Radiohead - Amnesiac (2001)

Dit album ligt zowat in dezelfde lijn als Kid A waar Radiohead stoeit met elektronica met wederom - artistiek en commercieel - goed resultaat. Zoals de andere albums van Radiohead vergt ook deze "Amnesiac" enkele luisterbeurten. "Pyramid Song" vind ik wel de mooiste song hierop. Enkel "Pulk / Pull Revolving Doors" kan mij niet boeien wegens te eentonig, maar voor het overige staan er geen uitschuivers op.

Dan voel ik me genoodzaakt jullie weer te quoten want ik ben het er ook helemaal mee eens!!! 'Nuff said !

Bij mij precies hetzelfde. Ik weet dat het een behoorlijk rommelig album is, maar op de een of andere manier vind ik dit gewoon echt 5 sterren waard.

Het begint al meteen geweldig met de sardientjes en Pyramid Song. Daarna het veel bekritiseerde Pull / Pulk. Net zoals het nummer Kid A, kan ik dit nummer wel waarderen. Mja, ik vind Fitter Happier ook geniaal.

You and Whose Army?, I Might Be Wrong en Knives Out klinkt al meer als de oude vertrouwde Radiohead. Gewoon heel sterke nummers, met als uitschieter YAWA.

Morning Bell, vind ik een beetje een onopvallend nummer. Het stoort me niet, maar of het nou van toegevoegde waarde is... Dollars & Cents is opnieuw gewoon een heel sterk nummer. Opvallend is ook dat bijna alle nummers het sterkst zijn op hun einde.

De kritiek op Hunting Bears snap ik ook niet. Okee, het is geen gebruikelijke nummer, geen zang, best kort. Maar toch denk ik dat het een van de belangrijkste nummers is voor de sfeer van dit album. Vooral mooi zijn die eerste akkoorden na de korte stilte tussen dit en het vorige nummer.

De laatste twee nummers zijn misschien wel nog beter dan de eerste twee. Like Spinning Plates is gewoon een toppertje, dat kan ik niet uitleggen. Life In a Glass House is een perfecte afsluiter. Heel mooi zijn ook de jazz-invloeden in dit nummer.

Favo nummers:
Packt Like Sardines In a Crushd Tin Box
Life In a Glass House
Pyramid Song

Na heel lang nadenken, heb ik uiteindelijk deze plaat van Radiohead in mijn Top 10 gezet. OKC, Kid A en Amnesiac vindt ik alledrie meesterwerken. Maar OKC vindt ik nog nét iets te mainstream en Kid A eindigt toch wel een beetje teleurstellend. Maar volgende week kan ik er weer heel anders over denken.

Pulk / Pull Revolving Doors, is een prachtig experiment wat je krijgt als je een groep mensen met het syndroom van down en een groep chimpansees in een kamer zet met een muziekcomputer, Geniaal gewoon!

Ik weet niet hoe maar bij dit album voel ik de kleur grijs. Waarom weet ik ook niet, misschien vanwege de cd. Ik vind het goede muziek mar dan moet ik er voor in de stemming zijn. die nummers zijn naar mijn mening minder vrolijk dan op Kid A. Als ik de eerste noten van Everything in its right place hoor glimlach ik gelijk. Goed album toch niet zo sterk als Kid A.

Nee, dan is Kid A toch een stuk vrolijker, met How To Disappear Completely en Motion Picture Soundtrack...

(Ik moet overigens zeggen dat Radiohead überhaupt geen kei is in het maken van vrolijke muziek; eerder in het tegenovergestelde.)

Vrolijk is wel het laatste woord waar ik aan denk bij Radiohead^^

Oja?

Hahaha dank je. Nu kan ik Radiohead ook al niet meer serieus nemen

Jammer dan, vrolijke bandjes in overvloed.

Deze is echt goed De beste na OC wat mij betreft. Toch verrassend dat Kid A mij niet zo boeit. Ik denk dat ik die wat vaker moet horen.

4,5*

Ik snap niet dat dit album niet de 4* haalt, het heeft toch een geweldige sfeer en prachtige songs zoals Pyramid Song? Ik kan trouwens de zogezegd wat mindere nummers zoals Hunting Bears wel waarderen als tussenstukken. Ben ik trouwens de enige die vindt dat deze plaat meer lijkt op Hail To The Thief dan Kid A?

IK vind deze band minder en minder interessant. Flink op hun artistieke retour als je het mij vraagt. Uiteraard vraagt niemand me wat, haha...

Deze muziek verveelt me erg gauw, ik hoor nog weinig echt wauwmomenten die ik destijds wèl had bij steengoede songs als Street Spirit, High & Dry, en zelfs bij zowat heel het Kid A album, wààr spanning in zat.

Daarna begon de muziek van de band me echt tegen te staan, tja, ofwel is mijn smaak teveel naar jazz en rustiger singer-songwriter-muziek opgeschoven, dat zal ook wel, ofwel is hun muziek een pak middelmatiger geworden, ik vrees voornamelijk toch voor het laatste.

Ik zou zo uit het hoofd van de laatste 3 studioplaten geen half nummer meer kunnen opsommen.
Ik kocht die dingen nog wel, had ik misschien beter niet gedaan, want het doet mij echt geen zak meer...

Neen, ik heb het een beetje gehad met Radiohead.

Steeds meer gebruik makend van bliepjes en rare geluidjes, om te camoufleren dat ze geen behoorlijke song meer kunnen schrijven, zo voel ik het aan, maar zoals U weet mag in een democratie als de Nederlanden elk vrij denken wat hij wil, dat is maar goed ook...

Het is wel een gave om standaard met een heleboel dooddoeners te komen en af te sluiten met het allergrootste cliche "smaken verschillen".

[spot mode]I'm a reasonable man
get off my case, get off my case
[/spot mode]

Nog een geluk dat Radiohead niet zo repetitief wordt als bovengenoemde zijn berichten...

Naar mijn mening zijn de laatste 4 RH albums even goed, en alle vier beter dan voorgaand werk, elke poging om het ene album boven het andere te plaatsen van deze laatste vier is mislukt, moeilijk uit te leggen maargoed 5*!
Elk nummer heeft wel wat ook al moet ik zeggen dat ik "..pulk/revolving doors.." een enigszins minder nummer vind is het niet slecht, favorieten zijn:1,2,4,5(akoestisch echt orgasmisch goed ook), en de laatste 3 nummers waarbij ik vooral de kritiek op hunting bears niet snap, wat een ontroerend, puur nummer is dat.

Hunting Bears is alvast een beter atmosferisch intermezzo dan Treefingers, staat daar perfect in de context van de plaat.

Deze cd prijkt trots in mijn cd-rekje (k heb intussen al een apart schapje nodig voor alleen mijn Radiohead- cd's .

Ondanks de 4.5 sterren, moet ik wel zeggen dat ik deze iets zwakker vindt dan Kid A. Ik vond dit album vroeger veel beter dan nu.

Samen met Kid A het begin van Radiohead 'voor mij'.
OK Computer en eerder zie ik meer als classics en classics zijn niet dingen waar ik jaren naar kan luisteren, in tegenstelling tot dit album dat nooit oud wordt.

Een prima 'vervolg' op Kid A, de jongens van radiohead hebben met dat album bewezen dat ze niet vies zijn van computers synths sequencers en dergelijken en dikken het met dit album nog een beetje aan.
Wat minimaler dan zijn voorganger en de experimentele dingen krijgen wat meer de focus.

Het begin vat dit album mooi samen, maar een nummer als 'I Might Be Wrong' (mijn favoriet van dit album) breekt toch wel mooi het album.

Een aanrader voor alle liefhebbers voor dit album, gooi de Amnesiac EP er achteraan en knip Life in a Glass House ertussen uit, wel alleen doen als je er echt de 1,2 de tijd voor hebt natuurlijk .

Ook van deze, Kid A en HttT komen special editions.

CD1:
1. Packt Like Sardines In A Crushed Tin Box
2. Pyramid Song
3. Pulk / Pull Revolving Doors
4. You And Whose Army?
5. I Might Be Wrong
6. Knives Out
7. Morning Bell / Amnesiac
8. Dollars & Cents
9. Hunting Bears
10. Like Spinning Plates
11. Life In A Glasshouse

CD2:
1. The Amazing Sounds Of Orgy
2. Trans-Atlantic Drawl
3. Fast-Track
4. Kinetic
5. Worrywort
6. Fog
7. Cuttooth
8. Life In A Glasshouse - Full Length Version
9. You And Whose Army? Live At Canal+ Studios, Paris
10. Packt Like Sardines In A Crushed Tin Box Live At Canal+ Studios, Paris
11. Dollars & Cents Live At Canal+ Studios, Paris
12. I Might Be Wrong Live At Canal+ Studios, Paris
13. Knives Out Live At Canal+ Studios, Paris
14. Pyramid Song Live At Canal+ Studios, Paris
15. Like Spinning Plates - Live

Bonus DVD:
1. Pyramid Song
2. Knives Out
3. I Might Be Wrong
4. Push Pulk/Spinning Plates
5. Pyramid Song - Live on Top Of The Pops
6. Knives Out - Live on Top Of The Pops
7. Packt Like Sardines In A Crushed Tin Box - Live On Later With Jools
8. Knives Out - Live On Later With Jools Holland, 09/06/01
9. Life In A Glasshouse - Live On Later With Jools Holland, 09/06/01
10. I Might Be Wrong - Live On Later With Jools Holland, 09/06/01

19,95 is zeer schappelijk voor die 3cd-boxjes, maar de toegevoegde waarde vind ik niet zóó enorm.

Live-versies, sessies en b-kantjes.
Die laatste zijn wel interessant, maar in die tijd kocht ik ook fanatiek hun singletjes, dus die heb ik grotendeels wel al.

En dergelijke dvd's blijk ik in de praktijk ook nooit op te zetten.

(Fatigué, n'est-ce pas?)

Dit album ligt voorals nog in de trend van Kid A, maar terwijl Kid A voor mij een hele atmosfeer is lijkt mij deze plaat eerder afzonderlijke parels. Vandaar dat ik het ook een mindere score geef, vind dat het niet zo'n mooi coherent geheel vormt als Kid A.

Dit album opent zeer sterk met de eerste zes songs, op Pulk/Pull Revolving Doors na dan. De hoogtepunten zijn Pyramid Song, You and Whose Army? en I Might Be Wrong. Daarna zakt het een beetje in. Morning Bell van Kid A is veel beter en Dollars and Cents vind ik geen goed nummer. Het heeft een slechte sfeer. Hunting Bears kan ik dan wel weer appreciëren, het is een zeer mooie instrumental. Like Spinning Plates vind ik ook een goed nummer. De afsluiter vind ik dan weer wat minder. Alleen de laatste anderhalve minuut kunnen me echt boeien. 3,5*

Wat een bijzonder geweldige plaat is dit ook. Eerst was altijd Kid A met stipt mijn favoriet, dat issie nu nog steeds, maar Amnesiac is wel bijzonderder voor mij geworden.

als ze zijn beginnen met experimenteren ( kid a ) blijkt dat alle cd's nadien uitgebracht niet zo slecht zijn als menige hier beweren , t'zijn allemaal groeiers geworden , d.w.z. dat je ze meer eens moet beluisteren , dan gewoonlijk voordat de nieuwe en prachtige radioheadwereld zich aan u openbaart !

LAng niet meer gedraaid, zonde want het boeit me weer compleet.
van 4->5*

Dit begint na jaren langzaam uit te groeien tot mijn favoriete Radiohead album.

Favorieten: Like Spinning Plates en Life In A Glass House.

Wat is I Might Be Wrong toch een schitterend nummer. Als een koude rilling die over je ruggengraat sluipt.