Joy Division - Closer (1980)

heel mooi; 1 van de hoogtepunten op muzikaal gebied (voor mij dan..) kan me ook voorstellen dat je er helemaal niets mee hebt. Voor mij een 5.

Weet iemand wanneer de film over joy division er is (Anton Corbijn)

Tsja, ik vind Godspeed blablaporer dan weer tergend lege muziek die kant noch wal weet te raken. Closer komt op zijn sterkst (het einde) echt onder je huid te zitten! En Love Will Tear Us Apart vind ik verre van een "doorsnee jaren 80 tune", als die al bestaat. Dan denk ik toch eerder aan Spandau Ballet of Frankie Goes To Hollywood

Volgens MovieMeter is hij vanaf 4 oktober in de bioscoop

Wil ik zeker gaan zien. Hierbij de oproep aan allen die donkere popmuziek waarderen te komen tot de beslissing deze (waarschijnlijk) interessante film te aanschouwen.

24 hour party people ging toch ook al (mede) over JD?

Ja, maar meer over de hele scene in die tijd. Leuke film al kan ik Joy Division niet uitstaan. Grappig trouwens dat ik het hetzelfde heb als Jochempie: Love Will Tear Us Apart vind ik ook best een aardig nummer maar de rest kan me niet bekoren.

Zal ik zeker gaan doen

De hele cd werkt zich op naar het ultieme hoogtepunt : decades. Alle nummers zijn fantastisch maar decades is toch wel echt het hoogtepunt, zelden een cd tegengekomen waarbij het 2de deel overduidelijk het sterkst was.

heb je weleens ocean rain van echo and the bunnymen gehoord?

ben het met je eens, de laatste drie nummers op dit album die zijn het mooist.

Met Feeder eens; de cd werkt toe naar een hoogtepunt. Decades is de genadeslag. Ik werd er echt een uur stil van toen ik dit album voor de eerste keer beluisterde.
Voor personen die The Cure al zware depressieve muziek vinden, is Joy Division zeker geen aanrader.
Maar voor mij wel.

ik heb een beetje een verkeerd bericht gepost.
door te zeggen dat ik de laatste drie nummers het mooist vind wou ik niet suggereren dat de rest minder was.er is vanaf het eerste nummer tot de finale decades sprake van een stijgende lijn.zoals feeder al zei het werkt toe naar een hoogtepunt.en zo zijn er idd maar zelden albums die geweldig beginnen en waarvan het niveau tot het eind steeds hoger wordt.en idd niet aan te raden aan mensen die the cure al deprimerend vinden.maar voor diegenen die bv een album als pornography goed vinden is dit wel aanbevolen.

Voor mij liggen Pornography en Closer eigenlijk wel mijlen uit elkaar. Muzikaal en tekstueel is er echt een wereld van verschil, om nogmaar over de bands zelf te zwijgen. Laat het echter geen geheim zijn dat beide cd's spek voor m'n bek zijn. Je hebt wel gelijk als je zegt dat fans van Closer of Pornography eens die andere klassieker moeten uitproberen. Eigenlijk zou iedereen het eens moeten proberen.

En ja, ik ken Ocean Rain

daar ben het weer met je over eens.
maar je kan natuurlijk de makelijke vergelijking maken van:
allebei post-punk bands, allebei zware albums.

Waarvan Nocturnal Me al gelijk het hoogtepunt is (tweede nummer)! Ben het niet eens met je vergelijking..

ik vond bij ocean rain alles vanaf the killing moon het mooist,
maar de eerste helft mag er ook zijn hoor.
begrijp me niet verkeerd.
nocturnal me is een prachtig nummer maar ik vind the killing moon , seven seas en de liedjes die daarna volgen beter.

Killing Moon en 7 Seas zijn ook zeker prachtig, maar Yo Yo Man, Nocturnal Me en Silver maken voor mij de eerste helft ook al erg interessant.. interessanter dan de eerste helft van Closer eerlijk gezegd. Die vind ik maar een beetje mat. Vandaar ook dat mijn cijfer voor deze plaat niet veel meer zal worden dan een 4*

dan hoef ik ook verder niet te vragen hoe leuk je de tweede helft vind van closer.
als je 4* geeft.

Om hier even op in te gaan :

Ocean Rain van Echo and the bunnymen vind ik geniaal van de eerste tot de laatste minuut (dit terzijde).
Om de Joy Division albums te vergelijken : Het eerste deel van Closer is idd goed ( maar niet fantastisch ), maar het tweede deel is werkelijk adembenemend ( vanaf Heart and soul, met als absolute climax Decades). Unknown pleasures bevat minstens zoveel goede nummers, begint ook sterker, is tot en met het 7de nummer absoluut 5*, maar de laatste drie nummers vallen iets te mager uit ( vooral het laatste nummer van UP is maar flauw, zeker in vergelijking met Decades).
Daarom vind ik Closer beter, het staat meer als album in vgl met UP.

Met die laatste opmerking ben ik het niet geheel eens, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen. Ook al vind ik Unknown Pleasures echt een album, de nummers op Closer doen het iets meer één geheel lijken.

Om dit album op je in te laten werken, moet je er denk ik echt voor gaan zitten. Dat vind ik niet erg. Als het goeie muziek betreft, doe ik die moeite graag. Voor Joy Division al helemaal.

Dit album is angstaanjagender en melancholischer. Het lijkt eigenlijk alsof er nog iets tussen Unknown Pleasures en Closer had gemoeten; Unknown Pleasures klinkt als een voorbode van een apocalypse, terwijl Closer doet denken dat het onvermijdbare reeds gebeurd is, en alles onherstelbaar beschadigd is.

Volle vijf!

Mooi gesproken Flip!

Dank U !

Als je het verhaal van Curtis kent zul je ook weten dat ten tijde van Closer alles al onherstelbaar beschadigd was. Dus dat klopt inderdaad Flip.

Dit album is van ongekende klasse. 5 sterren dekken de lading niet.

5! Minder is onmogelijk. Dit album is gewoonweg geniaal, mede dankzij superproducer Martin Hannett.

...wat gisteravond dus gebeurde.Mn koptelefoon op en me laten meeslepen door het gevoel die deze cd oproept, wars van andere aanwezigen in huis en genieten van het beklemmend sfeertje en de teksten die op sommige dagen er beter in gaan dan andere dagen.
excuses voor mn eerdere 3,5, deze is minstens 4,0 waard.

Nog 2 keer zo'n luisterbeurt, Bokito, en de 5 sterren zullen volgen....

Wouter, ik vergeef je!
En inderdaad, ik weet zeker dat dit voor jou ook een keer 5* sterren worden .. en nu ook meteen de rest een kans geven!

5 sterren is mischien een beetje overdreven (heb maar 2 cd's met 5 beoordeeld) maar een 4,5 zal me niet verwonderen inderdaad.

Dat verhaal ken ik inderdaad, ik heb Deborah Curtis' Touching From A Distance gelezen, haar boek over haar leven met (en op heet laatst eigenlijk zonder) Ian .