Joy Division - Closer (1980)

Ok - nog een deur: Huis clos van Jean- Paul Sartre; thema: L' enfer c'est les autres oftewel: hell are other people. Niet genoemd hierboven door Illum Sphere, maar wel essentieel.

Een wat minder filosofische overeenkomst is hun zang, beiden kun je wel crooners noemen. Jim Morrission luisterde graag naar Sinatra en volgens de geruchten liet Tony Wilson (Factory Records) heel veel Sinatra horen aan Ian Curtis. Luister maar naar Atmosphere of de bekende single.

Soms werd de opnameband vertraagd om Ian een diepere stem te geven.

Atmosphere is daar een goed voorbeeld van. Eerst werd de muziek opgenomen.
Daarna werd de muziek versneld afgespeeld en daarop zong Ian zijn teksten in.
Achteraf werd die opname weer vertraagd tot de correcte, muzikale snelheid.
Alleen klinkt Ians stem nu opmerkelijk dieper dan tijdens live optredens.

Omdat Dead Souls en Ice Age (die laatste werd later met studio overdubs
op Still gezet) in dezelfde sessies zijn opgenomen en sneller klinken dan hun live versies,
vermoeden sommigen dat Martin Hannett beide songs in het proces niet terug heeft vertraagd
naar hun oorspronkelijk snelheid. Vertraag je ze wel, dan zouden ze aan impact winnen.

Eén en ander lees je in deze link: Licht und Blindheit

Break on through to the other side
Break on through to the other side

En breng dat in verband met het vinyl: de A-kant, de 'outside' met zwart label en de B-kant, 'inside' met wit label..

Breek doorheen het zwarte om in het witte te geraken...

Zwarte buitenhoes, witte binnenhoes..

Zie.

pitch corrected - versies vind je ook hier

Weet er iemand waar dat je een originele druk kunt kopen van Closer ? Ik heb al 2x voorgehad dat de originele druk beschadigt was (zowel krassen op de plaat als mankementen aan de hoes), ik heb ze dan toen ook terug gestuurd.

Een originele persing is nu ruim dertig jaar oud - de kans op krasjes is dan groot. Identieke herpersingen volstaan net zo goed, kosten meestal 16 - 20 euro - je hebt alleen een ander label.

Originele Factory-persingen, zeker de eerste waar een soort van rode gloed overheen ligt, kosten zelden minder dan 40 euro. Goed bekijken is dan een eerste noodzaak.

Op de platenbeurs in Utrecht zal wel weer eea te koop zijn. Kijken en onderhandelen.

De plaat speelt bijna op een ongelimiteerde manier tot de verbeelding. Er naar luisteren blijf ik uiterst pijnlijk vinden. Iedere keer weer een vreemde fascinatie voor Curtis.   

Het probleem zijn niet de krasjes, maar het feit dat die krasjes in belangrijke plaatsen van de plaat staan waardoor het onmogelijk is om sommige nummers nog deftig te beluisteren. En ik vind een hoes met koffievlekken minder aantrekkelijker. Ik heb eigenlijk een soort van fascinatie voor originele persingen, zo heb ik Abbey Road, The White Album, Unknown Pleasures en An Ideal For Living (ja, die EP van JD die op Discogs 1600 kost) in originele pressing.

En helaas woon ik te ver van Utrecht (België, aan de Franse grens) en ik weet niet hoe ik daar ooit zal kunnen geraken zonder eigen wagen.

De Jaarbeurs is op loopafstand van Utrecht Centraal Station. Directe verbinding vanuit Brussel. Da kant probleem tonie wezen, zenne?

Bovendien komen er meer van daar naar hier. Nie komen is een Unknown Pleasure missen en niet Closer bij veel mooi veel vinyl komen.

Bij jullie zijn vinyllekes veelal duurder dan hier en die madam van de Record Collector (in Antwerpen), moest die die achter de toog in het staminee staan, zou er geen man meer komen. om te drinken.

Mooie, doorvoelde cover van dat nummer met die hartverscheurende tekst gezongen door die andere getormenteerde ziel.

Die EP verkopen voor 1600 en een tweedehands wagentje aanschaffen...

1600 eurie voor een EP?

Inderdaad

Wat een sublieme afsluiter is Decades zeg. Adembenemend goed.

Tegenwoordig heeft iedereen een auto, kan jij zeggen dat jij een collector edition hebt ?

Mind your words, knullemans - wat weet jij nou wat een ander in huis heeft (a.) en verder is het een collector's item (b). een collector's edition is een re-release (ook bij JD), veelal gedaan om met name newbies te pleasen. En (c) waar heb je het over - die 1600 euro op Discogs reflecteert alleen een vraagprijs, geenszins de reële marktwaarde.

Want wat is 1600 euro als je iets nog nooit hebt gezien? Genoeg CI's hier in huis - nee niet PSS 139, maar wel PSS 138, The Ideal Beginning.

Ik weet wel wat ik prefereer. Het is moeilijk rijden met een EP'tje.

Da's geen eerlijke vergelijking minimaal 3000 RPM vs 33 (= toeren)

Ik begrijp wel waarom je zo reageert. Jij interpreteert alsof ik arrogant aan het doen ben, maar dat is niet zo. Ik zeg dit zonder enige intentie.

Ik vraag me nog steeds af waarom jonge mensen die enthousiast zijn over Joy Division
ter plekke moeten neergesabeld worden door mensen die, dacht ik, even enthousiast zijn.

Ik sluit me maar aan bij herman.

Back on topic, jongens.

Nou, ik vind Closer best een goed album....

Ik vind het ook wel aardig ja.

Ik vind het ook best een goed album. En zie mezelf wel als een 'jong mens'
Maar waarom ik dit een goed album vind is wellicht leuker om over te praten, ipv dat iedereen nu hier 'ik ook' neer gaat zetten. Ik vind de sonteksten in combinatie met zijn stemgeluid heel mooi. In liedjes als Isolation lijkt de pijn door mn koptelefoon te komen, rechtstreeks naar binnen.
Ik moet wel zeggen dat ik dit niet album niet altijd kan / wil luisteren, daar is het wat te duister en donker voor, maar bij de goede stemming is het heerlijk.

Donker en depressief is het zeker, maar ik lees veel kreten dat is het uiterste van deze twee is. In mijn ogen zijn er veel albums die nog veel zwaarder zijn dan Closer. I Could Live in Hope van Low is daar het beste voorbeeld van. Totaal andere muziek natuurlijk, maar wel snijdender dat dit album. Neemt niet weg dat het allemaal bloedje mooi blijft.

Wow! Ik kende JD wel van een aantal bekende singles, maar dit album is even wat anders... Raar eigenlijk dat ik dit album nu pas ontdek, terwijl ik me toch wel tot dit 'soort' muziek voel aangetrokken. Maar goed, dat maakt niets uit, want ik ben blij dat ik dit nu heb ontdekt. Is meteen ook in mijn top 10 binnengedrongen. Met name de laatste twee nummers zijn subliem qua sfeer. Isolation is imo het enige mindere nummer (afwijkend in de sfeer van de rest van de nummers), al kan dat altijd nog veranderen.

Isolation is wat 'opgewekter' dan de rest ja. Neemt niet weg dat het een typisch Joy Division nummer is met het kenmerkende ritme. Wat mij betreft wel een van de betere nummers. De laatste twee nummers zijn inderdaad het beste. Vooral de wave rond de vier minuten van Decades... Heel mooi.

Nee, die vind JIJ het beste. Persoonlijk kan ik flink uit mijn dak gaan op A Means to an End en Twenty Four Hours

Als je links van mijn geplaatste berichtje kijkt, zie je mijn username en avatar. Ik heb het dus geschreven. Dan is het inderdaad mijn mening.