menu

Paul Young - No Parlez (1983)

mijn stem
3,29 (162)
162 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Soul
Label: CBS

  1. Come Back and Stay (4:57)
  2. Love Will Tear Us Apart (5:00)
  3. Wherever I Lay My Hat (That's My Home) (5:18)
  4. Ku Ku Kurama (4:19)
  5. No Parlez (4:57)
  6. Love of the Common People (4:56)
  7. Oh Women (3:35)
  8. Iron Out the Rough Spots (4:47)
  9. Broken Man (3:54)
  10. Tender Trap (4:32)
  11. Sex (4:49)
  12. Come Back and Stay [Extended Club Mix] * (7:31)
  13. Iron Out the Rough Spots [Extended] * (7:28)
  14. Love of the Common People [Extended Club Mix] * (5:50)
  15. Behind Your Smile * (4:10)
  16. I've Been Lonely for So Long * (3:37)
  17. Yours [Extended Club Mix] * (5:39)
  18. Sex [Demo] * (3:49)
  19. Pale Shelter [Demo] * (3:50)
  20. It's Better to Have (And Don't Need) [Live] * (5:57)
  21. Wherever I Lay My Hat (That's My Home) [Live] * (5:58)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur: 51:04 (1:44:53)
zoeken in:
avatar van musician
3,5
Ik ben het helemaal met jullie eens, het is echt vreselijk. Wie hier voor het eerst in z'n leven met Paul Young in aanraking komt weet niet wat hij meemaakt.

En de kenners van het eerste uur: de bedachte remixen (en helaas heb ik die cd ook) moeten zo'n beetje wel het ergste zijn dat een album in de geschiedenis van de rockmuziek ooit is aangedaan. Dat Paul Young daar zijn toestemming voor heeft verleend.

avatar van dazzler
4,0
En dan moet je mijn recensie over de 25th anniversary release maar eens lezen: één knoeiboel.

Maar hoe is het mogelijk dat dit schitterende album slechts 3,12* gemiddeld telt?

avatar van Chameleon Day
2,5
Is dit zo goed dan? Zal hem weer eens in de herdraai doen. Mijn huidige beoordeling stamt van jaren en jaren terug. LP destijds bij verschijnen gekocht. Vond hem toen al niet heel erg geweldig. Ontdekte overigens pas een jaartje of zo later dat het fantastische 'Love Will Tear Us Apart' van een heel ander bandje was......van een heel andere (nieuwe) orde.

avatar van dazzler
4,0
Als je nou je ogen sluit voor Love Will Tear Us Apart
(dat zal wel een doorn in het oog van menig new waver zijn)
moet je toch toegeven dat Paul en zijn band erin slagen
om een heel aparte 80s touch te geven aan een aantal soul klassieker.

En dan heb ik het nog niet over een eigen song als Broken Man.

LWTUA vind ik in deze context geslaagd ... en later we wel wezen:
de Benelux single release van die cover heeft inderdaad een aantal mensen
tot bij de jongens uit Manchester gebracht. Zoals ik al aangaf in mijn recensie
staat er op de 25th anniversary edition ook nog een demo van Pale Shelter.

Da's die Tears For Fears song die toen zelf nog maar net een hit was geweest.
Young had de juiste vinger aan de pols anno 1983. De opvolger van dit album
vind ik dan net nog iets mooier, rijper, qua klankkleur beter uitgebalanceerd.

Daarna ging het snel bergaf ...

avatar van lennon
3,5
Is die pale shelter op de bonus cd een cover van het Tears for Fears nummer?

avatar van dazzler
4,0
lennon schreef:
Is die pale shelter op de bonus cd een cover van het Tears for Fears nummer?

Ik zou zeggen ... lees mijn vorige post nog eens.

avatar van lennon
3,5
Tja. Het antwoord stond er inderdaad al, dom.

Bedankt

avatar van heavenmotel
4,5
dazzler schreef:
En dan moet je mijn recensie over de 25th anniversary release maar eens lezen: één knoeiboel.

Maar hoe is het mogelijk dat dit schitterende album slechts 3,12* gemiddeld telt?


'k Heb er 3,13 van gemaakt, gelukkig maar. Vind dit nog steeds een keigoed album.

kistenkuif
Ooit was ik fan van de fantastische Paul Young & The Q-tips. Geweldige blanke soulband. Live zeer opwindend en overtuigend. Daarna kwam hij met deze bagger en dat bleef helaas zo. Jammer.

avatar van nico1616
2,0
dazzler schreef:


Maar hoe is het mogelijk dat dit schitterende album slechts 3,12* gemiddeld telt?


Ik vrees dat deze plaat de tand des tijds absoluut niet doorstaan heeft. Ook ik vond als 14jarige Love Will Tear us Apart best goed, tot ik enkele jaren later het origineel hoorde...
Love of the Common People blijft nog steeds een van de meest kleffe nr1 hits uit die jaren, en dan die videoclip erbij ... kan niet missen dat de 80s een slechte reputatie hebben.

Ik las ergens dat dit een van de platen is die het minst waard is in het tweedehandscircuit omdat er zo'n overaanbod van is. Mijn exemplaar zou ik alvast zo gratis bij deze hoop dumpen.

avatar van lennon
3,5
Heb dan eindelijk het hele album beluisterd. Beter laat dan nooit!

Leuke plaat, kan niet anders zeggen. Begrijp alleen niet waarom een andere zanger de ruimte op 2 nummers krijgt als dit een PY album is?

Anyway, ondanks dat, toch een leuke plaat. en ja nico1616 ik kreeg de LP gratis

avatar van dazzler
4,0
Over welke twee nummers heb je het, lennon?

Ik dacht enkel backing vocalen te horen.

avatar van lennon
3,5
In ieder geval de laatste track. .of is dat Paul?

avatar van lennon
3,5
lennon schreef:


Leuke plaat, kan niet anders zeggen. Begrijp alleen niet waarom een andere zanger de ruimte op 2 nummers krijgt als dit een PY album is?


Na nog eens goed luisteren is dit dus gewoon wel Paul Young... duh!

avatar van bikkel2
3,5
Paul Young was het even helemaal in de jaren 80. Niet helemaal onterecht. De hese soulvolle stem, natuurlijk de looks en een stel pakkende singles.
Op het debuut No Parlez is er sprake van een uitgekiend geheel. Joy Division cóveren getuigt van lef. Niet zo maar even een band waar je zo maar even iets pakt. Zeker niet als je weet hoe het de band verging. (tragische zelfmoord Ian Curtis.)
Het zal gehaat zijn, maar het is een volkomen eigen versie. Is verPaulYoungt, en blijft ook best overeind. het kwartje viel bij mij pas veel later, want in ''83'' had ik nog nooit van Joy Division gehoord.
Toch zijn het vooral het gepassioneerde Come Back And Stay en het bedeesde Wherever I Lay My Hat die de beste songs vormen.
No Parlez is prettige 80's pop gestoken in een soort blanke soul stijl, maar die stem is de slagroom op het toetje.
Leuke plaat. Young maakte nog een paar aardige albums, maar het kaarsje doofde uiteindelijk langzaam.
Ik zag laatst nog een recent stukje van deze sympatieke snuiter, maar dat viel vies tegen. Pfffff.

avatar van Lukas
Berichten verplaatst naar Muziek > Muziekgames > New Wave ladder

Liever niet dit soort spelletjes bij de albums zelf. Daar is genoeg gelegenheid voor op het forum. Ik heb jullie stemmen neergezet in het topic dat matthijs al aanhaalt en dat daar volgens mij prima voor geschikt is.

avatar van Funky Bookie
4,0
Stiekum nog altijd een leuk plaatje. Ik heb het weer een paar keer gedraaid en dan blijft het toch wel hangen. Score maar even naar boven afgerond.

avatar van teus
3,5
Ja leuk plaatje ,maar niet meer dan dat..
Haalt bij mij in zijn geheel nipt 3.5*
tjaaa ...ik heb hier gemengde oordeel gevoelens over
En zomaar een voorbeeld hierover bedoel ik ..2 bekende tracks hierop, Love of the Common People vind ik zo,n saai vervelende cover, gewoon slecht
En Come Back and Stay vind ik een topper,gewoon een hele geweldig goede song
Zo heb ik dat oordeel over het hele album ,maar oke een 7 is toch een voldoende

avatar van HansVon
4,0
Ik heb dit album alleen op lp. Ik wil niet zeggen dat ik een naald heb versleten met deze plaat, maar vaak beluisterd als ik makkelijke zin had.
Weet niet waarom meer maar heb van Paul Young ooit een keer de verzamel CD From Time to Time aangeschaft. Stukken minder.

avatar van dazzler
4,0
NO PARLEZ (1983) 2CD deluxe edition repair shop

k keek in 2008 verlangend uit naar de 2CD deluxe editie van dit album.
Van het originele vinyl album bestond immers geen CD uitgave in Europa.
Lees even mee wat Paul Young zelf schreef in de eerste lijnen van het boekje.

For me, the definite version of No Parlez was always the LP version. Due to the fashions of the time we'd decided to put all the 12" versions of the singles on our CD and cassette, which made it very lengthy and, um, wearing. So for this 25th Anniversary Edition we have decided to re-master the vinyl version, and put additional tracks on a second CD. And I am very pleased with the results.

Wist Paul Young dan niet dat de 25th Anniversay Edition op drie plaatsen behoorlijk de mist in ging. Met 7" versies in plaats van de originele album versies van Come Back And Stay en Love Will Tear Us Apart en met een voorheen nog nooit verschenen mix van Love Of The Common People die een halve minuut langer duurde dan de single remix maar weinig gemeen had met de originele album versie.

Als je de CD in je media player stopt zie je dat bij de acht andere tracks [2008 Re-Master Version] te lezen valt, behalve bij de drie foute tracks. Bij Come Back And Stay en Love Will Tear Us Apart staat geen extra trackinfo en bij Love Of The Common People lees je enkel [Remastered]. Er moet dus wat fout gelopen zijn bij het samenstellen van de CD zelf. Ik weet niet of er ooit correcties verschenen. Ik weet wel dat mijn exemplaar een hoes heeft met dezelfde foto als het originele album, maar in een andere lay-out. Mijn media player toont echter de originele hoes met het 25th Anniversary Edition opschrift.

Als je het originele vinyl album op CD wil reconstrueren heb je vier verschillende bronnen nodig.

Paul Young - No Parlez (1983) original US CD
Paul Young - No Parlez (1983) 25th Anniversary Edition
Paul Young - Remixes and Rarities (2013)
Paul Young - Tomb of Memories (2015)

De US CD viel vandaag eindelijk in mijn brievenbus.

Als ik het schijfje in de media player stop, merk ik meteen dat de originele US CD release
ook de 7" versies aanbiedt van Come Back And Stay en Love Will Tear Us Apart. Alsof de samenstellers
van de 25th Anniversary Edition de US release als bron hebben gebruikt om de remaster samen te stellen.
Waar de krakkemikkige versie van Love Of The Common People vandaan komt, blijft een raadsel,
want de US CD heeft gelukkig wel de originele vinyl LP versie van dat nummer. Eindelijk en oef.

Hoe ik mijn eigen 2CD deluxe editie in elkaar heb gestoken lees je via de link in de titel van deze post.

avatar van Jan Wessels
4,0
Deze cd laatst 2de hands gekocht. Had het ooit op cassette gezet in die tijd (rond 1983) maar ben de cassette al lang weer onderweg verloren ergens in dit leven.
Nu ik de cd weer een paar keer beluisterd heb valt het me op hoe bekend alle nummers eigenlijk nog klinken in mijn oren (afgezien dat de uitvoeringen voor de helft wat anders zijn dan op de elpee, zie eerdere posts). En eigenlijk is dit dan toch wel een heel lekker album waarbij ook non-hits zoals Ku Ku Kurama en Iron Out the Rough Spots prima klinken. Dat door het dames/meisjeskoortje heerlijk temerig gezongen Me I Know Nothing uit Ku Ku Kurama spookt al jaren in mijn hoofd rond zonder te weten waar dit nu bij hoorde...

Ook qua opnamen klinkt dit helemaal goed trouwens. Goh, die Paul. Na al die jaren verbaas ik me dan toch weer over hem. Positief! 4*

avatar van gaucho
3,0
Ik heb zowel de LP als de CD, want die kennen elk verschillende, vooral in speelduur verschillende versies van sommige nummers. Ik heb er pas nog eens een paar nummers van gedraaid, maar mij valt vooral op dat het gedateerd is gaan klinken, en verder ben ik dan weer niet zo weg van die inderdaad temerige zang van het dameskoortje, The Fabulous Wealthy Tarts volgens de binnenhoes

Ik verkeerde destijds bij aanschaf van deze LP in de veronderstelling dat veel van die behoorlijk sterke nummers eigen werk waren, al was ik al wel bekend met de cover van Love of the common people. De originele single-versie is best te doen, maar die lange uitvoering op de CD, met die scratch-effecten in dat veel te lange intro, daar heb ik altijd een bloedhekel aan gehad.
Maar ook de andere singles van dit album bleken allemaal covers. Van Come back and stay (van ene Jack Lee van The Nerves, die ook Hanging on the telephone tot wereldhit gecoverd zag worden, en wel door Blondie) weet ik het eigenlijk pas sinds een paar jaar. Is dat erg? Niet echt, beter goed gecoverd dan slecht zelf gecomponeerd. En omdat het veelal mijn eerste kennismaking met die nummers was, voelt het toch een beetje als originelen aan. En ja hoor, ook ik vind die Joy Division-cover best geslaagd.

Ik vind Paul Young wel een aangename blanke soulstem hebben, en die redt dit nogal overgeproduceerde album dan ook. Come back and stay en Wherever I lay my hat blijf ik de sterkste nummers vinden, maar ook een aantal deels zelf gecomponeerde albumtracks (Iron out the rough spots, Tender trap en vooral het klein gehouden Broken man) blijven goed overeind. Gedateerd, dat wel, maar nog steeds leuk om weer eens terug te horen.

avatar van spoiler
3,5
geplaatst:
Vanochtend deze plaat na jaren weer eens gedraaid. Is toch een fraaie plaat hoor.

Vroeger ben ik kapot gegooid met deze plaat, omdat mijn broer het nodig vond om deze elke dag te draaien.

avatar van E-Clect-Eddy
4,5
geplaatst:
Nog eens de bonustracks er los bij gepakt (album zelf staat op mijn mobiel).

De b-kantjes zijn w.m.b. terecht afgevallen voor het album
Behind Your Smile - sfeer / energie sluit niet aan bij de rest van het album
Yours - een vaag nummer (op Spotify staat niet of dit de remix is)
It's Better to Have (And Don't Need) [Live] - repetitief, te weinig variatie, wat te lang.

Verder is Pale Shelter al een sterk nummer in de uitvoering van TFT en doet Paul Young er net iets te weinig mee anders dan er een wat ingetogen soulvolle versie van te maken met tweede (gast-)stem.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:39 uur

geplaatst: vandaag om 06:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.