Joy Division - Closer (1980)

O, dan moet je het meningsterretje even aanzetten.

decades is de mooiste triestige song aller tijden...woorden schieten tekort. hoe mooi toch dat muziek je dingen kan laten voelen.
vooral die synths zijn gewoon buitenaards mooi...

Nadat je eerst geconstateerd had dat woorden tekort schoten, heb je ze vervolgens blijkbaar toch nog gevonden .
Ik ben het wel met je eens, ook ik ben erg huiverig als het gaat over iets bij dit album schrijven. Ten eerste omdat dit album mij persoonlijk heel veel doet. De tweede reden is dat dit album zo'n (wat mij betreft terechte) legendarische status heeft, en daarom alles al ( vaak vele malen beter) gezegd is. En ten slotte speelt het natuurlijk ook mee dat de band, en ik denk met name Ian, zich met dit album ontzettend kwetsbaar opstellen (en uiteraard de kennis van de afloop). Om deze drie redenen is het simpelweg ontzettend moeilijk om de emoties rondom dit album goed te verwoorden. Hopelijk ga ik er toch ooit in slagen .

pfff wat een raar album voor mij:

- eerste 4 nummers vind ik overwegend saai
- 2de deel vind ik dan weer van een hoog niveau

Isolation duurt amper drie minuten. Kan moeilijk saai zijn lijkt me.

Ik draaide vroeger van de elpee ook voornamelijk de B-kant.

Ik vind juist de A-kant beter.
Al zijn beide kanten erg sterk.

Meen je dat nou Glenn? Het laatste drietal nummers is een van de beste eindes voor een album ooit.

Ja, maar zoals ik al zei zijn ze beiden ongeloofelijk goed.
En de laatste 3 nummers zijn inderdaad erg sterk.
Als favorieten heb ik de opener en de afsluiter aangeduid.

Ik vind de twee eerste nummers en de vier laatste absolute toptracks.

Passover raakt me muzikaal minder, Colony is sterker in zijn Peel Session versie
en A Means to an End klinkt net iets te veel als een premature New Order song.

Dat zijn drie nummers die bij mij eerder 4 in plaats van 5 sterren waard zijn.

Bij UP heb ik het minder voor Candidate en Interzone.
De andere 8 nummers zijn 5 sterren, waardoor ik dat album net iets hoger inschat.

Deze CD heb ik bij de FRS samen met UP voor een tientje gekocht (in één pakket). Ik ken dit album overigens al lang en heb 'm eigenlijk alleen gekocht voor de , zal maar zeggen, B-kant. Een geweldig kwartet nummers wat het , voor mij, tot één van de beste plaatkanten van de jaren 80 behoort. Zang is enerzijds een minpuntje, maar wel vol overgave en emotie (authentiek). De 1e 5 nummers vind een stuk minder sterk, waarbij ik Passover (sfeer) de sterkste vind. het openingsnummer kan door de "gitaarnoise" wat irritant overkomen, maar sommigen zullen het ook passend vinden. Ook Colony vind ik, met name door de zangpartij, wat minder.

De tweede helft is echter zó goed, dat ik deze plaat toch een ruime voldoende vind en op zich zeker een klassieker is.

Fijn dat Cured dit album toch een voldoende geeft, kan ik tenminste weer slapen; ben wel blij dat ie niet die inmiddels befaamde Pipo-kop van zijn ikoon/idool hier neerplempt, want dan had ik prompt de gemeentereiniging gebeld.

Eigenlijk wil ik alleen kwijt dat thans de dual disk editie (met op cd 2 een live concert), net als de dual disk editie van Still, voor 9 euro bij Plato ligt; 't is maar dat u het weet.

Als-ie reclame had gemaakt voor Sounds for Sure had het wel van jou gemogen, geef toe.

Ik schrik steeds weer van die foto. Doet me aan deze meneer denken....moet even bijkomen.

Welnee, slangenman - lees zijn teksten maar eens en geef toe dat met zo'n avatar een beetje lopen zwampeledippen alhier niet echt 'clever' is en dat de kop van Smith eind jaren 70 een stuk strakker was dan nu. "een voldoende" is zijn tekst, niet de mijne
En, o ironie, waarschijnlijk heb ik nog meer fysieke albums van heer Smith met zijn band in huis dan hij; ook The Cure is niet tegen downloaden bestand

Bovendien heb jij Closer in die versie dan ook in de aanbieding voor die prijs? Zo niet, waar heb je het dan over? En als ik toch bezig ben - kan je The Peel Sessions van DCD pt 2 op vinyl leveren voor een schappelijke prijs?

Wat heeft al dat gezwets toch met het album Closer te maken ........

Volgende keer doe ik Melding Misbruik, opzouten met die zinloze lappen tekst.

Edit 22:38 uur : ik was vanmiddag van plan om te reageren om enkele zinvolle berichten, maar de puf ontbreekt me nu.

Ik heb ook liever het geouweneel van een individu over een on-topic-issue , als zijnde de JD album Closer , dan het geouweneel ven een individu over het geouweneel van een andere individu. Hierover beginnen zemelen is duidelijk een uiting van narcisme lijkt me zo

Mooie aanbieding van FRS om beide albums in een pakket voor 10 Euro uit te brengen, zo heb je 2 topalbums in een keer bij elkaar.
Still heb ik ook, maar het live album is echt niet geheel even sterk, er worden muzikaal aardig wat foutjes gemaakt.
Live was Joy Division wisselvallig, want ook de videoband Here Are The Young Men overtuigde niet geheel.

Pipo-kop. Maar ik kan het wel begrijpen dat men meer moeite heeft met Closer dan met UP.

Ik behoor waarschijnlijk tot een minderheid onder de JD-fans die UP beter vindt dan dit tweede en laatste reguliere album. Begrijp me niet verkeerd: Closer is een iconische en waanzinnig goede plaat, maar toch werd ik meer aangesproken door de 'vibe' van UP: meer minimalisme, iets strakkere klank en vooral meer energie en vechtlust. Daar verliest Closer me een beetje, ook al begrijp ik dat dit album handelt over klinische depressie en dan ook moeilijk fris en energiek kan klinken. Wie de achtergrond van de band goed kent en de moeite neemt om de teksten er eens bij te nemen kan zich verwachten aan een enorm emotionele trip die geen enkele band ooit geëvenaard heeft naar mijn bescheiden mening.


Nummers die er voor mij uitspringen:

Atrocity Exhibition met de geweldige drums (lekker Afrikaans ritme en bijna exotische baslijnen)

Isolation met de synths waarvoor ik maar geen juist adjectief kan vinden en weeral een enorm lekkere basriff van Hooky.

Decades beweegt mij bijna altijd tot tranen, wat een monument van een nummer!

De rest is ook allemaal dik oké, enkel Passover is bij mij nooit goed overgekomen. Het kan een essentiële schakel zijn binnen het album, maar ik skip hem vaak (zonde?)....

Nou ja, minderheid. Unknown Pleasures staat hoger in onze eigen top 250 dan Closer, dus ik denk dat je de meerderheid toch aan je zijde hebt. Ik ben het trouwens helemaal met je eens over dat verschil in gevoel tussen UP en Closer, ook precies de reden waarom ik meer met Unknown Pleasures heb.

Ik heb het misschien wat ongelukkig verwoord met die 'meerderheid', maar ik heb wel altijd de indruk gehad dat dit album door de 'critici' als beter wordt beoordeeld?

Persoonlijk vind ik Closer veel eerlijker. De kaalheid doet mij veel meer dan de rocksound.

Hoe bedoel je juist met eerlijker, Eveningguard? En persoonlijk zou ik UP toch geen rocksound toeschrijven.

Ik stel me eigenlijk de vraag of jij überhaupt wel hebt geluisterd naar UP. Jij gooit hier met termen als minimalisme en dat UP geen rocksound heeft, terwijl UP verre van minimalistisch is en absoluut wel die rocksound heeft. Ik zou haast nog denken dat jij Closer en UP door elkaar aan het halen bent. Ik kan trouwens de redenering van Eveningguard dat Closer een stuk eerlijker is wel volgen. Ian gebruikt hier meer zijn situatie in zijn teksten dan op UP.

@ IllumSphere: ik heb vele malen geluisterd naar UP en ik denk dat we gewoon een verschillende opvatting hebben over wat een 'rocksound' precies inhoudt. Kaal is Closer volgens mij al helemaal niet, voor mij voelt het althans meer 'opgevuld' aan dan UP. En wat is voor jou minimalisme in muziek? De nummers op UP steken bijna allemaal op dezelfde manier in elkaar: simpele, klikkende en kille drumbeats (soms met echo's) die gevolgd worden door een basriff en waaraan de gitaar spookachtig wordt toegevoegd op de achtergrond. Er is absoluut geen sprake van ingewikkelde arrangementen: het is simpele maar enorm krachtige en donkere muziek. Het album klonk voor mij anders dan al wat ik voordien in rockmuziek had gehoord.

Het volstaat om naar de scores te kijken op de site
om vast te stellen dat UP het net iets beter doet dan Closer.

Closer is wel duidelijk favoriet bij de meeste fans.
UP spreekt doorgaans een breder publiek aan.

Toch reken ik mezelf tot de fans en ga ik ook voor UP.
Dus ik begrijp wel wat je bedoelt, al zou ik het ook anders omschrijven.

Voor mij zijn tracks 3, 4 en 5 van Closer net geen topsongs.
Op UP valt voor mij enkel Interzone een beetje uit de toon.

Closer niet kaal? Wel nu, soms hebben we te maken met 1 soort laag. The Eternal is hier een mooi voorbeeld van. Volgens mij ben jij zo'n beetje de enige met die mening.

Qua instrumentatie is en blijft UP voor mij kaler dan Closer. Ik weet natuurlijk niet wat jij verstaat onder kaal, maar de toevoeging van een synthesizer op dit album zorgt al voor een nieuwe reeks klankkleuren die aangeboord worden. Om te zeggen dat ik de enige ben met die mening is wat kort door de bocht, zeker als je geen flauw idee hebt van wat ik bedoel.