Arcade Fire - Reflektor (2013)

Ik zie het commerciële of supertoegankelijke van dit album niet zo, zoals door sommigen hier wordt beweerd. Het is geen 'Kid A', maar ze hebben toch zeker niet voor de gemakkelijk weg gekozen (overigens ook niet met de voorgaande albums). Ik vind het bij vlagen zelfs een zeer gedurfde plaat.

En een hype zou ik het ook niet noemen. Hij doet het goed in de albumhitlijsten en onder muziekblogs zoals deze, maar ik heb nog nooit een liedje van deze plaat op de radio gehoord. Als ik mijn collega's (vaak van mijn leeftijd) vraag of ze ooit van Arcade Fire gehoord hebben, kijken ze me met glazige ogen aan. Wanneer een plaat heel populair is bij muziekliefhebbers (en daarbuiten niet) is dat juist een goed teken lijkt me.

Overigens begint cd2 steeds meer bij me te landen. Het trio "It's Never over" , "Porno" en "Afterlife" is echt geweldig.

Ik weet niet of je op mijn reactie doelt, maar ik ben het bijna volledig eens met je. Op het landen van CD2 na dan. Ik blijf dat trio van nummers die je opsomt vrij vlak vinden en heb het album toch al 14x beluisterd. 'Supertoegankelijk' is het niet en hebt dat ook niet beweerd. Maar in mijn ogen zijn de nummers op de eerste cd wel het meest toegankelijk binnen het oeuvre van 'Arcade Fire'. Dat het gewaagd is? Mwah, dat nou ook weer niet. Daar gebruikte ik de term 'bewonderingswaardig' voor. Dat ze niet de geijkte paden volgen maar vernieuwen. En inderdaad, commercieel is het ook niet in mijn ogen. Tenminste niet hier bij de massa in Nederland. De niet 'musicminded' mensen in mijn vriendenkring en collega's zijn niet eens bekend met deze band.

Ik heb deze plaat al genoeg beluisterd om er een goed beeld van te krijgen en ik moet zeggen dat de band er wederom in gelukt is om een geweldige plaat te maken. Mijn punten spreken voor zich en de recensie komt er ooit.

Dit album van Arcade Fire is inmiddels op nr.1 binnengekomen in de Belgische albumlijst en dit nadat voorganger The Suburbs liefst 60 weken in de albumlijst heeft gestaan waarbij ook een week op 1. Arcade Fire is nu toch duidelijk erg groot geworden.

Was al zo toch? Ze sponsoren hun album zelfs rechtstreeks via YouTube, dat kost een duit.

Ik ga een halfje naar beneden. Ik weet niet wat het is maar er beginnen een paar nummers te vervelen.

Een aantal keer beluisterd in de auto en tot de conclusie gekomen dat vooral de nummers op de tweede cd, in het bijzonder Porno en Afterlife, na verloop van tijd echt beginnen te irriteren. Als fan van het eerste uur is dit een jammerlijke conclusie. Dan maar snel hun debuutalbum opgezet en ik was op mijn bestemming voor ik het wist

Nee ik ben nu voor de derde keer aan het beluisteren maar valt me toch tegen. Vooral Cd 1.
Cd 2 is in my opinion net wat beter. Voor mij wordt elk album een stukje minder, jammer dat ze een andere koers varen. Maar ze zullen hier weer andere mensen mee aanspreken.
Reflektor (het nummer) begon na een paar weken ook al te irriteren, en dat was al geen goed teken.

Het is een koerswijziging en daar zullen sommigen - begrijpelijk - het moeilijk mee hebben maar globaal vind ik toch weer een geslaagde plaat, inventief, sfeervol en muzikaal rijk. Al spreken hun vorige albums en vooral het debuut mij meer aan.

Ik vind juist het debuut niks, dikke hype. Neon Bible was beter maar die derde plaat kon mij ook niet bekoren. Reflector daarentegen was voor mij gelijk raak.

Ik vind Flashbulb Eyes een prima nummer, de enige track waar ik moeite mee heb is Awful Sound en dan eigenlijk ook alleen dat refrein, met het veel te hoge "iedereen handjes in de lucht, nog één keer met z'n allen!" meezing-gehalte. Tekstueel is het ook wat matig over de gehele linie, maar daarvoor luister ik Arcade Fire al niet meer sinds het debuut. Gelukkig heeft de muziek zelf ruim voldoende te bieden.

Grote tegenvaller na The Suburbs. Teksten boeien niet, muziek nog minder. Spijt van m'n pre-order...

Vreemde evolutie in het gemiddelde. Na een vrij behouden start, begon de score plots te stijgen waarbij je dacht die komt een eind boven de 4* uit, en net toen hij de 4* sterren haalde, begint hij terug te dalen.

Wat maf: toen ik hoorde dat de vinylversie een afwijkende tracklist heeft vond ik dat nogal suf (alhoewel ik er, net als bij The Suburbs het geval was, vanuit ging dat ik er wel snel aan zou wennen), maar reeds bij de eerste draaibeurt blijkt deze volgorde zóveel beter te werken, dat ik er echt niets van begrijp dat deze niet de 'standaard' is. Wie hem alleen op de kompjoeter heeft staan moet het zelf maar even uitproberen. Dat is dus:
1. Reflektor
2. Flashbulb Eyes
3. HCTNT
4. We Exist (eerste nummer kant B)
5. Normal Person
(De rest is hetzelfde)
Reflektor en We Exist zijn mijn twee favoriete nummers, maar achter elkaar is het echt teveel van het goede, het geeft dit werk een onnodig logge start. Terwijl Flashbulb Eyes als tweede track een lekker gek tussendoortje is om bij te komen van de majestueuse opener en je op te maken voor alles wat komen gaat. En na de epiek van We Exist de rauwheid van Normal Person is ook een zalige overgang. Hoe de simpele verplaatsing van een enkel nummertje de energie van een heel dubbelalbum aanzienlijk kan perfectioneren is echt absurd. Nogmaals onbegrijpelijk suf dat dit mooie resultaat alleen per 'toeval' (omdat anders de tracks niet netjes per plaatkant verdeeld konden worden, ik ga er tenminste vanuit dat dat de eigenlijke reden is) domweg zo is ontstaan.

Ik heb het in iTunes aangepast aan mijn vinylversie maar dat klinkt niet lekker met de overgang dus ik heb het maar terug veranderd. Uiteraard heb je daar op vinyl geen last van en inderdaad vind ook ik die volgorde sterker.

Ah, jammer dat die overgangen in iTunes niet overkomen en dit dan voorbehouden blijft aan de vinylbezitters.

Voor de liefhebber die op een druilerige zondagochtend de teksten van dit album wil uitpluizen, hou deze site er eens naast: lyrics with annotations

Ik hoor grofweg 2 soorten songs: De experimenteerde in het midden deel en de makkelijk in het gehoor liggende ritmes van het begin en slot. tesamen is dat geen commerciële knieval.
Wat me per draaibeurt meer opvalt dat er in die prettig luisterbare songs niet de gelaagdheid zit, die we gewent waren van hun eerste twee albums. Het zijn bijna dansbare popsongs, die vrij ver staan van de muzikale art-songs waar ArcadeFire voorheen in grossierde. Een evolueerde band dus die niet stil staat.

Beetje experimenteren mag toch wel??? Heb net het eerste minuutje gehoord, oordeel volgt later. Waarom denk je dat Remain In Light één van de beste en meest invloedrijke platen is??? Juist beetje experimenteren en je kop uit durven steken.
Misschien vind ik het wel niks maar experimenteren moet (kijk maar ff naar de evolutie van Scott Walker, wat je er ook van vindt, maar hij durft wel!!!)

Zegt u nu daadwerkelijk dat het omzetten van gelaagde rockmuziek naar vlakke dansbare pop evolutie is?

@ (willie):
Evolutie is geloof ik ontwikkeling, daar zit geen waarde oordeel is.
Kan me voorstellen dat er oren zijn die, van rock naar pop negatief ervaren.
Ik vindt het positief dat een band zich blijft vernieuwen.
Songs met meerdere lagen hebben wel het voordeel dat ze op langere termijn interessant blijven.
Vooralsnog luister ik meer veel plezier naar Reflktor.

Vlakke dansbare pop?

We hebben het bij Reflektor niet over muziek van Justin Bieber lijkt mij.

Gek genoeg heb ik 'Reflektor', hoewel ik de titelsong echt goed vind, nog niet beluisterd.. Een weekje vakantie gaat daar zeker verandering in brengen!

Hetzelfde hier. Alleen heb ik ook nog wel via Soundrop eens 'Here Comes The Night Time' gehoord maar die vond ik dan weer erg matig. Cheesy riedeltje, vlak gezongen, ... hoop dat het een groeiertje is.

Beste West het zou prettig zijn als u in uw persoonlijke kruistocht jegens alles wat ook maar enigszins negatief opgevat zou kunnen worden ook daadwerkelijk leest.

Daar heeft u een punt, al is het geen synoniem voor elkaar en had ontwikkeling een betere term geweest, omdat evolutie een geleidelijkheid impliceert.

Het was een oprechte vraag, omdat u aanhaalt dat de gelaagdheid is verdwenen en het wel erg dansbare pop is geworden.

@West: snapt u het nu wel?

Beste willie: doe eens normaal alstublieft. Donder nou allemaal toch eens op met die persoonlijke kruistocht van mij. Ik vind dit een bijzonder goed album, dat is duidelijk. Maar zoveel mensen schrijven hier hun persoonlijke negatieve mening en daar zeg ik natuurlijk niets van: dat is hun mening.
Ik las nu in uw bericht: vlakke dansbare pop. U gebruikt dat zelf, ook al is het deels een quote van een ander. Deze beschrijving voor dit album slaat volgens mij als een tang op een varken. En in zo'n geval mag je dat melden op dit muziekforum. Net zo goed als een stel cynische users zich hier ook regelmatig hebben gemeld. Dan wordt er niet gesproken over 'een persoonlijke kruistocht'. Vreemd.

Gast, kun je dan nooit is een keer luisteren..
Moet nou wel is duidelijk zijn toch, dat het een beetje irritant is als je de negatieve berichten niet serieus neemt en daarbij iedere keer commentaar gaat leveren.
Het kan zijn dat je dagelijks niet zoveel te doen hebt, dat je overal op gaat reageren, ja dat moet je zelf weten. Maar wat je neerzet bij quotes van mensen met een andere mening begint een beetje eentonig te worden. Als iemand je daarop wijst dan ben je op je teentjes getrapt, en meerderen hebben al een poging gedaan.

Ik ben het ook niet met willie eens met dat de soms bijna dansbare pop echt vlak klinkt, maar ik kan me er toch enigszins wel wat bij voorstellen. Zo niet kun je er altijd nog naar vragen ofzo, justin beaver erbij halen voegt weinig toe in dit geval.
Dat is niet eens vlak, laat staan dansbaar. Dat is gewoon brandhout.


Dit album vind ik wel ok trouwens. Niet geweldig, ik heb steeds het gevoel dat het nog veel meer had kunnen zijn. Het is behoorlijk opgeblazen allemaal, maar er zitten wel degelijk hele mooie stukken in. Jammer genoeg ook best wat nietszeggende.

Mm, ga mn stem verlagen. Hoewel ik m nu nog regelmatig op heb staan, denk ik dat ik hier met een paar maanden vrijwel niet meer naar luister. Nummers als Joan of Arc krijg ik bijna de kriebels van. De intonatie van de titel, brrr. Alsof t voetbalsupporters zijn.

Verder te zware 80's synths. Nee, geef mij maar Funeral en mijn dierbare, dierbare Neon Bible..

Als concerten voor de liefhebbers minder interessant gaan worden is dat linke soep. Van de inkomsten voor muzikanten (en labels) komt namelijk 75% uit de liveshows. Dat percentage gaat in de toekomst alleen maar omhoog. Aldus een bericht in onze nationale avondkrant. Nog niet zo erg lang geleden was het precies andersom. Het geld werd voornamelijk verdiend met albums. Concerten van artiesten waren bedoeld om een nieuwe release te ondersteunen. Tegenwoordig hebben albums van grote acts als Arcade Fire, The Arctic Monkeys, The Editors, The National etc. de functie om liefhebbers middels gratis streaming en social media naar dure en dus lucratieve concertzalen, stadions en festivals te trekken. Het ligt dan voor de hand dat albums door muzikanten en producenten van (een aantal) 'nummers' worden voorzien die live duidelijk herkenbaar, meezingbaar zijn en zodoende een groot publiek aanspreken. Ook op dit album gebeurt dat. Niets mis mee maar wel een opmerkelijke tendens.