Duran Duran - Seven and the Ragged Tiger (1983)

Plaatje was niet scherp. Overigens staat de tijdsduur gewoon op All Music hoor. Zeer makkelijk om even over te nemen...

thx

Dit is gewoon een classic album TOP

0,5 is nog te veel voor deze werkelijk uit 100 % voorziene zever , trouwens dit is één van de meest overroepen groepen aller tijden , ze waren meer met hun haar bezig dan met muziek , de patsers

Toegegeven, die potten gel en föhnes hebben bijgedragen aan de platenverkoop, maar de muziek is gewoon goed. Geen enkele jaren 80-band heeft zoveel klassieke popsingels op haar naam als Duran Duran. SATRT is ondanks singles als The Reflex en New Moon On The Monday niet het sterkste album. De eerste twee waren beter. Het album is bombastischer en niet alle songs zijn even sterk. The Seventh Stranger en Shadows On Your Side zijn echter pareltjes.

Ik vond dit album wel aardig ( tegenwoordig erg gedateerd, maar toentertijd zeker goeie pop songs ), maar ik vind het toch zeker niet kunnen tippen aan "Rio", ondanks hier toch ook weer de nodige goeie nummers op staan.

ik vind dit album toch 1 van de betere van DD alleen het debuutalbum uit 1981 is beter

Zo te zien een generatiegenoot. Hallo generatiegenoot. Later hebben ze ook nog wel aardige cd's gemaakt .Notorious is prima te doen en vind ik weer wat sterker dan deze die ik een van de mindere uit de beginperiode vind. Naast het debuutalbum is ook Rio voor mij een fijnere plaat. Vond SATRT destijds juist tegenvallen na Rio.

De beste van Duran Duran

Samen met het album Rio.

Inderdaad is dit Duran Duran toen ze op hun hoogtepunt waren en ik dit nog best een goeie en fascinerende band vond. Ik heb dit album toch maar met een 0.5 ster verhoogd 3 sterren vind ik toch bij nader inzien iets te laag. Toch kan dit voor mij niet aan "Rio" tippen hun absolute meesterwerk als je het mij vraagt, al is meesterwerk misschien ook weer iets te sterk uitgedrukt.

New Moon on Monday was mijn allereerste singletje. Ben nog steeds trots op die goeie keuze van destijds. Op de B-kant staat Tiger Tiger in een iets andere versie.
Wat de anderen hierboven al gezegd hebben moet ik beamen: Seven & The Ragged Tiger is minder goed dan Rio. Ook het allereerste album van DD vind ik beter. Deze plaat heeft wel goeie nummers, maar is wat onevenwichtig. Maar New Moon on Monday blijft een hoogtepunt.

Iets minder dan voorganger Rio. Misschien net even wat meer gericht om te scoren, en dat is ze wel gelukt dacht ik zo met o.a. de monsterhit The Reflex. Een nummer dat me in de loop der jaren overigens een beetje de keel begon uit te hangen. Vaak ook een skip-moment op dit album.
Maar verder best genietbare pop.

Dit is 1 van de betere cd's van DD. Vooral New Moon On Monday is erg goed! De begin jaren van DD waren toch de beste!

Bij Union of the Snake vond ik vooral de videoclip erg mooi bij. Duran Duran was volgens mij wel de eerste band die in hun clips gebruik maakte van body-painting; zo ook onder andere bij Rio. het image van de band was toen toch wel stoer; mannen hielden meer van Duran Duran; vrouwen meer van Wham.
The Reflex was terecht de grote doorbraak, terwijl ik dit nu een van de mindere nummers vind; ik kan me wel herinneren dat de remix erg goed was.

Dit album vond ik na Duran Duran en vooral Rio behoorlijk tegenvallen. De muziek is me teveel bedacht en overgeproduceerd. Nog een tegenvaller was dat The Reflex in deze album uitvoering ook nog eens stukken minder is dan de remix die later op single verscheen.

Zoals ik in de Rio thread al vermelde is de balans tussen gitaar en synth redelijk zoek. Ik kan me voorstellen dat Andy Taylor niet al te lang daarna zou opstappen. Nick Rhodes had toch een andere richting voor ogen (vooral gladder, luister maar naar Arcadia) en stortte zich op de overproductie wat soms goed en soms minder goed uitpakte. De eenheid die ik in DD en Rio hoor is hier niet meer, jammer, de polen hadden elkander best wat langer in evenwicht mogen houden.

**1/2

Na Rio een flinke stap terug, Reflex was dan wel een suc6 maar niet aan mij besteed, ik vind alleen New moon on monday, Union of the snake (tamelijk) en The seventh stranger (uitermate) goed. Te weinig om een heel album positief te beoordelen natuurlijk.

een beetje teveel een formule-album. De basis van de nummers is wat zwakjes, en het feit dat ze dan alle nummers ongeveer op dezelfde manier met een soort zelfde geluidssaus hebben overgoten maken dat dit allemaal heel gelijkvormig is. Zwakker dan 'rio' en 'duran duran', en voor mij een beetje de overslag tussen pure pop (wat het vroeger was) en formule-pop (dit album) waar de verpakking primeert boven de inhoud.

Mooi album. Vroeger (toen ik klein was) gekregen en helemaal kaal gedraaid net als Rio. Toen viel je op als je naar hun muziek luisterde, daar zij anders waren dan de rest. (naast F.G.T.H. Spandau Ballet dan)

New Moon On Monday is wel erg goed eigenlijk..

de derde van duran duran is goed, héél goed.

the seventh stranger is prachtig

een 5

Nee hoor, ikke niet!

Het derde album en weer een ander geluid. Wederom een prima album dat echter niet kan tippen aan de eerste twee platen. Jammer dat Andy Taylor hier niet zo goed uit de verf komt. Ik denk dat hij Cracks In The Pavement, I Take The Dice en Of Crime And Passion een impuls had kunnen geven als zijn gitaargeluid wat meer naar voren had gekomen in de mix. Dessalnietemin wel gewoon weer een klassieker, deze derde.

Een van de mindere platen van Duran Duran. Alleen kopen voor 'Tiger Tiger' (instrumentaal juweeltje) en 'The Seventh Stranger' (prachtige lyrics). De rest is shit.

Was vorige plaat meer de muzikale ideeen van andy en Johny taylor,deze plaat is duidelijk meer het pakkie aan van toetsenwonder nick rhodes.Daardoor_daar sluit ik me wel bij aan_is deze plaat in vergelijking met z,n twee voorgangers een ietwat tam en wat protserig en bombastisch album geworden.Hoewel dat op juweeltjes van popsons als the reflex,new moon on monday ,the seventh strangers,shadows are on your side en crime of passion goed uitpakt.de overige liedjes op deze plaat zijn luchtige en aanstekelijke uptempo dance tracks die artistiek niet hun hoogtepunt zijn,maar die er ook wel wezen mogen.alhoewel ietsje minder dan hun tittelloze debuut en het meesterlijke rio,is dit daarom nog steed een puik poppalbum en een van de betere jaren80 albumklassiekers ooit

SEVEN & THE RAGGED TIGER
gaat verder door met Alex Sadkin, de producer
van hun eerste UK nummer 1 hit Is There Something I Should Know.
Die leverde al schitterend werk met de Thompson Twins,
maar op deze derde van Duran Duran overtuigt hij me minder.

Het geluid van deze plaat rammelt hier en daar.
De vlotte sneer van hits als Girls on Film en Hungry Like the Wolf
moet plaats ruimen voor een meer percussieve inkleuring.

Dat loont nog net op de eerste single Union of the Snake.
Een wat gammele song die het moet hebben van het sterke
refrein en een merkwaardig akelige saxofoon solo.

New Moon on Monday laat een huilende Simon Lebon horen.
Een wat onderschatte single die niet op hun eerste verzamelaar stond.

Maar of de albumversie van The Reflex loopt het mis.
Het nummer klinkt zelfs als een manke tweelingbroer van Union of the Snake.
Er was dus een Nile Rodgers (Chic) nodig om The Reflex
op te funken tot een wereldhit (de pseudo live videoclip deed de rest).

Voor de rest zijn de meeste albumnummers onderling inwisselbaar.
Matigheid troef of het moest The Seventh Stranger zijn dat iets
meer heeft van een gestructureerde opbouw ...

Secret Oktober is de enige nieuwe b-kant (niet op de CD remaster).

Ik voeg hier graag Wild Boys toe, de machtige singel
die eind 1984 het megasucces van The Reflex zou doortrekken.

Anno 1985 liep het mis toen de gitarist en de bassist zich aansloten
bij de Power Station (kortstondige supergroep met Robert Palmer en
Tony Thompson van Chic) en de drie overblijvers Arcadia vormden.

Nog één bond single verscheen: het stormachtige A View to a Kill.

Buitengewoon matig album is dit. Maar wel met erg veel jeugdsentiment, zoals met 'The Reflex'. Veel gedraaid tijdens "klassenfuifen" (zo heette dat toen).

Toen ik de lagere school verliet, was ik helemaal gek van Duran Duran. The Reflex was een grote hit, en natuurlijk speelde hun uiterlijk een belangrijke rol.
Mijn eerste echte kennismaking was de single The Reflex. Nu ben ik benieuwd of dit album echt zo bijzonder was.

De albumversie van The Reflex is inderdaad een flinke stap terug. Klinkt als een zeer matige remix van de single versie. Hier mis ik elke vorm van kracht. Het begint maar ergens; weinig samenhangend. Ik denk dat velen zich afgezet voelden toen ze dit album kochten. The Reflex was de commerciële doorbraak. Klinkt te veel als een probeersel. Hier hadden ze gelijk Nile Rodgers op moeten zetten. Dit album had pakkender kunnen openen.
New Moon On Monday vind ik persoonlijk wel goed klinken ook qua productie. Hier hoor je nog duidelijk het geluid van Rio (het nummer Rio) in terug. Alleen hadden de keyboardgeluiden wat meer op de voorgrond gemogen.
De zang op Cracks In The Pavement is niet zo geweldig. Ik hou niet zo van die snik van Simon Lebon; en wat betreft valsheid is dit een grensgeval. Had hier een goede mix overheen gegooid en het was me niet zo op gevallen.
I Take The Dise is te onopvallend, en weer val ik over de productie. Zaten Andy en John in deze periode te veel aan de coke?
Ik mis echt de bas en het mooie gitaarwerk.
Gelukkig, op Of Crime And Passion hoor ik weer enigszins wat gitaarwerk, al is het nog magertjes.
Het prijsnummer op Seven And The Ragged Tiger is overduidelijk Union Of The Snake; echt een van hun beste nummers. Al is de live versie op Arena zelfs een stuk pakkender, daar had Andy Taylor een grotere rol, en draagt zijn gitaarspel het nummer.
Shadows On Your Side had zo gepast op Parade van Spandau Ballet, al denk ik dat Tony Hadley het beter had gezongen.
Tiger Tiger is een combinatie tussen Spandau Ballet en Japan. Het sterkste punt van dit nummer is hier wel degelijk de zang van Simon Lebon; want die ontbreekt gelukkig.
De afsluiter The Seventh Stranger is het derde geslaagde nummer van dit album. Hier is Simon Lebon wel goed bij stem, en de bijdrage van Nick Rhodes is hier ook geslaagd. Subtiele geluidselementen. Mooi. Zo ook het gitaarwerk van Andy.


Mijn stem drastisch omlaag gehaald, die 4 sterren is hij niet waard; een magere 3 sterren.
Juist vreemd dat de volgende twee singles wel veel kracht bezitten (The Wild Boys en A View To A Kill). Gemiste kans.

Wild Boys veel kracht?? Hmmm, smaken verschillen denk ik maar... Waardeloos nummer. Sowieso erg matige band.