Placebo - Meds (2006)

Meds vind ik persoonlijk toch al meer vernieuwender(in hun stijl) dan coldplay met X&Y eerlijk gezegd. Meds is toch een stuk donkerder van sfeer wat betreft bijv: WIN en coldplay klinkt mij toch te veel hetzelfde. en nog een verschil: het song-niveau van meds vind ik beter dan x&y. Maar ja dat is denk ik voor iedereen verschillend.

Wat een verrassend goed album geweldig gewoon

greetz Mario
www.kluivie.nl[/url]

Sorry hoor, gehoord op luisterpaal en ik vind die Molko maar'n Zeurpiet met die pseudo-Sado teksten vanm, Whoooooo, shockerend hoor!!!
De muziek doet me ook niks, veel te Common

Maar goed dat zegt Paddy maar en die heeft'n Wansmaak van heb-ik-jou-daar

Ik heb deze cd nu ook een paar dagen in bezit, en ik kan niet anders zeggen dan dat ik het weer een top cd vind! Placebo is écht mijn stijl qua muziek, het blijft me aanspreken, daarom vind ik het nummer waarbij er een gast zanger is ook het minste. Instrumenteel en de zang zijn samen gewoon een super combinatie, en ik blijf er met veel plezier naar luisteren. Ik kende Song to Saygoodbye al voordat ik de cd had, en het blijft naast Meds en Infra-Red nog het beste nummer van de CD.

Ik moet wel eerlijk zeggen dat Placebo een beetje op elkaar blijft lijken waardoor de nieuwigheid er snel af is, en het na 2 jaar niet meer aan te horen is.
Helaas heeft Placebo ook van die one night stand liedjes, niet dat je die cd gebruikt met seks (kan ook), maar dat het na één keer luisteren wel weer leuk genoeg is geweest..

toch 3.5* want oude liefde roest niet

De naam zicht het zelf. Zo inhoudsloos als een placebo. Bij sommige mensen heeft het wel effect. Bij mij alleszins niet.

Opvallend dat iedereen WYIN Placebo's beste vindt. Ik vindt hun meesterwerk absoluut hun titelloze debuut. Die klinkt totaal ongepolijst, authentiek en ingenieus, vol ideeën die misschien niet altijd even origineel maar wel bijzonder authentiek waren en voor de rest alléén maar geweldige songs, spannend gedreven en ontroerend opgefockt. Op elk album daarna hebben ze me wel kunnen bekoren, maar zijn ze in mijn ogen (en vooral oren) wel steeds meer bergafwaarts gegaan.

Met Meds kan ik niet zoveel, heb het gevoel dat als ik dit een paar jaar geleden had gehoord ik het geweldig had gevonden, maar dat ik nu simpelweg uit deze muziek ben gegroeid. Blijft toch ergens wel eeuwig pubermuziek. Natuurlijk heeft dat ook wel iets, maar niet voor mij op dit moment.
Hier kan Placebo misschien nix aan doen. Maar wat me wel opvalt en wat hier al eerder is genoemd: het lijkt wel alsof ze vanaf het vorige album wilden experimenteren maar het toch steeds nét niet aandurfden om er echt voor te gaan.
Om bij de discussie aan te sluiten of een band zich moet vernieuwen om goed te blijven; dat ligt maar net aan de band. Een band als Oasis, om maar iets te noemen, is er vanaf het begin nooit een geweest om zichzelf steeds opnieuw uit te vinden. Dat zij nu een totaal ongeinspireerd stelletje muzikanten zijn, heeft ook alleen te maken met het feit dat ze geen sterke songs meer kunnen of willen schrijven, maar niemand neemt het ze kwalijk dat ze nooit aan het experimenteren zijn geslagen, dat verwacht namelijk niemand van hen.

Er zijn dus bands die er heel goed mee weg kunnen komen, niets veranderen en bij jezelf blijven, maar bij Placebo heb ik toch altijd het gevoel gehad dat het eigenlijk een band is die veel meer wil wat betreft grenzen verkennen, maar dat niet aandurft vanuit commercieel gemakzucht.
Kijk naar de ontwikkeling tussen de eerste 3 platen: rauwheid op de eerste, dramatiek op de tweede en een soort geengangeerde gedrevenheid en emotionele berusting op de derde. Toen wilden ze iets met electronica op de vierde, maar het werd een halfbakken gedrocht vol clichés en enkele sterke melodieën (want dat kan je ze zeker nooit ontzeggen en daarvoor zeker ook heel veel respect) en de nieuwe is gewoon het vervolg daarop maar dan misschien net ietsjes duisterder (een duisterheid om het gebrek aan kwaliteit te verhullen?).
Ik vindt overigens de vorige wel beter dan deze, maar dat zal er dan wel aan liggen dat ik met dit soort muziek minder kan dan vroeger en veel persoonlijke herinneringen aan de nummers van de vorige heb (het totaal subjectieve element dat onontkoombaar altijd meespeelt bij het beoordelen van muziek).

Zoals gezegd, dat de muziek mij niet meer echt kan bekoren ligt waarschijnlijk op de eerste plaats aan mij, mea culpa vleermuisvrienden. Maar toch denk ik dat velen het met mij eens zullen zijn als ik zeg dat Placebo op dit moment een veel en veel interessantere band had kunnen zijn als ze zich meer door hun gevoel dan door hun verstand hadden laten leiden.

En met verstand bedoel ik hier dus: wéér dat trukje van de getergde puber uithangen, wat inmiddels echt geheel ongeloofwaardig is omdat ze twee albums geleden immers al helemaal volwassen waren geworden (op Black Marker had hij immers de innerlijke demonen van Without You overwonnen en richtte zich op de buitenwereld en dat was echt heel sterk en geloofwaardig voor mijn gevoel). Wat dat betreft verdenk ik ze toch echt van het artistiek laten leiden door commerciële motieven, wat natuurlijk menselijk is maar wel godverdorie jammer.

Het kan natuurlijk ook zijn dat het ze niet zozeer om de centen te doen is en ze echt wel iets nieuws en spannends willen doen, maar ze het gewoon helemaal niet meer weten en dan maar hun ideeënarmoede verhullen met het herbezoeken van eerder betreden paden maar dan toch net ietsje anders zodat het niet al te veel opvalt (stukje duistere electronica hier, gastzanger daar en nog wat effectieve overgangen en stemtrukjes) en dat is zo mogelijk nog veel en veel erger en deprimerender dan wanneer dit nieuwe product slechts het resultaat van goedkope geldzucht zou zijn!

Toch heb ik ze ergens nog zeker niet afgeschreven, ik blijf namelijk geloof houden in de mensheid en blijf ook altijd m'n leven lang bandjes trouw die ooit zo'n grote plek in mijn hart hebben geboord. Als Placebo het namelijk echt voor zichzelf leuk wil blijven houden, moeten ze toch echt met hun volgende album (of op z'n minst op een gegeven moment) iets volstrekt nieuws gaan doen. En ik ga er toch maar van uit (al was het maar om het voor mezelf dragelijker te maken) dat het hele leuke mensen zijn, met het (muzikale) hart ergens op de goede plaats....

Het tekstje hierboven is kanshebber om genomineerd te worden tot allerlangste bericht met betrekking tot een album in musicmeter

Wel jammer dat het ontbreekt aan alinea's, witregels, ed. Het nodigt niet echt uit tot lezen. Misschien ff edit-en, Kaasgaaf?

Tsja, ik heb het nu een beetje ge-edit, met af en toe wat geforceerde witregels waarvoor excuses, maar het kan niet anders want je kan vreemd genoeg niet inspringen (je kan dat wel doen tijdens het editen, maar wanneer je de verandering plaatst begint de zin toch gewoon aan het begin van de regel).

Maar goed, dat niet iedereen wordt uitgenodigt om het te lezen en dat het een van de allerlangst berichten ooit is, dat maakt allemaal niet uit, heb het niet expres gedaan om indruk te maken ofzo, wilde eigenlijk alleen maar iets korts schrijven, want het is ook maar een mening over een plaat (alhoewel ik het eigenlijk niet eens echt of nauwelijks over de plaat zelf heb stom genoeg, meer het betreuren van de loopbaan van een band). Ik heb absoluut niet veel interessants te melden, maar ben vervelend genoeg (voor fora als deze) nu eenmaal enorm lang van stof. Excuses excuses.

Voor de mensen die geen zin hebben om de hele lap tekst te lezen (door de edit is de ruimte alleen maar toegenomen, ook al lijkt het inderdaad wat overzichtelijker) even proberen beknopt samen te vatten waar ik nou zoveel overbodige woorden voor gebruik:

Ik vindt de nieuwe Placebo tegenvallen , wat enerzijds er mee te maken zal hebben dat ik deze ''teenangsmuziek'' ontgroeit ben, anderszijds leek Placebo mij altijd een band die zichzelf (deze emo-stijl) wel op een gegeven moment zou ontgroeien (er leek tot een bepaald moment een ontwikkeling, een lijn, in hun muziek te zitten) en nieuwe dingen zou proberen, grenzen verkennen. Helaas is dit niet het geval (al doen ze er alles aan het wel zo over te doen komen) en dit moet óf met commerciele motieven te maken hebben (succes uitbuiten / instanthits schrijven / doen wat mensen van je verwachten) óf met pure ideeënarmoede, waarbij ik er wel vertrouwen in blijf houden (wellicht tegen wil en dank) dat ze op een dag tot zelfinzicht komen en met iets echt verrassends en gedurfds hun oeuvre weer in goede banen zullen lijden.

By the way, wel triest dat Jan Smeets (baas van Zinkpop) in de laatste Oor Placebo presenteert als een grote belofte. Die man is echt niet bij de tijd en had al jaren geleden met pensioen moeten gaan! Een schande voor het land.

Ja, Jan Smeets denkt dat ie met de Golden Earring Pinkpop op kan leuken. Alsof men daarop zat te wachten...

Ben het verder ten dele met je eens. Ik kan me voorstellen dat je een band als Placebo ontgroeit wanneer je smaak zich wel ontwikkelt en een band min of meer hetzelfde blijft doen, maar of Placebo zoveel meer in zich heeft (gehad)... Ik weet het niet. Waarom denk je dat?

Afgezien van wat ik vertelde over de lijn die in de eerste 3 platen te bespeuren valt en die bij de 4e ophoudt, het feit dat ze de electronica steeds slechts als decor gebruiken en er niet verder echt iets mee durven te doen. Brian Molko verafgoodt Kid A, is DJ van electronische muziek in zijn vrije tijd en een ongelovelijke intellectueel en muziekkenner, met een liefde voor minimalisme en experiment. Nu ja, echt goede argumenten heb ik dus niet, maar het gevoel bekruipt me gewoon bij het beluisteren van de laatste 2 platen dat er zoveel meer in had gezeten en dat ze het zeker hadden kunnen doen, maar het godverdomme gewoon niet aandurfden. Half werk.

(Ze leken me daarbij ook gewoon nooit de types om op oud succes te drijven, maar dan heb ik ze misschien gewoon overschat.)

Mooi geschreven kaaasgaaf, er zit zeker veel waarheid in je tekst.
Maar je noemt het teenagemuziek en zegt dat je het ontgroeid bent, maar een 0.5 geven vind ik zo laag en kinderachtig dat je al mijn respect verliest.
Als je het beter kan, wie houd je tegen?!

Ik had het niet over teenage- maar over ''teenangstmuziek'', vrij naar een nummer van Placebo's eerste plaat, die ik echt altijd goed blijf vinden.
Wellicht is een 0,5 wel een beetje erg laag beoordeeld voor een wat mindere plaat van een zeer getalenteerde band, maar ik heb nog niet veel ervaring met het geven van cijfers alhier. Ik verander het gelijk naar een 2, dat is wellicht meer op z'n plek. Al was het maar vanwege Pierrot the Clown, dat vind ik namelijk een prachtnummer.
Overigens kan ik het zéker beter, maar iedereen houdt me tegen!

Ik hou persoonlijk niet zo van dit soort muziek, maar dit is echt lekker frisse muziek! Ik ben em gaan luisteren na al het goede commentaar en niet onterecht. Placebo maakt van dit album gebruik om verschillende kanten te laten zien, favo nummers van dit album zijn Meds, Infra-Red, Drag Song to Say Goodbye en Bacause I Want You. Ik geef em een 4* notering

Kaaasgaaf ik vind dat je je mening erg goed onderbouwd en ik neem aan dat die 0.5 voor dit album gegeven is naar vergelijking met de andere albums van placebo?
Ik weet niet of je fan bent van een "band" als Kus maar als je daar Placebo (en dit album dus ook) mee zou vergelijken, zou het cijfer dan hoger zijn geweest?

Okee ik gebruikte maar even een voorbeeld, omdat ik op die manier altijd de albums beoordeel..

Bedoel je Kiss? Dat vind ik toch wel een erg leuke band, al ken ik ze niet zo goed en is het niet echt mijn scene. Maar I was made for lovin' you is toch wel echt een killermelodie!!

Nee Kus....dat is een nieuwe meidengroep dat allemaal liedjes maakt over je eerste vriendje enzo. Heel hoogstaande muziek

Mijn eerste vriendje? Wat weten zij daarvan?

we weten het allemaal, over je eerste vriendje..
don't be surprised.

Kaasgaaf, waar staat die quote van Smeets in de OO®? Kan met niet voorstellen dat hij Placebo een belofte noemde. Immers, de band staat geboekt als headliner op za of zo en het is bovendien minimaal de derde keer dat ze worden geboekt (eerder in 1997 en 2003 als ik me niet vergis)

Voor het overige deel ik je mening (zie eerder). Dit is geen superalbum en het klinkt enigszins gemakzuchtig (de wijze van schrijven, de soort melodieën en rijmen, etc) maar dat neemt niet weg dat er toch weer zeker vijf zes nummers op staan van prima kwaliteit.
Laten we gewoon maar hopen dat a song to say goodbye letterlijk bedoeld is. Mooie afscheidsboodschap, en nu KAPPEN voor je jezelf echt voor schut zet

Oor nr.4 (mei 2006), pag. 8 (rubriek: ''Onder de douche'')
Letterlijke citaat: ''Vandaag heb ik de hele dag de nieuwe cd van Placebo gedraaid. Volgens mij hebben we hier met een belangrijke band te maken.''
Goed, heb z'n woorden een beetje verdraaid, maar het blijft schrijnend.

deze Placebo CD is gewoon goed. Wat verwacht je meer of minder? Dat is toch ook zo met bijv. U2, Coldplay etc. etc. Er staan een aantal zeer goede tracks op Meds zoals Pierrot the Clown, Meds, Song To Say Goodbye, maar ook Space Monnkey is goed. Voor mij een topplaat.

Vergeet let's follow the cops back home niet, misschien wel het mooiste nummers op dit album. Verder volg ik je wel dat dit gewoon een goed album is, goed maar niet subliem. De scherpe randjes die aanwezig waren op de eerste 3 albums zijn er af. Dat maakt het allemaal iets minder interessant om luisteren. Niet tegenstaande een plaat die voldoende kwaliteit te bieden heeft. Slechte platen heeft placebo nog niet gehad,en dat is ookal een kunst na 5 albums. Al is de vorige( SWG) wel wat minder,maar daar staan dan toch ook weer een paar sterke nummers op.

Heb deze album nu al een tijdje en hoewel ik dit album vanaf het begin al geweldig vond, waardeer ik het nog steeds meer!

In het begin was Space Monkey vooral favoriet. Hoewel ik dit nog steeds een goed nummer vind, heeft Blind toch echt zijn plekje ingenomen... Zo mooi!

En hier gaat er een halfje af. Net iets teveel op routine, net iets te voorspelbaar.

meds is weer een fantastisch album van placebo...
net als de voorgaande...
met hun eigenzinnige muziek gewoonweg uniek te noemen... ongetwijfeld een van de beste bands van de wereld... dat was vier jaar geleden al zo en nu nog steeds...
pinkpop wordt dan ook super met placebo als afsluiter op zaterdag... dus pak maar allemaal in negatievelingen...
ze gaan het bewijzen!!!

Ik vind nummertje 12 en hoogtepunt!

Gister dit album uit de bieb meegenomen. Verwachtte er niet zo veel van, maar wat een verassing toen ik hem thuis luisterde; echt héél erg goede muziek Uitspringer is op het moment toch wel Meds. Begin eens met een 4,5*