menu

Cocteau Twins - Head over Heels (1983)

mijn stem
4,04 (200)
200 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: 4AD

  1. When Mama Was Moth (3:06)
  2. Five Ten Fiftyfold (4:59)
  3. Sugar Hiccup (3:42)
  4. In Our Angelhood (2:59)
  5. Glass Candle Grenades (2:44)
  6. In the Gold Dust Rush (3:41)
  7. The Tinderbox (Of a Heart) (4:57)
  8. Multifoiled (2:36)
  9. My Love Paramour (3:39)
  10. Musette and Drums (4:39)
  11. Sugar Hiccup * (3:41)
  12. From the Flagstones * (3:39)
  13. Hitherto * (3:56)
  14. Because of Whirl-Jack * (3:28)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 37:02 (51:46)
zoeken in:

avatar van Mjuman


Ik bedoelde deze:

https://www.youtube.com/watch?v=alQUyaybZgo

Iig Premo (oet Grunn) en yours truly waren daar aanwezig, wellicht nog meer OW'ers

Bij de lijst suggesties die YouTube presenteert, verschijnt ook Teardrop - Massive Attack, met Liz Fraser in Paris 11/2/19 - weergaloos geen ander woord, lean back and ...
Zag zelf het concert week eerder in AFAS.

Dit is Cocteau Twins - BBC Sessions (1999) het dichtste dat je bij live kunt komen.

Mjuman Ja, een geweldige clip die ik al eens had gezien. Bij mijn linkje kan je het hele concert in de Meervaart luisteren. De BBC sessies behoren ook tot mijn favoriet. Heb jij ze misschien live gezien toen?

4,0
Dit album stond altijd in de schaduw van voorganger Garlands en opvolger Treasure. Toch maar weer eens mijn vinyl versie op de draaitafel gelegd, met zoals 39 jaar geleden. Wat klinkt dat lang geleden! Gekocht, zoals ik toen bijna alles kocht in het kleine platenzaakje 'Sinking Ships Record Shop' voor 20,90 gulden. Wel wat slap vinyl. Toen gedraaid op mijn onverwoestbare Akai set, die nu nog steeds operationeel is, maar nu op mijn Onkya platenspeler en Marantz versterker. Het eerste wat opvalt, wat klinkt het vinyl nog goed na al die jaren. De plaat is gemaakt door het overgebleven duo (Fraser en Guthrie) , op de hoes is verder geen enkele informatie te vinden. Enkel de groepsnaam. Dat was bij meerdere groepen in die tijd het geval. De plaat past trouwens wel heel goed tussen Garlands en Treasure. De wat kille sound van Garlands, die toen overrompelend was en de veel warmere bijna feeërieke sound van Treasure. En Head over Heels zit daar tussen. De recensies waren toendertijd wisselend. Een aantal recensenten vonden het jammer dat het geluid wat was geëvolueerd. Zoals ik al schreef, bij mij bleef deze plaat een beetje een 'weeskind' en wist het minder op waarde te schatten. Intussen is mijn waardering voor deze plaat net zo groot als plaat nummer 1 en 3. Een redelijk rijke sound, heel knap met tweeën gedaan. En soms wat steviger uit de hoek komend. De zang is duidelijk beter, of misschien moet ik wel zeggen anders dan Garlands. Zelfverzekerder. Al met al een album wat niet al te snel alle geheimen prijs geeft, maar daardoor zeker spannend is.
Van de kleine zolderkamer naar de huiskamer, intussen ouder (wijzer is nog maar de vraag) en met deze plaat komen automatisch de herinneringen terug van die zeker niet al te makkelijke jaren 80. Op dat moment wist Cocteau Twins (en ook This Mortal Coil) een gevoelige snaar te raken. Dat gevoel krijg ik niet meer op deze wijze terug, zou ook niet goed zijn, maar ik geniet nu op een andere wijze van deze muziek.

Mooi omschreven Teacher

Ik ontdekte de albums van deze band pas ver na de jaren 80. In de jaren 80 kende ik ze alleen van naam en enkele songs. Ook wist ik dat Robert Smith een liefhebber was. Voor mij is dit album nu, een van de beste albums uit die tijd, en zeer invloedrijk op de latere gothic rock in de jaren 90 en later.

avatar van luigifort
4,5
Al heb ik zelf Treasure hoger staan bijvoorbeeld is dit album misschien wel het meest magische, donkere en spirituele album van ze. Ik hou van dat diepdonkere geluid ervan en toch heeft het ook iets sprankelends daarin. Ook te horen op songs van een aantal EP's hierna.
Beetje Siouxsie vibe af en toe ook.

avatar van Premonition
5,0
De aandacht ging altijd uit naar Liz Fraser, zeker terecht met haar unieke stemgeluid. Dit album laat echter zien wat voor muzikaal talent Robin Guthrie is. Hij speelde alle instrumenten zelf (ok, de saxofoon op Five Ten Fiftyfold niet) en produceerde het album ook als 21-jarige! Dit album is het meest veelzijdige album, die ze gemaakt hebben. Het donkere van Garlands is zeker nog aanwezig, maar de latere lichtere muzikale koers is ook al te bespeuren. Multfoiled heeft zelfs een jazzy feel.
Met recht mijn nummer 1.

avatar van luigifort
4,5
Eeuwig zonde dat ie nu al 20 jaar alleen maar dezelfde instrumentale meditatieve albums maakt, zonder al teveel spanning.

avatar van Premonition
5,0
luigifort schreef:
Eeuwig zonde dat ie nu al 20 jaar alleen maar dezelfde instrumentale meditatieve albums maakt, zonder al teveel spanning.


Welnee, joh. Het zit in de details, ze zijn allemaal onderscheidend. De een wat beter geslaagd dan de andere, dat wel.

avatar van Yield
4,5
En ook dit album van Cocteau Twins opgewaardeerd.
2023, het jaar van de Twins voor mij, waarin ik de 4 albums die in mijn bezit zijn intensiever en aandachtiger ben gaan draaien en gewoon meer leer waarderen. Sommige albums staan soms te lang in een kast te verstoffen. Vandaag ook Victorialand en Blue Bell Knoll maar in de bestelling gedaan.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:36 uur

geplaatst: vandaag om 02:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.