The Sound - From the Lions Mouth (1981)

Wat een vette ontdekking. Ik vind het echt tussen The Cure & Joy Division inhangen, alleen veel vrolijker. 4*

From the lion's mouth en vrolijk?
Dit album vind ik nog meer stropmuziek dan alles van Joy Division samen. Misschien dat het instrumentaal iets vrolijker klinkt, daar zou ik me nog kunnen in vinden, maar tekstueel is dit erg zware kost.

MuMe-ers met een goede smaak hebben dit album heel hoog staan. Ik ken deze band helemaal niet. Toch maar eens een keertje beluisteren. Ben benieuwd.

Verwacht geen vredige schommelstoel muziek alà alan parsons dynamo..

toch niet?

Wat kan ik dan wel verwachten? En overigens heb ik in mijn muziekbezit veel-en-veel-meer dan alleen Alan Parsons (zie Mijn Albumlijsten).

Een Joy Division met meer ruimte voor melodie.

Ik verlaag van 3* naar 2½* (waarmee ik mezelf impliciet, volgens dynamo d, een slechte smaak in de maag splits; spijtig, het is niet anders).

Volgens mij was dit ongeveer de eerste tip die ik van (als ik het wel heb) lebowski kreeg toen ik me hier aanmeldde en vertelde dat ik (o.a.) de Simple minds goed vind. Na een aantal dappere pogingen moet ik concluderen dat de plaat voor mij sterk opent, maar dat er daarna te weinig variatie in komt. De melodieën zeggen me weinig en geluidstechnisch is het me te vlak. Op zijn best wel aardig als het opstaat, na afloop kan ik me 80% van de nummers niet eens herinneren (wat na 1 of 2 keer luisteren niet erg is, maar op een gegeven moment...).

Niets van aantrekken.

Nou Casartelli (wat een tragische naam toch), ik kan me voorstellen dat mensen dit niets vinden. De sterkte hier zijn de teksten, die zijn subliem. Als de teksten je niet aanspreken is de kans groot dat je het album geen topper vindt, want muzikaal gezien zijn er interessantere bands, zoals tijdsgenoten Echo and the bunnymen.

Bij mij eigenlijk ook pas toen de albums op CD werden uitgebracht (in 2002 dacht ik).

Dit album is voor mij voornamelijk het nummer Winning. De 80-er jaren KO bracht een flashback en vervolgens bitterzoete herinneringen aan de pulserende mantra; I was going to drown then I started swimming. I was going down then I started winning….
Goed, ietwat vlak album, mooie teksten, ook voor het sentiment geef ik een 4.5*.

Ach beter of minder dan het doet er niet toe: Nr 89 in de top 250: en terecht !! Een waarschijnlijk voor velen gemiste klassieker ... Des te leuker .. en des te tragischer de miskenning rondom deze band(leider). Wie weet wat dit voor bijdrage is geweest in zijn vroege einde ...

Goed..maar niet uitzonderlijk 4*

De eerst 3 songs werkelijk schitterend, de rest bijna.

Zoals ik het me kan herinneren was er helemaal geen sprake van miskenning maar eerder van tegenwerking.

Adrian Borland was manisch depressief en hoorde 'stemmen'. Deze aandoening wordt niet direct beïnvloed door succes of tegenslag voor zover ik weet.

Het is toch algemeen bekend dat er de nodige frustratie heerstte rondom het feit dat bands als U2 en Simple Minds in die tijd wereldfaam werfden, terwijl deze band niet verder kwam dan zaaltjes van een paar honderd man, met artistiek gezien wel evenveel in hun mars.
Ach de man zoop als een gek in zijn laaste jaren in Nederland en werd steeds nukkiger.

Ik heb twee exemplaren. De echte liefhebber die graag de CD wil hebben maar die nergens kan verkrijgen mag mij PM-en.

De CD heeft inmiddels een nieuwe eigenaar.

Helemaal goed en mijn topper uit de jaren tachtig.Ook live gezien in Het Paard.Heb een zwak voor de stem van Borland.Mooiste nummers vind ik Judgement en Silent Air.

Helemaal goed en mijn topper uit de jaren tachtig.Ook live gezien in Het Paard.Heb een zwak voor de stem van Borland.Mooiste nummers vind ik Judgement en Silent Air.

Ben gisteren deze From the Lion's Mouth toevallig tegengekomen en heb dan ook niet geaarzeld om hem te kopen!
Winning en Skeletons kende ik al, de rest nog niet. Na een eerste luisterbeurt kan ik concluderen dat er geen enkel zwak nummer opstaat, maar ook geen echte uitschieters. moet hem uiteraard nog meer draaien, heb het gevoel dat dit een groeiplaat is!
4* maar kan op lange termijn nog stijgen!

Je kan experimenteren met electronica, de moeilijkste gitaarsolo's spelen of een groots orkest op de been brengen, maar de kracht van Silent Air kan je daarmee niet overtreffen denk ik, zo een nummer daar word je nu toch helemaal stil van...
Deze spreker weet als geen ander de weg naar het hart te vinden.

Dat is dan ook de kracht van deze muziek, naast het feit dat geen noot van zijn plaats is. Prachtige plaat met een geweldige afsluiter, Hothouse even niet meegerekend.

Een beetje vreemde vraag, maar weet iemand waar ik lyrics van The Sound kan vinden Ik tik vanalles in op Google maar zonder goeie resultaten.

klikkerdeklik

Bedankt! Ik ben bezig aan een eindwerk over new wavemuziek, en dat kan natuulijk niet zonder de prachtige lyrics van The Sound aan te halen

Dat zijn nog eens eindwerken, dat is op voorhand al geslaagd met de grootste onderscheiding.

De keuze was wel vrij weliswaar

Net in perfecte staat gekocht voor 4 euri... niet verkeerd dacht ik zo