Bruce Springsteen - High Hopes (2014)

ik ben echt een groot fan van Springsteen maar dit is toch waardeloos. Echt, de sterkte van Springsteen is juist zijn vermogen om mooie verhalen te vertellen en dit te vertalen in albums. Zoals hij deed met Born to Run. Darkness, USA, TUnnel Of LOve en The Rising. Zelfs met Magic, Dream en Ball. Maar dit doet me denken aan wat rest materiaal over de afgelopen jaren. Jammer en dit is het enige album wat ik niet ga kopen op zowel cd als vinyl. En dat zegt heel wat!

Dit album gaat bij mij een beetje op en neer. Sommige nummers zijn goed, andere weer (te) ingetogen en vlak naar mijn mening. De inbreng van Tom Morello kan ik ontzettend waarderen, die zorgt er m.i. dat het niet een compleet vlak album geworden is.
Toppers voor mij zijn Tom Joad en American Skin.

lennon: ik hoorde THe Nits ook.

Geen slecht album, maar mag die Tom Morello uit!

Volledig eens. Ik snap de toevoeging van Tom Morello absoluut niet. Ik weet wel iemand die smaakvolle en lange solo's kan spelen voor the boss, hij heeft hem als vaste kracht op de loonlijst staan: Nils Lofgren.

Graag.

Deels mee eens. Ook ik vind dat Nils veel vaker gebruikt moet worden op studio albums door Bruce. En ik heb onlangs 41 shots weer live gehoord met een fantastische solo van Nils! Spreekt mij persoonlijk meer aan dan het gepiel en gefreak van Morello. En toch zorgt diezelfde Morello op dit album wel voor een verfrissend geluid. Iets dat Bruce wel kon gebruiken op de één of andere manier in mijn beleving. Ik blijf enkel moeite houden met het titelnummer. Wat een draak...

Ik draai dit album nooit. Vind het een van zijn mindere albums. Die solo's van Morello staan totaal niet in dienst van het liedje. Mij kan het risk niet bekoren.

Een rockvariant van The Ghost Of Tom Joad vind ik zeker interessant, maar dof die solo kan ik er niet echt van genieten. Live maakt Morello het soms helemaal bont. Vooral die opname in Australië wad echt vreselijk in mijn ogen.

Ik haal de verfrissing er dan ook niet uit. Maar ik vind dit album dan ook relatief zwak.

Sowieso vind ik deze versie van 41 Shots echt drie keer niks, wat een opeenstapeling van slechte keuzes in dat nummer zeg. Zo'n live-uitvoering als deze blaast dit toch omver. Vooral in die laatste minuten, ik heb Bruce zelden intenser gezien.

Dream Baby Dream is mooi gedaan door Bruce Springsteen, maar het is wel een cover van Suicide; een oude new-wave/punkband rond Martin Rev (geb. 1947) en Alan Vega (zanger;1938-2016).

Klopt, vorig jaar toen bekend werd dat Vega was overleden heeft ie het een paar keer als eerbetoon gespeeld op het podium.

Heb het origineel opgezocht nadat het door Bruce onder handen was genomen. Toch wel weer erg knap (en goed!) gedaan hoor. Hij (Bruce) maakt zich het nummer helemaal eigen. Hoe hij van een, in mijn ogen, vrij matig nummer zo'n pareltje maakt blijft me verbazen. Met clip erbij is het helemáál smullen geblazen. Ik krijg er een brok in de keel van in ieder geval...

Op dit album, worden goede nummers afgewisseld met mindere nummers. Toch is het geen slecht album.

Crosskip; Zo'n live-uitvoering als deze (Live in Tampa 3/23/12) blaast dit toch omver. Deze versie is de afgelopen dagen uitgegroeid ( shame on me dat ik dit niet eerder heb ontdekt ) tot mijn ( samen met Racing in the street ) meest indrukwekkende en intense live-opname die ik ooit van Bruce heb gehoord ( en deze man heeft al zo verschrikkelijk veel moois op het podium laten horen en zien ). Kippenvel die al het voorstelbare ontstijgt.

Gewoon een goed album. Goede songs, degelijk uitgevoerd en ook een mooie productie. Voldoende voor mijn oren

De opgevoerde versie van The Ghost Of Tom Joad is te gek maar voor de rest vind ik dit toch een mindere Springsteen worp. Net als de andere albums uit deze periode (Working On A Dream, Wrecking Ball) ontbeert het echt goede songs, de cover van Just Like Fire Would vind ik de beste track, dat zegt eigenlijk al genoeg. Net als de voorganger Wrecking Ball is ook High Hopes voorzien van een geforceerde, volgepropte productie (veel elektronische toevoegingen in de achtergrond) die mij na een tijdje gaat irriteren.
Nee, dit is toch wel Springsteen's minste periode m.i.