Rolling Stones - Tattoo You (1981)

Ok het was verkeerd om te zeggen dat Waiting on a friend een zwak nummer is. Want dat is ht absoluut niet het is juist een sterk nummemaar ik hou er gewon niet van. Ik vind Neighbours wel een grappig nummer.

start me up het beste van de rolling stones voor mij
ook waiting on a friend vind ik geweldig goed.

dit is toch mijn meest gedraaide rolling stones album(ik heb er wel maar 3 en het verzamelalbum forty licks, maar goed )

Dit was toch wel even wat anders dan wat ik gewend was van The Stones, maar ik kan alleen maar zeggen dat ook dit bevalt. Heerlijke riffjes tijdens de rockende nummers

Heeft niets met dit album te maken maar ik heb tijdens onze vakantie op Kreta heel wat mannen, vrouwen en zelfs kinderen!! met tatoeages zien rondlopen. Over het algemeen werd ik er niet echt vrolijk van.

Tattoo You is zo'n beetje het laatste album van The Stones dat mij enigszins wist te bekoren. Vooral nummers als Start me up, Heaven en Waiting on a friend spreken mij aan.

Wat mij betreft het laatste lekkere Stones album (ik skip echter Heaven). De rest van de nummers zijn goed tot (ruim) voldoende.

Kan iemand mij vertellen wie dit op de voorkant van de hoes is? Afgaand op de mond en het feit dat Keith Richards op de achterkant staat zou ik zeggen Mick Jagger. Maar ik herken hem er niet echt in, ook dat haar zit zo anders.

Het is inderdaad Jagger op de voorkant en Keith op de achterzijde.
Jagger lijkt zo meer op zijn ex-vrouw Bianca.

Dus toch, oke dankjewel voor je reactie

Die onverschillige blik, The Lips: Duidelijk Jagger.
Alleen z'n kapsel lijkt wat aangepast om het concept aan te dikken.

Had deze laatst nog mee in de auto: Ik krijg hier altijd het gevoel bij om lekker in de zomer op een hete dag (die zijn hier vrij zeldzaam de laatste jaren) op de snelweg te scheuren met de ramen open en het volume voluit.

Heb m met een halve ster verhoogd. Blijft toch een lekker album. Die heerlijke vette begin riff van start me up, geweldig.
Mindere nummers vind ik Black Limousine en Neighbours .
Hier en daar is Mick Taylor nog te horen.

Bedoel je qua invloed? Hij speelde toch niet mee of wel?

5 punten voor kant 2, allemaal mooie soul nummers, met als topnummer toch wel worried about you

3,5 voor kant 1, toch wat mindere nummers

Voor zover ik weet speelt Mick Taylor op Waiting on a friend, maar ook de speelstijl met Taylor hoor ik hier nog wel terug.

Neighbours doet een gooi tot het allerslechtste Stonesnummer ever, gelukkig is de rest van de plaat samengesteld uit ijzersterk materiaal.
Voor mij hun laatste echte topper. Slave (die funk, die soul, màn!), Black Limousine (lekkere blues), Start Me UP ("She Make a Dead Man Come!), wàt een rif, precies 10 jaar nà die andere superrif (Brown Sugar) waren ze er helemaal mee terug!

Tops, Heaven en ook nog No Use In Cring doen ongewild qua zang wat aan The Bee Gees denken, maar ook dàt ligt deze band wel.
Een erg leuk en gevarieerd album, ik was er blij mee, toen nog op vinyl gekocht, ondertussen al lang ook op cd in huis, en hij staat nog regelmatig eens op, deze plaat verveelt me nooit.
Waiting On A Friend, met dat prachtige saxspel van Sonny Rollins... dàt gaat door merg en been, zo goed!

Nou ga je te ver!!!

In ieder geval wel op Tops. Volgens mij werd WOAF ten tijde van Black And Blue opgenomen. Tops komt van de Goats Head Soup-opnames. Toch wel een beduidend beter nummer dan een draak als Hide Your Love, als je het mij vraagt...

Heaven wordt weinig genoemd. Dat is toch wel een van de sterkste psychedelische Stones-songs ooit.

Edit: Volgens de Engelse Wikipedia is WOAF ook opgenomen voor Goats Head Soup. Ongelofelijk dat dit nummer zolang op de plank lag...
Leuk weetje: Slave en Worried About You zijn in 1975 in Rotterdam opgenomen voor Black And Blue.

De band was trouwens nauwelijks aanwezig bij het mixen en samenstellen van dit album. Dat zal ongetwijfeld wel te maken hebben gehad met de nogal zure relatie tussen Jagger en Richards toendertijd.

Zit weer eens in de spelert, mensen, dit is en blijft een kraker!
Heerlijke plaat!

Ik snap alleen niet waarom die latere ('tong')cd's steeds weer op zo'n lullige manier aan de man gebracht moeten worden. Het jaren '60 ('Decca')spul is inmiddels al jaren geleden op een wonderschone manier op SACD verschenen; Een tijdsbestek waar de Stones nauwelijks controle over hebben. Ik heb echt niks tegen de oude cd's, vind ze wel best klinken, maar het zou wel zo netjes zijn. Die nieuwe jaren '60-cd's klinken nl. zeer goed en zijn dus wél in SACD!

@ kaztor, hun sixties oeuvre, en eigenlijk tot en met dit album hier, dus ook hun seventies oeuvre verdient het gewoon om op SACD te worden uitgebracht.

Het jammerlijke aan de Stones is dat velen hen enkel kennen als die oude dinosaurussen van de rock die maar blijven optreden en concerteren.... terwijl ze niet het flauwste vermoeden hebben dat deze band dus ooit echt topperdetop was...

en om on topic te blijven; voor mij was dit album hier hun allerlaatste die van begin tot eind op hoog niveau stond en ook als album erg genietbaar was, en blijft, welteverstaan.

Albums als Sticky Fingers en Exile alsook dit album verdienen het gewoon op SACD te worden uitgebracht.
Ook voor mij is dat hun laatste (bijna) meesterwerk.

Hoe zit het nou precies ?

Er zitten songs tussen uit de periode Goats Head Soup en Black & Blue . Maar zijn die liedjes naderhand opnieuw opgenomen ?
Of luisteren we hier echt naar een stel nummers uit de 70er jaren met her en der Mick Taylor ?
Het zal mijn oordeel niet veranderen , want dit blijft gewoon een ijzersterke stonescd .

Exile is een meesterwerk, Tattoo You een bijna-meesterwerk, dus.




De scheidingslijn is wat vaag. Enkele nummers zijn nieuw opgenomen, anderen zijn een jaar oud of gaan iets verder terug en weer anderen gaan terug totaan GHS (daarop hoor je dus Mick Taylor). Hier en daar zijn er wat overdubs toegevoegd, denk ik, maar ik denk inderdaad dat er soms nauwelijks tot niks aan veranderd is.



Met het belangrijke verschil dat de Stones de falsetto-stemmen te pas gebruiken, ze weten waar en wanneer het te gebruiken, en The Bee Gees te pas en te onpas. Daarom vind ik The Bee Gees steevast een van de meest ergerlijke bands die er bestaan. Jimi Somerville vind ik ook vreselijk daardoor. Niks mis met een hoog stemmetje, maar het moet niet doorgaan en irriteren.

Mick Jagger is een veelzijdige zanger wat dit album duidelijk aantoont en hij weet ook goed gebruik te maken van zijn falsetzang.
Falsetzang kan voor mij indien er degelijk gezongen wordt. The Bee Gees en Jimi Sommerville waren tenslotte prima vocalisten die hun stem goed wisten te gebruiken maar na een tijd begon het mij ook te vervelen.
Bij Bros bv. klinkt die falsetto verschrikkelijk, zó gemaakt en bij wijlen vals.

De laatste echt goede plaat van The Stones voordat A Bigger Bang verscheen. Trouwens ook een van de mooiste albumhoezen ooit, met dat lekkere felle rood....Little T&A en Waiting On A Friend steken er voor mij bovenuit, al vind ik eigenlijk geen enkel nummer zwak op dit album.

Weer eens opgezet. en weer gedraaid en weer....
Ongelooflijk dat dit in feite allemaal leftovers zijn. Ik vind alle nummers goed en dat heb ik alleen bij exile ook. Gaat dus bij mij naar plaats 2. Van SF zijn de nummers intrinsiek beter, maar deze vormt samen met Exile meer een geheel en gaat mij ook niet vervelen. Kortom een geweldige plaat en de laatste inderdaad..

Een behoorlijke verbetering ten opzichte van Emotional Rescue maar haalt het bij lange na niet bij het naar mijn mening laatste echte meesterwerk van de Stones, te weten Some Girls.

Slave en kant 2 (van de vinylversie) zijn van grote klasse. De rest behoort tot het soort 13 in een dozijn. Start Me Up kan ik niet meer horen. Net als zovele U2 nummers is dit helemaal kapot gedraaid.

Neighbours vind ik een vreselijk kutnummer zonder enige melodie of poging ertoe.

Voor de rest niets dan lof, een prima plaat, en tot onlangs... nu ja, ook alweer 5 jaar terug.... tot A Bigger Bang, hun laatste wapenfeit dat kon tellen.

Heerlijk album die ik tijdens mijn vrijgezellen leventje grijs gedraaid heb. Heaven is voor mij echt zo'n heerlijk nummer, dat ik die nu nog geregeld op repeat zet. Weet niet wat het met dat nummer is, maar de melodie en de heerlijke gitaar doet het 'm.
Voor de rest zijn er een aantal stevige rockers, die eveneens de hele dag in je kop blijft rondzingen (positief bedoeld ). Neighbours vind ik nou juist weer een topper en lekker ruig. Opmerking over "zonder enige melodie" kan ik dus even niet plaatsen, maar iedereen zijn smaak natuurlijk.

Album schaar ik voor mij in de top 5 van beste Stonesalbums en zeker een sterke return na Emotional Rescue. Daarna wordt dit niveau zeker niet meer bereikt noch benaderd, alhoewel Voodoo dan nog een uitzondering is.

Geweldig album van de Stones.
Who gives a fuck dat het bijna allemaal oudere nummers zijn.
Het klinkt gewoon super. Lekkere plaat ook met dit weer.
favorieten Black Limousine, Worried About You en Waiting On A Friend. Verhoog met 5 sterren

Prima album. Start Me Up is natuurlijk een knaller, maar ook de andere nummers mogen er zijn.
Slave en Little T&A zijn iets te simplistisch naar mijn smaak, maar Black Limousine, Neighbours, Worried About You en Tops zijn stuk voor stuk fijne nummers.