The Police - Reggatta de Blanc (1979)

Helemaal mee eens, die nummers van Copeland zijn ijzersterk. Hoe die dat nummer On Any Other Day ook zingt. Zo ontzettend droog, heerlijk gewoon. Die Klark Klent nummers zijn ook erg komisch, ik heb een cd die heet Kollekted Works of zoiets, met daarop alle nummers, 17 in totaal. Ik zal hem eens toevoegen.

Goede opvolger van het debuutalbum, maar met enkele wat mindere nummers. Persoonlijk vind ik toch de nummers die Sting heeft geschreven wat beter dan de nummers van Steward Copeland, maar smaken verschillen. Maar dat betekend dus niet dat het een slecht album is geworden. Zeker niet. Message In A Bottle en Walking On The Moon zijn natuurlijk prima singles, maar It's Alright For You, Bring On The Night en The Bed's Too Big Without You waren dat ook zeker geweest. Met name The Bed's Too Big Without You, wat ik het hoogtepunt van dit album vind, en zeker één van de beste nummers van The Police vind.

4,0

The Police is absolute jeugdherinnering. Ik denk zelfs wel van de vroegste soort. Als 11 jarig jongentje waren het Madness en The Police die het hem deden. Ik weet dat nog omdat ik zelfgemaakte sjaaltjes in mijn kamer had hangen van deze bands (ja ja: jaren '80.... sjaaltjes en zweetbandjes!).
Toch bezat ik van beide bands geen LP's. Wel was Every Little Thing She Does is Magic van The Police mijn eerste zelfgekochte single ooit. Het zullen dus wel de hits geweest zijn die ik waardeerde mag ik aannemen.
Toch zijn er heel wat jaren overheen gegaan eer ik cd's van deze band aanschafte en dan bedoel ik ook echt heel wat jaren (deze heb ik in 2003 pas gekocht). Every Breath You Take vond ik indertijd een ongelooflijk zeik-nummer en Sting solo was niet mijn kopje thee (alleen zijn debuut vond ik nog wel te pruimen). In beide gevallen is het in een later stadium dus helemaal goed gekomen: een hoop solo-werk (niet alle) vind ik nu best goed en van The Police bezit ik alle reguliere albums op cd. Uiteraard waren de nummers die geen hits waren dus nieuw voor me toen ik dit album aanschafte.
Nog steeds moet ik in een Sting-bui zijn om het helemaal goed uit te luisteren: zijn stem irriteert me soms nog steeds, maar de composities van dit album zijn formidabel te noemen, hit- of geen hit-single. Retestrak of zoiets

Persoonlijk vind ik dit het ultieme Police-album. Hierna volgde Zendatta (rommelig & haastig opgenomen) en het serieuzere werk. Dit klonk nog lekker'reggae-punk-achtig.

Wisten jullie dat er zeer binnenkort weer een volledig nieuwe remaster aankomt van dit album?!? Op Amazon UK wordt melding gemaakt van een reissue van dit album (en alle andere Police-albums...het gaat weer geld kosten )

Geweldige goed opvolger van het punky beduut. Een stuk volwasseren ook.

4,0

ultiem in die zin dat deze plaat ook wat mij betreft HET policegeluid ten voeten uit is. hier waren ze het meest uniek, wat betreft nummers en hoe die nummers klonken.

Alleen al vanwege Message In A Bottle is dit album al dik in orde. Het blijft mijn favoriete Police-nummer. Er staan nog wel meer goede nummers op: The Bed's Too Big Without You bijvoorbeeld. Het geluid is iets gepolijster dan op het debuut, maar het blijft een mengelmoes van stijlen.

Wat mij betreft behoort The Police tot de allergrootsen, in het rijtje Beatles, Stones, Dylan, Eagles, Marley, U2 misstaan hun absoluut niet. Een band die groot werd na de punk en in een golf van new wave of british heavy metal in het new wave tijdperk opgang maakte door oosterse ritmes en reggea in hun muziek te verweven. The Police was enige tijd de grootste van de wereld en dat was volkomen verdiend. Toch komt dit niet tot uiting in het lijstwerk van deze site. Vandaar dit pleidooi voor een band die op deze plaat in topvorm is en in het vervolg nog wel enkele malen hetzelfde niveau haalt maar dat niet een plaat lang vol houdt. Regatta de blanc is de sleutelplaat van een band die dan op weg is naar de titel "grootste band ter wereld". Geweldige plaat.

Helemaal eens Snakeskin

The Police was in die tijd ontzettend populair (ik was daar ook fan van) maar zij hadden ook erg goede songs. Op dit album heeft the Police zijn eigen stijl verder geperfectioneerd en dit album is dan ook iets meer uitgebalanceerd dan het debuut. "Message in a bottle" en "Walking on the moon" zijn schitterende nummers maar de albumtracks staan haast op een even hoog niveau, wat op het debuut wat minder het geval is.

Laatst werd het debuut genoemd als plaat die je meeneemt naar een onbewoond eiland (de wereld draait door), maar dat geldt veel meer voor deze en de opvolger! Muzikaal veel interessanter en diezelfde aanstekelijke popnummers. Onbegrijpelijk dat The Police niet ergens in de top250 staat.. The Bed's Too Big Without You is wel een van mijn favorieten van The Police inmiddels. Soms komen alle ingrediënten van goede muziek gewoon samen, perfecte bas, geniale drums en heerlijke stem van meneer Summer! Alle pionnen op de juiste plaats.

En nu ben ik het helemaal met orbit eens. Reggatta de blanc is de blauwdruk van een Police elpee waarlangs gemeten moet worden. Met het debuut is het best wel uit te houden op een onbewoond eiland, maar met Reggatta de blanc dan wacht je op het volgende schip als er 1 voorbij komt. Dat is in mijn beleving net het verschil.

Ik mag hem van tijd tot tijd graag weer eens horen, al is de debuutelpee mijn favoriet. Toch staan hier ook prachtige nummers op, maar ik skip er soms wel een paar(bijv. Contact en Does everyone stare). Favoriete nummers: Message in a bottle, Regatta de Blanc, Bring on the night en The bed's too big without you.

De enige écht geslaagde LP van the Police, maar het is dan ook een magistraal meesterwerk. Prachtig ruimtelijke productie, heerlijke, energieke grooves, veel ruimte voor met name Stewart Copeland om zijn - immer functionele - virtuoziteit ten toon te spreiden. Op andere platen zijn de nummers vaak dermate 'dicht'-gecomponeerd dat er amper ruimte is voor een solo'tje of een break.
Weliswaar enkele melige, dubieuze, nummers op kant B, maar ook daarin wordt gewoon goed gemusiceerd. Echt een genot.

Inderdaad, het enige écht goede Police-album. Een hele dikke 4.5* met name voor mijn favoriete Police-nummer Walking on the Moon, maar ook voor de vijfsterrensongs Message in a Bottle, The Bed's Too Big Without You en het altijd leuke On Any Other Day.

Ik schijn twee latere Police-cd's ook nog met ruime voldoendes hebben toebedeeld, maar die zijn toch eigenlijk niet te vergelijken met Reggatta de Blanc. Heerlijk album echt, misschien wel een 5 op termijn!

Ik vind persoonlijk geen enkel album helemaal goeg geslaagd, daarvoor staan er op elk album wel een paar 'missers'; een meesterwerk zou ik het niet willen noemen , maar wel een behoorlijk goed album (mijn voorkeur gaat uit naar het meer directe en rauwere debuutalbum, hoewel daar ook een paar 'missers op staan). Het album begint goed met meteen het beste nummer van de plaat m.i., nml. Message In A Bottle en dat gaat lekker door tot Deathwish, wat lekker begint maar nergens heen gaat . Bij kant 2 gaat de boel wat inkakken en vind ik alleen The bed's Too Big echt top , maar de rest loopt van (ruim) voldoende tot matig (Contact, Does Everyone Stare). Ondanks dit vind ik het toch een interessante plaat, net achter Outlando's, maar voor Zenyatta (die kan er voor mij nog mee door). Toen was het voor mij over met The Police, afgezien van de singles.

Ik begin net mijn recensie bij de eerste Police cd, met niet het flauwste vermoeden dat Stuart hierboven ook al schrijft dat de Police altijd weet te grossieren in een aantal missers per cd.

Ik ben geen liefhebber van Punk en reggae kan mij eigenlijk ook worden gestolen. Alles wat hiernaar klinkt bij de Police, zal bij mij dus gaan vallen onder matig.

Toch weet de Police, naast een aantal missers, juist ook altijd een paar pareltjes te produceren, zoals Message in a bottle en It's allright for you.

REGGATTA DE BLANC 1979
Of zou dit het beste Police album zijn.
Het rockt wel stevig door en bevat meerdere klassiekers.

Message in a Bottle en Walking on the Moon zijn buiten categorie.
Pure klassepop ... luister eens naar die percussie en die gitaarsolo's
in Message in a Bottle ... fascinerend want nooit hetzelfde.

Walking on the Moon blijft zijn titel trouw en creëert
een onaardse sfeer ... opnieuw grossiert The Police
in schijnbare spaarzaamheid qua instrumentale invulling.
Een hinkstapsprong van een bas, een streling van de gitaar
en een fonkelende percussie onderstrepen

Bring on the Night had volgens mij de derde single moeten zijn.
Want er zat meer in het album, maar het stopte bij twee hits.

The Bed's Too Big Without You heeft een strompelende bass,
en een kraaiende Sting op vocalen, maar komt net een streepje te kort.

Tot slot een eervolle vermelding voor het instrumentale titelnummer.

Ik ben het eens met stuart dat elk Police-album één of meer 'missers' bevat, maar "Reggatta de Blanc" is wel het meest evenwichtige en volgens mij beste Police-album. Ook hier vind ik niet alle nummers top maar noemenswaardige missers staan hier niet op. Er wordt hier ook knap gemusiceerd, the Police beschouw ik als één van de grootste bands eind jaren '70, begin jaren '80.

Dit is volgens mij toch wel het album waarop de groep het meest als een 'band' klinkt. Over de prijsnummers (Message, Regatta, Moon, Bed en Bring) zal ik niks zeggen, daar zijn we het allemaal denk ik wel over eens, maar nummers als Contact, Does Everyone Stare, Deathwish, Copeland's hilarische On Any Other Day en (vooral) It's Alright For You vind ik ook stuk voor stuk zeer geslaagd. Alleen de afsluiter No Time This Time vind ik niet op dit album thuishoren. Het is duidelijk een restant-opname van Outlandos (het verscheen volgens mij als b-kantje in die tijd) en klinkt wat te prematuur en onaf.

Voor mij is dit echt ook de meest uitgebalanceerde en beste Police plaat. Ik vind geen missers, al is Contact niet echt aan mij besteed.
Puike plaat, de titelsong vind ik een bééstige fuifplaat!

ja, alles is steengoed , maar contact ( van summers , als ik me goed herinner ) is een drol

Ik zal niet in herhaling vallen en dus alleen iets over het 'gequote stukje zeggen; ik ben het wel eens met Kaztor dat het meer klinkt als iets van Outlandos en ik had het daar ook wel graag opgezien i.p.v. Sally bijvoorbeeld. Ik vind de stemvervorming jammer , voor de rest vind ik het lekker energiek, rauw; daar houd ik van. In mijn oren klinkt hij niet onaf (ieder zijn muziekbeleving); dan zou ik eerder gaan voor Deathwish. Begint wel lekker, maar klinkt in mijn oren meer als een 'los idee'. Helemaal eens zullen we het hier met zijn allen niet worden, maar dat hoeft ook niet. Ik blijf het toch één van mijn 2 favoriete Police albums vinden, hoewel Reggatta wel het ultieme Police album is, als je alles in ogenschouw neemt (productie, sound, muzikalitieit e.d.) volgens mij (en anderen).

No Time This Time is de b-kant van So Lonely en daarmee
is aangetoond dat jullie een behoorlijk geoefend oor hebben.

Dat wist ik niet, Dazzler. Bedankt voor de info, generatiegenoot.

heb het betreffende singletje vandaag op de kop getikt

Ik kom, inzake Regatta de blanc, terug op mijn stelling dat de Police altijd wat missertjes heeft.

Heb de cd in mijn cd wisselaar de afgelopen twee weken veel in de auto gedraaid maar kan niet een echte draak vinden. Hulde dus voor RdB en een half puntje omhoog

Zo blijkt dat muziek toch een persoonlijke beleving is (*open deur): er staat voor mij één draak op en dat is Does Everyone Stare.

Tekstueel is dat een van de sterkere nummers van het album, niks te draak, gewoon sterk nummer, net zoals al de rest.

Ik let hier (puur) op de muziek en vind het nummer niet veel (een draak is misschien niet het juiste woord) ; ieder zijn mening en/of invalshoek. Voor mij een skipper, voor jou blijkbaar niet.