik kan er nog steeds niet warm voor lopen. Geef mij maar swervedriver of my bloody valentine
Een 1.5 en dat geldt eigenlijk voor het hele pixies oeuvre, ik snap eigenlijk de ophef over deze band niet..

Ik vind La La Love You juist wel een erg fijn nummer. Met die stem erbij lijkt t trouwens een beetje op Love Will Tear Us Apart (van Joy Division natuurlijk). Zelf vind ik Tame en Dead wat minder (maar zeker niet slecht). Maar dat is vooral als je het als losse nummers bekijkt. Voor het totaalplaatje passen ze er goed in.

Ik vind het een geweldige CD! Echt top! Met als de twee beste nummers I Bleed en Monkey Gone To Heaven (vind ik).

Ik kende van deze CD eigelijk alleen de nummers Dead, Mr. Grieves, Crackity Jones en La La Love You nog niet. Mr. Grieves en Crackity Jones zijn ook echt geweldig!
5* en in m'n top 10 (op nummer 5)

Hoewel je nummer 6 in je top 10 me doet twijfelen of ik het wel zou doen, toch eventjes tegendraads doen:

Crackity jones is mijn skipnummer op deze cd. Sliver wil ik ook wel eens skippen, maar dat is gewoon omdat gauge away zo goed is.

Een 3.5 ster waard. kan ik die ook al aanvinken.

Ik snap de semi-legendarische status van dit album niet echt. Waarschijnlijk omdat ik de context niet begrijp. Neemt niet weg dat het een leuk album is met een aantal supergave nummers. Vooral Hey vind ik briljant.

(een dikke) 3.5 *

Prima album met Debaser,I Bleed,,Monkey Gone to Heaven en No.13 Baby en natuurlijk Gauge Away als hoogtepunten !
Daarnaast mag Bleed( My Bloody Valentine heeft schijnbaar ook dit nummer bestudeerd) Here Comes Your Man (soort van R.E.M intro overgaand naar meer de van Morisson stijl) en het liefdesliedje La La Love You er zijn !
Mindere songs zijn voor mij Mr.Greeves,Crackity Jones en Silver ! 4*

Ben het met je eens wat betreft de mindere nummers, maar het, voor mij, beste nummer noem je niet:
Wave of Mutilation!

Ook een prima nummer hoor !

Ik vind Silver juist een van de beste, maar ik ben geloof ik een van de weinigen hier...

nee hoor herman, ik vind sliver ook één van de beter op deze plaat. Maar natuurlijk wel achter Gouge Away, dit blijft mijn Pixies favoriet allertijden

silver vind ik super! zo ook dead......

Sjongejonge, er zijn van die albums waarbij het kwartje ineens valt. Ik heb het album een paar keer geluisterd en dag elke keer "Mwah." Vandaag stond ik naar mijn cd-collectie te kijken en besloot ik deze weer eens op te zetten. En nu valt alles op zijn plekje. Dit is gewoonweg geniale muziek, echt fantastisch allemaal. Vooral Debase, Here Comes Your Man, Monkey Gone to Heaven en La La Love You vond ik tot nu toe heel erg sterk allemaal. Wat is het toch leuk om muziek te ontdekken die je nog niet (goed) kent (voelt een beetje als verliefd zijn).

Ik heb met de Pixies een beetje dat alle albums een paar hele sterke liedjes hebben, en een paar liedjes die niet slecht zijn, maar die wel minder zijn. Dus niet echt één album dat echt perfect is. Misschien ben ik gewoon wel een zeikerd en moet ik maar voor mezelf een compilatiecd maken.

nee! geen compilatied cd van the Pixies, Pixies-albums zijn altijd een geheel, geloof mij, mijn zoon

Geloof Dielie, mijn zoon!

Voor een habbekrats gekocht van een collega (ik ende Monkey gone to mheaven), een keer beluisterd en in de afdeling onbegrepen stukken neergezet. Maar ja, het gaat toch wat kriebelen en na weer een keer luisteren begint het te dagen, dit is gewoon een prachtalbum. 4,0

dit is gewoon een heel goed album ik heb in de tijd dat dit album uitkwam heel wat keertjes gedanst op monkey gone to heaven en here come`s your man deze nummers krijg je na 1 keer luisteren niet meer uit je hoofd en dat is volgens mij toch de kracht van een goed nummer

Echt wel 1 van de betere albums allertijden. De cd laat me van de eerste seconde tot en met de laatste niet los. "Hey" is ronduit zalig, debaser en monkey gone to heaven zijn klassiekers en "here comes your man" is 1 van de zaligste meezingers die ik ooit gehoord heb. Kortom : kopen die handel !

I believe in Mr. grieves

Stem verhoogd naar 4.5*
Enorm veel lol gehad van dit album op vakantie. Heerlijke meeschreeuwer.

EEN HELE DIKKE 5!!!!!

Verassend goed album.
Zonder verwachtingen geluisterd en het is goed bevallen. Af en toe nijgt het naar doelloos geschreeuw maar de Pixies hebben een heel aparte sound. 4* en op naar Surfer Rosa.

een album wat ik nog steeds niet begrijp maar wat wel een 4.0* verdient voor apartheid, maar ook echt leuke nummers en met wat uitschieters hier en daar.

Lotje IJzermans, VPRO.......... ja ja. Zij waren verantwoordelijk voor mijn ontdekking indertijd van Pixies.

Debaser was de openingstune van een of ander tv programma van de VPRO (met schokkerige beelden op de maat van de muziek). Iemand enig idee welk programma dat ook al weer was???
Anyway. Het zorgde ervoor dat mijn Pixies liefde geboren werd. Heel bijzonder ook wel, want samen met Living Colour misschien wel de band die mij heel snel dieper in de wereld van de alternatieve muziek deed duiken. Voorheen hield ik het namelijk meer bij bands als The Cure en andere new-wave dingen. De Pixies vormden de poort naar meer. Veel meer.....
Debaser zal dan ook altijd wel mijn favoriete Pixies nummer blijven, mede dankzij de herinneringen die het met zich meebrengt.
Waarom dit album in mijn top 10 staat? Niet zo vreemd.
Ooit wel een mee staan schreeuwen met Tame? Nee? Moet je beslist eens doen!
Maar het zijn vooral van die prachtige surf-pop-rock nummertjes als Wave of Mutilation die het zo goed doen bij mij. Een zeer hoog mee-zing gehalte ook.
Nog een reden? Wat te denken van die lekkere bas-introotjes van Kim Deal, zoals op I Bleed.
Kim Deal............. de held van het indie-volkje uit die tijd (ook wel van mij). Het mens is volgens mij zo a-muzikaal als wat. Maar die bas-loopjes......,geweldig , en dan vooral het zeurderige meezingen in nummers als deze. Dat is toch gewoon niet te versmaden?!
Here Comes Your Man is ook weer een schoolvoorbeeld van de perfecte pop-rock song. Hoe aanstekelijk. Hieruit blijkt dat Frank Black (Black Francis in de Pixies) een gedegen vakman is.
Dead is zo'n puntig nummer dat alle kanten opspat en toch netjes binnen de lijntjes blijft.
Nog zo'n voorbeeld van de perfecte pop-rock song vind ik Monkey Gone to Heaven met het onsterfelijke 'if man is 5, then the devil is 6, then god is 7'. Probeer daar je lippen maar eens stijf op elkaar te houden als je dat voorbij hoort komen. Mij lukt het niet.
Mr. Grieves en Crackity Jones halen nog even het succes van een album als Surfer Rosa (of Come on Pilgrim) aan. Kort-krachtig-schreeuwerig.
La La Love You toont dan weer aan dat Pixies ook ijzersterk zijn in het schrijven van aanstekelijke deunen. Iets wat ze op de nummers No. 13 Baby en There Goes My Gun ook laten horen.
Hey heb ik altijd het buitenbeentje van dit album gevonden. En toch hoort het erbij. Als we het weglaten missen we een zeer goed nummer (dat gitaartje he).
Bij Silver eigenlijk hetzelfde verhaal: vreemd, maar goed en onmisbaar op de cd.
In Gouge Away horen we wel waar Kurt Cobain zijn invloeden vandaan heeft. Fantastische afsluiter op een fantastische cd die voorlopig nog wel in mijn top 10 zal blijven vertoeven.

En die reünie? Laat die cd er alstublieft nooit komen (en dat gaat waarschijnlijk ook niet meer gebeuren).
Ik wil mijn herinneringen aan deze tijd en deze band en vooral deze cd zuiver houden.

Leve Pixies