Golden Earring - Cut (1982)

Ik weet niet of het aan mijn pc ligt maar het vorige bericht ziet er ietwat vreemd uit

Dan doel ik nog niet eens op de inhoud van het bericht

^Ik merk ook steeds meer dat ik die splitsingen in berichten zie, en het er dus vreemd uitziet inderdaad

Leuk verhaal Haythijs !

Altijd leuk om te weten wanneer iemand in de ban raakt van een popgroep.
De geschiedenis leert ons inmiddels dat er bijna geen Earring meer zou zijn rond de periode Cut.
De mannen waren er wel klaar mee.
Nou nog 1 keertje dan. En dat werd dus Twilight Zone, die de groep weer helemaal op de kaart zette. ( Amerika lonkte weer)

Ik heb mijn oordeel gegeven over dit album. Ik vind het nu een wat tijdsgebonden plaat met Twilight Zone als absolute hoogtepunt. Future is trouwens ook nog altijd prima.
Cut is inderdaad niet hun beste, maar het gaf de band wel weer een positieve stimulans.

Klopt helemaal als een bus. Wat zou er met Cut zijn gebeurd, zonder Twilight Zone, mag je je angstig afvragen.

Het nummer zette de Earring weer op het juiste spoor. Dat waren ze een klein beetje bijster, die drie sterren vind ik dan ook terecht. Maar ergens moest de weg weer een beetje omhoog en dat begint dan hier.

Er is een mooi jaren '80 album te maken van de Golden Earring, vanaf Cut. Samen met N.E.W.S. en The Hole, van ongeveer halverwege de jaren '80. Het is een beetje smokkelen, maar de albums kennen allemaal zwakke plekken en worden niet zo snel uit de kast getrokken.

Daarom is een sterke compilatie aan te bevelen. Hoef je in ieder geval niet zonder de volledige lengte van Twilight Zone te zitten.

Nee, inderdaad. The long version is niet te versmaden

De albums van de band rond deze periode gingen jammerlijk een beetje gebukt onder een wat steriele jaren 80 produktie.
En eerlijk is eerlijk, niet alle songs zijn even sterk. Een euvel wat zich ook op N.E.W.S voordoet.
Toch hoor je wel weer een gretige band die duidelijk weer zin had in een nieuw avontuur.
Live kregen de songs trouwens wat meer body en power.
Ik ben toch wel blij dat The Earring doorging, want tussentijds zijn er uitstekende platen verschenen.
En de unplugged reeks had ik ook niet willen missen.

Niks daarvan! Dat zou in mijn ogen pure heiligschennis zijn (nou ja... ). Ik luister die albums liever en vaker dan bijv. To the hilt of Switch. Vooral The hole is een verschrikkelijk ondergewaardeerd Earring album! Naar mijn bescheiden mening dan hè...

The Hole had veel beter kunnen zijn. Volkomen dood geproduceerd naar mijn idee.
Over Keeper Of The Flame zal ik helemaal maar niet hebben.

Maar een ieder zal zijn favoriete Earring periode hebben.
Ikzelf vind de Switch /To The Hilt periode heel interessant. Een band die grenzen verlegd en vooral technisch veel meer bagage blijkt te hebben dan iedereen dacht.
Het blijkt een beetje de '' cult'' periode van de groep. Een tikkie onbegrepen, omdat de groep wars van alle comercie te werk is gegaan. Hou ik wel van, al was het na het mega succes van Radar Love niet echt handig.
Oeps ! Ik dwaal af.

Wat is daar mis mee.?

Ik zou zeggen, zie mijn oordeel bij die plaat.

Samenvattend vind ik het waarschijnlijk de slechtste Earringplaat.
Een mechanische plaat , waar weinig echt wordt op gedrumt en het songmateriaal is ook niet echt geweldig. En de produktie vind ik ronduit belabbert, zo gladgestreken.
Maar zoals ik al eerder opmerkte, een ieder heeft zo zijn favoriete Earring periode.
Mid/eind jaren 80 vind ik bepaald niet hun meest memorabele.

Ok. Ik vind Keeper of the flame een prima plaat. Inderdaad het drumwerk is nagenoeg nihil.

Het zal je mening niet veranderen, maar toch wil ik je vragen Bikkel 2 om mijn laatste berichten bij dat album te lezen, misschien dat het dan ook wat duidelijker wordt waarom hij voor jou minder klinkt.

Dat album is minstens zo belangrijk geweest voor het voortbestaan van De Earring als deze plaat.

Keeper is inderdaad niet zo'n heel sterke plaat al heeft het met Turn the World Around wel een van de sterkste singles vanaf begin jaren '80. Gelukkig kwam gelijk er na dan weer een van de sterkste platen van de groep uit

Ehhh... Vigil, Turn the world around is van 1989, dus niet echt begin jaren 80
De opvolger van Keeper of the flame is zeker 1 van de beste, sterker nog ik vind het de beste earringplaat ever!!!

Overigens Bikkel 2: ieder zijn mening maar de slechtste plaat van de earring vind ik dan weer Paradise in Distress, alhoewel Face it ook in aanmerking komt voor die "eretitel"

Dat weet ik, ik heb zelfs de cd-single nog van dat nummer, ik bedoel vanaf begin jaren 80.

Ah.. dan heb ik het anders geinterpreteerd..

Hier komen we nooit uit Jeroen. Eigzins eens met Paradise In Distress, maar Face It staat bij mij hoog aangeschreven. Dat vind ik hun sterkste studioplaat sinds heel lange tijd.
Sterke rockers, mooie slowers.
Er staan hooguit 3 wat mindere stukken op, maar de groep is in heel goede doen m.i.

Mooi dat meningen verschillen, toch? Dat maakt muziek ook zo fascinerend

Keeper kan ik een eind in meegaan wat betreft 'minder album'. Al vind ook ik Turn the world around een geweldig nummer!

Turn the world around ís een mooi en prima nummer. Het is wat ik zei, er zijn prima compilaties te maken van een aantal Earring albums uit de jaren '80.

Op de één of andere manier slaagt de Golden Earring ná zo'n beetje de jaren '70 er niet goed meer in om één mooi adembenemend werkstuk te maken dat boeit van het begin tot het einde. Ondanks onmiskenbare kwaliteiten, daar gaat het niet om.

Ik heb liever één goed album van 35 minuten met alleen sterke muziek ééns in de zoveel jaar dan elk jaar een cd met 60+ minuten. Hun laatste album uit 2012 voldoet in ieder geval aan de belangrijkste kwaliteitseisen. De zwakkere nummers hadden qua lengte van het album echter makkelijk weggelaten kunnen worden.

Cut weerstaat nauwelijks de toets der kritiek maar blijft overeind door Twilight zone. De band had nog eens streng door de titels moeten gaan en dan moeten beslissen dat misschien een viertal nummers goed genoeg waren voor Golden Earring kwaliteit. Vervolgens had dan moeten worden gewacht tot er 8 nummers waren geschreven en gespeeld die het waard waren om een album als Moontan op te volgen.

Bloody Buc komt daar toch nog wel bij in de buurt? Allemaal van behoorlijke kwaliteit zonder een echt zwakker broeder in mijn beleving.

Ook dat album wordt verschillend beleefd en een gemiddelde van 3,38 duidt ook niet echt op een algehele halleluja stemming.

Voor een echt goed Golden Earring album zul je er één moeten uitpikken die naar de 4,00 gaat in de gemiddeldes. Die zijn er overigens niet eens zo heel erg veel. Maar samenvattend gezegd komen de jaren '70 albums in alle ervaringen van iedereen nog zo'n beetje het hoogste uit de bus.

We moeten denk ik ook niet vergeten dat de groep op een soort kruispunt was gekomen van
'Wat nu'' ?
De rek was er eerlijk gezegd een beetje uit. Alles wat binnen de mogelijkheden lag in de band was in feite uitgeprobeerd.
Moontan werd groots onthaalt, Radar Love was een internationaal mega succes en dan komt de moeilijke fase van het succes proberen vast te houden.
Dat kan verstikkend werken en is, zoals wel vaker gebleken, een druk die nooit echt stimuleert.
RJ Stips kwam en ging, evenals Elco. Kort verblijf voor beiden, maar wel een bijdrage (van beiden) die voor fraaie muziek en experiment drang zorgden.
Daarna met zijn vieren ging de klok weer op rock, maar wel met een stukje minder zeggingskracht.

The Earring's grote kracht was op een gegeven moment om met ijzersterke singles te komen.
Als Twilight Zone geen hit had geweest ( als ze bijv. gewoon George's demoversie hadden opgenomen) hadden we hier waarschijnlijk niet eens gepraat over de hagenezen, want dan hadden ze de pijp aan maarten gegeven.
Artistiek konden de heren denk ik niet beter op dat moment, en dat overkwam ze steeds vaker.
Maar ze hebben het gered, door een geweldige livereputatie en een goede timing.
Ook de Naked Truth is zo'n voorbeeld.

Ja, helemaal waar.
Live blijven ze ook erg goed (nog steeds). Je kunt echt blind naar een concert gaan en gegarandeerd een prima avond hebben. Een dusdanige reputatie helpt wel mee in de algehele beoordeling, uiteraard.

Maar ik vraag het aan jou en niet aan gemiddeld MuMe

Bloody Buc. is zeker weer een stap in de goede richting, maar mist her en der wat continuiteit in het songmateriaal.
Het rockt wel weer lekker en het is meer basic Earring. Is mijn mening derhalve.

Jawel, maar ik had een algemene stelling (Earring die er na de jaren '70 niet goed in slaagt om een album uit te brengen die helemaal geweldig is) en dat dient dan ook in z'n algemeenheid enigszins te worden aangetoond.

Natuurlijk zijn er bij alle albums die er daarna zijn verschenen users die er anders over denken. En dan kun je het per album natuurlijk bespreken, met ieders smaak.

Om bij dit album on-topic te blijven: ook Cut, het tweede album van de jaren '80, slaagt er niet meer in één geweldig album te worden. Misschien moet je constateren dat de Golden Earring een echte seventies band was, met muziek die van oorsprong ook goed thuis hoort in die jaren. Alles tussen Back Home en Weekend Love was toch eigenlijk van grandioze kwaliteit?

Sorry Musician, maar dit vind ik echt grote onzin. Als een album rond de 4,00 scoort moet het dus een goed album zijn. Stemmen kunnen in mijn ogen nooit bepalen hoe goed een album is. Het is een graadmeter, niet meer en niet minder.
Als er niet veel gestemd wordt op een album vind ik het al helemaal niet relevant.

Terugkijkend denk ik wel dat The Earring nog prima mee kon vanaf zeg maar vanaf 1980.
Maar ze moesten het niet meer van top albums hebben, dat is wel heel zichtbaar geworden.
De singles waren vaak juist de eye opener en niet toevallig gelijk de hoogtepunten van de albums.
Ik ben het wel met musician eens, dat ze in de door hem aangegeven periode op hun top waren.
Zelfverzekerd, spannende albums en een gretige drang tot vernieuwing.
Wat onbegrepen werkjes als Switch en To The Hilt horen daar wat mij betreft moeiteloos bij.

Ik begrijp overigens heel goed dat andere users een ander inzicht/mening hebben.
Het is maar net van welke generatie je bent en wanneer je de band ontdekt hebt.
Ik ben sowieso meer van de 70's, dan van de 80's bijvoorbeeld.

Als er alleen Golden Earring fans op Golden Earring albums stemmen, mag je toch wel concluderen dat de albums met de hoogste gemiddeldes zullen horen tot de albums die de Golden Earring liefhebbers het beste zullen vinden? Er zijn geen reguliere Golden Earring albums met te weinig stemmers om die conclusie niet te kunnen trekken.
Ik heb het niet over elk album van elke willekeurige artiest.

Moontan is op musicmeter de hoogstgewaardeerde Earring cd. Ik kan mij daar ook wel een voorstelling bij maken. Het mag altijd, maar het zou toch vrij uitzonderlijk zijn als er iemand zou zijn die het album volledig zou afbranden, zeker als het een Golden Earring liefhebber is.

Ik denk dat je de songs in het licht van het toenmalige besluit moet zien. Eigenlijk was de band al gestopt. Althans, in hun hoofden was de pijp gewoon leeg, de spirit was eruit, het succes was weggeglipt en er waren ook wat meer irritaties onderling plus dat het financieel nogal magertjes was. Gerritsen zei eens, als je al stoppen denkt dan ben je halverwege het einde en die gedachte heerste binnen die band.
Er is toen een soort van vergadering geweest waarop werd besloten( mede op aandringen van toenmalig manager Freddy Haayen): we maken nog 1 album waarbij een ieder wat materiaal aanlevert, mede vanuit financieel ( auteursechten) oogpunt.
Mede daarom bevat dit album niet alleen Kooymans/ Hay songs, maar zie je bv ook dat Gerritsen/Hay songs voorbij komen. Kooijmans had Twilight Zone al liggen, hij had een aantal songs die hij wou gebruiken voor een solo album welke na de split zou worden uitgebracht, Twilight Zone was 1 van die songs maar heeft hij dus overgeheveld naar de Earring. Dit gold ook voor het nummer Baby Dynamite, maar dan voor Hay's evt soloalbum. Je zou kunnen zeggen dat het dus een soort mix is van nieuwe songs en ideeen die voor nieuwe ( lees solo) projecten zouden worden gebruikt. Ondanks dat Kooijmans al een eigen opnamestudio had, was er ook niet genoeg geld ( dus tijd) om een opname langdurig te laten gebeuren. Er was dus ook financiele druk om het snel te laten gebeuren plus het 'aangekondigde' einde. De band schijnt behoorlijk wat geleend te hebben via Haayen en Van Kooten om uit de produktiekosten te komen en voor de clip van Twilight Zone, de bodem van de schatkist was bereikt blijkbaar.
De titel Cut was immers ook mede ironisch bedoeld en stond al vast vanag het begin vd opnames, we kappen ermee..CUT! Los van het fonetische grapje omtrent de uitspraak hier in Nederland


Ik ben het zeker eens dat dit album niet tot hun allerbeste behoort en vooral heel erg leunt op Twilight Zone, hoewel Devil en Future ook prima songs zijn en Secrets en Lost and found ook wel voldoende scoren. TZ redt de plaat, en ook de andere albums in de jaren 80 hebben wel dit euvel. Zou je er een compilatie van maken dan heb je een zeer sterk album, hoewel dat natuurlijk vrijwel voor elke artiest zal gelden als je verschillende hoogtepunten samenbundelt.
Neemt niet weg dat artistiek gezien de periode vanaf Eight milses High tot pakweg Contraband de meest interessante vind. Echter ben ik bij deze plaat ingestapt, dus voor mij ligt er dan een ander gevoel bij denk ik.

Jep, scherp opgemerkt!