menu

Pearl Jam - Lightning Bolt (2013)

mijn stem
3,63 (386)
386 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Monkeywrench

  1. Getaway (3:26)
  2. Mind Your Manners (2:38)
  3. My Father's Son (3:07)
  4. Sirens (5:41)
  5. Lightning Bolt (4:13)
  6. Infallible (5:22)
  7. Pendulum (3:44)
  8. Swallowed Whole (3:51)
  9. Let the Records Play (3:46)
  10. Sleeping by Myself (3:04)
  11. Yellow Moon (3:52)
  12. Future Days (4:22)
totale tijdsduur: 47:06
zoeken in:
avatar van bennerd
Berichten verplaatst naar Pearl Jam

avatar van Darkzone
5,0
Vorig jaar verscheen er een nieuwe single van de band als voorloper van een nieuw album. Maar we zijn nu een jaar verder en nogsteeds geen nieuws??

3,5
Er staan hier echt goeie nummers op, maar ook een aantal waar ik echt weinig mee heb. Dat is voor mij last te rijmen bij Pearl Jam, want uit bijna elk nummer op de vorige albums kan ik wel iets halen. Swallowed Whole, Sleeping By Myself en Future Days zijn die nummers voor mij. De rest vind ik top, en zonder die drie zou ik het veel vaker opzetten denk ik.

avatar van milesdavisjr
3,0
De voorlaatste uit 13' alweer met de typische muzikale kenmerken van de band. De punkachtige rocksongs die bijna nooit indruk op mij maken, sterker nog, eerder irriteren dan vermaken, maar tevens de melancholische kant van de mannen waar men blijk geeft van een uitstekend gevoel voor sfeer en melodie en wat vaak uitmondt in wonderschone nummers. Dat (voor mij) schizofrene karakter van Pearl Jam komt ook weer terug op dit plaatje; Sirens is van een wonderbaarlijke schoonheid. Sfeervolle schetsen als Pendulum, of het fraaie Yellow Moon, of het met weemoed doordrenkte Future Days, prachtige werkstukjes. Daar staan ruige songs als Getaway, Mind Your Manners, My Father's Son of het titelnummer tegenover, titels die geen enkele indruk maken en dat is toch het vreemde aan deze band, alsof de mannen maar geen juiste balans weten te vinden. Rammelende punkrock met Vedder die tegen zijn zangtechnische grenzen aanschurkt en de bedeesde kant van de mannen waarin het beste samenkomt in enkele prachtige nummers. Desalniettemin vormen de betere songs de overhand en dat maakt dat dit plaatje na Ten en VS de beste indruk op mij maakt.

avatar van Darkzone
5,0
Vanavond kwam het prachtige nummer Pendulum voorbij in aflevering 14 van de tv-serie Manifest. Bijzonder, omdat ze verder helemaal geen gebruik maken van songs in de serie.

avatar van Sandokan-veld
3,5
'This could be good as it gets: how’s the view from the fence?'

Ook bij dit album staat al een uitgebreide bespreking van mijn kant. Bij herbeluistering is het vooral de degelijkheid die me opvalt, en eigenlijk ook irriteert. Vroeger (of misschien nog steeds) bracht het Nederlandse label Excelsior een hoop van dit soort degelijke gitaarplaten uit, die dan door recensenten werden omschreven als ‘ambachtelijk’. Nu heeft Pearl Jam in het verleden briljante platen gemaakt, mislukte experimenten opgenomen, en vermoeid en inspiratieloos geklonken, maar op een ‘ambachtelijke’ plaat heb ik ze toch niet eerder hoeven betrappen.

De kwaliteit van het samenspel, en de (althans suggestie van) authentieke emoties zorgen ervoor dat ik de liedjes op Lightning Bolt heel graag goed wíl vinden, maar die wat laffe degelijkheid gaat me toch een beetje tegenstaan over 47 minuten. Ook merkte ik dat ik sommige songs compleet was vergeten: ze hadden totaal geen positieve of negatieve indruk achtergelaten toen deze plaat destijds uitkwam. Ik sta nog steeds wel achter mijn 3,5*, al zie ik deze, eerlijk gezegd, eerder zakken naar 3* dan verhogen naar 4.


‘Getaway’
Een van de weinige echt memorabele songs staat direct aan het begin, zoals de traditie voorschrijft een pittige opener hoewel niet zo schreeuwerig als sommige van zijn voorgangers. Songwriter Eddie Vedder neemt zelf het voortouw, de gitaren en ritmesectie zijn puntig, maar dienstbaar aan zijn gepassioneerde vocalen en intrigerende (antireligieuze?) tekst. Vooral het ambigue refrein blijft bij: ‘It’s okay/ sometimes you find yourself/ being told to change your ways’.

‘Mind Your Manners’
Weer lijkt religie het mikpunt van deze punksong, die door de band als eerste single werd gekozen om redenen die me niet helemaal duidelijk zijn, eerlijk gezegd. Het punkriff van Mike McCready klinkt nogal cliché en erg veel melodie valt er niet in te ontdekken. Als punky tussendoortje niet héél beroerd, maar daar blijft het ook bij.

‘My Father’s Son’
Ik gaf bij eerder liedjes van bassist Jeff Ament aan dat ik zijn stijl van componeren vaak te ‘vlak’ vind om een goede song op te leveren. Dit is daar weer een typisch voorbeeld van. Nu kan het wat veilige Lightning Bolt best een paar wat minder toegankelijke nummers gebruiken, maar dit wil toch niet bepaald memorabel worden. Ligt net zo goed aan Vedder trouwens, die soms maar wat in het wilde weg lijkt te wauwelen.

‘Sirens’
Tweede single, rockballad steunend op McCready’s gitaarwerk en Vedders wat pompeuze overpeinzingen over het Moeilijke Van Alles. Volgens sommigen een sentimentele draak, volgens anderen een klassieker in het oeuvre van de band. Mijn mening zit daar ergens tussenin, denk ik: eigenlijk doet de band hier alles waar ze goed in zijn, en de ontroering is soms oprecht voelbaar. Toch kan ik het gevoel dat het allemaal een beetje té makkelijk is niet van me afschudden.

‘Lightning Bolt’
Volgens mij de enige titeltrack op een Pearl Jam-plaat, wat het liedje misschien significanter doet lijken dan het verdient. Basically, vier minuten gestoei met spanningsopbouw zonder ooit echt groots te worden, al geeft het de band wel de gelegenheid om even de spierballen te laten zien.

‘Infallible’
Nu volgen twee nummers waarvan de muziek wordt toegeschreven aan ‘Ament/ Gossard’, de twee oprichters en oorspronkelijke kemphanen van de band. De laatste keer dat een compositie alleen aan hen tweeën wordt toegeschreven, is ‘Indifference’ op Vs. (1993). Hoe dan ook, dit is wellicht direct het beste nummer van het album, met zijn hamerende drum/ gitaar-partij en sterke refrein. Minpuntjes: de gitaarsolo blijft wat te tam, en daarna zaagt het nummer te lang door, waardoor een echte climax in de beste Pearl Jam-traditie niet uit de verf komt.

‘Pendulum’
Wederom dus ‘Ament/ Gossard’. Het lijkt er hier op dat de componisten vooral bezig waren met het neerzetten van een interessant geluidsbeeld, en minder met de basis voor een song te leggen. Althans, het resultaat leunt eerder op sfeer dan melodie. Vedder schrijft dan ook passend een bedachtzame zanglijn, waar voldoende ruimte is voor de boeiende geluiden in de gitaar- en ritmesectie. Nummer dat nooit vervelend wordt maar ook nooit écht betovert, een beetje typerend voor dit album.

‘Swallowed Whole’
Deze staat dan juist weer geheel in het teken van de zanglijn van Vedder, en is dan ook zijn compositie. Doet sterk denken aan zijn Into The Wild-werk, erg folky met een wel érg simpele hook (‘Down, down, down, down…’). Wederom dus een ‘degelijk’ liedje, dat gelukkig wel een flinke injectie aan pit krijgt van de band, met name de gitaristen. Zo zie je maar weer, solo is ook maar alleen.

‘Let the Records Play’
Gossard schrijft een soort vuige bluesriff en Vedder een schreeuwerige zanglijn. Klinkt superlekker, zonder nou echt memorabel te worden. Inmiddels zijn mijn synoniemen voor ‘degelijk’ ook een beetje op.

‘Sleeping By Myself’
Het tweede nummer dat sterk refereert aan Vedders solowerk, en net als op de vorige valt het op hoe knap de band zijn saaiere kanten als songschrijver camoufleert. Een folkrocker volgens het boekje, om niet te zeggen: wat voorspelbaar, maar met ondersteuning van de band weet Vedder er nog best wat, ehm, degelijks van te maken. De ukelele mag ook weer even meedoen.

‘Yellow Moon’
Waarschijnlijk het saaiste nummer van het album, niet verrassend een compositie van Jeff Ament. Het zal ook wel aan producer Brendan ‘O Brien liggen dat de band geen echte blunders maakt op dit album, en ook dit nummer wordt met wat zelfdiscipline, goed gitaar- en toetsenwerk, en een met veel gevoel drummende Matt Cameron nog tot een redelijk goed einde gebracht.

‘Future Days’
We sluiten weer af met een gevoelig liedje, zoals goede traditie is met Pearl Jam. Minder een ‘band’-nummer dan de rest van de tracks: Vedder smacht smaakvol over akoestische gitaren, de details in de productie zijn goed gekozen. Vooral de fiddle is een mooi detail. Smaakvol, mooi gezongen, fraai ingekleurd: degelijke afsluiter van een degelijk album.

avatar van Crimson1969
4,5
Ben al jaren de trotse bezitter van alle studioalbums van deze bijzondere band. Zit voor mij geen slechte tussen. Allemaal weer net even anders en met hun eigen verhaal. Dit album is toch wel een hele fijne die ik nog regelmatig de speler in gooi. Net als de andere albums overigens

avatar van Film Pegasus
3,5
Stevig rockalbum dat aantoont dat Pearl Jam dik 10 jaar na hun grunge tijd nog steeds relevant is. Back to the roots, maar dan volwassen en strak gespeeld. De vernieuwing van de jaren '90 heeft plaats gemaakt voor ervarenheid. Heerlijke songs, al is er niet eentje dat meteen blijft hangen na eerste luisterbeurten, tenzij Sirens misschien. Maar best van genoten!

avatar van milesdavisjr
3,0
Ten tijde van de release was ik nog gematigd enthousiast, die mening heb ik inmiddels wat bijgesteld. Wederom stellen de wat ruigere songs teleur, een terugkerend item na Vs. wat mij betreft. Sirens blijf ik een prachtig nummer vinden. De stemmige songs waarin Vedder's stem tot volle wasdom komt hebben vaak mijn voorkeur. Yellow Moon en Future Days vormen daar ook mooie voorbeelden van. Desalniettemin voelt Lightning Bolt minder sterk aan als zijn voorganger. Een paar songs daargelaten voelt de plaat aan als een mindere uitvoering van Backspacer maar dat is gezien het grillige oeuvre van de band ook niet een grote verassing. Een wisselvallige plaat met slechts een paar hoogtepunten.

Tussenstand:

1. Ten
2. Vs.
3. Backspacer
4. Binaural
5. Lightning Bolt
6. Yield
7. Riot Act
8. Pearl Jam
9. No Code
10. Vitalogy

Gast
geplaatst: vandaag om 15:18 uur

geplaatst: vandaag om 15:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.