Radiohead - OK Computer (1997)

Dan mag je niet stemmen, want je hebt het album niet in zijn totaliteit gehoord. Dus graag verwijderen die stem.

Ik heb hem wel helemaal geluisterd, het pakte me compleet niet en dus helaas, ik geef er ook maar 2,5* voor. De andere twee top Radiohead albums vind ik echter goed om aan te horen

Als je Pink Floyd wél goed vindt en dit niet, dan begrijp ik er helemaal niks meer van. Het is wel een album dat je iets meer dan 1x moet draaien he.

Voor mij is dat niet zo heel veel zeggend : iedereen is bijvoorbeeld zwaar verbaasd dat ik bijvoorbeeld Dream Theater wel mooi vindt en dan Symphony X drie keer niets vindt. Ik heb een heel onvoorspelbare smaak schijnt, gemaster

Of je bent eigenwijs.

Of je probeert anderen te overtuigen dat ze geen goed oordeel hebben gegeven omdat je wilt zien dat iedereen dit album 4 a 5 sterren geeft

Je bent niet de enige, Kasperbert. Ik denk er precies net zo over. Pink Floyd vind ik ook super, maar dit boeit me totaal niet, so what??

Same here

Ik heb dark side of the moon en ok computer en drie maal raden wat ik meer draai, ok computer natuurlijk. Ik kan niet naar dat getik en geklop van pink floyd luisteren

Pink Floyd heeft natuurlijk wel een handje van semi-interessant geneuzel inderdaad. Elk nummer klopt op OK Computer dat zou iedereen moeten horen als men het geduld heeft er naar te luisteren.

Er is wel meer muziek die schijnt te kloppen maar waar ik geen zak aan vind... dus dat is niet perse een argument denk ik.

Een argument is wél dat 1 luisterbeurt onvoldoende is.

Hier nog iemand die Pink Floyd behoorlijk geweldig vind en dit dus maar matigjes.
Verder zie ik de link eigenlijk ook totaal niet.

Beiden goed, en die link is er wat mij betreft totaal niet.

Radiohead is wel geinspireerd door Pink Floyd maar de muziek die de bands maken verschilt toch behoorlijk. Over de link tussen bepaalde bands: Ik vindt de sympfonische periode van Pink Floyd top maar Genesis ligt mij totaal niet.

hmmm.... Ik heb in het verleden Radiohead naar aanleiding van "OK Computer" wel eens de Pink Floyd van nu genoemd, omdat ik van mening ben dat eerstgenoemde (op geheel eigen wijze) de experimenteerdrang van de laatstgenoemde 'voortzet'.
Ik zie dan ook een duidelijke lijn tussen The Beatles, Pink Floyd en Radiohead. Dit triumviraat is in mijn ogen duidelijk gerelateerd aan elkaar, zonder de bands ervan te 'beschuldigen' van namakerij, want dat is absoluut niet het geval.

Bovendien raakt "OK Computer" - net als "Dark Side Of The Moon" - de luisteraar zowel in het hart (door de muziek) als in het hoofd (door de teksten). De al genoemde ongebreidelde experimenteerdrift, de vaak ingenieuze studiotrucjes, de voortdurende drang tot innovatie en de zwaarwichtige teksten maken Radiohead tot de Pink Floyd van onze generatie.

Hmm, ik vind de muziek van PF al slecht met Radiohead te vergelijken.. wanneer maakte radiohead bijvoorbeeld nummers van 28 minuten of iets dergelijks? Om daar dan ook nog de beatles mee te vergelijken gaat mij sowieso een paar zevenmijlslaars-stappen te ver Zo kan ik ook nog wel wat drie-eenheden verzinnen om een muzikaal continuum te vormen.
Iedere band is door muziek uit het verleden beïnvloed en voegt (hopelijk) zijn eigen persoonlijke elementen toe. Je zou hoogstens de positie van Radiohead of PF in de muziekindustrie met elkaar kunnen vergelijken, maar dat geldt wel voor meerdere bands. The Beatles is daar een geheel ander verhaal in natuurlijk.

Ik zie veel analogen tussen de benaderingen van The Beatles, Pink Floyd (door Paul McCartney zelf ooit als de opvolger van The Beatles bestempeld, dus misschien had hij ook zevenmijlslaarzen aan?) en Radiohead.
Niet zozeer om de muziek zelf, maar meer om de manier waarop voornoemde bands hun muzikale doelen proberen te verwezenlijken middels de experimenteerdrift, de vaak ingenieuze studiotrucjes, de voortdurende drang tot innovatie en de zwaarwichtige teksten...

Het lijkt nu net alsof deze drie de enigen zijn die experimenteren of snappen hoe een studio in elkaar zit (of hun producers ). Dat McCartney dat zegt zal wel, maar hij ís niet de beatles. De beatles zijn op een heel andere manier begonnen en in een heel andere tijd dan die twee andere bands. Ik zie PF veel meer als een voortvloeisel van wat allerlei bands deden in de jaren 60, namelijk de grenzen verkennen van rockmuziek. Maar dat deden andere bands in de jaren 60 m.i. meer dan the beatles. The Beatles waren alleen het meest succesvol (behoorlijk dankzij hun mainstream beginperiode trouwens). Dan kan je PF ook wel met the grateful dead vergelijken, een band die zich suf experimenteerde (alleen niet zo handig waren in de studio ).

Zeker, maar ik wilde enkel en alleen aangeven dat ik wel degelijk enige belangrijke overeenkomsten zie tussen Radiohead en Pink Floyd. Ik heb slechts aangegeven waarom ik deze mening ben toegedaan.

Verder zijn ze uiteraard niet de enige "die experimenteren of snappen hoe een studio in elkaar zit (of hun producers), maar wel één van weinige die dit hebben weten te koppelen aan een zeker commercieel effect.

Overigens kan je tot op zekere hoogte Pink Floyd best vergelijken met The Grateful Dead, omdat beide bands (ook) uit de psychedelische rockbeweging zijn ontstaan.

Verder is de link tussen Pink Floyd en The Beatles snel gelegd vanwege het feit dat de bands, naast dezelfde studio, vaak gebruik maakten van dezelfde crew. In die zin is wat door The Beatles op studiogebied in gang is gezet ook in zekere mate door Pink Floyd voortgezet en datzelfde zie ik nu ook terug bij Radiohead.

En dat vind ik nu een grote overeenkomst tussen beide bands. En daarom kan ik best leven met die vergelijkingen tussen Pink Floyd enerzijds en Radiohead anderzijds.

Nog maar heel even en OK Computer bereikt de 2000 grens:)

Ik sta op het punt om em mijn top 10 binnen te laten, maar ik wacht nog even...

Deze cd heb ik al jaren in huis, maar kon me nooit zo boeien. Te experimenteel denk ik. Laatste maanden intensief beluisterd en wat blijkt: dit is een prachtige cd. Airbag vind ik wat minder, net als electioneering. Maar van android tot en met karma police is het ene nummer nog mooier dan het ander. 7 gewoon ff skippen. Van 9 t/m 11 is ook weer prima.

Ik vind het skippen van nummers op een goede plaat hetzelfde als het doorspoelen van 'mindere' stukjes uit een goede film. Je bent er meteen helemaal uit en verkloot de pacing volledig.

Amen!

Zal wel zijn, maar je kunt je ook afvragen wat zo'n relatief zwak stukje maatschappijkritisch gewauwel tussen deze nummers doet natuurlijk Ten eerste heb ik dat veel beter horen doen door bands met meer affiniteit voor dat soort intermezzos, ten tweede breekt het juist de sfeer enigzins.. Nanne heeft dus wel degelijk een punt!

Wanner Fitter happier gewauwel is dan geldt dat voor de gehele cd. Denk je dat Radiohead niet bewust gekozen heeft de cd in twee helften te verdelen?

Volgens mij begrijp je het punt niet. Het ging namelijk over de muziek.. en wat dat stukje gesample daar aan bijdraagt, weinig dus imo. De kracht van de echte liedjes beschouwend, lijkt dat me ook niet het sterke punt van radiohead.