Arcade Fire - Reflektor (2013)

Wat dan te zeggen van deze hoes Amazon.com..

Ach, je moet je er niet aan ergeren. Ik moest er erg om
Ik zou nog maar eens Normal Person aan zetten...

Oh, die is ook erg! Al die censuur omdat een enkele azijnzeiker er zich aan zou kunnen ergeren...

Ergeren doe ik er me niet aan, gewoon lol. Zal porno nog naar 'ns draaien , geweldige song!

Nee, niet een enkele azijnzeiker: a Normal Person. Vaak leest hij of zij in the land of the free a Neon Bible, woont in the Suburbs en krijgt een kerkelijke Funeral.

Sorry voor de grap eerder: de uitklapbare hoes en het 'binnenwerk' is inderdaad wel erg fraai gedaan in de vinyl versie (net binnen ).

Porno heeft veel te weinig favorieten stemmen. Wat een track.

Na enkele luisterbeurten moet ik constateren dat dit het beste is dat ik van Arcade Fire heb gehoord, sinds het debuut. Maar dat vond ik van iedere nieuwe plaat die ze al hebben uitgebracht. En dat komt dan weer omdat Arcade Fire voor mij een band is geworden die ik hoe langer hoe minder 'briljant' vind - nu blijft het bij wel goed maar overhyped.

Fijne plaat dus, hoewel ik me inbeelden kan dat sommigen de 'Arcade Fire feel' wat missen door de nieuwe sound. Ik hou wel van het LCD Soundsystem sausje, maar aan de andere kant heeft het er wel voor gezorgd dat enkele heerlijke gitaarpartijen (zie einde van Joan of Arc) niet genoeg uit de verf komen.

Nergens wordt het echter meer dan sterk, en hoewel ik 'm dynamischer en tijdlozer acht dan de twee vorige, vind ik 'm op emotioneel vlak wel wat tekort schieten. Ik vrees er een beetje voor of ze nog een In the Backseat zouden kunnen/zullen maken.

Ik mag het nu dan eindelijk publiekelijk toegeven; ik vind Porno heerlijk

Bittere conclusie na enkele luisterbeurten: weinig uitschieters, weinig energie, en ik had veel meer verwacht van de samenwerking met James Murphy. Much ado about nothing....

Weinig energie?

Weergaloos album. Van de eerste disc was het meeste al bekend en tot nu toe vind ik disc 1 een van de heerlijkste stukken muziek bij elkaar die ik heb gehoord.

Van de sprankelende tonen en het prachtige refrein van Reflektor tot We Exist met zijn heerlijke Micheal Jackson-baslijn, naar het wereldse Flashbulb Eyes, vandaar uit naar de mooie pianoriedeltjes van Here Comes The Night Time, om via misschien wel een van de beste rockers van Arcade Fire: Normal Person, te eindigen bij janglepopnummer You Already Know.

De tweede disc moet nog iets meer groeien maar ik acht de kans groot dat die ook naar het niveau van de eerste disc gaat groeien: Joan of Arc, Porno en Afterlife zijn tot nu toe daar de favorieten.

het wordt in ieder geval steeds en steeds beter.

Reflektor, We Exist, Normal Person en Afterlife springen er wel uit, maar die opvullertjes ertussen hoefde niet voor mij. Zeker niet als dat vrouwtje erbij gaat zingen.

Indie rock is net zo goed rock, ik vind dit dus echt onzin. Dan mag jij mij even uitleggen waarom Normal Person wel een indie rocknummer is, en waarom het duidelijk geen rocknummer is. Ik hoor het niet namelijk.

Edit: jammer dat je je bericht nu verwijderd hebt coldwarkids

Ik ga hier allemaal niet op in heeft geen zin. Kan het beter naar een muur typen.
Maar goed.. er staan wel pareltjes op gelukkig

Jammer, ik was best benieuwd naar wat uitleg..

Ja, ik vind het op enkele nummers na allemaal vrij futloos klinken (en nee, ik luister niet naar 1 of andere slechte rip).

Een paar luisterbeurten was het wat aftasten en aanvankelijk dacht ik - en volgens mij gold dat evengoed voor veel andere mensen - dat Butler en consorten hier wat teveel hooi op hun vork hadden genomen, maar ik vind het net als hun andere drie albums wederom een spannend, vernieuwend en voor 95% boeiend album. Van sommige nummers, of delen van nummers, ben ik wat minder gecharmeerd (de carnavaleske deunen van 'Here comes the night time', het toch wat voortkabbelende van de afsluiter en ook 'Normal Person' doet me (nog?) niet zo veel)

Echte klassiekers, ja zelfs 5-sterren albums, kunnen overigens evengoed mindere momenten hebben. (van The White Album is ook niet alles even sterk.. van geen enkel Beatles album for that matter) en ook eerdere albums van de Arcade Fire hadden hun zwakkere momenten.
Het zou dus zomaar een 5-sterren album kunnen worden, maar zo ver is het nog niet. Eerst nog maar eens aantal luisterbeurten geven.

Grappig trouwens dat zowel op MuMe als RYM als Metacritic het gemiddelde blijft stijgen en stijgen.. blijkbaar is dit een album dat even moet landen..

Voor de eerste keer vandaag beluisterd en de schrik die me op voorhand werd ingeboezemd door de geruchten dat het meer een LCD Soundsystemplaat was is totaal niet naar boven gekomen. Dit is gewoon een Arcade Fireplaat met af een toe wat meer gebruik van computers e.d.

De meeste nummers klinken wat mij betreft wel ok tot vrij goed, juist You Already Know, It's Never Over, Porno en (in iets mindere mate) Afterlife weten me vooralsnog niet te boeien. Daarentegen staan dus wel enkele vrij goede nummers als Normal Person, Reflektor en Awful Sound. Wat me wel opvalt is dat alles niet zo echt bij elkaar past, zeker bij de eerste cd, wordt je van hot naar her getrokken en geduwd.
Voorlopig een 4.0*, maar we zullen zien waar we uitkomen.

Ben toch wel benieuwd naar je uitleg. Jammer dat je die niet geeft, zou het wel leuk vinden om te lezen hoe je dat verschil in genres ziet.

Klopt inderdaad, er zit vrij weinig lijn in waardoor je soms het idee hebt dat je naar een verzamelalbum zit te luisteren. Ook tekstueel kan ik weinig samenhang ontdekken.

Ik kan de afgelopen dagen geen genoeg krijgen van It's Never Over . Deze gaat het zeker tot in mijn toptien van 2013 schoppen, wat ik je brom.

Al de hele dag loop ik met het wegstervende "You already know..." in mijn hoofd. Heerlijk!

Dus enkele nummers hebben wel energie begrijp ik. Eerlijk gezegd: meestal hoor ik het omgekeerde, dat Arcade Fire te veel energie in zijn muziek stopt, zoals nu bijvoorbeeld wel gezegd wordt over Here Comes the Night Time. En denk eens aan de energie van the Saturday Night Live Special: dat spatte van het scherm af. Ik hoor dat meer dan terug op dit album, gelukkig.

En dat manische te veel energie randje is dus net wat me aantrok in de muziek en die ik hier mis. Live is het ongetwijfeld nog steeds spectaculair.

De albumhoes doet me een beetje denken aan de hoes van dit album: Pure Reason Revolution - Th...

Ik vind dit juist na Funeral hun meest energieke album
The Suburbs is toch veel gezapiger dan dit ?

(modknip)

Zoals ik al opgeschreven had vind ik Reflektor tot nog toe een geslaagde opvolger. Weer fantastische melodielijnen (het riffje aan het einde van Flashbulb Eyes ), een overweldigende gedrevenheid en interessante instrumentatie. Ook qua sfeer weer erg speciaal, maar tekstueel kent deze - net zoals zijn voorganger - wel weer wat pijnlijke puntjes.