Joy Division - Closer (1980)

Probeer ook Torn Apart eens. Dat gaat juist wel over de laatste dagen van Ian vanuit het perspectief van de mensen die wel bij hem waren die laatste weken.

Oeh! Alleen over zijn laatste dagen?? Ik dacht over zijn hele leven, maar dan niet alleen vanuit Deborah! Ja, dat boek stond al hoog op mijn lijstje ! 't Is alleen overal zo verrekte duur...

Staan ook een heleboel mooie foto's in dat boek! In Touching From A Distance staat de laatste foto die Deborah van hem gemaakt heeft, samen met hun dochtertje Natalie, vijf dagen voor zijn dood. Torn Apart: The Life Of Ian Curtis bevat ook de allerlaatste foto die van hem is gemaakt; in een pasfotohokje. Die foto had hij ironisch genoeg nodig voor zijn visum naar Amerika, waar hij de dag na zijn dood naartoe zou vertrekken! Dit weet ik omdat ik het boek in mijn handen heb gehad.

Toch bedankt voor deze extra aanbeveling !

Gaat ook over zijn hele leven, maar beschrijft dus ook die laatste weken.
Ja, veel foto's. Ook van zijn geheime liefde Annike Honore.

Een van de weinige cds waar het einde het allersterkst is. Atrocity Exhibition en Isolation zijn erg goed en daarna zakt het wat in en halverwege twenty four hours stijgt het naar ongekende hoogte. The Eternal en Decades zijn de toppers van het album.

Starsailor! Ik wilde effe zeggen dat ik het boek volgende week dinsdag waarschijnlijk binnen heb !

Goed geregeld!
Laat je in het begin niet uit het veld slaan door het roekeloze gesmijt van namen en bands waar je nog nooit van gehoord hebt en die je ook helemaal niet wilt kennen.
Naarmate het boek vordert wordt het interessanter.

Gaat dit over Touchin' From A Distance? Daarin wordt inderdaad veel met namen van andere (bekende en onbekende) bands gegooid, maar die bands zijn voor een Joy Division-fan juist enorm de moeite waard om te ontdekken! Magazine, Buzzcocks (waarvoor Joy Division tijdens een tour het voorprogramma heeft verzorgd), Durutti Column, The Fall, Essential Logic, Echo & The Bunnymen, dat zijn namen die me zo te binnen schieten.

Nee, gaat over Torn Apart

Inderdaad, Touching From A Distance heb ik al gelezen, was ik erg van onder de indruk, hoewel het feit dat je het verhaal alleen vanuit Deborah leest wel het nadeel aan het boek is. OK, ook citaten uit interviews die ze hield met anderen uit Ian's omgeving, maar toch hebben die te weinig invloed om te kunnen zeggen dat je meerdere standpunten binnenkrijgt.

Die bands kent iedere Joy Division wel zo'n beetje, lijkt me.
Er staan nog veel vagere namen in (soms ook kolderieke bandnamen). Ook namen van personen die het ene oog in en het andere oog uit gaan tijdens het lezen.

Boek is binnen, ga er vanavond of morgen aan beginnen!

Ben inmiddels bezig, het boek geeft ook een erg mooi tijdsbeeld!

Wat een fantastisch album is dit!

Ik ben relatief laat op Joy Division uitgekomen, maar ik merk nu al dat ik telkens weer hun platen opzet, en dan met name deze. Die blikkerige drums in combinatie met de synths in Isolation zijn voor mij de definitieve reden waarom de 80's zo godvergeten cool zijn, maar daar bovenop komen de twee slottracks.

Zo beklemmend vindt je ze zelden. Luister Decades, en onwillekeurig voel je Curtis naar je strot vliegen, alsof ieder moment wat verlaatte kruisraketten je raam binnen komen zetten.

Een 4,5, met grote kans op een 5.

Compleet met je eens! Ook ik heb ze eigenlijk een beetje genegeerd, het leek me allemaal te zwaar, maar dat is echt een geweldig album zeg. Gisteren Unknown Pleasures beluisterd en kwam op 4* uit, maar deze is absoluut beter. Ook 4,5 en uitzicht op 5.

Edit: ach, doe ook gelijk maar 5

Beter laat dan nooit, mannen!!
En ook keurig op tijd voordat de Joy Division hype straks echt losbarst in oktober, als de film uitkomt.

ijzersterke plaat

geen andere woorden voor

deze krijgt 5 sterren

Jezus, dit is wel een plaat waar je voor moet zwoegen. Maar ik ben het volop bezig, en apprecieer het al meer als op het begin. Hopen dat ik het zo ga blijven waarderen, want ik denk dat ik dit misschien wel na heel veel luisterbeurten geweldig ga vinden. Voorlopig geen stem.

Sterk album, met absolute uitschieter Twenty Four Hours.

Wat een prachtig album, zeer sterke tracks, stuk voor stuk.
Twenty Four Hours steekt daar nog een stukje bovenuit. Ik verhoog mijn stem naar 4,5*
Klasse

Ben fan van Joy Division sinds mijn 16e, 1987. Dit was mijn eerste plaat van ze die ik kocht. Daarna natuurlijk alles van ze verzameld.

Voor mij blijft dit het beste rock-album ooit. En even cru gezegd: dat gezeik over depressieve muziek, het slaat nergens op. Als iets mooi is is het dan deprimerend? Dit is gewoon schitterende, intense, energieke muziek. Ik word blij, gelukkig als ik naar deze plaat luister. Ian Curtis was ziek, ongelukkig maar maakte schitterende muziek, en ik ben hem eeuwig dankbaar.

in oktober komt er een speciale dubbel cd uit geremasterd en met een bonus live cd

Moet dat echt? Is niet alles reeds voldoende uitgemelkt?

En een remaster? Wat s de meerwaarde daar van in het geval JD?

Is niet alles goed zoals het nu is en zoals het dus destijds bedoeld was?

dat is altijd welkom ja

En zeker wanneer 't - zoals in dit geval - echt 'n verbetering is t.o.v. de oude CD. Ik vond de CD van Closer altijd nét iets te veel nadruk op de hogere geluidsfrequenties leggen, waardoor met name de drums/percussie iets te pregnant aanwezig waren en sommige gedeeltes overbelicht klonken. De nieuwe remaster heeft dat teveel met grote zorgvuldigheid weggehaald en alles voor mijn gevoel perfect in balans gebracht. Het geluid heeft daardoor meer diepte en 'n mooiere sonoriteit gekregen, wat 'n betere doorzichtigheid en 'n eerlijker aandacht voor andere onderdelen dan de percussie tot gevolg heeft; er vallen me nu dingen op die eerst overschreeuwd werden en 't geheel is er alleen nog maar sfeervoller op geworden.
En dit alles ook nog eens zonder hoorbare compressie toe te passen, zodat de natuurlijke verschillen tussen hard en zacht volkomen intact blijven. Kortom, ik ben erg tevreden over het resultaat en kan 'm iedereen aanraden.

NB: Ik ga niet in op het bonusmateriaal, daar is 't mij niet om te doen. Daar moet ieder z'n eigen oordeel maar over vellen.

Toch nog even 'n paar minpuntjes.... Ik vind helaas dat de schitterende coverfoto te klein en veel te donker op 't hoesje staat afgebeeld en ook had ik graag de songteksten in 't boekje gezien. Daar staat tegenover dat er 'n uitgebreid verslag van de omstandigheden rond 't album - verteld door de band zelf - te lezen valt.

dus axel, het is een aanrader zeg maar

Zalig concert. Erbarmelijke geluidskwaliteit. Maar dat past een beetje bij de smerigheid van het concert.
Ik heb hem vandaag ook gehaald.

Voor 't geval dat 't je nog niet was opgevallen.... ja.

Ben over de remaster van Unknown Pleasures helaas wat minder te spreken. Zie daarvoor m'n commentaar op de pagina van dat album.

naar aanleiding van de film (nog niet gezien, maar wel flink over gelezen in word en record collector) en mijn huidige hoofdstuk in het postpunk boek 'rip it up' closer weer eens geroteerd. niets aan kracht verloren. beklemmend als altijd. ben niet zo nieuwsgierig naar bonusmateriaal. heb ooit de cd's gehad, toen de heart and soul box, maar deze weer snel ingeruild voor pleasures/closer/substance. de rest is bijzaak en leidt af.

Zonder de vier laatste nummers op Closer had Joy Division nooit de status gehad die het nu heeft.
Geen enkel ander album eindigt zo sterk (hoewel de tweede helft van Echo & the bunnymen's Ocean Rain zéér close komt).