menu

Simple Minds - Street Fighting Years (1989)

mijn stem
3,57 (282)
282 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Virgin

  1. Street Fighting Years (6:26)
  2. Soul Crying Out (6:07)
  3. Wall of Love (5:20)
  4. This Is Your Land (6:22)
  5. Take a Step Back (4:22)
  6. Kick It In (6:11)
  7. Let It All Come Down (4:56)
  8. Mandela Day (5:45)
  9. Belfast Child (6:42)
  10. Biko (7:34)
  11. When Spirits Rise (2:03)
totale tijdsduur: 1:01:48
zoeken in:
avatar van deric raven
3,5
Het zal wel door al dat reizen komen.
Ik weet het niet.
Ook Bono en Robert Smith hebben van die periodes gehad.
Als je doordat je wereldberoemd bent en alles gezien hebt, terug verlangt naar vroeger.
Met een te grote auto rij je door een te kleine woonwijk.
Waar in je beleving kinderen op straat speelden.
Een geïmproviseerd knikkerkuiltje in een kapotte stoeptegel.
Voetballen tussen twee flatgebouwen.
Maar ook deze vertrouwde omgeving verouderd.
De jeugd van toen heeft zijn gezin gesticht.
Gekozen voor een zinvol bestaan.
Gepensioneerde zestigers die achter blijven.
Decadentie en graffiti.
Sporen van mentale en materiële afbraak.
30 is de magische leeftijd.
Keerpunt in je leven.
Al je dromen zijn nu verwezenlijkt.
Jezelf afvragend of het een bevredigend effect heeft opgeleverd.
Worsteling met het bewuste ouder worden.
Zoekend naar stukjes van vroeger.
In je beleving allemaal groter en mooier.
In het echt blijkt die kolossale volkstuin maar een afgedankt lapje grond.
Street Fighting Years is het onschuldige dagboek van een jonge puber.
Van voor de ontmaagding van alcohol en seks.
Na Pleasantly Disturbed van Life In A Day durven ze nu pas, ruim 10 jaar later terug te keren naar hun Schotse Roots.
Kick It In vertoont de laatste stuiptrekkingen van de bombast.
Verder heest voornamelijk volwassenheid.
Politieke standpunten in Belfast Child, Biko en Mandela Day.
Jim Kerr, de jongen in maillots en met baret is geen kind meer.

avatar van Poeha
4,0
Street Fighting Years, Take a Step Back (zeker geen filler), Kick It In, Mandela Day en Biko zijn voor mij de prijsnummers hier. Mag er nog steeds graag naar luisteren.

avatar van deric raven
3,5
Bij dit album ligt het puur aan mijn stemming, kan alle kanten op.

avatar van iggy
3,5
Simple minds een band waar ik eigenlijk nooit echt iets mee had/heb. Ooit nog gezien begin jaren 80 in sittard voor pak hem beet een man/vrouw of 60. Altijd wel geinig dat je zo'n band per toeval ziet voordat ze de jackpot binnen weten te musiceren/graaien. Niet dat ik tijdens dat concert het gevoel had dat ze een wereld act zouden worden.

Iedereen kent hun hits van de jaren 80. En daar vond vind ik nou juist weinig aan. Vrij onverwachts kwamen de minds met deze op de proppen. En tot mijn eigen verbazing vond ik dat opeens behoorlijk goed klinken. politieke teksten? Betere muziek? Ik weet het niet eens echt wat me nu zo aantrekt op deze minds plaat. Deric raven noemt oa volwassenheid. Nogmaals afgezien van hun bekende nummers ken ik niet bijster veel van hun. Maar deze plaat klinkt voor mij anders en vooral stukken sterker. Dan wat ik gewend was van the minds.
Ik draai hem zeker niet iedere maand maar ik vind het vandaag de dag nog altijd een prima plaatje van kerr en co. Af en toe sterke teksten en dito muziek die met enige regelmaat de pan uit swingt. Of juist weer lekker gevoelig.

kortom de beste simple minds plaat die ik ken he he. Ik ken er ook maar 1 ha

CannabisFristi
Leuke afsluiter.

avatar van Metalhead99
3,5
Ik kan me alleen maar aansluiten bij bovenstaande berichten. Een prima album van de Minds. Ik had het een poos geleden aangeschaft vanwege Belfast Child, maar er staan nog veel meer mooie nummers op dit album. Het titelnummer, Let It All Come Down en Mandela Day zijn ook erg mooie nummers.
Ook ik heb me nooit zo aangetrokken gevoeld tot de Simple Minds, maar dit album is prima. Soms erg gevoelig en sfeervol en de teksten zijn over het algemeen ook goed.

avatar van Premonition
2,5
Weer een mooi epistel van Deric.
Jim Kerr was inderdaad 30 jaar toen SFY uitkwam, maar of al zijn dromen vervuld waren, betwijfel ik.
Zijn huwelijk met Chrissie Hynde was op de klippen gelopen en het succes in de VS, na de nummer 1 positie van Don't You, bleef achter bij de verwachtingen.
Een andere streep door de rekening was de "Nee" van Derek Forbes op het verzoek van Kerr om weer toe te treden tot Simple Minds. Forbes had overdub partijen ingespeeld op hun "live"plaat "Live in the City of Lights" uit 1987 en hun hernieuwde samenwerking beviel Kerr, maar Forbes weigerde.

avatar van goldendream
Forbes is wellicht een koppig en eigenzinnig baasje.

avatar van Premonition
2,5
Zijn "Nee" had waarschijnlijk te maken met geruzie over royalties voor de albums Once Upon a Time en Live in the City of Lights.
Volgens Forbes waren 60% van de baspartijen voor UOaT al door hem ingespeeld en hij heeft er geen cent voor ontvangen. Ook ontving hij geen opbrengsten uit de verkopen van LitCoL, hij is alleen betaald voor zijn diensten.
Nieuwtje: Derek Forbes wordt bassist van Big Country ipv Tony Butler

4,0
Het album na hun commerciële piek.Qua populariteit had men niks te klagen ,maar diep inside was er toch dat knagende verlangen om ook door de achterban,die men van zich had verstoten,weer in de armen gesloten worden.Deze plaat werd een compromis.Het grote gebaar wordt hier spaarzaam gehanteerd en men grijpt terug naar een wat meer traditionelere insteek.Belfast Child is een mooie single en leverde misschien nog wel groter succesp dan men had verwacht.Toch heeft het album meer te bieden ,en Kerr gebruikt het als een kapstok om de misstanden in de wereld aan de orde te stellen.Dit gebeurt redelijk smaakvol als kan ik met geen mogelijkheid enige spontaniteit op deze plaat ontdekken.Het is bedacht en geregisseerd tot in de puntjes.U2 bijhouden bleek een brug te ver en dit was een uitstekende poging om toch nog enige aansluiting te houden. 4 sterren

avatar van kaztor
Twinpeaks schreef:
U2 bijhouden bleek een brug te ver


De ironie is; met Belfast Child bereikte Simple Minds hier in Nederland de nummer 1-positie terwijl dat U2 niet lukte (dat gebeurde pas 10 jaar later), en dit album is anno nu bij het grote publiek nagenoeg vergeten terwijl, om het bij hetzelfde punt in hun loopbaan te houden, The Joshua Tree en Rattle And Hum nog steeds alom tot de verbeelding spreken.

avatar van goldendream
kaztor schreef:
(quote)


De ironie is; met Belfast Child bereikte Simple Minds hier in Nederland de nummer 1-positie terwijl dat U2 niet lukte (dat gebeurde pas 10 jaar later), en dit album is anno nu bij het grote publiek nagenoeg vergeten terwijl, om het bij hetzelfde punt in hun loopbaan te houden, The Joshua Tree en Rattle And Hum nog steeds alom tot de verbeelding spreken.


Dat is een mening en tegelijk de mening van de massa, maar niet de mijne.

avatar van the crook
4,0
Na 25 jaar nog steeds een dijk van een album, vooral het gitaargeluid vind ik op Street Fighting Years geweldig! Waar blijft de tijd, alweer 25 jaar geleden dat ik deze cd voor het eerst in mijn cd-spelertje frommelde op mijn tienerkamertje...

avatar van Tony
3,0
TJa, ik heb SFY altijd ervaren als een beetje geforceerde poging van SM om hun onmiskenbare magnum opus te maken. Hun Hotel California, Rumours, Night at the Opera. Met Belfast Child als hun Bohemian Rhapsody, Stairway to Heaven, Child in Time. SM definitief in de eredivisie van de internationale pop/rock, eeuwige roem en onsterfelijkheid. Dus moesten er gewichtige thema's aangesneden worden en indrukwekkende arrangementen het gewicht van de nummers vergroten. Dat maakt het album op momenten heel zwaar. Maar als je daar doorheen kijkt, blijven er enkele zeer sterke nummers over. Ja, ook Belfast Child vind ik nog steeds een goed nummer, hoewel het net geen echte klassieker is geworden.

avatar van musician
4,0
Ik vind het toch ook helemaal geen slecht album.

Er is een mooi overwicht tussen nummers met wat meer tempo en ijzersterk broeierig werk, zoals Belfast child en This is your land.

Ik vind dat soort songs eigenlijk beter dan de, in mijn ogen, wat meer niemandallerige tracks als Kick it in.
Kerr heeft in zijn teksten zijn hart op de juiste plaats zitten. Wat nu als betweterig wordt bestempeld was toen natuurlijk gangbaar.

Maar alles bij elkaar maakt het een goed album.

5,0
Fraai plaatje die ik een puntje extra heb gegeven om het veel te laag gemiddelde iets op te krikken.

avatar van Casartelli
3,5
Jupiter schreef:
die ik een puntje extra heb gegeven om het veel te laag gemiddelde iets op te krikken.
Jammer. Dan kunnen we de scores 1,0 t/m 4,5 sowieso wel afschaffen.

avatar van Premonition
2,5
Jupiter schreef:
Fraai plaatje die ik een puntje extra heb gegeven om het veel te laag gemiddelde iets op te krikken.


Goed idee, ga ook even een lijstje maken van albums die wat support kunnen gebruiken

5,0
Heren, doe wat u belieft!

avatar van lennon
3,5
Na 3 sterke albums is het moeilijk jezelf te blijven verbeteren.

Ik vind dit een vrij volwassen plaat, met hier en daar iets mindere nummers, maar vooral kant B vind ik heel erg sterk. Ook Biko mag er wat mij betreft gewoon zijn.

Waar blijft de heruitgave van dit album, met alle extras?

Dit is wel de laatste plaat die ik van de mannen heb. Moet toch de laatste worp eens proberen, want die krijgt mooie kritieken.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:03 uur

geplaatst: vandaag om 00:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.