Golden Earring - Cut (1982)

Ehhh... Hier raak ik de draad een beetje kwijt musician. Bedoel je nu dat de albums van de Golden earring alleen beoordeeld worden door earringfans?

Moontan zal inderdaad wel gezien worden als het hoogtepunt binnen de albums van de earring. dat ben ik wel met je eens.

Ik heb dit album stuk gedraaid, mooie lange versie van Twilight Zone en The Devil Made Me Do It.
De kracht van Golden Earring is dat ze op bijna elk album wel een sterke single hebben staan, maar de albums hebben niet het constante nivo.
Ik heb twee studio albums, en The Naked Thruth en een goede verzamelaar, die laatste draai ik regelmatig, ik ken geen andere Nederlandse band die zoveel geslaagde singles heeft gemaakt.
Cut is voor mij jeugdsentiment, mede door de clip die Dick Maas bij Twilight Zone maakte, want die is zeker mede bepalend geweest voor het succes.

Wat ik al aangaf, de singles waren uitstekend, zelfs in een artistiek wat mindere periode.
Maar sommige albums zijn niet te versmaden. Together, Moontan, Switch, to The Hilt en Contraband en niet te vergeten het geweldige Live (1977) zijn pronkstukjes die wat mij betreft in de collectie horen.
Plus natuurlijk, The Naked albums en Face It (onderschat, maar een hele goede plaat.)

Is Face it wel zo onderschat? Heeft toch heel behoorlijk verkocht meen ik me te herinneren. En na het succes van Buccaneers en de daarvan afkomstige hitsingle Going to the run, wisten ze dat met single Hold me now en album Face it toch meer dan waardig vol te houden. Pas met het daaropvolgende Love/Sweat (over ondergewaardeerd gesproken!!) gingen de verkoopcijfers behoorlijk kelderen.

Ik ken niet de verkoopcijfers van Face It, maar hier op Music Meter is het gemiddelde (3,20) niet echt om naar huis te schrijven.

Als je When The Lady Smiles ook nog tot deze periode rekent is dit ( voor mijn oren toch in ieder geval ) zelfs hun beste periode kwa singles.

De studio albums na Cut lijden voor mij allemaal ( in meerdere tot mindere mate ) aan bloedarmoede maar ik heb hun ook altijd veel hoger ingeschaald als live band dan als studio band.

When The Lady Smiles, zeker !. Maar ook de tijden daarna eigenlijk wel.
The Earring heeft altijd wel een neusje voor goede singles gehad.

Ja oké op die manier. Ah joh, hier op MuMe snappen ze er niks van...

Aardig, maar niet bijzonder album van de die vooral teert op de 2 hits en met name met Twilight Zone, een enorm goeie single. Destijds vond ik al een goeie song als puber en nu nog steeds; de onweerstaanbare en stuwende baslijn, de goeie melodie, het sterke refrein... When the bullet hits the bone...(hoge herhalende snaaropduwing), de naar een climax groeiende solo en het outro: classic!

N.B. het instrumentale gedeelte van een minuut of 5/6 op The Naked vind ik overigens ook het hoogtepunt van dat unplugged album;kippevel)

Als eerste single hadden ze het vaak wel bij het rechte eind als tweede echter had ik toch voor andere nummers gekozen.
Bij dit album had ik eerder voor Future of Secrets gekozen. Dan had Dick Maas volop inspiratie gehad voor wederom een superclip. En was er weer een top 10 notering bij te schrijven op hun Palmares
Bij News had ik gekozen voor Mission Impossible of I'll make it all up to you

Niet helemaal mee eens Heer Hendrik. Future is echt een albumtrack naar mijn idee.
Ik hoor er echt geen single in.
Devil Made Me Do it is catchy genoeg om een 2e single te zijn, al is het minder aansprekend dan Twilight Zone (maar ja, dat is ook wel wat )

Misschien heb je wel gelijk bikkel, maar toen ik dat nummer net ontdekte bleef het lang hangen en stel dat hilversum III dat destijds dag in dag out draaide. Bij countdown en toppop werd de nieuwe nummer van de earring wederom voorzien met een promoclip van Dick Maas dan hadden ze misschien op 1 album 2 nummer 1 hits. Zie je het al voor je...Ik wel.Helaas zullen we dat nooit weten.

Nog beter... Een clip bij Future wat een vervolg is op Twilight Zone.. Zoooo zeg.. dat had wat geweest voor die tijd..... Sorry hoor ik draaf een beetje door...

Ik zie het voor me inderdaad. Het nummer Future is spannend genoeg voor een superieure clip.
Maar dan nog, het nummer is denk ik net niet catchy genoeg voor een single.
Dat is niet negatief bedoeld overigens, want ik vind het een ijzersterk nummer.
Maar je hebt nu eenmaal uitgesproken singles en albumtracks.

Inderdaad Albumtracks moeten vaak ontdekt worden, nadat uitgesproken singles de aandacht voor een album hebben gewekt.

Al vind ik Future een beresterk nummer en verkies ik 'm elk moment boven The devil made me do it; laatstgenoemde is toch echt de betere single keus vrees ik. Compact, catchy en een herkenbaar refrein. Echt geschreven voor de radio. Dat het toen misschien niet de superhit werd die het had kunnen zijn heeft alles te maken met het monster dat luistert naar de naam; Twilight zone! Kom na zo'n klapper maar eens met een gelijkwaardige opvolger. Haast onmogelijk lijkt me. Hetzelfde gebeurde 2 jaar later ongeveer met When the lady smiles. Clear nite, moonlight is ook perfect als single. Ik heb trouwens het gevoel dat The devil made me do it nu na al die jaren alsnog is uitgegroeid tot een ware Earring klassieker. Mede door de unplugged versie die vaak op de radio voorbij kwam destijds. Je hoort tegenwoordig de albumversie ook best vaak op zenders als Arrow en Veronica. Het nummer heeft met terugwerkende kracht alsnog z'n belofte van 'hit' wel ingelost wat mij betreft.

Met Clear Night, Moonlight heb ik nooit zo veel gehad. Ik vind het bepaald geen sterke song.
Maar wel weer logisch dat dit de 2e single werd.
The Devil Made Me Do It is echt een powerrocker met een heerlijke drive en refein.
Live ook altijd een favoriet.

Aangezien hier nu toch levendig "gepraat" wordt heb ik een volgende vraag. Ik vind Lost and Found qua coupletten echt supersterk en tot het beste behoren van de band maar het refrein vind ik dan weer erg zwak. Net alsof ze niet precies wisten hoe nu verder en dit er van gemaakt hebben.

Heb je wel gelijk in vigil, ik ervaar dat eigenlijk ook zo. Beetje onaf.

Hathijs geeft in zijn stukje op 27 Maart j.l prima weer hoe de ontwikkelingen rond Cut waren.
Dan is het ook logischer te constateren waarom dit album het gewoon niet helemaal heeft.
Turbulente periode. The Earring al bijna met 1 been in het graf.

Ik ook niet. Totdat ik de live uitvoering op Something heavy going down hoorde. Wát een geweldig nummer werd het toen ineens! Veel meer power, drive en opzwepend.

Zou ik weer eens moeten horen. Die liveplaat heb ik dan weer niet in de collectie.

Als je nummers uit de begin jaren 80 in een geweldige uitvoering wilt horen dan zou ik het zeker aanschaffen! Een nummer als Enough is enough bijv. is op NEWS wel aardig en leuk maar in de live uitvoering knalt het nummer echt geweldig. De uitvoering van Future is ook fenomenaal trouwens!

En dan zijn die andere uitvoeringen tijdens bv Scheveningen 86 of huispop nog vele malen beter, wellicht omdat de Earring als liveband een song verder wist te evolueren.

Dan zou ik je de dvd aanraden, hoewel deze dan Clearnight mist, maar daarintegen weer The Devil bevat alsmede Make it al up to you en zelfs News is wel grappig live te horen.
Het geluid op de dvd is wat vetter en voller, plus je hebt er beeld bij en de Earring horen EN Zien spelen is ( althans voor mij) een completere ervaring. Helemaal als je drummer bent en de prachtige set van Zuiderwijk destijds ziet

Was volgens mij in de periode dat Zuiderwijk nog van die electronische pats gebruikte.
Hij toverde daar de meest maffe dingen uit. Hij ging altijd een stapje verder.
Ik zal eens op zoek gaan maar die dvd.

Doordat de laatste tijd een flink aantal berichten bij dit album zijn geplaatst, heb ik dit album afgelopen weekeind een paar keer opgezet.

Allereerst moet ik zeggen dat dit album vandaag de dag nog steeds goed aan te horen is. Met andere woorden het klinkt in mijn oren niet gedateerd en dat vind ik al een groot pluspunt. Want veel albums van de jaren 80 hebben die gedateerdheid wel.

Als tweede punt. Bikkel2 en ik hebben een kleine discussie gehad over het feit wat de tweede single had moeten zijn. Bikkel 2, ik moet je toch gelijk geven. Future is een fantastisch nummer, het mooiste nummer na Twilight Zoneop dit album, maar had denk ik geen topnotering gehaald, zeker niet na Twilight Zone, tenzij er een geweldige clip bij was gevoegd. Even off topic, When the lady smiles staat wat mij betreft dik in de schaduw van twilight Zone en het succes van When the lady smiles heeft toch grotendeels te maken met de bijbehorende clip, die destijd voor heeeeeeel veeeeeel opschudding zorgde. Betere promotie konden ze toen niet krijgen
Pas jarenlater kreeg When the lady smiles het predikaat van klassieker. Kijk de lijsten van de top 100 aller tijden er maar op na en later de top 2000 lijsten.

Goed Dus even terug. The devil made me do it is inderdaad een betere 2e single

Het viel me op dat The last of the mohicans eigenlijk een tegenvaller is, daardoor zou ik eigenlijk een halve punt van de score af moeten halen, ware het niet dat de lange versie van twilight Zone zo goed is dat die weer een bonuspunt verdient. Twilight Zone is in alle opzichten het nummer van de Golden earring. Het maakt op mij meer indruk als radar love. Begrijp me niet verkeerd, Radar Love is een fantastisch nummer en het heeft een goed ritme en drive en stuwt echt naar een hoogtepunt toe. Twilight Zone is mysterieus en heeft meer tempowisselingen, waardoor het mij meer boeit, het houdt mijn aandacht continu vast.

De overgang van Charging up my batteries naar Secrets vind ik subtiel gedaan. Je moet echt opletten wanneer Charging up my batteries is afgelopen en Secrets begint. Secrets hoort bij de top 3 van nummers bij dit album, al komt Baby Dynamite ook in de buurt.

Dit album staat nog net in mijn top 10, na de aandachte luisterbeurten van het afgelopen weekeind blijft hij daar voorlopig nog wel even staan

Zo zie je maar hoe meningen kunnen verschillen en dat is ok.
Op deze manier krijg je ook een beter beeld v/h album.
Het achtergrondverhaal van de plaat, de beleving per individu en wat is nou de geschikte 2e single.
Levert alleen maar interessante discussie's op.

Ben het zeker met je eens aangaande Twilght Zone versus Radar Love.
In wezen 2 totaal verschillende songs.
Radar Love zal het in zijn algemeenheid qua populariteit winnen van Twilight Zone, maar het kwaliteitsverschil is nihiel.
Met die verstane dat Radar Love (ondanks de tijdloosheid) een echte 70's rock klassieker is.
Twilight Zone hoort echt in de 80's.
De sound effects, de helderheid, maar ook verre van gedateerd. Onvergetelijke song.

Zo heeft de groep in verschillende decenia een aantal classics op zijn naam staan.
Wat de jaren 60 betreft mogen Another 45 Miles en I've Just Lost Somebody er van mij moeiteloos bij geschaart worden.

Radar Love is echt zo'n jaren 70 rocknummer, Twilight Zone sluit meer aan bij de jaren 80 wave.
Persoonlijk ben ik meer een liefhebber van Twilight Zone, beide versies, de single en albumversie.

Met alle respect Heer Hendrik, maar twilight Zone word toch echt in 1 tempo gespeeld volgens mij, ik hoor geen tempowisselingen. Sterker nog, het is eigelijk een zeer monotoon deuntje, ideaal voor de eerste ringtoondeuntjes op de klassieke mobieltjes van de jaren 90 Qua bas/drumwerk ook nog een stukje strakker dan Radar Love, dat iets speelser gebracht wordt.
Mocht je het hebben omtrent het lange middenstuk, dat kan ik begrijpen.
Hoewel ik Radar Love zelf leuker vind ( als drummer iets spannender) Opbouw als : Intro-> beat/rif-> antwoord/vraag spelletje met gitaar/zang in couplet,->de 2e versnelling ingaat op "When she's lonely' naar een hoogtepunt aan het einde van het eerste refrein : We got....Radar Love
Hierna herhaalt het zich, daarna middenstukje waarnaaar het ineens stopt en overgaat naar het befaamde drumstuk met de blazers ( Santana invloed, was Gerritsen destijds liefhebber van) daarna gas terug om nog ineens door de geluidsbariere te knallen op het einde.

Begrijp me goed, Twilight Zone vind ik ook een waanzinnige song, melodie is top en ook hier weer mooie opbouw van couplet, brug naar refrein. Ook de wijze waarop de song zijn fade out heeft, vind ik gaaf en vooral het stukje aan het eind van het muziekale middenstuk is erg gaaf , als in een achtervolgensscene.
Maar Radar heeft ( in mijn ogen/oren) toch wat meer wendingen, TZ is iets monotoner, neemt niet weg dat de song een bepaalde dreiging in zich heeft, fantastisch klinkt en gewoon een topnummer van Kooymans is. Mysterieus is zeker een etiket wat wel op zijn plaats is, de tekst gaat natuurlijk ook over misdaad, dit sfeertje vind je wel terug in het nummer en de clip.

Leuk is ook te weten hoe de single versie is ontstaan. Men wist dat TZ de hitpotentie had, maar te lang was voor de hitcultuur op de radio. Dus een radio edit, hoe dit te doen? Producer Shellkens ging een keer de mist in tijdens een knipsectie in het middenstuk. Dit gebeurde tijdens een nachtelijke sessie waarbij de vermoeidheid al toegeslagen was maar ineens was dit er. Niks meer aan doen, zo laten!

Overigens is er ook nog een andere versie, te vinden op een verzamelalbum, hierop wordt het middenstuk in zijn geheel geskipped, wel worden de refreienen ( Help I'm stepping into..) herhaald en gaat men dus gelijk na het tweede couplet naar de laatste refreinen en hier hoor je de langere fade out inc gitaarsolo.

@ Bikkel, klopt wat betreft die drumpads. Kleine lichtgevende kubussen aan de zijkant, later ook in doorzichtige vorm, zoals hij ook begon met die rekken waar de bekkens aan werden opgehangen en zijn jasje. Zo was hij de centrale man met het slagwerk om zich heen,en geen drummer achter een drumkit.

Twilight Zone is in kern natuurlijk een stuk rechtlijniger dan Radar Love, maar wordt wel aardig ingekleurt door allerlei smaakvolle sound effects/ ideetjes.
Knap gevonden is natuurlijk wel de memorabele herhalende baslijn van Rinus.
De fills van Zuiderwijk aan het einde van de gitaarsolo en toewerkend naar het refein op het einde, zitten ook helemaal op de goede plek.
Op zich is het spannend genoeg in elkaar geflanst, dreiging genoeg in ieder geval.

Radar Love is meer ontstaan uit freewheelen, dat hoor je er wel in terug. Meer een nummer met een aanstekelijke swing en als fundument de ritmesectie.
Daarom heen de blazers, gitaar en een gepassioneerde Hay.

Beiden gewoon topstukken.