Radiohead - Amnesiac (2001)

Wat is het beste nummer van de b sides?

Sowieso Cuttooth.

The Amazing Sound of Orgy en Kinetic voor mij. Passen ook beter qua sfeer bij dit album. Cuttooth vind ik ook fijn, alleen wat meer upbeat en meer OKC qua stijl. Ik zie echt een pianorammende Yorke voor me. Worry Wort is wat minimalistisch, langdradig omdat er weinig variatie in het nummer zit. Lijkt wel enigszins op Kid A trouwens. Maar het had een fijn intermezzo kunnen zijn op dit album. Ietwat rooskleuriger ook qua lyrics

Ik ken dit album pas een dag of vier, maar ik ben er nu al over uit: I Might Be Wrong is een topnummer!

Een fantastische opbouw, waarbij de instrumenten zich een voor een opstapelen, de bijna niet te verstane, maar o-zo prachtige zang van Thom Yorke, een minimale tekst met maximale betekenis en een constant voelbare spanning maken dit een van de beste Radiohead-songs die ik ken. En dat wil wat zeggen voor iemand met twee Radiohead-albums in zijn top 10.

Wat is Amnesiac toch een fantastische plaat zeg! Ik ken de plaat al een paar jaar, maar zette hem amper aan, omdat ik altijd dacht dat dit een wat minder album was. Er zitten wel wat mindere tracks op, maar als geheel vind ik het vooral heel sterk. Het album mag dan een soort B-sides van Kid A zijn, ik vind het alsnog echt fenomenaal.

De opener 'Packt Like Sardines in a Crushd Tin Box' vind ik al een lekkere opener. Alle instrumenten door elkaar vormt echt samen met de stem van Thom een heerlijk nummer. Enige wat van mij anders had gemogen is de duur van het nummer. Hij duurt wel een beetje lang vind ik zelf.

Wat een prachtige piano op 'Pyramid Song' zeg! Die heerlijke stem van Thom erbij zorgt er echt voor dat je wegdroomd. Ook mooie opgebouwd met later de drums erbij.

'Pulk/Pull Revolving Doors' vind ik zelf een van de mindere nummers. Vooral de eerste keer bij het horen van dit nummer dacht ik 'wat moet Radiohead met dit nummer?'. Tegenwoordig vind ik het een matig nummer en skip hem dus ook niet meer.

Wat is 'You and your Whose Army' toch een mooi nummer na 'Pulk/Pull Revolving Doors'. De stem van Thom is echt schitterend in combinatie met de 'hooeee' op de achtergrond (jullie snappen wat ik bedoel). Vooral als de drums erin komen is het puur genieten geblazen.

'I Might be Wrong' heeft mij nog niet echt te pakken gekregen, waar het nummer andere mensen volgens mij wel echt te pakken heeft. Het nummer heeft wel een prachtige sfeer, en zoals hierboven door stoepkrijt ook wordt gezegd een mooie opbouw, maar echt geweldig vind ik het niet.

Knives Out is voor mij echt een pareltje. Het riedeltje op de gitaar, de zang, de drums, alles lijkt passend bij dit nummer, heerlijk stukje muziek!

'Morning Bell / Amnesiac' is alsof je aan het dromen bent en telkens verder vliegt. De sfeer in dit nummer is echt uitstekend. Toch vind ik het nummer niet bij de sterkste van dit album horen.

Dollars & Cents vind ik ook een ijzersterk nummer. Heerlijk hoe Thom bijna onverstaanbaar met zijn prachtige stem de zelfde richting ingaat als het muzikale gedeelte. Dat muzikale gedeelte is ook echt van abnormaal niveau, zo goed. Nummer had van mij wel 3-3,5 minuten mogen duren, aangezien ik meestal na 4 minuten echt wel genoeg heb gehoord.

Hunting Bears is wel een mooie instrumentale track. Het past prima op het album en is mooi om tussendoor naar te luisteren. Mooi hoe de synthesiser de electrische gitaar 'begeleidt'.

Ondanks de wat matige intro van 'Like Spinning Plates' vind ik vooral de stem van Thom heerlijk op dit nummer. Vooral de eerste keren dat ik dit nummer luisterde vond ik maar matig, maar tegenwoordig is het een prima nummer.Bij de eerste deuntjes zit de stem van Thom al in je hoofd te wachten totdat hij 'eindelijk' mag beginnen.

Het mooiste nummer van het album vind ik 'Life in a Glass House'. De blaasinstrumenten zijn echt zo prachtig, vooral nadat het even stilgevallen is. Als ik het geluid even wat harder zet en op de koptelefoon luister, dan wordt ik echt geraakt door die trompetten, die invallen nadat het even stil is gevallen. Dat geluid gaat door mijn hele lichaam heen en ik voel mijn hart kloppen, echt fantastisch!

Ik heb lang getwijfeld tussen een 4 en een 4,5, maar ben door 'Life in a Glass House' overgehaald om toch een 4,5 te geven, wat een geweldenaar zeg!

Goeie recensie willymeuf (best rare naam eigenlijk, hoe kom je dr op?), ik vind inderdaad Life In A Glass House de afmaker. Heerlijk die harde blazers!

Zojuist de film Incendies opnieuw gezien en wat is You and Whose Army? dan ongelooflijk mooi in die film.

Toen dit album uitkwam was het nogal een deceptie voor mij. Radiohead had met Kid A en dit (b-side?) album niet de weg ingeslagen die ik verwachtte. Waar waren bijvoorbeeld die geweldige gitaren gebleven van The Bends? Dat ze iets anders wilden ok, maar zoiets?
Een flinke tijd later viel al een voorzichtig kwartje, want een paar nummers waren toch best mooi. Nu, ruim 10 jaar later, donderen de kwartjes naar beneden, een week voor hun concert in Amsterdam.

Want niet alleen staan hier echt meerdere oh zo mooie songs op, ook het geheel is, met alle geluidsconcepten erbij, fraai. Het roept ook een donkere soms diep emotionele sfeer op. Het lijkt er dus op dat ik nu veel meer klaar ben voor dit album als 10 jaar terug. Dit heeft ook weer te maken met het feit dat ik nu eerst The King of Limbs & in Rainbows draaide voorafgaand aan dit album. Dat is een heel andere insteek dan de chronologische. Het klinkt veel logischer allemaal, je hoort dingen terug.

Werkelijk echt prachtige nummers zijn Pyramid Song, You and Whose Army?, I Might Be Wrong, Knives Out en Dollars & Cents. Het ene echt minder geslaagde nummer vind ik Like Spinning Plates, daar gaan ze toch echt 'over the top'. Ik heb de Special Edition CD & Book (by Stanley Donwood and Tchocky). Die is zeer aan te raden: het fraaie donkere artwork in dat boek voegt een extra dimensie aan die donkere sfeer van dit album toe.

Kan ik me helemaal in vinden..... alleen vind ik ook Spinning een meesterlijk nummer en waardeer ik het album met 5 sterren.

Voor mij dan ook het beste Radiohead album.

Ja, als je Spinning ook kan waarderen, dan begrijp ik dat jij dit het beste Radiohead album vindt. Geniet ervan.

Ik vermoed dat Angelin ook de live versie van spinning plates heeft gehoord op I Might be Wrong. Als je dan de albumversie terug hoort, 'begrijp' je het nummer beter.

Pff… altijd leuk wanneer je een heel bericht hebt getypt, je op een verkeerde knopje klikt. EN weg!

Geen zin om het hele bericht over te typen. Bottom line: Ik loop niet voorop in de Radiohead-fanfare (die trompet op het einde van Life a Glass House ).

Een verzamelaar met nummers als Knives Out en You and Whose Army zou van mij een dikke 5,0* krijgen. Een verzamelaar met nummers als Life in a Glass House en Pulk / Pull Revolving Doors iets van een 1.

Alleen OK Computer zie ik als een echte klassieker en de rest (alleen Kid A moet ik nog beluisteren) staat vol met meuk (pretentieus geneuzel, sorry, kan er niets anders van maken) waardoor het album als geheel niet werkt voor mij.

Cijfermatig is dit album zelfs nog, op OK Computer na uiteraard, mijn best beoordeelde album.

Kid A is voor mij veel beter dan deze Amnesiac, dat ik een beetje beschouw als het lelijke broertje van Kid A. Pretentieus zijn beiden, dat wel, maar ik heb altijd het idee dat Kid A in de verre toekomst met terugwerkende kracht als een van de grote meesterwerken uit de vroeg 21e eeuw te boek zal staan, zijn tijd ver vooruit, terwijl OK C afgedaan wordt als een (weliswaar mooi) product van zijn tijd en Amnesiac niet eens meer genoemd zal worden, in welverdiende vergetelheid is geraakt.

Normaal hou ik er niet zo van om mensen hun stemmen of top 10 ergens bij te halen, maar jij schreeuwt er gewoon om Chevy, sorry.

Met jouw smaak kan het gewoon niet anders dan dat je veel nummers van Radiohead beschouwd als pretentieus geneuzel. Toen ik je top 10 had gezien, zei ik al tegen mezelf dat je waarschijnlijk ook uit je dak zou gaan op The Eagles en dat je The Joshua Tree veel beter zou vinden dan Achtung Baby. Erg voorspelbaar.

Ik zou Kid A lekker laten voor wat het is. Bevat waarschijnlijk te veel geneuzel voor je.

Eagles is zonder The.

Inderdaad, Chevy. De muziek die Radiohead maakt is ver verheven boven de saaie, veilige muziek die jij leuk vindt. Dat jij het niet zo ervaart ligt aan je eigen bekrompenheid, je bent er gewoon niet klaar voor. Muziek als dit vergt een bepaalde intelligentie. Jij begrijpt deze meesterlijke muziek niet. Zoals alle mensen die het wagen The Dire Straits in hun top 10 te zetten. Ga jij maar lekker terug naar je simpele bandjes die geen stap buiten de bestaande wegen durven te zetten.

Wat een domme uitspraken. Dit soort fanboygedrag komt een beetje mijn keel uit hoor. Dat Chevy van wat meer normale liedjes houdt hoeft niet te betekenen dat hij een matte smaak heeft. Kid A is inderdaad gigantisch gepingel in mijn ogen. Een band die na een groot en populair album een beetje intressant gaat doen door een zogenaamde ontoegankelijke plaat maken vol overbodige elektronica... Laat me niet lachen. Geef mij dan deze maar, hier staan teminste echte nummers op.

Proef ik hier sarcasme, Niels? Boeiend wat iemand wel of niet leuk vindt.

Ik ben bloedserieus.

Shiiiiiiiiiit, je hebt gelijk, man. Ik heb angelins top 10 bekeken en ga gelijk maar wat albums proberen van die obscure bands; Doors, Cure en The Pink Floyd. Hopelijk is dat wat voor mij!

Precies. Veel te onbekend, die bands.

Wellicht was mijn reactie een beetje arrogant, maar de smaak van Chevy vind ik gewoon heel erg saai, nogmaals sorry. Daarbij besef ik me terdege dat ik ook geen wereldschokkende smaak heb.

@Eveningguard: Fanboygedrag

Ach met één van de beste albums ooit gemaakt op nummer 1 in je top 10 mag je best een beetje arrogant zijn.

Jammer, zulke reacties.

Volgens mij was het een reactie met een grote . Als er een reactie jammer is dan is het die van angelin, maar dat zag ze zelf ook al in.

We zullen het nooit weten

Oh, dan is het best een big fail van me.

Tuurlijk wel Niels, ik ken je goed genoeg. Je was heel serieus en dat komt omdat je een vervelende eikel bent.

Het is door dit soort berichten dat ik in mezelf snijd.

Of is dit een botte grap over een onderwerp dat ik niet moet aansnijden?