MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Fleetwood Mac - Tango in the Night (1987)

mijn stem
3,77 (591)
591 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Warner Bros.

  1. Big Love (3:43)
  2. Seven Wonders (3:42)
  3. Everywhere (3:46)
  4. Caroline (3:53)
  5. Tango in the Night (4:02)
  6. Mystified (3:09)
  7. Little Lies (3:41)
  8. Family Man (4:07)
  9. Welcome to the Room... Sara (3:41)
  10. Isn't It Midnight (4:13)
  11. When I See You Again (3:49)
  12. You and I, Pt. II (2:39)
  13. Down Endless Street * (4:28)
  14. Special Kind of Love [Demo] * (2:53)
  15. Seven Wonders [Early Version] * (4:34)
  16. Tango in the Night [Demo] * (4:41)
  17. Mystified [Alternate Version] * (3:28)
  18. Book of Miracles [Instrumental] * (4:32)
  19. Where We Belong [Demo] * (2:53)
  20. Ricky (Remastered) * (4:26)
  21. Juliet (Run-Through) * (5:04)
  22. Isn't It Midnight [Alternate Mix] * (3:39)
  23. Ooh My Love [Demo] * (3:51)
  24. Mystified [Instrumental Demo] * (3:18)
  25. You and I, Pt. I & II [Full Version] * (6:27)
  26. Big Love [Extended Remix] * (6:43)
  27. Big Love [House on the Hill Dub] * (3:01)
  28. Big Love [Piano Dub] * (6:36)
  29. Big Love [Remix / Edit] * (3:41)
  30. Seven Wonders [Extended Version] * (6:25)
  31. Seven Wonders [Dub] * (4:34)
  32. Little Lies [Extended Version] * (6:15)
  33. Little Lies [Dub] * (4:14)
  34. Family Man [Extended Vocal Remix] * (8:31)
  35. Family Man [I'm a Jazz Man Dub] * (8:52)
  36. Family Man [Extended Guitar Version] * (6:28)
  37. Family Man (Bonus Beats) * (4:37)
  38. Everywhere [12" Version] * (5:49)
  39. Everywhere [Dub] * (3:54)
toon 27 bonustracks
totale tijdsduur: 44:25 (2:58:19)
zoeken in:
avatar
Mssr Renard
musician schreef:
FM is natuurlijk ook geen trendvolger. De band is een genre op zich.


Dit moest ik 10 keer lezen. Met FM bedoel je natuurlijk Fleetwood Mac. en niet frequentie modulatie.

avatar van bikkel2
3,0
Een fan van Tango in the Night zal ik nooit worden en mijn argumentatie heb ik hier al diverse keren vermeld.
Maar ik moet toegeven dat het songmatig natuurlijk geen kommer en kwel is, al vind ik 'm in dat kader wel minder dan Fleetwood Mac (1975), Rumours (1977) en Tusk (1979).
Al met al verhoog ik wel met een halfje naar 3 sterren. Vind dat uiteindelijk wel rechtvaardig.

avatar van LucM
4,0
erwinz schreef:
Fleetwood Mac heeft tussen 1968 en 2003 een fraai en buitengewoon fascinerend oeuvre opgebouwd. Het is een oeuvre dat in twee delen uiteenvalt, want de albums van de Britse bluesband (1967-1974) en de albums van de Brits-Amerikaanse popband (1975-heden) zijn niet met elkaar te vergelijken. De bluesband Fleetwood Mac kwam volgens de critici tot een ruime handvol vijfsterrenalbums, terwijl de popband Fleetwood Mac volgens dezelfde critici blijft steken op drie klassiekers.

De carrière van Fleetwood Mac bevat eigenlijk 4 delen: de bluesperiode (1967-1969) met Peter Green aan het roer en leverde 4 prima albums. Dan de wisselvallige overgangsperiode (1970-1974) met meerdere songschrijvers. Dan de periode 1975-1988 met Lindsey Buckingham als voornaamste songschijver en verreweg hun succesvolste periode. De periode nadien zonder Buckingham (jaren '90) is veel zwakker.
Zoals ik eerder zei vind ik Tango in the Night een prima album (dankzij Buckingham) maar minder imponerend dan de drie albums in de 2e helft jaren '70. De 2 nummers van Stevie Nicks (Welcome to the Room... Sara, When I See You Again) zijn toch wel de minste songs hoewel niet slecht. Die tijd had Stevie Nicks ook te kampen met heroïneverslaving en haar vorige solo-album Rock a Little was ook matig (na de twee sterke voorgangers).
Ik vind het overigens jammer dat het sterke Down Endless Street werd weggelaten, geschreven door Lindsey Buckingham, was aanvankelijk voor zijn solo-album bedoeld wat Tango in the Night oorspronkelijk was. Op de deluxe-versie staat die er wel op.

avatar van musician
4,0
erwinz schreef:
(...)De bluesband Fleetwood Mac kwam volgens de critici tot een ruime handvol vijfsterrenalbums, terwijl de popband Fleetwood Mac volgens dezelfde critici blijft steken op drie klassiekers.

Nee, de bluesalbums zijn niet vijf sterren en nee, er zijn er niet eens vijf gemaakt. Er zijn er slechts vier met Peter Green en daarvan krijgt Then Play on uit 1969 de hoogste rating (3,69).
Van de zes albums met Lindsey Buckingham (meer zijn er met hem niet gemaakt) hebben er vier een hogere rating dan 3,69 en blijven alleen Mirage en Say you will (geheel ten onrechte) daar onder.

avatar van LucM
4,0
Overigens vond ik dit album destijds niet te glad klinken, het werd uitgebracht in het jaar dat wij doodgegooid werden met die Stock, Aitken & Watermann-producties en daarmee vergeleken klonk Tango in the Night wel aards. Maar als je dit album afzet tegenover die in de tweede helft van de jaren '70 laat staan hun bluesperiode kan ik bikkel2 wel begrijpen.

Natuurlijk trekt Lindsey Buckingham (meer dan ooit) hier de kar maar de McVie-songs vind ik haast even goed waar dat ik haar songs voordien steeds de minste heb gevonden. Het zijn de twee songs van Stevie Nicks die hier wat achter blijven.

avatar van Poles Apart
4,0
Fijn leesvoer voor de liefhebbers. Artikel uit 2017, maar het geeft een gedetailleerd beeld van de totstandkoming van dit album:

"He could be brash; he could be harsh. He was very motivated": The real story behind Fleetwood Mac's 'Tango in the Night'

avatar van fluidvirgo
3,5
fluidvirgo schreef:
Ik heb niets tegen het aparte stemgeluid van Stevie Nicks, integendeel. Maar de songs op deze plaat doen me zeer weinig, misschien heeft dit ook met die aalgladde productie te maken. Ik weet het niet, Buckingham en McVie komen er mee weg, Nicks gaat hopeloos ten onder.


Goed om zo nu en dan eens te reflecteren op eerder gedane uitspraken. Hoewel ik de door Nicks ingebrachte songs op dit album nog steeds duidelijk van minder niveau vind dan het werk van Buckingham en McVie, ben ik wel wat milder gestemd dan voorheen. Seven Wonders kan ik bijvoorbeeld inmiddels gewoon uitluisteren

Ik denk wel dat je op alle FM-albums in deze bezetting - en vooral op deze - goed kunt horen hoe afhankelijk men was van de skills van Lindsey Buckingham, zowel als arrangeur als producer. Soms klinisch, soms misschien te glad, maar altijd eigenzinnig en interessant.
Buckingham zal vast geen makkelijke jongen zijn geweest om mee te werken, maar hij had meer waardering mogen krijgen binnen de groep. Eeuwig zonde dat hij bij de afscheidstournee van Christine heeft moeten missen.

avatar van LucM
4,0
Lindsey Buckingham is eigenzinnig en perfectionistisch ingesteld. Zijn eerste solo-album Law and Order vind ik erg sterk, zijn tweede Go Insane minder en ik denk ook dat de verkoop van dit album tegenviel. Zoals ik eerder zei is Tango in the Night een veredeld solo-album van Lindsey Buckingham waarbij enkele songs van Christine McVie en Stevie Nicks toegevoegd werden. Ik twijfel of ze met de opname van dit album gezamenlijk in de studio hebben gezeten. Je hoort meer dan ooit de hand van Lindsey Buckingham, ook in de songs die niet door hem zijn geschreven.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 08:58 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 08:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.