Coldplay - Ghost Stories (2014)

Ik zal het maar vast verklappen... Coldplay is groter dan ooit en een veelvoud groter dan tijdens de eerste twee albums. Aan een aantal zure muziek'kenners' die schijnen te weten wat goede muziek is en wat niet, verdien je weinig. Nu is het misschien wel de grootste band ter wereld, dus wie lacht hier nou het laatste?

Dat misplaatste hooghartige gedrag en moraalriddergedoe bij dit album (en een aantal jaar geleden bij MX al) is zum kotzen. Artistieke doodzonde... een verloochende sound... kom op mensen. Ga anders lekker weer bij Bon Iver en Radiohead praten over hoe écht hun muziek wél is.

buitengewoon, middelmatig album met als absoluut dieptepunt O. Welke idioot heeft ooit bedacht dat muziek liefhebbers naar een paar minuten stilte willen luisteren! Alleen dat haalt een half punt af van het album. Het enige wat die 'silence' doet is een beetje verhullen dat je super weinig muziek krijgt voor je geld! Wat een teleurstelling dit album..

Wat een flauw argument.
Er zijn enorm veel artiesten die zo'n pauze inlassen.
Coldplay heeft dat zeker niet als eerste gedaan.
42 minuten is trouwens een goede tijdsduur en O is het mooiste nummer.

Nooit van de uitdrukking “Music is the silence between the notes” gehoord? Er zijn wel vreemdere dingen in muziek te vinden dat een paar minuten stilte.


Als Coldplay nog steeds dezelfde muziek als toen zouden ze de kritiek krijgen dat ze niet durven te vernieuwen en dat we het allemaal al eens eerder gehoord hebben. Daarnaast zijn er genoeg "fans van het eerste uur" die dit album prima weten te waarderen. Net zoals jij het over de eerste 3 albums heb zijn er genoeg die dat derde album helemaal niks vinden (het blijft een persoonlijke voorkeur).
Dat het ondertussen slappe hap is geworden vindt ik toch een vreemde opmerking. Ik heb van de week de eerste 2 albums weer eens geluisterd en dat kan nu makkelijk doorgaan voor de top 40 muziek die er nu is (het mist alleen wat elektronische geluiden). Het is altijd al simpele commerciële pop muziek geweest en dat zal ook zo blijven. dus in die zin verloochen ze zichzelf helemaal niet.

Ghost Stories afgelopen vrijdag binnen gekregen en meteen geluisterd natuurlijk. Wat direct opvalt is dat het album een stuk ingetogener is dan afgelopen albums. Een welkome afwisseling. Wat betreft de nummers vind ik met name Always in my head (Coldplay is altijd goed in openingen), Magic en Ink zeer goed. Midnight vind ik gewaagd en geslaagd. Verder zijn true love, another arms, oceans en O mooie liedjes. Zelfs a sky full of stars, die ik eerst niet zo zag zitten, is verrassend mooi verwerkt in dit album.

Kortom, ik vind het een geslaagd album. Wat ik met name in Coldplay waardeer is dat ze nooit hetzelfde maken. Wanneer je luistert naar Viva La Vida en Mylo Xyloto dan zijn die eigenlijk niet te vergelijken met een Parachutes of Ghost Stories. Toch blijft het altijd Coldplay. Vind ik knap en mag wat meer gewaardeerd worden hier. Waar veel bands en artiesten constant hetzelfde trucje herhalen, probeert Coldplay nieuwe stijlen uit. Vaak met succes, in mijn ogen.

Verder vind ik het mooi om te horen hoe Chris Martin het einde van zijn relatie heeft ervaren. Dit hoor je door het hele album heen. Die man is volgens mij niet degene geweest die uit elkaar wilde gaan.

Enige wat me aan dit album tegenstaat is de duur ervan. Als we drie, vier jaar moeten wachten op een album, dan verwacht ik wel wat meer dan 9 nummers. Ook de drie (lees twee) bonustracks (die ik overigens nergens anders kan vinden dan via illegale download) voldoen dan niet genoeg.

Maar over het algemeen ben ik zeer tevreden en kijk ik alweer uit naar het volgende album, waar ik hoop dat ze weer teruggaan naar het rijke geluid van Viva La vida.

Nee hoor Chevy, Mylo Xyloto was een schande voor de band Coldplay. Ze kunnen zoveel beter: kijk maar naar dit Ghost Stories. Ook X&Y vond ik tegenvallen. Ze kunnen zoveel beter: kijk maar naar Viva La Vida...

Dat heeft niets, maar dan ook niets met hooghartig gedrag, maar gewoon met het beoordelen van de muziek te maken. Nu is er ook nog een clubje dat het leuk vindt om vanuit hun ivoren toren af te geven op populaire muziek, bij voorkeur van grote artiesten. Maar die twee moet je wel uit elkaar houden. Ik word niet graag met die gasten op één hoop gegooid.

Ik zou zeggen.. begin met het niet doen van uitspraken dat MX een schande was, maar dat het gewoon jouw smaak niet is. Want het is gewoon een prima album en past prima binnen het Coldplay-straatje.

en daarom is het ook 't nummer dat hier de meeste stemmen krijgt... Je houdt dus gewoon niet van Coldplay, zeg dat dan gewoon.

Nee, dat doe ik niet. Ik vind MX echt een schande. Ze hadden het ook oorspronkelijk bedoeld als een soort Ghost Stories. Pas richting het einde kwam die andere productie, klonk het heel anders, en vielen er mooie nummers af en kwamen er mindere nummers bij. Op dat moment hebben ze een grote fout gemaakt. Middels dit album laten ze zien, dat ze daarvan geleerd hebben.

Wat een geweldig forum album is dit. WE hebben:
> Haters
> sceptici (that's me)
> echte fans

Voor de haters: luister even alleen naar All Your Friends :
De eenvoud. De souplesse en de veerkracht van gewoon een goede popsong.
Dit geeft de burger moed, op betere tijden.

Voor deze plaat is een aantal jaren geleden speciaal een woord uitgevonden dat bij gelegenheden als deze gebruikt kan worden:
"Mwâh"
(en mag ik daar ook nog "gaap" aan toevoegen..??)
Voordat ik enkele van bovenstaande mensen over me heen krijg: Ik heb Coldplay altijd een warm hart toegedragen en ook op hun in mijn ogen wat minder sterke albums waren pareltjes te vinden (Talk, Charlie Brown), maar hier is het toch te veel zoeken naar een glinstering in de kabbelende brei en na een paar vergeefse pogingen staak ik mijn activiteiten.... Jammer...

Absoluut niet waar, ik vind Coldplay helemaal oké, met absoluut uitschieters. Parachutes als beste album. Reden om dit album blind in de pre-orderen. Ik heb ze 5 keer live gezien, de eerste keer in 1999 op Glastonbury festival. Sommige nummers betoveren mij nog steeds. Ik ben van mening dat dit hun 'minste' album tot nu is.
Het absolute dieptepunt van 'O' zit hem in de minuten stilte. Ik kan er niks aan doen, maar ik haat 'hidden tracks'. Als ik geen muziek wil horen zet ik de muziek wel af! Ik kan het niet beter opschrijven als in dit Blog al is gedaan! Why I Hate Hidden Tracks | Burned At Both Ends - lostmoya.wordpress.com

Je vergeet:
> muziekliefhebbers die gewoon luisteren of het wat is, die zich iedere keer weer laten verrassen (that's me en gelukkig heel wat anderen hier)

Wat onvoorstelbaar arrogant dat je jezelf zo als een autoriteit neerzet en iedereen die dit werkje niet weet te pruimen en passant wegzet als muziekbarbaren (dat interpreteer ik maar even zo, muziekliefhebbers zijn we in ieder geval niet in jouw verwrongen wereldbeeld).

Hoe kom je daar nou bij?

Je bent toch geen 'autoriteit' als je een gewone muziekliefhebber bent? En er zijn genoeg muziekliefhebbers die dit album niet te pruimen vinden. En die het juist wel mooi vinden.

Als jij geen hater, scepticus of echte fan (quote blur8) bent, dan ben jij een gewone (muziek-)liefhebber die er weinig aan vindt, toch?

Het meest fascinerende aan alle uiteenlopende (felle) meningen hier, is dat het weinig uitmaakt. Of dat het interessant is dat men moeilijk kan aannemen dat hun mening, niet direct de mening van anderen is. Jouw perceptie van de werkelijkheid, is niet meteen een perceptie van de hele werkelijkheid. Dus dat jij er zo tegen aankijkt, betekent niet direct dat anderen er ook zo tegen aankijken. In alle kampen lijkt dit moeilijk begrepen te kunnen worden, of wordt er weinig ruimte aan elkaar gegeven. Dan kun je als weerwoord geven dat dit juist de kracht is van deze website, maar een verschil in mening hebben en elkaar daar op afbranden is heel wat anders dan een verschil in mening hebben en daar constructief met elkaar over discussiëren. Ietwat meer 'inlevingsvermogen' in perspectieven en overtuigingen van anderen kan vast geen kwaad.

Ik vind het een mooi album. Vind iemand het een niet mooi album? Prima. Daar kunnen we het over hebben, mochten daar behoefte aan zijn. Maar wat ons allen op deze website bindt: we zijn muziekliefhebbers. Op wat voor manier dan ook.

O en Oceans zijn verschrikkelijk

Dat zijn net de 2 beste nummers. Andere trage nummers hebben net iets teveel productionele gimmicks nodig om te verhullen dat ze niet zo interessant zijn (met True Love als dieptepunt wat dat betreft).

Dan vind ik dat je deze plaat te veel stemmen geeft als ik dat zo lees.

O, Oceans en eigenlijk ook Anothers Arms vind ik uitstekend. Midnight en Always in My Head zijn goed, Magic en Ink degelijk maar niet echt opzienbarend, True Love en ASFOS vind ik dan weer behoorlijk zwak. Gecombineerd met het feit dat ik apprecieer dat dit een album is met een visie achter (in tegenstelling tot b.v. het alle kanten opschietende MX) is een kleine 4 * niet onterecht.

Het tweede stuk van True Love vind ik weer beter dan het slappe begin.

Zo....even reageren op chevy93. Ik zit even je commentaar op mij en een paar anderen door te lezen en het neigt nog net niet naar op de persoon spelen wat jij doet. Voor de duidelijkheid: ik heb bij mijn recensie netjes aangevinkt dat het om een persoonlijke mening gaat. Eigenlijk is dat vinkje al te zot voor woorden omdat iedereen hier zijn persoonlijke mening neerzet.

Het uitgangspunt daarbij is volgens mij dat je je persoonlijke mening geeft over de muziek op een album. Geef ik een, naar mijn mening nette, mening over een album krijg ik het volgende gezeur over mij heen:




Tip aan jou: laat mensen lekker in hun waarde. Ik vel over jou ook geen oordeel over het feit dat jij het album wel goed vind. Ieder heeft zijn eigen smaak en dat is maar goed ook: anders zou het wel erg saai worden niet?

Tip naar de forum-moderator: verwijder dit soort over en weer gebash alsjeblieft. En ja, daar valt deze post ook onder. Elke letter die ik in deze post heb getikt is tenslotte zonde van de ruimte (en eigenlijk van mijn tijd, maar het moest even van mijn hart).

Kom kom, de betekenis van de moet iemand die op een forum zit toch wel bekend zijn, lijkt me.

Dat tweede bericht is ook niet op jou van toepassing.

Als ik dit album op youtube luister en 'A Sky full of stars' voorbij hoor, dan herhaal ik dit nummer steeds met afspelen. Het nummer heeft een heel mooi ritme en de tekst laat mij denken aan een vrouw die ik leuk vind. Ik denk dat ik er een halve ster bij doe. 4,5

Als die hard Coldplay fan verwachtte ik veel van dit album. Na het verfrissende Mylo Xyloto die, toegegeven, een indrukwekkende tournee nodig had om mij helemaal te overtuigen, was ik bereid om deze nieuwe creatieve route een kans te geven. Het eerste wat me echter tegenvalt aan dit album is het beperkt aantal nummers. Daar waar ik het vorige album kocht op de dag dat het uitkwam voor maar 8 euro (!) en ongeveer een uur muziek voor in de plaats kreeg, krijg ik nu nog geen 45 minuten voor het dubbele van de prijs! Ik zou dit kunnen vergeven als de songs me konden bekoren. Daar waar Mylo Xyloto mijn favoriete album is geworden met ijzersterke nummers als Hurts Like Heaven en Charlie Brown samen met prachtige integere nummers als Us Against the World, blijf ik nu een beetje op mijn honger zitten. O moet zowat het hoogtepunt zijn van dit album maar kan ook als een van de mooiste platen uit hun discografie beschouwd worden. De grootste teleurstelling moet echter Sky Full of Stars zijn. Samen met mijn grote idool Avicii verwachte ik de ultieme song die mijn wildste dromen zou overstijgen! Als die hard fan van zowel Coldplay als Avicii die beiden mij en mijn muziek inspireren, kan ik enkel besluiten dat hun samenwerking "uitstekend" is. Maar van artiesten als Coldplay en Avicii verwacht ik intussen al heel wat meer dan "uitstekend".

Toch, ondanks een kleine teleurstelling heb ik genoten van dit album. Ik heb het afgespeeld en heb geluisterd vanuit mijn zetel. Ik probeerde alle nuances op te merken en de sfeer te bevatten. Ghost Stories is een degelijk album en verdient meerdere luistersessies. "O" was zelfs een beetje nostalgisch omdat het mij deed denken aan een tijd voor Parachutes. Beluister hun Blue Room EP maar of zelfs de Safety EP en je hoort elementen terug in "O". Het is deze song die me het album een 4 op 5 doet geven daar waar ik eerder geneigd was naar een 3.5.

Ik vind O nogal een sentimentele draak eigenlijk. Dan liever de plezierige luiigheid van Ink of het Bon Iver plagiaat van Midnight. Uw liefde voor Mylo Xyloto kan ik dan weer helemaal onderschrijven, dat lees ik maar weinig op deze site.......

Verder blijf ik de plaat wel draaien, luistert goed weg. Maar of ik hier op lange termijn nog echt warm van ga worden? Ben bang van niet. Ik wacht wel op een volgende Coldplay, hopelijk een kleurig en euforisch spektakelstuk.....

Hoewel ik het hele album ken ben ik (nog) niet tot aanschaf overgegaan en geef ik dus geen stem ook. Ik vind persoonlijk dat te doorzichtig wordt teruggegrepen naar de beginjaren en dat maakt op mij weinig indruk meer met een band die inmiddels allang 'gearriveerd' is. Nu hoeft dat niet altijd verkeerd uit te pakken maar de lading is er uit en mij kan dit niet meer boeien. Te synthetisch en te gekunsteld en invloeden waar ik eigenlijk helemaal niks mee heb. Ik hoor ze gewoon liever als een rockband.

Kwestie van smaak en beleving dus en zo is het voor iedereen weer verschillend. Jammer, want ik had de band tot ongeveer VLV bijzonder hoog zitten maar het wordt voor mij een wat erg slappe hap zo langzamerhand. Live is het gelukkig nog steeds een sensatie. De diehard fans wens ik er uiteraard alle plezier mee.

Mag ik dan toch even..?

Zelden dat ik een lage waardering in de MuMe lijsten geef. Ik heb vaak zoiets van 'Zo'n band/artiest heeft toch ook z'n best gedaan, niet ?'. Ik bedoel, smaken verschillen..

Maar deze Ghost Stories krijgt de 0,5 van mij dubbel en dwars door de strot geduwd..

Pas geleden schreef ik nog bij ' Viva la Vida and...' dat het soms wel heel goedkoop is om Coldplay te bashen (en dat ik er weleens aan mee deed), maar dit album is het 'bashen omdat het Coldplay is' niet eens waard.

Triest gepiel in de ruimte, de meest valse gitaarrif aller Coldplay tijden in het nummer 'True Love', ongeinspireerd gekabbel van wat instrumenten, een irritante samenwerking met Avicii en het grootste dieptepunt zijn zowel de stem als de teksten van Chris Martin (als dit je zielselroerselen zijn bij een scheiding, dan zijn de teksten van de laatste 2 scheidingsalbums van Phil Collins puur literatuur).

Dit is dus gewoon een belediging aan de luisteraar, zowel elke cent die er voor betaald wordt als de absurde overtuiging om dit te delen met de rest van de wereld.

Dit gaat dus niet meer opgezet worden. Een farce !!

Durft niemand in de studio's soms tegen die gasten te zeggen dat het dus echt waardeloos is..??

Next....!

Lang uitgekeken naar dit nieuwe album, omdat ik hun vorige plaat, Mylo Xyloto geweldig vond.
Na 3 jaar verwachtte ik wel iets groots qua opzet, maar wat blijkt: Coldplay grijpt terug naar hun roots, en klinkt meer als op hun debuutalbum Parachutes. Het resultaat is een andersklinkende, maar zeker niet mindere verzameling rustig kabbelende popliedjes.
Een uitzondering is de song met Avicii. Deze luistert lekker weg, en is een aangename afwisseling met de rest. Magic vind ik het fijnste nummer van het album, de heerlijke rustige melodie die eronder zit maakt dit tot een heerlijk rustgevend nummer. De andere nummers onderscheiden zich niet ontzettend van elkaar, al vind ik Midnight wel wat minder geslaagd. Ik ga em vast nog vaker luisteren, maar voor nu 3,5*