menu

Elbow - The Take Off and Landing of Everything (2014)

mijn stem
3,93 (501)
501 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Fiction

  1. This Blue World (7:12)
  2. Charge (5:17)
  3. Fly Boy Blue / Lunette (6:22)
  4. New York Morning (5:26)
  5. Real Life (Angel) (6:46)
  6. Honey Sun (4:44)
  7. My Sad Captains (5:59)
  8. Colour Fields (3:37)
  9. The Take Off and Landing of Everything (7:14)
  10. The Blanket of Night (4:14)
totale tijdsduur: 56:51
zoeken in:
avatar van mr-mucho
3,0
Geen verschrikkelijke nummers op het album, maar ook geen verschrikkelijk goede. Het blijft allemaal netjes binnen de lijntjes. Waar Build a Rocketboys in het voortkabbelende geluid nog enkele hoogtepunten kende, is dat hier volledig weg. Guy Harvey zingt iedere noot weer raak, maar langzamerhand raak ik toch wel een beetje verveeld met zijn stemgeluid. Ik zie hem alweer staan op het podium; met een biertje in zijn ene hand, met zijn andere hand dirigeert hij zijn stem en hij waggelt wat rond. Niet veel bijzonders dus, net zoals dit album. Het kent geen enkel 'kippenvel moment', hoewel deze band daar toch toe in staat zou moeten zijn. The Seldom Seen Kid is vooralsnog het hoogtepunt van Elbow.

avatar van jistme
Wellicht een ietwat misplaatste plek voor deze suggestie, maar zou het een idee zijn om de waarderingen van mensen die staan te hijgen om zo snel mogelijk hun oordeel over een release uit te spreken wat lager in het totaal te laten meewegen?

Ook 'popmuziek' heeft vaak wat tijd nodig om te bezinken en op waarde te kunnen schatten.
Dus misschien een idee om waarderingen voor de officiele releasedatum zeer gering te laten meewegen, die van de 1e week na de realeasedatum iets zwaarder, en vanaf dan gewoon volwaardig?
Dit zou ook de haters en de fanboys wat minder gewicht kunnen geven.

avatar van aERodynamIC
4,0
jistme schreef:
zou het een idee zijn om de waarderingen van mensen die staan te hijgen om zo snel mogelijk hun oordeel over een release uit te spreken wat lager in het totaal te laten meewegen?

Nee. Niemand hoeft zich te bemoeien met wat en wanneer ik stem en hoe ik er over denk (dat kan ik na 10 jaar MusicMeter echt wel behoorlijk goed inschatten dus waarom zou mijn stem/mening minder waard moeten zijn).

Het staat je uiteraard wel vrij om mij hierdoor als user niet serieus te nemen

4,5
Jitsme heeft het recht om te zeggen dat je een album de tijd moet geven en aERodynamIC heeft het recht om te zeggen dat hij dit flauwekul vind. Ik bezoek deze site regelmatig om te lezen waarom mensen een album wel of niet goed vinden. Dit soort discussies zijn niet nodig, lijkt mij... terug naar de muziek.

Mooie ingetogen plaat, vind ik. Het experiment is helaas ver te zoeken. Daardoor vrees ik wel dat het album op een gegeven moment wat gaat vervelen. Is dit album na een jaar nog steeds relevant? Ik weet het niet. Maar dit neemt niet weg dat ik van het album kan genieten. Sterker, dat doe ik. Vandaar mijn 4,0 als voorlopig oordeel.

avatar van starsailor
4,0
Vooropgesteld dat ik geen blinde fan ben (Elbow staat niet eens in mijn top 10 van favo bands), vind ik dit een prachtig album. Iedere track is raak en het ene nummer is nog mooier dan de ander.
Waar ik bij andere bands soms hoop dat ze eens een keer een andere weg in slaan, mag Elbow van mij vooral blijven doen waar ze goed in zijn. Oog voor de details en op zijn tijd een unieke vindingrijkheid. Hats off to Elbow!

avatar van RoyDeSmet
4,0
Ik luister hem nu voor de tweede keer. Ik vind hem nog niet zo overtuigend als de vorige twee. Daarnaast heb ik het idee dat hij soms delen van een oud nummer heeft geleend, of dat hij binnen dit album bepaalde 'leidmotieven' heeft (die - dat is de betekenis van leidmotief - meerdere keren terugkeren).

avatar van coldwarkids
3,5
aERodynamIC schreef:
(quote)

Volgens mij niet hoor maar ik dacht dat coldwarkids in een platenzaak werkt en die zullen wel promo's hebben inmiddels lijkt me zo.


Nee hoor! Was gewoon op het net te vinden! Tegenwoordig komt het vroeger op internet dan dat het fysiek in de winkels komt

avatar van Musicdiscover
4,0
RoyDeSmet schreef:
Ik luister hem nu voor de tweede keer. Ik vind hem nog niet zo overtuigend als de vorige twee.
Ik vond het vorige album zeker niet overtuigend. Maar misschien moet ik die nog eens een kans geven. Dit album nodigt uit tot meerdere malen achter elkaar luisteren, meestal is dat een goed teken . Dat had ik bij het vorige album absoluut niet.

avatar van Norrage
4,0
Heel sterk album. Na de misser die Build A Rocket was, is deze weer raak en met de nodige sterke nummers. Hoogtepunt Fly Boy Blue/Lunette.

avatar van terom
4,5
Elbow klinkt als...Elbow!

Hoewel mijn vrouw steevast vraagt of Peter Gabriel weer een nieuwe plaat heeft.

Inderdaad heeft Guy Garvey de heesheid van Peter Gabriel, maar klinkt zijn stemgeluid warmer, rokerig en meer doordenkt van zachte Irish Whiskey.
Elbow klinkt op deze plaat volwassen en volledig uitgekristaliseerd, zonder verrassingseffecten ( niet liefhebbers zouden zeggen: saai. belegen en zonder enige drang tot vernieuwing)

Na 3 luisterbeurten, valt me op dat dit album qua sfeer meer als een geheel aanvoelt, dan voorganger BARB.

Hit singles zie ik er niet zo gauw op staan en meezingen gaat alleen op het refrein van New York Morning.

Muzikaal is er echter genoeg te beleven als je even verder luistert. (De Oosterse vioolklanken op Charge, de sax op Fly Boy Blue, de trompet op Sad Captains)

En verder zijn de jongens ook niet te beroerd om openlijk toe te geven dat ze plagiaat plegen:

"Despite the changes in approach musically and lyrically The Take Off and Landing of Everything contains many familiar elements for fans of the band. Early taster “Fly Boy Blue / Lunette” harks back to debut single “Newborn” in its step change melody and rhythmic shift mid song whilst “New York Morning,” the first single from the album, carries at its center the type of life affirming refrain that run through elbow songs from “Scattered Black and Whites” from their debut to “Open Arms” from build a rocket boys!."

avatar van RoyDeSmet
4,0
terom schreef:
"New York Morning,” the first single from the album, carries at its center the type of life affirming refrain that run through elbow songs from “Scattered Black and Whites” from their debut to “Open Arms” from build a rocket boys!."


Ohja, bedankt, dat is inderdaad ook wat ik herkende! 'Open Arms'!
Meezingen lukt trouwens ook wel enigszins op het titelnummer The Take off and Landing of Everything

avatar van Mctijn
3,5
Het vorige album was een gedrocht. Nouja, niet echt waardeloos, maar wel volgens Elbow-standaarden. Stadion-knallers en losse flodders, meer stond er niet op. Doe mij de Elbow ten tijde van Asleep in the Back maar. Al weet ik dat de scherpe kantjes niet meer terugkomen.

Na 2 luisterbeurtjes moet ik bekennen dat dit album een stuk beter is dan het vorige. Een stuk. Maar tegelijkertijd ook een stuk minder dan de eerste 4 albums. Wel jammer dat ze alle hoogtepunten (track 2, 3 en 4) direct in het begin hebben geplaatst. Dat maakt het album wat onevenwichtig. Honey Sun mag ook genoemd worden, maar hopelijk ontdek ik tussen de andere nummers nog wat pareltjes na verloop van tijd

avatar van midnight boom
3,5
Elbow mag je gerust een betrouwbare band noemen. Al bijna 25 jaar maakt deze hechte Britse groep prima verzorgde platen waarbij ze hun sound steeds wat in de breedte vernieuwen. Het langverwachte zesde Elbow-album The Take Off And Landing Of Everything moet weinig hebben van het elektronische experiment van Build The Rocket Boys! (2011) of de grote rockers en georkestreerde stukken van doorbraakplaat The Seldom Seen Kid (2008). Nee, Elbow gaat met deze plaat terug naar haar begindagen. Maar dan nog wat ingetogener. Niet dat The Take Off geen typische Elbow plaat is hoor. Sterker nog: het ís een echte Elbow-plaat geworden met trage opbouwen, subtiele arrangementen en de direct herkenbare, zoete zangstem van frontman Guy Garvey. Dat resulteert in tien gedragen liedjes die opnieuw met veel zorg in elkaar gestoken zijn, maar je wel soms het gevoel geven dat je ze al eens eerder gehoord hebt. The Take Off is dan ook een veilige plaat geworden, maar niet eentje zonder uitschieters. Hoogtepunt is zonder twijfel het prachtige 'Fly Boy Blue / Lunette'. Twee liedjes in één, waarbij de een weergaloos in de ander overloopt. Ook de arrangementen in 'My Sad Captains' en single 'New York Morning' zijn fraai. Ondanks dat Elbow geen grote missers produceert op The Take off is dit wel de minst coherente Elbow-plaat tot dusver. De rode draad is soms ver te zoeken en de liedjes lijken wat bij elkaar geraapt te zijn. Wat doen het op een bedje van elektronica leunende tracks als het mooie 'Honey Son' en 'Colour Fields' tussen het beladen titelnummer? Waarom komt het ene nummer wel na vijf minuten tot ontlading en het andere niet? De liedjes bevatten wel weer allemaal het "Elbow-kwaliteitsstempel", maar over het geheel genomen laat Elbow, op een paar momenten daargelaten, een wel hele brave indruk achter. Van deze band mag je net dat beetje meer verwachten.

Van: Daans Muziek Blog

avatar van bonothecat
3,0
jistme schreef:
Wellicht een ietwat misplaatste plek voor deze suggestie, maar zou het een idee zijn om de waarderingen van mensen die staan te hijgen om zo snel mogelijk hun oordeel over een release uit te spreken wat lager in het totaal te laten meewegen?


... als je je stemmen meer wilt laten meewegen, dan zou ik toch iets vaker dan 2 keer stemmen. Dat schiet nu niet op zo. En overigens als aERo 3,5 ster geeft, dan weet ik bijna blind dat het geen super album is. Ik ga zo aan de eerste beluistering beginnen.

avatar van Screenager
4,0
bonothecat schreef:
En overigens als aERo 3,5 ster geeft, dan weet ik bijna blind dat het geen super album is. Ik ga zo aan de eerste beluistering beginnen.

Beetje jammer dat je op die manier bevooroordeeld naar het album begint te luisteren.

avatar van bonothecat
3,0
Screenager schreef:
(quote)

Beetje jammer dat je op die manier bevooroordeeld naar het album begint te luisteren.


Er staat ook bijna blind.... ik heb ook nog een eigen mening.

avatar van RoyDeSmet
4,0
Over de discussie over de stemmen: je kan je stem later altijd nog bijstellen hè. Dat doe ik wel vaker!

avatar van Screenager
4,0
bonothecat schreef:

Er staat ook bijna blind.... ik heb ook nog een eigen mening.

Uiteraard, maar ik vond 'bijna blind' net een heel sterke verwoording van de invloed dat die stem op je mening heeft

avatar van erwinz
4,5
Inderdaad wat vlakker en minder experimenteel dan de vorige platen, maar Elbow is nog lang geen mainstream band. Vanwege de wat beperktere dynamiek springen de details meer in het oor en dat maakt dit wat meer ingetogen Elbow album wonderschoon en wat mij betreft interessanter dan zijn voorganger.

Lees mijn recensie op:
De krenten uit de pop: Elbow - The Take Off And Landing Of Everything - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

avatar van SOAD
4,0
Mctijn schreef:
Het vorige album was een gedrocht. Nouja, niet echt waardeloos, maar wel volgens Elbow-standaarden. Stadion-knallers en losse flodders, meer stond er niet op.


De eerste 2 nummers van dat album waren gewoon erg sterk, de rest onder het niveau inderdaad. Dit album voelt meer als 1 geheel.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Elbow op de veilige tour, weer een stap verder opgeschoven naar het huisvaderssegment. Muziek om héél ietsjes te hard te draaien in een Peugeot 206: af en toe het gaspedaal even voelen, stiekem vijf kilometer te hard als de vrouw er niet naast zit. Ook geschikt om lekker hard te draaien boven het gezoem van een stofzuiger of bij het zemen van de ramen. Van schoonmoeder hoeft het hooguit een tikkeltje zachter. Wat willen we nog meer?

avatar van meneer
4,5
Lekker, lekker, lekker... Zit nu heerlijk te luisteren naar dit album. Daar Elbow voor mij altijd overgoten is met een Peter Gabriel sausje en dit album in zijn RealWorld studio is opgenomen was ik zeer benieuwd..

Maar de eerste geluiden klinken goed.. En ik ga hier ook echt eens de tijd voor nemen eer ik het beoordeel. Ik snap die mensen niet die dit gehele album al meteen kunnen beoordelen met een MuMe cijfer. Het is nog maar net uit, neem er de tijd voor.. Die muzikanten van Elbow hebben hier ook de tijd voor genomen.. Neem dit album niet op als een snelle fastfood snack, een consumptie, maar neem er zelf ook de tijd voor..

Dat is het waard..

En voor mij zijn de eerste happen lekker, lekker, lekker... Maar pas als ik alles heb geproefd, vol zit en uitbuik kan ik beoordelen..

avatar van alpeko
4,5
De meeste mensen hier hanteren The Seldom Seen Kid als de graadmeter en dan is dit nieuwe album misschien saai en veilig. Echter is dat veel geprezen album atypisch voor het oeuvre van Elbow. Mijns inziens is dat dan ook zeker niet hun beste album ooit. Dat was Leaders of the Free World of misschien ook wel hun debuutalbum. Elbow heeft altijd al uitgeblonken in voortkabbelende nummers. Garveys stem leent zich daar ook bij uitstek voor. Uithalen à la One Day Like This passen hem helemaal niet. Doe mij maar nummers als Switching Off, My Very Best, Scattered Black & Whites, The Everthere en Great Expectations. Lieflijke, mijmerende verhalen. Liefhebbers van dergelijk werk komen met dit album bijzonder goed aan hun trekken. Ik heb nog geen enkele track gehoord die me tegenstaat terwijl ik er op The Seldom Seen Kid zo drie kan aanwijzen die ik uit principe skip. Met dit album gaan ze terug naar hun basis. Godzijdank!

avatar van Cannabooze
alpeko schreef:
De meeste mensen hier hanteren The Seldom Seen Kid als de graadmeter en dan is dit nieuwe album misschien saai en veilig. Echter is dat veel geprezen album atypisch voor het oeuvre van Elbow. Mijns inziens is dat dan ook zeker niet hun beste album ooit.


Voor mij persoonlijk is TSSK wel hun mooiste, maar ben het voor de rest volledig met je eens. Het is JUIST wel een echte Elbow plaat geworden. En de eerste luisterbeurten zijn me uitstekend bevallen. Een beter album dan zijn voorganger... Ondanks de voorganger ook pareltjes bezit kan ik die conclusie wel al trekken.

Tot nu toe extreem blij met dit album. Ben zelf dan ook iets meer een liefhebber van de ingetogen liedjes. Blijft een briljante band.

avatar van citizen
Klinkt inderdaad eerder ouderwets 'klein', in tegenstelling tot het 'groots en meeslepend' van TSSK. Deze moet meerdere malen beluisterd worden. Stemmen? Over een weekje of zes, schat ik.

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Ik zou dit niet als klein omschrijven. De muziek is niet bepaald kaal gehouden, beperkt zich niet tot één geluid en de productie is tamelijk vol. Bij 'klein' denk ik eerder aan bepaalde folkplaten.

avatar van west
3,5
De voorganger Build A Rocket Boys! viel mij grotendeels nogal tegen, maar na toch heel wat mooie songs op hun eerdere albums, wilde ik dit The Take Off and Landing of Everything zeker beluisteren. En na een aantal keren luisteren kan ik wel zeggen, dat de heren iets fraais hebben geproduceerd. Sommigen omschrijven het als vlak en veilig, ik eerder als subtiel en mooi.
Wel is er een onderscheid tussen de songs op de werkelijk prima eerste helft van de plaat en de rest. Opener This Blue World, Charge met mooi orgeltje, piano en strijkers, het afwisselende Fly Boy Blue / Lunette met prettige gitaar en blazers, het fraaie New York Morning en het mooie Real Life (Angel) vind ik ijzersterk. Verder is de slotsong van de plaat mooi: The Blanket of Night.
De overige nummers zijn van (best) mooi tot toch wat over de (Elbow) top, vooral My Sad Captains. Maar alles bij elkaar is dit een mooi, soms prachtig album geworden.

Steve McQueen
meneer schreef:
Lekker, lekker, lekker... Zit nu heerlijk te luisteren naar dit album. Daar Elbow voor mij altijd overgoten is met een Peter Gabriel sausje en dit album in zijn RealWorld studio is opgenomen was ik zeer benieuwd..

Maar de eerste geluiden klinken goed.. En ik ga hier ook echt eens de tijd voor nemen eer ik het beoordeel. Ik snap die mensen niet die dit gehele album al meteen kunnen beoordelen met een MuMe cijfer. Het is nog maar net uit, neem er de tijd voor.. Die muzikanten van Elbow hebben hier ook de tijd voor genomen.. Neem dit album niet op als een snelle fastfood snack, een consumptie, maar neem er zelf ook de tijd voor..

Dat is het waard..

En voor mij zijn de eerste happen lekker, lekker, lekker... Maar pas als ik alles heb geproefd, vol zit en uitbuik kan ik beoordelen..


Wist ik niet. Dat het in Real World was opgenomen. Toch had ik bij het beluisteren gelijk een Gabriel vibe. Gek is dat. Of niet misschien....
Ik vind het een behoorlijke vooruitgang op hun vorige album waar ik echt teleurgesteld over was.
Het is een album geworden wat niet gelijk de schoonheid prijsgeeft die het volgens mij wel degelijk bezit.
Langzaam begint het zich te nestelen en ik moet toch steeds naar deze schijf grijpen als ik wat op wil zetten en dat is meestal een goed teken.
Prachtige opener en dan Charge, één van mijn persoonlijke favorieten.

I am electric with a bottle in me
Got a bottle in me
And glory be, these fuckers are ignoring me
I'm from another century

I am a preacher when I've got it on me
And I've got it on me
And glory be these fuckers are ignoring me
We never learn from history

Prachtig opgenomen die piano en die orgeltjes en dan de strijkers in het tussenstuk.
Ook vind ik dat Garvey nog nooit zo goed heeft geklonken.

Dan Fly Boy Blue. Ook al zo'n geweldige track met zelfs een King Crimson achtig blazer intermezzo.

De rest van het album is niet echt klein te noemen vind ik, eerder bombastisch met veel details gevuld. Ik hoor hier steeds dat nummers niet tot een climax komen maar ik vraag me af of dat hier nodig is.
Voor mij één van de betere Elbow albums al is dat nogal vroeg om te roepen natuurlijk. Maar zo sta ik er nu in.

avatar van RoyDeSmet
4,0
Dit is de zesde luisterbeurt. Met het zonnetje door mijn slaapkamerraam doet deze het nu eindelijk een stuk beter dan de vorige keren. Tijdens de vorige luisterbeurten kon ik nooit echt iets aanwijzen dat eruit sprong maar nu herken ik steeds meer mooie momentjes. Bijvoorbeeld My Sad Captains sprong er zojuist absoluut uit. The Take Off and Landing of Everything (lied) echode na een vorige luisterbeurt nog door in mijn oren. Kan iemand trouwens de eerste twee zinnen voor mij verstaan?

Als album is deze plaat totaal iets anders dan de twee voorgangers, ondanks het vrije lenen uit oudere nummers. Waar ik op 'build a rocket boys!' kon merken dat The Seldom Seen Kid als blauwdruk is gebruikt, heb ik dat hier niet. Daar moet ik bij zeggen dat ik de eerste 3 albums van Elbow nog nooit heb gehoord. Misschien gaan ze juist terug naar hun roots maar daar kan ik dus niet over oordelen.

In het geheel klinkt deze plaat erg fijn. Geen enkel nummer is slecht, maar aan de andere kant springt er ook niet zoveel boven het gemiddelde niveau uit. Het begin van Honey Son vind ik overigens wel zwaar misplaatst.

Waar ik 'build a rocket boys!' zeker kon waarderen, weet ik niet waar ik dit album kan plaatsen: op deze plaat weet Guy Garvey wat minder gevoel op mij over te brengen dan op 'build a rocket boys!'. Ik geef hem 4 sterren, net zoals ik aan barb en TSSK gaf. Eigenlijk vind ik dit drie platen die je zeer zeker los van elkaar moet zien en eigenlijk niet met elkaar zou moeten vergelijken.

avatar van Hedser
4,5
RoyDeSmet schreef:
The Take Off and Landing of Everything (lied) echode na een vorige luisterbeurt nog door in mijn oren. Kan iemand trouwens de eerste twee zinnen voor mij verstaan?

You have the time-worn shimmer of tarantella on a Tuscan plain
Patiently listen as dull reminiscences fall from my jaws in a jumble again

Gast
geplaatst: vandaag om 22:51 uur

geplaatst: vandaag om 22:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.