Arcade Fire - Reflektor (2013)

Nou zeur je weer over de bliepjes

@Lura
Maar je vroeg verklaringen. Het is soms toch fijn om bij het collectief te horen, zoals een uitverkocht concert bijwonen en samen uit de bol gaan.
Dat sluit niet uit dat een verborgen parel ontdekken ook aangenaam kan zijn, zoals aERo zo welbespraakt argumenteert.

Die opmerking van weinig geld te besteden gaat al zo niet op, Eric. Tegenwoordig kun je albums gratis in zijn geheel beluisteren op bijvoorbeeld Spotify, Deezer en Bandcamp. Bovendien is er ook zat te vinden op Youtube.

Waar ik was toen Stuart Warwick optrad? Bij een ander optreden, hoezo?

@ Lura. Respect. Het klopt dat velen vooral hypes volgen. Een boertje van Bowie op de nieuwe van Arcade Fire zorgt voor pagina's gedreutel. Weinigen zijn in staat een nieuwe release te beluisteren zonder vooroordeel of zonder eindeloos te vergelijken met vorige uitgaven. Maar aan de andere kant is dat ook wel weer de charme. Ik doe echt mijn best voor Arcade Fire maar naar enkele nummers draai ik toch echt wat "herstelmuziek" bv Sons of Bill - Sirens. Nu nog Here Comes The NIght Time afluisteren. Goed nummer!

Klopt, de lyrics variëren van matig tot echt wel zwak (refrein van het musicaal uitstekende Afterlife vind ik het dieptepunt, we can work it out/ if we scream and shout, daar zou zelfs Coldplay op z'n slechtst zich niet aan verbranden) en veel diepe inzichten weet Win Butler niet aan te reiken ook al waart er een soort quasi-diepzinnigheid doorheen het album. Het valt ook op dat Butlers teksten gewoon slechter worden met het album, op Funeral en Neon Bible hadden 's mans lyrics nog een soort jeugdigde onbezonnen oprechtheid waardoor hij ermee wegkwam maar nu hij wat ouder is en er bepaalde verwachtingen zijn komt hij meestal niet veel verder dan oppervlakkige rijmelarij. Jammer.

En toch stoort het mij allemaal een pak minder dan op The Suburbs. Reden? Ze lijken het hier allemaal wat minder serieus te nemen: b.v. zo'n Normal Person heeft een onzinnige tekst maar de intro alleen al ("do you like rock music...") geeft al aan dat we het niet zo serieus moeten nemen. Idem voor b.v. de introductie van Jonathan Ross die ze sampleden in You Already Know. Afterlife doet dan weer erg New Order achtig aan, een band waar je nou ook weer niet naar luisterde voor de geweldige teksten. Daarnaast wordt ons geen groot macro-concept door de strot geduwd zoals op The Suburbs waar ze maar bleven hameren op dezelfde nagel en Win Butler veel te hard zijn best deed om de Stem van Deze Generatie te spelen. De teksten zijn dus inderdaad behoorlijk zwak maar ik vind dat de context ervoor zorgt dat het hier allemaal wat minder stoort dan op The Suburbs.

Dat snap ik ook wel maar het gaat er om dat niet iedereen zin, tijd, gelegenheid of wat dan ook heeft om daar zo intens mee bezig te zijn.
Sterker: vraag op je werk aan je collega's of ze Arcade Fire kennen en ze kijken je glazig aan.


Dat was uiteraard niet letterlijk zo bedoeld. Jij vraagt je af waarom mensen niet de moeite doen om onbekende dingen te ontdekken. Dit was een opmerking om te prikkelen. Het optreden van Warwick was niet druk bezocht, jij was daar ook niet, je had mooi een onbekende artiest kunnen supporteren.
De reden waarom je er niet was is helemaal niet zo belangrijk ook niet het feit dat je er niet was. Je kunt immers niet overal bij zijn en dat wilde ik duidelijk maken. Daar zit gelijk een antwoord op je opmerking in. Iedereen heeft zo zijn redenen om wel ergens bij uit te komen of niet. Zo lopen dingen nu eenmaal.
Arcade Fire heeft het geluk gehad dit succes in de jaren op te bouwen en lukt het nog steeds om de gemoederen bezig te houden en hoe dat komt? Daar zijn zoveel redenen voor te bedenken zoals er ook redenen zijn waarom er maar weinig mensen naar Stuart Warwick zijn gaan kijken en luisteren.
Dat was dus geen verwijt of serieuze vraag. Ik hoop dat je snapt waarom ik dat er bij haalde

Bovendien kun je mensen niet over 1 kam scheren. Ik volg blijkbaar de meute hier maar doe dat ergens anders weer totaal niet. Arcade Fire is een verzamelplaats voor veel volk die daarnaast weer hun eigen wegen bewandelen of helemaal geen wegen. Ieder heeft zo zijn eigen redenen.

Daarbij ben jij ook te vinden in de discussie bij dit album dus iets moet jou dan toch ook trekken lijkt me.

Als iets heel commercieel is wil nog niet zeggen dat ik het niet mooi kan vinden. Trouwens iedereen die cd's verkoopt is commercieel, want hij verdient er geld aan, zo simpel is dat. Maar ik laat me niet door hypes leiden, ik ga mijn eigen weg en vergelijk albums nooit met eerder werk. Zet de cd op en ga onbevangen luisteren.

Ik vind het altijd knap als mensen dat kunnen. Ik kan dat niet. Hoe groter de discografie hoe moeilijker ik dat vind worden.
Natuurlijk probeer ik onbevangen te luisteren maar eerder werk helemaal uitsluiten.... dat lukt mij nauwelijks.

Bij schilderijen bekijk je er toch ook maar een tegelijk?

Maar dan vind je het ene werk toch ook mooier dan het andere van dezelfde kunstenaar? Dan vergelijk je toch ook al is het onbewust?
En waarom staat iedereen en masse voor de Mona Lisa en zie je ze bij andere misschien wel mooiere of interessantere werken totaal niet staan? Daar gaat hetzelfde op als voor muziek blijkbaar.
Waarom groeit iets uit tot iets heel populairs? Tja... als we dat wisten....

Bij een hot album komen veel users zich melden. Als die golf eenmaal rolt is er geen houden meer aan. Een tijdelijk platform om je te profileren. Zo werkt het hier. Tot het volgend album met een buzz zich aandient. Dan zien we elkaar daar weer. Zo dansen we met elkaar van de ene ijsschots naar de volgende.

Aandacht besteden aan albums buiten de gebaande paden kost tijd, Lura. Die moet je maar hebben... Interessante discussie verder maar een beetje off topic.

Dat gaat jou bij Reflektor niet meer lukken omdat je vooraf al concludeert dat al die aandacht overroepen is.

En waarom zou mij dat niet lukken?! De grote aandacht roept bij mij inderdaad grote vraagtekens op. Zoals ik al aangaf nu al meer stemmen op dit album dan voor een album als bijvoorbeeld Tapestry. Het hoge aantal stemmen verbaast me ten zeerste, temeer het album pas uit is. Ik heb meestal meer tijd nodig om een album goed te beoordelen dan een paar dagen.

Reflektor is hier en nu, Tapestry is meer dan 40 jaar geleden. Ik probeer me een bomvolle HMH voor te stellen vol met uitzinnige Carole King fans, maar ik krijg er geen beeld bij.

Slecht voorbeeld overigens, ik zou niet weten waarom er op het ietwat gezapige Tapestry vele malen vaker gestemd is dan op Stormcock uit hetzelfde jaar. We kunnen onszelf wel vragen blijven stellen, Lura.

al dat gezeur weer over het stemgedrag. Ik heb dit album nu al een week lang minstens 5x per dag geluisterd. Met mij vele users die dit hetzelfde doen, want hij staat niet voor niks op nummer 1 in de rotatielijst. Waarom moeten vooral Nederlanders toch altijd een verklaring hebben waarom een album een hoog cijfer krijgt? Wat doet het er toe? Ik vind de helft van de top 250 ook niets, maar stoor me er echt niet aan.

De teksten zijn inderdaad vrij slecht. Ik stoor me er alleen nauwelijks aan, want ben niet echt een tekstenluisteraar. Maar dan wil ik toch opnieuw de genialiteit van het titelnummer noemen. Behalve dat dit echt het beste nummer van het album is en een instant klassieker, is óók de tekst van dit nummer geniaal, geheimzinnig en met een schitterende lyriek. Het is echt in álle opzichten een geweldig nummer en denk dat we het dat nog vele jaren/decennia zullen denken.
Reflektor bij uitstek, tenminste voor mij, het beste nummer van in ieder geval de laatste 10 jaar

Intrigeert me. Heb ik meer gehoord hier op MuMe. Niks mis mee overigens. Ieder zijn meug. Maar toch... het kriebelt. Zou het komen omdat we als nederlandstaligen bij rock minder op buitenlandse teksten letten? Als het maar goed bekt en de stem puur als klank past in de sound en compositie?

Waarom is Tapestry een slecht voorbeeld? Dat album heeft zijn waarde reeds bewezen in alle opzichten, dat zal dit album nog moeten doen. En waarom Stormcock zo onbekend is gebleven? Misschien omdat teveel mensen achter hetzelfde aanliepen in die tijd, net zoals misschien nu teveel mensen achter AF aanlopen?!

Onzin, er is geen enkel objectief meetsysteem denkbaar waarlangs je dit kunt bewijzen. Eerlijk gezegd vind ik je benadering nogal aanmatigend. Bovendien is iemand die richting dertig posts aanstuurt bij een album dat hij niet gehoord heeft, bezig met een verkapte troll-actie. Ga toch eerst eens luisteren, joh ...

Jij wel begrijp ik? Wat een arrogante en vervelende opmerking zeg hier op musicmeter. Alsof de meeste users hier zich zo gedragen en inleven in muziek als jij hier beschrijft.

Ik krijg het idee hier bij Reflektor dat een aantal users zich verheven voelen boven de rest, zeker verheven boven diegenen die enthousiast durven te zijn over deze gehypte plaat. En met name daarover waren de afgelopen pagina's gevuld met gedreutel.

Maar goed, laat ik eerlijk zijn. Ik vind deze plaat extra goed omdat hij zo'n hype is. Ook omdat de grote David Bowie meedoet, waardeer ik deze muziek des te meer. En ik blijf 'm maar vergelijken met hun vorige albums en omdat 'ie mee kan, vind ik deze ook zo goed!

Ach, die opmerking komt van iemand met Radiohead, Queen, Pink Floyd & Mumford & Sons in de top 10. Bands die net zo goed gehypet zijn (geweest) als Arcade Fire of zelfs nog veel meer. En net als bij Arcade Fire ook vaak wel terecht mijns inziens, want ze hebben mooie muziekgemaakt. Maar er zijn altijd mensen die denken dat er iets aan de liefhebbers mankeert als ze zelf een plaat niet mooi vinden. Zou me er niet druk om maken.

@Lura: dat Tapestry weinig stemmen komt ook doordat de generatie van dat album online niet zo actief is als de wat jongere generaties. Gelukkig zijn er wel uitzonderingen.

Ben het er trouwens wel mee eens dat de teksten soms wat te prekerig zijn. Anderszijds waardeer ik ook wel het romantisme dat eruit spreekt, maar het is soms net wat te pretentieus allemaal. Toch kan ik me daar nooit echt aan storen op de een of andere manier.

Off topic:
Het hypen wil ik wel relativeren. Denk maar niet dat heel Nederland Arcade Fire kent nu. Integendeel.
Zolang de massa naar Q en 538 luistert zal het ook niet snel veranderen.
Sommige collega's kennen bijvoorbeeld Radiohead dan nog wel, maar dat is vrij oppervlakkig en de overgrote minderheid.
Maar pakweg Editors of Sigur Ros is echt een brug te ver.
Dus kwalificaties als mainstream, hypen en commercieel vind ik echt overtrokken.
Valt reuze mee met de albums die hier veel aandacht krijgen.

Dan het album.
De eerste zes nummer staan voor mij als een huis.
Daarna wordt het wisselvallig, echter It's Never Over, Porno en Afterlfe zijn bijzonder sterk.
Vooralsnog 4* met wellicht kans op 4,5*

Radiohead is oppervlakkig en Editors een brug te ver? Nou dat zie ik toch eerder andersom, enkele hits van Radiohead daargelaten. Voor de rest kan ik wel meegaan in wat je zegt, in mijn omgeving kent ook zowat niemand Arcade Fire hoor. Op zo'n 3fm maken ze wel reclame voor het album, maar draaien ze er nagenoeg niks van. Ook wel vreemd. Maar laat ze er maar lekker van weg blijven.

Hij bedoelt dat zijn collega's (de muziek van) Radiohead oppervlakkig kennen en Editors helemaal niet. Niet dat de muziek oppervlakkig is oid.

Wat mij betreft hoeft Arcade Fire ook niet verder te groeien. Zou ze eigenlijk graag eens in Paradiso zien, maar daar zijn ze (helaas) al te groot voor. Hunzelf gun ik natuurlijk wel een groter publiek. En ach, commercieel... dit album is nog steeds uitgekomen op Merge en niet op EMI ofzo.

De kennis is oppervlakkig, Radiohead zelf natuurlijk niet
Edit: dank herman.

O oké verkeerd geinterpreteerd. Maar dacht toch echt dat juist Editors wel redelijk ingeburgerd is bij de massa. Een echte 3fm-band geworden. Maar goed, maakt ook niet uit verder.

Arcade Fire in Brussel deze maand las ik net, zit te twijfelen... Heb ze nu al keer of vier live gezien, maar met de komst van dit geweldige album begint het weer te kriebelen.

Inmiddels Here Comes The Night Time op 3FM (niet de albumversie uiteraard)

Nieuwe video van Afterlife door Spike Jonze.

Live opgenomen tijdens de Youtube Music Awards.

Arcade Fire - Afterlife on Vimeo

Voor mij is dit een van de teleurstellingen van 2013. Arcade Fire was nochtans een groep die ik zeer genegen was omwille van hun sound op Funeral en The Suburbs (Neon Bible was ook al iets minder, maar bon).

De teksten zijn ronduit belachelijk (geschreven op 5 minuten?), maar wat mij nog meer stoort is die monotone sound die James Murphy met zich meebracht. Waar is de spanning? Waar zijn de ritmes die zich een weg in je hersenen boren om er nooit meer uit te verdwijnen (denk bv aan Neihgborhoud en Haïti)? Ik vind het echt jammer dat Arcade Fire ook gezwicht is voor die elektronische sound die zo alomtegenwoordig is in dit decennium, waardoor het echt een dertien in een dozijn album is geworden voor mij.

Tot slot hoop ik dat Arcade Fire niet dezelfde weg is ingeslaan als Kings of Leon, Coldplay en andere bands die na een sterk debuut hun sound zijn beginnen verwateren om meer albums te kunnen verkopen. Ik vrees er echter voor...

teksten interesseren mij ook vrij weinig, zolang het maar niet té cheesy word is het al lang goed.
Ik heb vaak dan ook geen flauw idee waar een nummer over gaat en dat maakte ook verder niet uit, zolang de muziek maar goed is.