Coldplay - Ghost Stories (2014)

ja hoor


Wiens brood men eet.....

Sorry hoor meneer, maar wat is dit nou voor een belachelijke reactie en nog belachelijkere waardering. Het kan best je smaak niet zijn, maar een belediging aan de luisteraar... Misschien aan jou, maar zeker niet aan mij en aan vele anderen. En zoals ik zei, het kan je smaak niet zijn, maar om er dan maar meteen 0,5* tegenaan te gooien slaat nergens op. Dat zou gelijk staan aan een zwaar wanproduct. Maar als je eerdere albums van deze band wel kunt waarderen (en dat zeg je) dan kun je dit onmogelijk zo laag waarderen. Ik zie dit dus inderdaad als bashen.

1: Ja, je hebt gelijk. Ik mag niet voor anderen spreken, dus dat trek ik terug. Ik spreek dus alleen voor mezelf.

2: Jij mag dus blijkbaar wel voor anderen spreken ? ('Vele anderen?').

3: Ik geef zelden, tot eigenlijk nooit, een 0,5. Dus ja, ik vind het echt een wanproduct. Daar staat het, inderdaad, gelijk aan ! Ik onderbouw ook duidelijk in mijn bericht waarom ik dat doe !

4: Ik waardeer zeker 2 albums van Coldplay wel, maar waarom moet ik dan deze ook positief waarderen ? Het is, imo, zeer slecht, dus waardeer ik het ook slecht.

5: Bashen is goedkoop wegzetten (zie reactie bij 'Viva la Vida' van Chevy93 - die omschrijft dat heel mooi). Ik heb waardering voor elke artiest ! Maar dit album is minachtend naar de eerder bewezen eigen kwaliteiten van de band zelf.

6: Leer iets beter te onderbouwen.

7: Ik reageer eenmalig op jouw bericht. Ik ga dat verder niet meer bij je doen (of we gaan netjes prive berichten sturen) of bij anderen. Het is mijn mening, ik vind het echt bagger, en daar blijf ik bij !

Niks mis met een oprechte mening, al klinkt ie nog zo kras. Ik kan dit ook onmogelijk wat vinden maar ik heb dan ook niks met vervormde stemmen, dance, r&b en hiphop. Moet dan ook wel toegeven dat de smaak wat geconditioneerd raakt bij het verstrijken der jaren.......

Tuurlijk mag ik niet voor anderen spreken, en dat deed ik volgens mij ook niet (en anders was het zeker niet mijn bedoeling). Dat ik het over "vele anderen" heb, is ik gebaseerd op het stemgedrag bij deze plaat. Velen vinden dit een prima album van de band. Jij bent de enige die het met 0,5 waardeert, vandaar.
(ik zie dat we toch wel veel dezelfde muziek waarderen overigens).

Ik weet niet wat ik in jouw ogen beter had moeten onderbouwen, want hoe ik over dit album denk kun je voldoende teruglezen hier.

Natuurlijk mag jij dit een wanproduct vinden hoor, maar waar ik niet bij kan is dat mensen die hoog opgeven van de eerste 2 platen van de band, nu opeens nieuwe nummers als 'Oceans' (dat bijna rechtstreeks van Parachutes af lijkt te komen), 'O' en 'Always in My Head' niet kunnen waarderen.
Waar zit 'm dat dan in vraag ik me af.

En Bluebird, waar hoor jij r&b en hiphop op deze plaat dan ?

Maar goed, ieder z'n mening. En ik kan er van genieten. En of die huidige waardering zo hoog blijft bij mij, zal de tijd gaan leren.

Techno en dancebeats dan. Dat kan ik van Mike Oldfield nog pruimen maar dit heeft voor mij gewoon geen houvast en verzandt teveel in een hoop geneuzel. De rest vind je op het vorige album dat me zelfs nog beter beviel ondanks Rhianna die nu voor Avicii is ingeruild. Ik ben ook teveel van de classic sound en instrumentatie. En het popgehalte wordt me te hoog i.t.t. tot de eerste 2 albums waar dit aan zou moeten denken. Daar kreeg ik nog kippevel van maar dit doet me voorlopig echt helemaal niks. Zal i.i.g. mn best doen maar ik kan niks beloven.

En deze review vond ik ook erg leuk. Tegen sommige klippen in Mylo Xyloto geweldig vinden. Het nummer met Avicii lekker weg vinden luisteren en Magic het beste nummer. Ik ben het er niet mee eens, maar leuk om eens wat anders te lezen.

Na voor mij goede albums als parachutes en a rush of blood was ik coldplay wat kwijt. Vooral met de vorige 2 albums heb ik niet zo veel. Vind deze op een of andere mannier wel lekker klinken, wel sferisch.

Juist, maar tegelijk leeg en nietszeggend. Nog geen enkel nummer dat me bij de kladden heeft gegrepen. Zal me benieuwen, de eerste indruk is voor mij ook vaak de laatste. Groeien doen platen maar weinig bij mij.

Het album wordt steeds mooier en mooier! Half puntje erbij. Ben geen emo (alhoewel ) maar er staan een aantal teksten op dit album die betoverend mooi zijn. Always In My Head en Another's Arms zijn twee nummers die mij aardig raken (zo simpel, so true). Eigenlijk worden bij mij de langzaam genezende wonden weer cru opengereten als ik de teksten van Chris Martin aanhoor.
Als muziek dat bij mij teweeg kan brengen dan ben ik toch wel geneigd dit te omarmen.
Door schade en schande wordt men wijs maar tegelijkertijd vechtend tegen het onverkropbare..... Zal ongetwijfeld voor vele herkenbaar zijn.

15 Heartbreaking Lyrics From Coldplay's 'Ghost Stories' - List - Fuse

Kritiek e.d. blijf je toch wel houden en vooral bij bands die (te) populair worden. Voorbeelden genoeg. Was in het begin ook sceptisch maar ik blijf erbij dat de sound van weleer (2000-2005) is hersteld met dit prachtalbum.

Tsja... ieder z´n smaak he.....

Een eerste volledige luisterbeurt brengt vooral verveling. Gelukkig zijn ze weg van de 'wall of sound' die het vorige album zo overheerste, maar om dat zo'n beetje de gehele band weg te laten is ook niet alles.
Grappig is dat de bonus nummers All Your Friends en Ghost Story het meest blijven boeien, terwijl de rest van het album eigenlijk nergens blijft hangen.
Wordt er tot nu toe niet bijzonder vrolijk van, hoewel ik wel erg blij ben dat ze niet de sound van Mylo hebben doorgezet. Zal er ooit dit jaar nog wel een keer voor gaan zitten maar ik laat hem voorlopig even aan me voorbij gaan.

Wat een heerlijk nieuw en verfrissend album is dit. Een beetje ambient-achtige pop die Coldplay niet misstaat. De eerste vier tracks zijn echt smullen geblazen en dan komt de mooiste uit het rijtje: Midnight. Werd hier al eerder geschreven: sinds hun eerste twee albums niet meer zo'n goede Coldplay gehoord.

Begin voorzichtig met 4 sterren.

Mag ik ook even? Kan me best voorstellen dat je dit niet kan pruimen. Ieder zijn smaak tenslotte. Vind wel dat je te ver gaat in het afbranden van dit album. 0,5* mag je geven, maar komt bij mij echt meer over als een proteststem dan een reële waardering.
Jij praat over minachting voor het eerdere werk, een farce, een wanproduct, waardeloos, zeer slecht terwijl je tegen een ander roept dat hij beter moet leren onderbouwen....
Onderbouw deze stellingen zelf dan eens.
Je zegt dat dat je wel 2 (!) albums kent van Coldplay maar zie dat je, buiten dit album, nog nooit een stem uitgebracht hebt op een Coldplay release. Hoe serieus moet ik je dan nemen als je over minachting van het eerdere werk spreekt??
Nummers als Oceans, O en bonustrack Ghost Story zijn kwalitatief niet minder dan wat er op Parachutes of Rush of Blood staat.
Always in My Head had op geen enkel eerder album misstaan en True Love had zo op Mylo Xyloto kunnen staan, ongeacht of jij deze albums nou wel of niet waardeert.
Wat is jouw definitie van een wanproduct? In mijn ogen is dat iets wat niet gelukt is. Een album wat een dag voor release al goud pakt in Nederland en volgende week ergens in iedere albumlijst ter wereld bovenaan staat is voor mij geen synoniem voor wanproduct.
Natuurlijk zijn verkoopcijfers geen maatstaf voor kwaliteit, maar kom op man, is dit nu werkelijk zooo slecht???

[modknip]

Meneer moet gewoon standup comedian worden. Lag er werkelijk van in een deuk toen ik het las.

Zijn goede recht natuurlijk, echter zou ik me dan gewoon van stemming onthouden en het hele album links laten liggen. Positieve meningen dragen toch wat meer bij om een plaat beter te leren kennen vind ik. Het kwartje kan ooit nog eens vallen als je pet er naar staat. Wat is veranderlijker dan een mens tenslotte. Voorlopig valt er bij mij nog geen cent moet ik eerlijk bekennen.

Positieve meningen dragen meer bij om een album beter te leren kennen? No shit sherlock? Negatieve meningen dragen meer bij om een album te vermijden.

Negatieve meningen kunnen net zo goed haaks op een persoonlijke positieve ervaring staan. Meningen blijven meningen en het effect is dan ook dat vele meningen vaak een algemene gaan vormen. Het zogenaamde clubgevoel. Zo wordt een in jouw oren shitplaat dan ook een suc6 terwijl jouw echte kwaliteit door gebrek aan aandacht en publiciteit ondergesneeuwd blijft. En daar kun je dan ook nog over van mening verschillen tot in de kist.

Tja, deze laatste Coldplay is duidelijk anders dan ik had gehoopt. Maar mij doet ie geen fluit.

Weinig geslaagde poging om terug te keren naar de unieke magische beginjaren. Dat moet je dan gewoon niet meer proberen te herhalen als je een bepaalde status hebt bereikt. Vind ik dan weer.

Nog een laatste positieve noot: Iemand die zelf een scheiding achter de kiezen heeft zal zich hier best in kunnen herkennen en misschien wel steun aan beleven. In hoeverre je er een positief gevoel aan overhoudt kan totaal uiteenlopen. Ook dat is weer subjectief.

Off-topic berichten verwijderd. Beperk je even tot dit album en niet tot elkaars (stem)gedrag.

Dit is echt een album wat je fantastisch vindt of echt helemaal niks. Dat merk je ook wel aan de stemmen en de discussies hierover.
Ik hoor tot de laatste groep, ik vindt dit album echt helemaal niks. Teksten zijn wel mooi maar het draait voor mij toch om de muziek en die is wat mij betreft ver onder de maat. Coldplay kan vele malen beter.
Jammer, gemiste kans.

Mwah ik vind het een typisch 3 sterren album. Leuk voor even maar gaat snel vervelen en uiteindelijk draai ik hem nooit meer. Mensen vergelijken het te veel met het oudere werk terwijl ik het best los kan zien. Natuurlijk zijn de oudere albums beter maar Coldplay is gewoon meegegaan met de tijd en dan klink je inderdaad meer elektronisch.

Na de eerste 2 albums werd het snel minder en commercieler en wordt dit weer typisch zo'n plaat die je ff een keer luistert en daarna snel vergeet, jammer....

Met Mylo Xyloto sloeg de Britse band Coldplay drie jaar geleden een andere weg in die meer invloeden vanuit de dance toeliet. Op het nieuwe album Ghost Stories wat in het teken staat van de stukgelopen relatie tussen Chris Martin en Gwyneth Paltrow breiden deze invloeden zich verder uit. De successen van vorig decennium zijn moeilijk te overbruggen voor de band waardoor enige verandering op muziekgebied voor de hand lijkt te liggen.

Het album opent met Always in My Head in een stijl die ons qua rust wat doet terugdenken aan de succesvolle begintijd van Coldplay. Toch horen we in dit nummer de elektronische invloeden al lichtelijk terug komen. De breuk tussen Chris en Gwyneth is merkbaar in zowel de zang als de teksten. Ze zal altijd in zijn hoofd blijven zitten en een goede vriendschap lijkt hij niet uit te sluiten in deze openingstrack. Magic bouwt zich voort op een rustige beat en de tonen van het keyboard die in het nummer geïntroduceerd worden. Martin gelooft nog steeds in de wonderen die de relatie met zich meebrachten. Het nummer vormt geen connectie met voorgaande albums maar geeft de veranderingen weer die de band op dit album doormaakt.

Call it magic
Cut me into two
And with all your magic
I disappear from view
And I can’t get over
Can’t get over you
Still I call it magic
You’re such a precious jewel

Ink kent vrolijke tonen die worden gecombineerd met grauwe teksten die terug doen denken aan betere tijden. Chris klinkt anders dan op voorgaande werken maar weet meer te boeien dan op Mylo Xyloto. Met True Love zakt het album wat weg in onhandig geklap en een deuntje dat na enige momenten wat irritatie oplevert. Het album wat in het teken staat van de stuk gelopen relatie lijkt per nummer meer en meer de overhand te krijgen.

De verandering in het geluid van de band is in Midnight meer dan te voren merkbaar. Loungemuziek gecombineerd met dance en vreemde stemvervormingen laten ons niet geloven dat we met Coldplay te maken hebben. De band was al een andere weg ingeslagen met het voorgaande album maar lijkt hier het spoor toch bijster te zijn. Berryman past zelfs een laser harp toe wat de dance invloeden bevestigd. Daarna lijkt de band maar niet de juiste draai weten te vinden want ook Another’s Arms zit vol met onnodige beats en deuntjes die Coldplay onwaardig zijn. Op Oceans vinden we tot de verassing toch nog wat van de oude band terug. Heerlijk akoestisch en een opbouw en zang die zomaar van de band Radiohead afkomstig zou kunnen zijn en ons zeker doen terugdenken aan de eerste albums van Coldplay.

Behind the walls, love
I’m trying to change
And I’m ready for it all, love
I’m ready for the change

De groots klap krijgen we echter nog te verwerken met het totaal onnodige A Sky Full of Stars. Tim Bergling die we beter kennen als Avicci verziekt hier de boel behoorlijk. Een samenwerking die niet thuishoort in het oeuvre van Colpdplay. Gelukkig kan afsluiter O het niveau van het album een stukje omhoog tillen. Met ondersteuning van de emotionele pianoklanken kunnen we nog even tot rust komen en dit is toch hoe we de band het liefst horen. Met ingetogen nummers vol emotie en klanken die je vastpakken en niet meer loslaten.

De weg die de band met het album Mylo Xyloto was ingeslagen wordt op Ghost Stories verder doorgevoerd. Dit levert een aantal teleurstellingen op met A Sky Full of Stars met samenwerking van Avicci als absolute dieptepunt. Gelukkig bevat het album ook nog een aantal prachtige tracks die worden gevormd op een manier waarop de band het liefste aan het werk zien. De onnodige invloeden uit de elektronica brengen het album uiteindelijk op een magere voldoende. Het leek zo goed te beginnen maar Coldplay zal de piekjaren van A Rush of Blood to the Head en X&Y niet snel meer benaderen.

3*

Dan ben ik een fan.

Wat ik echter jammer vind, is dat er de laatste paar dagen een aantal laagstemmers het gemiddelde van dit album naar beneden hebben gestemd. Dit album verdiend echt beter.

Ach ...blijf je altijd houden met bands die (te) populair worden. Het gaat zo onderhand op een "love or hate" band lijken. Klinkt cliché maar Ieder zijn mening en smaak. Het liefst in alle redelijkheid. Het geven van een 0.5* voor dit album is natuurlijk vrij absurd en lijkt mij om een andere reden. Niet echt de bedoeling van stemmen geven. Beetje jammer inderdaad.

Ik kom hier toch nog even op terug:

Ten eerste wil ik zeggen dat ik jullie mening hier (zowel de positieve als de negatieve) hier allemaal respecteer ! Ik heb, in mijn eerdere review, niemand aangevallen op zijn/haar mening.

Maar dit is een site waar je positief/negatief mag stemmen. En er zijn hier mensen die zeggen dat je niet negatief mag stemmen.Waarom niet ? Moet het dan alleen maar positief zijn omdat 'jij' het wel een goed album vindt ? Nou, dan mag je toch ook je hoge waardering geven ? Als je dat niet begrijpt dan begrijp je de bedoeling van deze site ook niet.

Ik gaf deze een 0,5 omdat ik dat vind ! Dat is niet 'absurd' en ook niet om 'andere redenen'.

Ik vind hem gewoon echt slecht ! In mijn oren is dit zelfs Coldplay onwaardig !

En, voor mij, een teleurstelling want ik had me - zie bericht van mij op 26 maart - ergens best wel op deze verheugd. Ook omdat ik lang geleden eens wel op de muziek van Martin en Co. In de Heineken Hall (2002 geloof ik) mee heb staan genieten en iets nieuws hoorde waarvan ik dacht dat dit een leuke, goede stroming zou worden (gelukkig is dat, voor mij, Elbow -en ja, Bon Iver -, Volcano Choir geworden !). En ik vind Viva La Vida een topplaat , om persoonlijk reden (lees gerust daar eens terug).En als je wilt weten waarom ik ook vaak geen 'cijfers' geef lees dan eens alle Genesis album reviews eens.

Het enigste wat ik persoonlijk negatief beoordeel is de band dus zelf. En kom, als iemand iets presteert en dat wordt alleen maar als 'Geweldig' beoordeeld dan kweek je stinkende wonden. Coldplay heeft, in mijn ogen, eens een flinke schop onder de kont nodig !

Ik gun jullie juist veel luisterplezier als je dit mooi vind. En ik luister gewoon heerlijk verder naar wat ik mooi vind !

Enjoy !

Voor de echte fans komt de cd met de extra nummers als bonus cd over een half jaar uit. Dit wordt dus weer 2x cashen voor Coldplay. En de fans zullen er weer massaal in trappen want zo ga je nu eenmaal met je fans om.

Het is gewoon weer eens wat anders. Kan me ook wel voorstellen dat een band geen creatieve armoede verweten wil worden door steeds hetzelfde soort platen te blijven maken. Een mens heeft tenslotte altijd wel wat te zeiken. Maar dan is het gewoon de aanpak die je aanspreekt of niet. En dit vooraf hoge verwachtingen wekkende, en mij juist daardoor des te zwaarder tegenvallende produkt spreekt me allesbehalve aan en dus koop ik het gewoon niet. Vind het verder ook niet zo kies om iets de grond in te boren waar een ander nou juist wel weer heel veel plezier aan beleeft. Of het moet Invisible Touch van Genesis zijn. Maar zelfs die krijgt dan nog 2 sterren voor de moeite.

Okay laten we dan vanaf nu de regel instellen dat je pas mag stemmen als je een plaat beoordeeld met minimaal vier sterren. Alle andere stemmen worden bij deze ongeldig verklaard. Hosanna hosanna wat leven we in een mooie wereld! Alles is goed en alles is mooi. De aarde is hemel en Chris Martin is God.

Ik denk dat je met (slechts) 4 sterren de Coldplay fanclub geen plezier doet.