Radiohead - OK Computer (1997)

Ik lees nu pas het stukje van DennisAFCA.
Hilarisch

Stem- travestie. Hoe kom je er op !

Haha wat een reuring heb ik blijkbaar veroorzaakt. Als iemand een cartoon maakt van Mohamed met een bom op zijn hoofd gaan ze in het midden-oosten massaal de straat op en als je op MuMe wat zegt over dit album gaat allerlei muzikaal radicale MuMe bezoekers figuurlijk de straat op. Want stel je voor dat je een afwijkende eigen mening hebt?! Voorlopig maar goed over de schouder heen kijken als ik over straat ga.

Heb het album nog eens beluisterd, maar kan de betichte genialiteit verre van vinden. Irriteer me mateloos aan het gemompel van dhr. York.

Groetjes.

Kwaliteitsvol. Rock ligt me niet echt, maar ik ben trots dat dit album op één staat, omdat dit toch wel erg creatief gedaan is. Het is geen album die ik wellicht vanzelf zou opleggen of nog vaak ga beluisteren. Ik hou wel van de creativiteit, de rustige sferen die dit album uitstraalt en de stem. Het is ook niet echt typerende rock, en dat vind ik een sterktepunt. Ik vind het vaak wel psychedelisch. Een beetje de Pink Floyd maar dan van de jaren '90 en '00. Ik kan het best waarderen.

Misschien nog wat meer opleggen, maar ik weet niet of het mij zal bijblijven. Ik kan het echter wel waarderen.

De woordkeuze (travestiet) was ook wel een beetje provocerend toch wetende dat er hier Radiohead aanbidders rond wanen. Maar ik moet je toch ook wel een steun in de rug geven, want ondanks dat ik Radiohead wel een leuke groep vind snap ik het absolute geniale er ook niet van.
Losse tracks echter van Radiohead, dus zeg maar de beste tracks bij elkaar vind ik dan weer wel super tof. Er is trouwens een recording van live on the BBC van Thom Yorke...wellicht voor de liefhebbers leuk om op te zoeken, er is veel te vinden op Soundcloud. Daar klinkt die heel gevoelig.

Mohammed*, vrede zij met hem.

Van mij mag je die afwijkende mening zoveel rondspuien als je zelf wil. Maar het werkt in 2 richtingen. Als jij jouw ongenoegen mag uiten, mogen anderen dat ook. Daar is niets radicaal aan.

Regelmatig refereer ik aan Radiohead als blanke jankmuziek voor post-pubers in jeans en ruitjeshemden. Da's iets persoonlijks en ik zal daarover geen traktaten schrijven, maar volsta met de mededeling dat meerdere cd's hier op de plank staan, maar er nauwelijks nog afkomen.

De vocale bijdragen van Thom Yorke zijn - binnen het door mij gesmispelde kader - echte uitermate relevant. In het werk van anderen zoals Burial en P.J. Harvey dragen ze in hoge mate bij aan de sfeerzetting en bevallen ze mij uitermate goed.

Ik snap Dennis wel. Love it or hate it. Ik hou er absoluut van, ik vind zijn stem alsof er een engeltje in mijn oor blaast, zo mooi.

Maar de eeuwige discussie over dat dit album terecht of niet op nummer 1 staat: het is niet mijn favoriete album ofzo, maar ja: er moet toch iets op nummer 1 staan. Welk album ook; dat zal altijd discussie opleveren.

O.k. computer, best mooi, maar ook meer dan gemiddeld saai en zonder enige vorm van humor, iets wat Yorke absoluut niet in zich heeft. Bovendien klinkt de plaat te doorgekookt, te gelikt. The Bends is een klasse beter.

Hier ben ik het volledig mee eens. Een reactie lokt nieuwe reacties uit. Prima. En zoveel reuring vond ik het nu ook weer niet. Er wordt wat op gereageerd, wat onbegrip, etc. Soms werd er zelfs van genoten. Ik vond het allemaal reuze meevallen. Ruim binnen de grenzen van de vrijheid van meningsuiting.

Wat vind ik overigens zelf van dit album? Niet bijzonder. Het raakt me nergens, vind het ook niet slecht. Wel creatief. Maar ik vind het geen echt genietbare muziek.

Aardig wat reuring aangezien er al weken niet gereageerd is en opeens de berichten niet meer aan te slepen zijn. Daarnaast ligt het totaal anders, ik ventileer mijn mening. Jullie ventileren een mening over mijn mening, wat impliceert dat mensen blijkbaar niet eens een eigen mening over een bepaald album mogen hebben. Appels met peren vergelijken is dat.

Come on, je mag best je mening hebben. Ik reageerde op je bericht omdat ik je woordkeuze een beetje ongelukkig vond. Verder begrijp ik best dat je deze plaat niet kan waarderen, ik begreep de hoge waarderingen na de eerste luisterbeurten ook totaal niet. Ik vind dat je ook een beetje overdrijft met je Mohamed vergelijking, zoveel geks is er niet gezegd.

Is die slachtofferrol niet wat zwaar om dragen?

Nogmaals: ventileer jouw mening zoveel als je wilt. Er is hier niemand die jou wil beletten negatief te doen. Die implicatie verzin je overigens zelf. Ik kan me ook niet van de indruk ontdoen dat je gewoon aan het trollen bent. Niet in het minst omdat je nu weer moet benadrukken hoeveel commotie je teweegbrengt. Je hebt nu 4 berichten gepost. Ik stel voor dat je met jouw 5e eens buiten de lijntjes kleurt en een mooie review schrijft bij een album dat je wél goed vindt. Want zoals ik reeds eerder opmerkte: ik vind het nogal sneu wanneer een vermeende muziekliefhebber enkel deze site bezoekt om negatief te doen. Niet dat je niet mag, doe maar op!
Maar het doet wel de wankbrauwen fronsen.

Zo, laten we het nu weer over iets anders hebben.
Het zonnetje schijnt! De lente ontvouwt zich onder een nieuw gesternte.

Alles is ok. Ik voel me fitter, gelukkiger en productiever.
Als een varkentje, aan antibiotica.

Dit een beetje aanschouwd en ik vind het wat overtrokken. Aan het kennelijk wat omstreden 1e verhaaltje van Dennis heb ik mij niet gestoord.
Dat mensen gelijk op de kast springen hoeft nu ook weer niet.
Je kunt nu eenmaal niet van hetzelfde houden en er worden wel eens dingen bijgehaald die niet ter zaken doende zijn, maar ok, ieder zijn momentje.
Ik ben een Radiohead liefhebber en al zou York als travestiet door het leven gaan, zijn stem boeit me all the way.

Maar Franck heeft gelijk als Dennis eens wat dieper op het album in zou kunnen gaan met een inhoudelijk goed verhaal.

Is simpel, mensen hebben het album bij hun "updates" staan, en zien simpelweg dat er een nieuw bericht is gepost...

Verder; geef je mening lekker heur, no problem, maar anderen doen dat dan ook

Jammer dat dit album een dip kent in de nummers 7 tot en met 9. Voor het overige magistraal!

Ik vind CUTW samen met Tourist nou net de beste nummers van het album. Maar meningen verschillen natuurlijk.

Climbing up the walls is idd een van de betere nummers van de plaat. Geniaal nummer

Daar staan ook mijn sterretjes

Alleen bedoelde ik Lucky in plaats van The Tourist, zie ik nu...

Maar CUTW is m'n absolute nummer 1 van deze plaat.

wat een trieste band als depressieve ondergang een naam zal hebben dan is het wel radiohead

Geen fan begrijp ik?

Wow!

De sfeerbeelden die Radiohead schetst, zijn over het algemeen wat neerslachtig, maar dat hoeft mijns inziens niet te betekenen dat hun muziek geen schoonheid bevat. Ik weet niet zeker hoe lang je al bezig bent met jouw muziekliefhebberij, maar ik vermoed enigszins dat je nog niet veel(verschillende soorten) muziek beluisterd hebt. Met een ietwat breder referentiekader kun je makkelijker muziek doorgronden die buiten je belevingswereld zit. Ik zie dat je Amy Macdonald goed kan waarderen. Misschien is Nick Drake een goede tussenstap.

Als 2e bericht op de site pubergewijs de nummer 1 uit de top-250 trakteren op trolgedrag, dat is triest.

Faire pipi is pissen in het frans. Pipi niels kan dus een zeikerd zijn, een azijnpisser, een wildplasser, een nadruppelende kleuter, maar wellicht ook iemand die zijn gouden douche graag deelt met anderen. Hij heeft in ieder geval zijn plasje over Ok Computer gedaan en daarmee duidelijk zijn geurvlag afgegeven. Moet kunnen...

Dan moet ie in ieder geval niet met Pink moon beginnen.

“An emotionally draining, epic experience”

Dat waren de woorden van Q-Magazine een paar dagen na de release van OK Computer, naar mijn mening het op één na mooiste album ooit gemaakt. Eigenlijk is alles over deze plaat al besproken en gezegd, en dat maakt zijn grootste valkuil dan ook dat het een kapotgedraaid geheel wordt, maar dat is het tot nu toe voor mij nog zeker niet.

De sfeer van het album is wat kil, eigenlijk al vanaf de hoes tot de outro's en van de solo's tot de tekstinhoud. Ondanks dat sommige anders beweren. Het verhaal van deze plaat, een soort proza over de afscheiding tussen de moderne maatschappij en de werkelijkheid beweegt mij als luisteraar volop, ondanks dat ik me er niet eens volledig in herken. Het eerste gedeelte is naar mijn invulling de wat toegankelijkere kant. Deze is gevuld met Top-2000 materiaal als 'Karma Police' en 'Paranoid Android'. Deze klassiekers worden aangevuld met prachtige gitaar en zangwerken op o.a het sluimerende 'Let Down', en de wat stevigere opener 'Airbag'.

Vanaf 'Fitter Happier' draait het gitaargeluid (m.u.v. 'Electioneering') iets richting een wat elektronischer en zweveriger geluid, met wat meer onwennige geluiden en klanken. 'Fitter Happier' zelf is een duidelijke legenda voor het algemene thema op deze plaat die meer als een skit kan worden gezien. Daarna komt het werkelijk door merg en been gaande 'Climbing up the Walls' waar een lichtelijk angstaanjagend randje aan kleeft. Na de derde single 'No Surprises' komt het prachtige 'Lucky' -'Pull me out of the aircrash'- één die als zo vele Radiohead nummers van een langzame opbouw naar een snoeihard gitaarspel toewerkt. Wat dat betreft lijkt het nummer zeer op de afsluiter: 'The Tourist', dat wat trager op gang komt, maar vervolgens opnieuw een emotioneel krassend en muzikaal bombastisch geluid laat horen. Het album sluit af met een laatste C-noot op een triangel en vervolgens is je zin om meer muziek te luisteren een korte tijd verdwenen en geniet je rustig na van dit muzikale meesterwerk.

1. Airbag | 5/5
2. Paranoid Android | 5/5
3. Subterranean Homesick Alien | 4,75/5
4. Exit Music (For A Film) | 5/5
5. Let Down | 5/5
6. Karma Police | 5/5
7. Fitter Happier | N.V.T
8. Electioneering | 4,5/5
9. Climbing Up the Walls 5/5
10. No Surprises | 5/5
11. Lucky | 5/5
12. The Tourist |5/5

In dat laatste kan ik me wel helemaal vinden, eerlijk gezegd. De stilte die neerdaalt na de laatste klanken van The Tourist is een hoogtepunt op zich; die beleef ik heel bewust!

Het is de eerste keer dat ik deze top 250 bekijk en als ik dan vaststel dat dit album op één staat dan denk ik dat er toch wel wat mis aan het gaan is met de muziek beste vrienden.
Mijn excuses al op voorhand, maar ik vind dit wel een leuk album, maar tevens één van de meest overschatte albums allertijden... soms moet je toch eens wat verder terug gaan in de tijd om de ECHTE pareltjes die het waardig zijn om op nummer 1 te staan tegen te komen... Dit is uiteraard mijn persoonlijke mening maar toch...

Klopt inderdaad, The Bends is minstens zo'n groot meesterwerk!