Joy Division - Closer (1980)

AE vind ik een vrij interessant nummer, maar ik denk dat het zijn functie ontleend aan het feit dat het jou moet helpen in het album te sleuren. Ik zal er een stuk minder kapot van zijn wanneer het de 5e track of zo zal zijn. Vandaar mijn keuze. Maar dat is natuurlijk ook een mening van smaak.

En ik weet niet of je het begrip avant-garde kent, maar als ik wikipedia citeer: ''Tegenwoordig verwijst het naar de generatie jonge kunstenaars die met nieuwe vormen experimenteren in schilderkunst, muziek, literatuur, poëzie, film, theater en moderne dans.'' In mijn opinie weet Joy Division een krater neer te zetten in de popmuziek met zowel Closer als Unknown Pleasures. Veel bands hebben anno 2013 aangegeven dat zij (in)direct geïnspireerd zijn door deze 4 mannen. Met de zin ''Vanaf dit punt begint de avant-garde van het album, dat ik het hier echt interessant en vernieuwend begin te vinden. Vandaar mijn woordkeuze.

Klopt, maar er zal altijd eentje rondlopen op dit forum die op dit gebied nog ontmaagd moet worden

Volgens mij vergis je je in site; ben je niet op zoek naar Lexa.nl voor gevorderden? En anders moet je wellicht The Maid of New Orleans of Joan of Arc - beide van OMD eens proberen.

Met 34 p. tekst alhier is de kans op een 'virgo intacta' niet zo bijster groot

Hier zit nog zo'n virgo! Ik heb net twee maanden over Unknown Pleasures gedaan en begin vanavond met Closer...

Toen Jeanne d'Arc op trainingskamp was in het zuiden van de Verenigde Staten
(die overigens nog niet bestonden) heeft zij daar inderdaad een nieuwe stad gesticht.

Is dit een lapsus van Mjuman of een soort humor die ik niet begrijp?

Was het moeilijk om het cd'tje uit het doosje te krijgen??

Nee dit is interferentie van horen met schrijven - terwijl ik het typte, stond The Neville Brothers - Brother's Keeper (1990) op - en waar komen de Neville Brothers vandaan, juist ja - bij OMD gaat het om Orleans; 't zou Freudiaans kunnen zijn.

Overigens vind ik dat je nix bij dit album mag skippen, hoogstens bij lp allen kant 1 of 2 draaien. Als ik 1 kant alleen draai, is het vaak 2 - zeer laat op de avond.

Ik draai alleen Passover van kant 1 en begin dan snel met Heart and Soul en de volgende 3 klassiekers. Zal wel vloeken in de JD-kathedraal zijn

Als je katholiek bent, loopt het altijd goed af

Zonden zijn er om vergeven te worden toch?

Vind alleen 'A Means to an End' wat minder sterk. En 'Colony' wat te snel gespeeld en te flets geproduceerd. De rauwe versie van de JP-sessies is veel beter. Magistraal zelfs.

Mooi donker album. Decades absolute favoriet.

Tof album dit!

Eerste helft valt wat in het niet natuurlijk in vergelijking met de tweede (met uitzondering van Isolation). De b kant is voor mij de absolute reden dat dit een van de beste albums ooit is.

Sinds lange tijd weer eens uitgebreid naar dit album geluisterd. Aanleiding was een mooie 24 bit download die ik te pakken kreeg. Prachtige audiofiele uitvoering die me weer bij de les trok. Ik heb dit album enkel op origineel vinyl (ook niks mis mee overigens) Knap hoe dit album je telkens weer dwingt om het helemaal te beluisteren. Ik vond Closer altijd lekker chaotisch klinken. De nodige, soms rare, wendingen in nummers worden nergens vervelend maar maken het album authentiek. Blijft een feestje om naar luisteren.

Niet echt een album voor audiofiele beluistering lijkt mij, wel? Het is wat subtieler geproduceerd dan het rauwe debuut, maar nog niet om nou heel nauwkeurig op ieder tingeltje of tangeltje te gaan zitten letten. Of begrijp ik dan niet wat audiofiel is?

Nee, niet ieder tingel of angeltje. Is ook niet (altijd) nodig. Wel eentje die een stuk frisser klinkt met een stevig laag en een stem die beter uit de verf komt als op mijn oude vinyl versie. Dat klinkt toch echt beter en voor mij aangenamer. Dat trekt mijn aandacht en is een milde audiofiele afwijking. Ik weet het Voorop staat de kwaliteit van de prachtige album. Was na al die jaren bijna vergeten hoe goed die is.

In de jaren '80/begin jaren '90 hoorde ik de muziek van JD regelmatig bij vrienden. Het kon mij niet echt boeien, en ik was kennelijk nog niet 'rijp' voor deze band.
Enkele maanden geleden liep ik een platenzaak binnen, waar op dat moment dit album werd afgespeeld. Ik werd geraakt door de muziek, en na enkele nummers wist ik genoeg: Closer moest aan mijn muziekverzameling worden toegevoegd. En dus werd deze samen met Unknown Pleasures aangeschaft.
Dat dit geen lichte kost is, is natuurlijk een understatement, maar Atrocity Exhibition is - zeker voor een openingsnummer - moeilijk toegankelijk. Toch begin ik dit nummer steeds meer te waarderen. Colony is op dit moment het minst favoriet. Voor de rest een geweldig album. Een speciale vermelding voor de nummers Eternal en Decades: kippenvel...tranen...weergaloos...

Nieuw toegevoegde hoes aangepast en hier ook een aantal berichten verwijderd.

Nog maar eens beluisterd en op nummer uno gezet in mijn top 10 waarmee deze plaat hiermee het onmogelijke deed door Nevermind van zijn troon af te stoten. Ik had eerlijk gezegd nooit verwacht dat dat ooit zou gebeuren, maar bij deze. Echt alles klopt aan deze plaat. Wat een koningen zijn dit 5.0*

De mysterie omtrent zanger Ian Curtis vind ik persoonlijk heel bijzonder en het draagt daadwerkelijk iets bij aan de muziekbeleving. Zo ook bij dit album Closer, die ik persoonlijk iets lager inschat dan zijn voorganger. De wanhoop in de stem van zanger Curtis is meermaals te horen, neem bijvoorbeeld het laatste deel van A Means to an End en de zang bij Twenty Four Hours, het nummer dat ik naast Decades beschouw als het meesterwerk van dit album.

Kritiek leveren op albums die door vele luisteraars aanbeden worden is altijd lastig en in mijn geval veelal gevoelsmatig. Bij Closer mis ik een beetje “drive”, vooral omdat ik bij nummers als Shadowplay en Ceremony heel duidelijk heb gehoord dat Joy Division daar heel goed toe in staat zijn. Nummers als Colony en Isolation zijn wel degelijk opzweperig, maar klinken uiteindelijk iets teveel als tussendoortjes. Niettemin is Closer wel degelijk een bijzonder album, zowel tekstueel als qua sfeer, maar niet direct het meesterwerk waarop ik gehoopt had.

Dat dit album een beetje drive zou missen,
is precies de reden waarom ook ik UP beter vind.

Maar desalniettemin zijn het voor mij beide 5* albums.

Helemaal mee eens.

Topalbum, al straalt het één en al droevigheid uit. Dit album draai je niet op een feestje

Nee, dan gaat het feestje als een nachtkaars uit. Misschien was Orbiit ook op dat feestje kennelijk .

Oh, ik heb anders wel feestjes meegemaakt rond 1980 waarbij Joy Division werd gedraaid (op vinyl ja Dance Dance Dance to the radio!!!!!

YouTube - JOY DIVISION-Transmission

Ik heb een feestje meegemaakt in 2012 waarbij Joy Division twee keer werd gedraaid. Ik dacht Transmission en Disorder. Volgens mij was (DJ) Aardvarck de schuldige.

Bij ons feestje (ook 1980) kwam nog gewoon de politie aan de deur omdat de buren wilden weten wat voor muziek wij in hemelsnaam draaiden!!

Tja, vroeger... Tegenwoordig heb je daar een app voor, om onbekende muziek te herkennen. Wel zo handig.