Radiohead - OK Computer (1997)

Nou, ik wel dus.. en ik gok meer mensen. Fitter Happier is een skipmoment, maar ook No Surprises irriteert me de laatste tijd steeds meer. Niet alles van deze emo-machine is goed geolied.

Fitter Happier op zich is misschien niet zo'n sterk nummer, maar naar mijn mening moet je het als onderdeel van het album zien.

Dat is dezelfde redenatie als dat de houder van een wereldrecord 'automatisch' een foutloze race heeft afgelegd.

Het kan altijd beter.

Wanneer Fitter Happier vervangen zou zijn door Street Spirit zou dat niet direct hoeven te leiden tot een beter totaalproduct. Kan wel (voor sommigen), maar hoeft niet (voor anderen).

Die redeneRING, is volgens mij ook de juiste. Als een atleet het wereldrecord breekt van de 200 meter sprint heeft hij 90% van de tijd een foutloos parcours afgelegt.

idd, als dit album een zwakker kantje zou hebben zou het misschien niet verdiend op een staan daar er volgens mij enkele albums bestaan die wél foutloos zijn.

Het gaat er niet om als OKC nu wel of niet verdiend op 1 staat; dat kan niemand bepalen. OKC heeft gewoon de meeste punten behaald omdat het blijkbaar bij veel mensen in hun persoonlijke Top Tien staat; daar is deze lijst op gebaseerd. Het gaat om smaak, niet om foutloosheid; het is tenslotte geen turnen of een concours hippique bijvoorbeeld.

Foutloze albums bestaan gewoonweg niet! Op elk album zijn er nummers die ik beter vind dan andere (dan zijn die andere niet goed genoeg) of kan er iets aan te merken zijn als je blijft zoeken.En je kan steeds beter presteren dan je nu hebt gedaan.
Alleen in de exacte wetenschap is foutloosheid mogelijk en muziek is nu eenmaal geen exacte wetenschap.

Het is maar net wat je een fout noemt.

Inderdaad. Ik vind deze Fitter Happier helemaal geen fout.
Als je nu een lijst moet samenstellen met beste nummers aller tijden zet (vrijwel) niemand Fitter Happier er in; maar eerder Paranoid Android e.d. Doch, de track moet inderdaad (zoals Arrie zei) als onderdeel van dit album worden gezien. En daarom is hij voor sommige 'favoriete nummer' omdat hij er perfect in past!

Volgens mij is dat hetzelfde als je stelt dat je de beste voetballer ter wereld moet noemen: Messi, Ronaldinho, Kaka', Diego, Van Persie, .. om zomaar even wat te noemen. Maar zie ik daar ook maar één keer een Gattuso/Van Bommel/Simons (om ook maar zowat te noemen ) instaan? Neen!
En als je die topvoetballers samenzet, denk ik niet dat je een goed team hebt zonder ene speler à la Van Bommel..
Het is dus niet een grote schoonheid, maar wel essentieel om de ploeg, in dit geval album, te doen marcheren. En als mensen dan die belangrijkheid verkiezen boven pure schoonheid, want anders kan het inderdaad niet dat men Fitter Happier boven andere nummers verkiest lijkt mij, dan is dat zo & volgens mij is dat volkomen terecht.

Het is inderdaad maar net vanuit welke invalshoek(en) je een album bekijkt. Bij mij staat Paranoid Android niet bij de 10 beste/mooiste nummers van OKC, simpelweg omdat ik er niet zoveel aan vind.

Misschien heb je wel gelijk, ja. Ik vind zelfs muziek dat niet perfect is, mooier dan gladgepolijste hitnummertjes (dit vind ik ook net het grote verschil tussen Lennon en McCartney)

Ongelofelijk dat hier elke dag op gereageerd wordt. Nummer 1 in een top 250, het is ook wat. Ook wel apart om echt dé nr 1 te zijn. Terwijl ik naar andere albums (die niet in mijn top 10 staan) met net zo veel plezier luister.
Het is de emotie van de muziek, en de diepgang van Tom Yorkes emoties. Zoals die als summum in Paranoid, Karma en Exit te vinden zijn. Tijden geleden kon ik bij Paranoid hevige emoties hebben. Dat is idd niet vaak overtroffen. En Fitter Happier en Electioneering, daar luister ik nooit naar. Maar misschien zijn het dan net die 3 nummers die ik noemde, die het hem doen, dat kan zo maar.

It should be perfect, but instead...... gelukkig maar, perfectie als iets wat zou kunnen bestaan is er niet, het is een doel op zich, of een streven

natuurlijk ontbreekt er aan iedre nummer apart wel iets voor iemand, hij met fitter happier, zij met karma, en zovoorts, maar als totaal is OKComputer geniaal, tijdloos, een heerlijke wondere droomwereld om in te verdwalen, en is dat niet de essentie

geen perfectie, maar iets wat bij je past ...

Hoe kun je een album 5***** geven als er een paar nummers opstaan die je nooit luistert???????
In mijn optiek is dat onmogelijk.
Een 5***** plaat is een album wat je boeit van de 1e tot de laatste seconde. Natuurlijk mag er iets 'minders' op staan maar 2 nummers helemaal niet luisteren zou nooit 5***** mogen hebben.
Mij boeit dit album overigens wel van begin tot eind, vandaar ook mijn 5*****

Ik ben het met Music4ever eens. Maar goed, niet iedereen beoordeelt muziek op dezelfde manier, natuurlijk.
Mij boeit deze plaat ook van begin tot eind, alleen nét niet goed genoeg voor een 5* Lang geleden dat ik 'm heb geluisterd, trouwens.

Idd, daar heb je gelijk in, volgens mij is daar ook een ellenlange discussie in het forum over als ik me niet vergis.
Dit album heeft bij mij lang geduurd voordat ik er echt 100% van overtuigd was wat voor een klassieker dit is. Voorheen kon ik dit album soms echt niet luisteren, tegenwoordig staat hij stevig op 5*****

Ikzelf nu dus

Ongelooflijk dat ik dit ooit heb gezegd.

Exit Music is beslist één van de meest deprimerende songs die ik in tijden heb gehoord, en dat wil wat zeggen.. Of ik het daarmee ook meteen geniaal vind is wat anders, maar het is knap hoeveel troosteloosheid Yorke hierin weet te leggen. Weinig artiesten kunnen dit toppen in elk geval.

Och, dat is toch niet zo ingewikkeld. Er zijn albums waarvan ik elk nummer goed vindt, maar dan is elk nummer bijv. 4 sterren waard. En dan missen er een 'aantal dingen' die het geheel geen 5 maken. En er zijn albums (zoals OKC) waarvan ik 2 nummers niet luister, en de rest uitmuntend vindt, 5 sterren of meer. Dan is de gemiddelde optelsom toch duidelijk. Blijkbaar ben ik nog nooit een album tegengekomen waarvan ik elk nummer uitmuntend vindt. Dus dan is OKC (bijv.) het beste wat ik ooit ben tegengekomen. Dan geef je daar toch 5* sterren voor.

Stel nou eens, Thom Yorke maakt een album met 10 nummers die 5 sterren waard zijn. Maar op het laatst besluit zijn vrouw, ja ehh thom je moet er nog 2 nummers bij doen. Die 2 nummers zijn dan 2 sterren waard. Dan zou het album dus ineens gemiddeld 4 sterren waard zijn. Bij mij is dat dus niet zo. Want met jouw redenering zou een artiest de meeste kans maken op de hoogste sterren waardering, als hij het aantal nummers op zijn album minimaliseert. En zich vervolgens daar op concentreert zodat de kans groter wordt dat alle nummers goed zijn.

Het is maar wat voor type mens je bent. Ik ga niet neuspeuterend zitten afwachten tot ik een album tegenkom waarvan ik elk nummer goed vindt. Het gaat bij mij om meer. Iets emotioneels, iets ongrijpbaars.

Maar dat is toch ook zo? En het is toch ook het beste als een artiest dat doet? Ik heb liever een album met 10 5* nummers, dan eentje met 20 4* nummers. En als een artiest per se meer nummers erbij wil, dan moet hij zich ook op die nummers concentreren en het album later uitbrengen, vind ik.

Nou ja het is natuurlijk per definitie zo dat de kans op een misser groter is bij een groter aantal nummers. Maar goed het album waarop ik ieder nummer even geniaal vind heb ik nog niet mogen beluisteren. Het kan altijd beter! Maar goed in het streven naar perfectie is Ok computer wel een van die platen die bij benadering wel in de buurt zou kunnen komen.

En toch maar 4 sterren?

Ja, dat is nou precies mijn punt. Als er 10 5* nummers op staan, geef jij het 5* (ik trouwens ook). Stel hetzelfde album, maar nu staan er 20 nummers op (Thom Yorke zn vrouw weer, je weet wel), waarvan 10 5*. Dan zijn die 10 nummers nog steeds het beste wat ik ooit ben tegengekomen. En geef ik er nog steeds 5* aan. Ik ben persoonlijk niet op zoek naar een perfect gelijkwaardig album, maar meer naar hoge kwaliteit muziek.
Dat zijn dan de 2 kampen in deze discussie vrees ik. En waarschijnlijk ook in het forum wat een stuk hierboven werd genoemd.

Maar dan vind ik dat je het album gewoon niet goed bestemt (is dat een woord?) want de tweede helft van het album hoort er ook bij. En dan stem je dus 5* omdat de eerste helft geweldig is, maar de tweede helft moet je ook in je cijfer meenemen.

20 nummers waarvan 10 een 5 en de rest een 4

das dan een 4,5je

its so simple

Volgens mij is stemmen gewoon gevoel. Ik ga iig niet bij elk nummer bedenken of dat nou een 4, 4,5 of een 5'je wordt. Ik bekijk het geheel, en als ik er gigantisch enthiousiast over ben dan is het mooi een 5, dan interesseert mij dat ene mindere nummer niet.

Niet dat ik nou zo druk aan 't stemmen ben overigens...

Kijk, jij vat weer samen wat ik al zei. En ik zei ook, er zijn dus 2 kampen. En dat is dus ook het geval, gezien bovenstaande reacties. Meerdere waarheden.

Laten we zeggen, ik merk wel dat dit album kwaliteit bevat, maar het is geen persoonlijke favoriet. Ik vind dat ietwat minder gepolijste van the Bends bijvoorbeeld smaaktechnisch wat beter in mijn straatje passen. Vandaar een 4!

Ik moet zeggen dat ondanks dat ik een paar nummers niet zó vind dit album toch naar de rand van mijn persoonlijk album top 10 allertijden gaat; het meeste geeft mij een behoorlijk intens gevoel.