Michael Jackson - Bad (1987)

Mag ik vragen waarom je hem niet zo goed vind?
Ik vind het namelijk een lekker tempo en een lekker 'happy' sfeertje hebben.

Ook ik vind het een van MJ's zwakkere nummers en op deze plaat echt een skip moment. Op een of andere manier heeft dit nummer de "vibe"gewoon niet.. Wat rkdev ook al schreef: van 2 van zulke giganten mag je wel iets meer verwachten.

Ze hebben het natuurlijk al eens eerder gedaan met Get It in de 80s. Ook niet sterk maar wel lekkerder.

JGF en Get It waren een vriendendienst die ze per se op het album wilden hebben. Kijkend naar de docu Bad25 van Spike Lee hoor je ook de twijfelende reacties op deze nummers. Ach, moet kunnen toch? Zijn albums hebben allemaal eeuwige waarde.

Omdat ik de tweede cd met nieuwe songs van Bad25 als een opzichzelfstaand album vind (niet voor niets een andere titel!), is het jammer dat deze hier niet als aparte release staat. Want zo krijgen deze tracks geen eerlijke kans op waardering.

Misschien iéts minder invloedrijk als Thriller, toch vind ik dit een geweldig album!

Na lang wachten, was daar eindelijk de opvolger van Thriller. Gelukkig ben ik analoog opgegroeid en weet ik nog hoe leuk het was om voor het eerste met de plaat in mijn handen te staan en die voorzichtig op de draaitafel te leggen.
Het begin is gelijk raak. Bad is zo'n typisch MJ nummer. Een beetje Beat It zonder gitaar. Er is nog geprobeerd om hier een duet met Prince van te maken, maar die paste met zijn ego niet op hetzelfde plaatje, maar heeft wel even lekker MJ verslagen met pingpongen.
We gaan door met The Way You Make Me Feel. Een nummer dat mij altijd heel blij maakt. Ik denk dat vooral komt door de gepassioneerde zang. De live versie waar het eerst acapella begint, is ook briljant.
Daarna door naar de eerste ballad. Liberian Girl laat een zeer volwassen MJ horen. Vooral de vocalen aan het eind van het nummer zijn fantastisch.
Daarna het duet op het album. Stevie Wonder neemt de rol van Macca over in een nummer dat vooral een Stevie geluid heeft. Ik vind het niet zo teleurstellen als vele anderen, maar het had wel beter gekund.
Another Part Of Me is voor mij de eerste filler. Dit nummer is een doorsnee niemendalletje dat eigenlijk gewoon niet op het album had mogen staan.
Gelukkig wordt het gevolgd door mijn favo MJ nummer. Man In The Mirror heeft alles! Goede tekst, schitterende zang. Koorzang voor het ultieme gospelgevoel. Echt briljant!!!!!
Dit geluksgevoel haalt hij samen met Siedah Garret snel weg met een mierzoete ballad.
Om het goed te maken trekken we de daarna de gitaar los. Dirty Diana is een goed geslaagd rocknummer. Een nummer dat tekstueel niet echt past bij het imago van de man, maar met de clip erbij een stoer nummer.
Smooth Criminal is vooral een lekker verteld verhaal met een kop en staart. Prettig meegenomen dat de soundtrack van het verhaal erg goed is.
Tenslotte Leave Me Alone. Een nummer dat misschien wel bijna therapeutisch was. Meest opvallende aspect van dit nummer zijn voor mij de ijzersterke harmoniën.

Al met al: iets minder goed dan Thriller, maar nog altijd een topplaat.

ik heb juist een lichte voorkeur voor deze: iets volwassener op één of andere manier.

Vreemd, want Leave Me Alone stond oorspronkelijk niet op de lp...

Volwassener, ik weet niet. Maar over het geheel vind ik het songmateriaal minder sterk.

Deze klinkt voor mij klinischer dan Thriller. Qua songmateriaal vind ik ze weinig voor elkaar onderdoen.

Serieus?
Na Thriller werd het alleen maar kinderachtiger en commerciëler. De sound werd kil en qua stijl ging het alle kanten op (pop ipv strikt soul/funk) om maar een zo groot mogelijk publiek aan te spreken. Ook steeds meer poppenkast er om heen.

Another part of me en Leave Me Alone blijven sterk, Just Good Friends leuk en op zich vind ik Liberian girl een mooi liedje. Verder vind ik het leuke radio nummers.
Een leuke verzameling hits, maar als draaibaar en samenhangend album vele malen minder dan Off the wall, Thriller, Triumph en Destiny.
Van de bonustracks vind ik Streetwalker en I'm so blue erg de moeite waard.

Ik weet niet of volwassener het juiste woord is, maar het lijkt alsof hij steeds beter wist wat hij wilde. Ik deel je mening ook niet. Natuurlijk werden albums niet sterker richting het einde, maar tot en met History wist hij me elke keer weer te verassen met toch weer beter werk. Completer. Op history vind ik scream and stranger in moscow onwerkelijk goed. Beter dan het materiaal van thriller en bad. Op history is de rest van het materiaal alleen wat minder.

Ik begrijp je punt niet helemaal.
Inderdaad, Stranger is Moscow is een bijzonder sterk nummer. Eén van zijn beste late nummers. Maar dat is wel een uitzondering op History, die verder grotendeels gevuld is met redelijk fantasieloze nummers gebaseerd op eenzelfde muzikaal thema als Lennon's Come together. De inspiratie staat er nota bene tussen..
Niet te vergelijken met de frisheid en energie van de vernieuwende platen Off the wall en Thriller.
Het was op.

Mijn punt is dat nummers als Stranger in moscow laten zien dat hij nog steeds groeide als schrijver, producent en uitvoerder. Juist omdat het nummer op alle fronten zo onwerkelijk goed is.

IK ben wel met je eens dat hij groeide in de zin van volwassener worden en diepgang e.d., maar na Dangerous heeft hij mij nioet echt meer verrast en bleek hij niet meer in staat te zijn een consistent topalbum te maken.

Ik blijf me altijd verbazen dat zoveel mensen dit een van de minste nummers vinden op Bad. Bij mij hoort het juist bij de beste 3 van de plaat. Dat heerlijke funky ritme met die gepassioneerde stem er overheen. En toch een tekstueel statement maken zonder daar een ballad voor te gebruiken.

Verder ben ik het met Ziegler eens dat Dangerous het laatste Album is dat van A tot Z klopt, daarna heeft Michael zeker nog goede nummers gemaakt (zoals het genoemde Stranger in Moscow) maar nooit meer een als geheel sterk album. Helaas.

Another part of me is heerlijk. Geweldige groove.

Mijn favoriete nummer van de plaat.

Die verschillende meningen maken het leuk.
Als we er allemaal hetzelfde over dachten, werd het wel heel saai.

Helemaal waar. Al kon ik jouw opmerking wel wat moeilijk rijmen met je naam, want het gaat over de meest funky track van de plaat.

Sorry om 1 of andere reden doet dit nummer niets met me.

Vandaag dit album weer eens geluisterd. Niet op cd deze keer, maar via youtube.
Een goed album. Maar toch, enorm commerciëel. 81 Procent van de cd-versie, waarop ook 'Leave me alone' als 11e track opstaat, werd op single uitgebracht, want alleen 'Speed demon' en 'Just good friends' overkwam dat niet. Bij enkele nummers die als single werden uitgebracht, had dat eigenlijk niet gehoeven, maar de des tijdse fans zullen in 1987 en 1988 wel (bijna) alles van hem hebben gekocht.
Nogmaals, voor mij is het een goed album (met nostalgische waarde, mede omdat ik dit in mijn jeugd vaak heb gehoord), maar een meesterwerk is het zeker niet.
Stemwaarde; 3,5*, met als favoriete track het mooie 'Dirty Diana'. 'Man in the mirror', 'I Just can't stop loving you' en 'Smooth criminal' zijn bij mij zo ongeveer de gedeelde nummers twee, dus vink ik ook geen een van die drie aan.

Michael Jackson probeerde met Bad haar voorganger te overtreffen, maar dat is niet gelukt. Hier zijn niet alle nummers even sterk, wat op Thriller wel het geval was. Desalniettemin wederom een prachtig album met geweldige nummers!

Ik moet wel lachen wanneer dit afgedaan wordt als commercieel. Want dat was Wacko Jacko hiervoor natuurlijk helemaal niet. Thriller is nog altijd een onontdekte undergroundparel. Echt een aanradertje overigens voor wie naast Bad nog eens iets van Michael Jackson op de kop wil tikken.

Geef mij maar Thriller...ik vind Bad echt niet meer dan een gemiddelde popplaat, en als Michael Jackson niet zo gruwelijk bekend was geweest denk ik dat dit album snel weer de vergetelheid was ingegleden.

Een gemiddelde popplaat? Zo, zo. 13 in een dozijn? Oké. . . .
Als MJ niet zo gruwelijk bekend was geweest, was hij het met dit album zeker geworden. Thriller had meer hitpotentie, maar deze vind ik kwalitatief van hetzelfde niveau. Iets volwassener.

Dat ben ik toch niet met je eens. Als je dan toch eeb vergelijk moet trekken is Michael Jackson - Invincible (2001) daar een goed voorbeeld van. Een album van de grote MJ, en nog steeds goed verkocht, maar toch één die naar zijn maatstaven minder verkocht. Het is geen slecht album, maar minder dan de voorgaande albums. Ik ben er van overtuigd dat dit ook met Bad zou zijn gebeurd, als het songmateriaal zo slecht zou zijn zoals jij stelt..... Invincible bewijst namelijk dat ook MJ kan struikelen...

oei, het kan dus nog slechter.
Maar ja, mijn mening is natuurlijk ook een beetje gekleurd vanwege het feit dat ik Thriller al in mijn jonge jaren heb leren kennen (en later steeds meer ging waarderen).

Ik ben ook opgegroeid met dit album, dus ik weet niet of dat van invloed is. Natuurlijk ga je vergelijken, maar na Thriller kon het alleen maar minder worden. Ik vind dat het met Bad nog best goed is afgelopen. Maar een topper als Thriller is het natuurlijk niet.

1987, ik was 14 en MJ was "huge". Ik was al een paar jaar Prince fan, maar vond MJ bijna net zo goed Dus toen dit album uitkwam sloeg ik ook gewoon een paar uurtjes school over, om zo als eerste de lp in mijn handen te hebben en te kunnen horen. Die ochtend was het erg rustig op school, want er waren er nogal veel die hetzelfde idee hadden. Het zegt wat over de grootheid die MJ was destijds. Wat heb ik deze plaat veel gespeeld. Elk gilletje, toetertje en schreeuw zit in mijn bloed en zing ik nu nog met gemak mee. In de 28 jaar die voorbij gingen heb ik wel 4 of 5 verschillende versies gekocht. De mooiste is toch wel Bad25 die een aantal erg interessante toevoegingen heeft. Eerst op cd, en nu ook op vinyl aangeschaft. Dit maakt dat ik na 28 jaar eindelijk afscheid kan gaan nemen van het exemplaar wat me een paar spijbel uurtjes heeft gekost. Maar het was en is het echt waard geweest. op 7 juni (ja, de verjaardag van Prince) was ik getuige van het concert in de Kuip voor de begleidende tournee, en daar werd mijn enthousiasme alleen nog maar meer gevoed. Wel leuk dat It's gonna be a beautiful night van Prince daar werd gespeeld als pauze muziekje door de band. Zo was voor mij de cirkel ook weer rond.

1.Bad (4:07)
Destijds vond ik dit echt een super goed nummer. Kon het niet genoeg horen. Vooral dat herhalende basloopje vond ik erg leuk toen. Nu, ruim 28 jaar verder is dat enthousiasme wel wat gezakt. Het blijft natuurlijk een lekkere meezinger, maar mijn favoriet is het allang niet meer. Het nummer maakte destijds ook indruk door de lange video clip die er bij hoorde, en de stoere MJ die daarin te zien was. Wat een fenomeen was de man. Michael had dit nummer graag met Prince opgenomen, maar die zag dat niet zitten (your butt is mine...) en zei tegen Michael dat hij hem er echt niet bij nodig had, en zo bleef een uniek duet helaas uit. De maxi single vind ik overigens nog wel steeds erg interessant. Het stuk met verlengde tekst en muziek maakt het nummer alleen maar beter. Jammer dat het niet op de special edition is te vinden.

2.The Way You Make Me Feel (4:59)
Dit nummer heeft minder ingeboet aan "leuk zijn" dan zijn voorganger. De blazerssectie "zing" ik net zo hard mee als de tekst, het is nog steeds een zeer aanstekelijk nummer. Ook hier was de clip weer een enorme plus. Mooie vrouw, MJ danst er op los, en doet zich stoerder voor dan hij was.

3.Speed Demon (4:04)
Dit nummer is vanaf het begin af aan één van mijn favorieten. De vuile manier waarop Jackson zingt bevalt me erg goed, en het funky sausje wat over de track is gegoten maakt het mooi af. In het refrein zingt Jackson hoog, ik vind het mooi! Uiteraard staat dit nummer wederom niet los van de grappige clip met het konijn... (ook te zien in Moonwalker)

4.Liberian Girl (3:49)
De eerste ballad van de lp. En wat voor één? Bloedmooi! Muzikaal en vocaal om door een ringetje te halen. Meer hoef en kan ik er gewoon niet over kwijt.

5.Just Good Friends (4:07)
Een duet met Stevie Wonder. I can't see the signs zingt hij ergens in het nummer, een grapje van de 2 heren, of een onbewust moment wat alleen mij maar opvalt? Dit nummer heb ik nooit goed gevonden, en zal het ook nooit meer goed gaan vinden. Het is een soort the girl is mine deel 2, maar dan met een andere grootheid gezongen. Het is te simpel en spreekt me echt niet aan. Ik durf het zelfs een misser te noemen. En nu Bad 25 er is, heb ik ook de wetenschap dat er legio betere keuzes geweest waren om dit nummer mee te verplaatsen. Ik begrijp de keuze niet zo goed om dit toch te behouden. Een smetje op een bijna perfecte A-kant.

6.Another Part of Me (3:55)
Gelukkig is de start van kant B weer zoals kant A beloofde. Wederom een klassiek MJ nummer. Onder begleiding van een lekker zwaar bas geluid, en de bekende blazers ontstaat er een goed dansbaar nummer. Als ik het me goed herinner is dit nummer er pas op het laatste moment bij gekomen. Gelukkig maar, want ik vind het een hoogtepunt van de plaat. Wederom was de 12 inch een erg fijne. Misschien moet er maar eens een 12 inch verzamelaar op de markt komen, genoeg om van te genieten.

7.Man in the Mirror (5:18)
Een nummer met een tekst die nog steeds tot de verbeelding spreekt. Kijk eens in de spiegel, een betere wereld begint bij jezelf. Een soort heal the world, maar dan erg goed en niet vervelend. Dit nummer is vocaal gezien zo mooi, en dat is de kracht van de track. De climax met het gospel koor is de kers op de taart. Als Michael schreeuwend gaat zingen, gaan bij mij de haren overeind staan, en dat is niet omdat ik het zo lelijk vind.

8.I Just Can't Stop Loving You (4:11)
Destijds was dit het eerste singletje van de plaat. Ik heb 't meteen gekocht (het album was er nog niet) en het b-kantje viel me tegen (was een nummer van Thriller als ik het me goed herinner) Het is een duet met Siedah Garrett, maar ik heb er erg lang over gedaan om te horen wel deel zij nou precies zong. Nu weet ik dat uiteraard wel, maar als klein kereltje hoorde ik niet zoveel verschil. Het nummer had ik al dood gedraaid voor het album uitkwam, en het is nooit meer goed gekomen tussen mij en de song. Vervelend, glad en zoet, dat vind ik er nu van... De single had een gesproken intro, met een bijna kreundende, jankende Jackson die smeekt om "close" te zijn met iemand... Op mijn allereerste exemplaar is dit intro te horen, op de Bad25 editie (en ook op andere eerdere releases) is het weggelaten. Het waarom is me niet duidelijk. Het intro met alleen de muziek is eigenlijk veel spannender.

9.Dirty Diana (4:42)
Met dit nummer hoor ik weer een hoogtepunt! Michael Jackson met rock nummers is een geslaagde combinatie wat mij betreft. Later zou hij dat nog eens doen met bijvoorbeeld Give in to me, en zijn stem past er gewoon erg goed bij. Weer die vuil zingende Jackson die ik zo lekker vind klinken. Het volume moet harder als ik deze track luister. Wat een song!

10.Smooth Criminal (4:18)
Ook dit nummer kreeg veel aandacht door de prachtige clip, waarin Jackson een move doet die onmogelijk is. (voorover leunen, zonder op zijn muil te gaan) trucage of niet, er werd weer over gepraat, en de song werd een hit! Het is zo''n typisch stoer MJ lied, iets wat hij alleen kan maken en brengen op die manier.Vooral het refrein vind ik indrukwekkend gezongen. Op Bad25 is goed te horen dat Al Capone een voorloper was van dit nummer. Ook dit nummer had een fantastische 12 inch versie. Mooie afsluiter van de LP.

11.Leave Me Alone * (4:40)
In 1987 werd de koper ook al genaaid, want op de cd was deze track te vinden. De cd was in opkomst, en de LP verkocht nog erg goed. Dus de LP kopers werden in feite bestraft, en kregen een nummer minder. Op de bad 25 editie staat ie gelukkig wel op de reguliere plaat, dus dat is ook weer goedgekomen. Een nummer wat heel veel zeggend is over het leven wat Jackson had destijds. Het gaat natuurlijk over het leven wat hij niet kon leiden, één van een normaal persoon. De man was ongelukkig, en dit nummer is daar een bevestiging van. Best triest om nu terug te horen. Het is wel een zeer aanstekelijk nummer overigens.

In vergelijking met Michael Jackson - Thriller (1982) heeft dit album in de loop van de jaren wel iets ingeboet aan kwaliteit (door de nummers I just can't stop loving you en bad). Simpelweg omdat die nummers niet het eeuwige leven hebben na veel afpeelbeurten. Het is natuurlijk niet eerlijk om dit album te vergelijken met Thriller, maar het was de opvolger, je ontkomt er bijna niet aan. Thriller klinkt nu nog steeds fantastisch, zonder skipmomenten. Dit album ook bijna....... daarom 4 sterren .
Het was zeker het spijbelen waard, en ik ben best goed terecht gekomen uiteindelijk