menu

Pink Floyd - The Final Cut (1983)

mijn stem
3,62 (589)
589 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Harvest

  1. The Post War Dream (3:03)
  2. Your Possible Pasts (4:22)
  3. One of the Few (1:22)
  4. When the Tigers Broke Free * (3:16)
  5. The Hero's Return (2:57)
  6. The Gunner's Dream (5:06)
  7. Paranoid Eyes (3:43)
  8. Get Your Filthy Hands Off My Desert (1:16)
  9. The Fletcher Memorial Home (4:12)
  10. Southampton Dock (2:08)
  11. The Final Cut (4:48)
  12. Not Now John (5:02)
  13. Two Suns in the Sunset (5:20)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 43:19 (46:35)
zoeken in:
avatar van bikkel2
4,0
En dan eindigen met Every Strangers Eyes, wat dan weer een soort van zelfde vibe heeft als Two Suns In The Sunset.

avatar van Tony
4,0
Ik vind de sfeer en boodschap van The Final Cut en Pros 'n Cons niet vergelijkbaar en ook titelnummer The Final Cut is niet opeens een lichtvoetig nummertje, waar dat voor Pros 'n Cons inderdaad voor mij ook wel opgaat. Dus parallellen zien in de nummervolgorde etc. vind ik wat te ver gezocht allemaal. Pros 'n Cons is dus wat mij betreft geen herhalingsoefening van The Final Cut zoals hier iets te opzichtig wordt gesuggereerd.

avatar van Tony
4,0
Ben net bezig ze allebei eens achter elkaar te draaien, op de koptelefoon en dat doet het album goed. Meteen 0,5 erbij voor deze. Op naar Pros & Cons.

avatar van De buurman
4,5
Tony schreef:
Ik vind de sfeer en boodschap van The Final Cut en Pros 'n Cons niet vergelijkbaar en ook titelnummer The Final Cut is niet opeens een lichtvoetig nummertje, waar dat voor Pros 'n Cons inderdaad voor mij ook wel opgaat. Dus parallellen zien in de nummervolgorde etc. vind ik wat te ver gezocht allemaal. Pros 'n Cons is dus wat mij betreft geen herhalingsoefening van The Final Cut zoals hier iets te opzichtig wordt gesuggereerd.


Dat suggereer ik helemaal niet, en al helemaal niet (iets te) opzichtig. Ik had het over Not Now John, niet over The Final Cut.

avatar van Tony
4,0
Okee, jij een beetje en Chiel doet er nog een schepje bovenop... Ik kan toch lezen, man?!

avatar van De buurman
4,5
Tony schreef:
Okee, jij een beetje en Chiel doet er nog een schepje bovenop... Ik kan toch lezen, man?!


Ik vraag het me af.

avatar van The Wep
3,5
Op mijn CD staat het nummer "When The Tigers Broke Free" niet. Hier staat een * bij dit nummer. Nergens staat wat * inhoud. Is dit nummer de moeite waard om de hele CD opnieuw aan te schaffen. Kost ongeveer € 20

avatar van bikkel2
4,0
When The Tigers Broke Free stamt volgens mij uit de sessies vanThe Wall. Maar staat niet op het album.
In de film The Wall is het te horen.

Begrijp de connectie met The Final Cut niet zo eigenlijk.

avatar van vigil
4,0
Er staat dat er 1 bonustrack op staat, klik daarop en When Tiger verschijnt met een sterretje er bij rara wat zou het dan zijn.

Nummer komt uit 1982 dus chronologisch dichter bij Cut dan bij Wall. Ook thematisch (dood vader) pas t bij Cut. Maar goed het hoort weer bij de film en qua hoes is t echt Wall artwork

avatar van bikkel2
4,0
Okay duidelijk vigil.

avatar van IntoMusic
5,0
WtTBF heeft zeker wel met dit album te maken, aangezien het inderdaad over de dood van zijn vader gaat. Zie Wikipedia:
...describing the death of his father, Eric Fletcher Waters, in the Battle of Anzio (codenamed Operation Shingle) during the Italian Campaign of the Second World War.


Grappig dat op diezelfde pagina juist wordt vermeld dat het ten tijde van The Wall is geschreven, maar niet door de overige bandleden werd geaccepteerd vanwege het 'te persoonlijke karakter'. Afijn, weer zo'n dingetje waaruit bleek dat het al niet meer goed zat binnen de band.

Dit is samen met Meddle, WYWH en Animals de door mij meest gedraaide Floyd plaat. Blijft fenomenaal en persoonlijk als geheel beter dan The Wall!

bas1966
De buurman schreef:
(quote)


Misschien ligt het aan je spanningsboog. The Final Cut en Two Suns In The Sunsets behoren tot zijn mooiste stukken. No offence.


kon dit natuurlijk niet over mijn kant laten gaan...dus einde van de plaat (zonder spanningsboog) tot me genomen. Moet toegeven dat deze 2 tracks gewoon erg mooi zijn !
Dus weer naar 4x
Dank !

avatar van robk1964
5,0
bikkel2 schreef:
When The Tigers Broke Free stamt volgens mij uit de sessies vanThe Wall. Maar staat niet op het album.
In de film The Wall is het te horen.

Begrijp de connectie met The Final Cut niet zo eigenlijk.


Ik heb het singeltje kado gekregen bij de première van de film 'The Wall' dus lijkt er op dat het inderdaad tijdens de sessies van 'The Wall' is opgenomen. Het was zo'n flexi singeltje. Qua thematiek past het zowel bij The Wall als bij The Final Cut.

avatar van ricardo
4,0
Tony schreef:
Ben net bezig ze allebei eens achter elkaar te draaien, op de koptelefoon en dat doet het album goed. Meteen 0,5 erbij voor deze. Op naar Pros & Cons.
Deze is veel intenser en indringender dan Pros & Con,s wat ik muzikaal gezien op de titeltrack na dan maar een saai album vind!!!


avatar van Broem
4,5
Vinyl remaster van dit album afgelopen week binnen gekregen. Heb ze nu allemaal (ik weet 't, ben een dankbaar subject voor al die uitgemolken heruitgaven) en genoten van dit album dat ik eigenlijk vanaf het begin prima heb weten te waarderen. Ben er weer eens lekker voor van zitten. Origineel natuurlijk al een perfect klinkend album (op lp en cd) Deze remaster is net wat frisser en het laag wat forser aangezet. Van alle vinyl remasters vind ik Meddle en Animals het beste uit de verf komen. Beide albums klinken op vinyl stukken beter (wat op de cd remasters uiteraard ook al het geval was) Nou stop ik ermee...kan me niet voorstellen dat een nieuwe commerciële worp mij nog kan verleiden mijn poeplap voor enig PF album te trekken

Roger zet zijn onverwerkte verdriet (verlies van z'n vader - verhaal is genoegzaam bekend) op plaat en dat levert een briljant album op. Met zijn kenmerkende toeters en bellen een album wat constant de aandacht trekt - er gebeurt van alles - maar nooit over het randje gaat. Heerlijk.

avatar van Zwaagje
Broem schreef:
Van alle vinyl remasters vind ik Meddle en Animals het beste uit de verf komen.


Vandaag genoten van mijn originele animale lp. Met name dogs blijft voor mij onovertroffen, maar de hele sfeer op het album spreekt mij het meest aan van alle floyd albums. Bombast, maar niet over de top. Op kant twee zit een kras waar mijn "gevoelige en nieuwe elyptische naald" niet meer overheen komt helaas. Geeft de remaster veel meerwaarde? Je hebt hier al wat over gezegd, maar specifiek over de Animals remaster nog tips?

avatar van Broem
4,5
Zwaagje schreef:
(quote)


Geeft de remaster veel meerwaarde? Je hebt hier al wat over gezegd, maar specifiek over de Animals remaster nog tips?


Blijft vreemd dat Animals, itt bv DSOTM en WYWH, zo’n slechte geluidskwaliteit kent (originele release) Ben eigenlijk wel benieuwd naar de oorzaak. Animals was volgens mij een contractuele verplichting na WYWH. Mss ligt het daaraan. Haastwerk?

Ik spreek dus over de laatste vinyl remaster van Animals die erg goed klinkt. Meer definitie, lekker laag en erg fris klinkend. Aanrader mocht je dat belangrijk vinden. Het verschil is beduidend groter dan bij eerder genoemde albums. De moeite waard.

3,0
Ik heb dit album de afgelopen jaren al aardig wat kansen gegeven. Jammer genoeg kom ik er gewoon niet helemaal in. En als PF liefhebber is dat best wel balen. De stem van waters ligt me gewoon minder en ik mis toch wel de langere nummers hier. De overhand van Waters werkt voor mij in het nadeel. Pluspunten zijn voor mij de geluidskwaliteit en de solo's. Maar echt spannend wordt het voor mij zelden. ''The Fletcher Memorial Home'' en ''The Gunners Dream'' zijn voor mij de uitschieters.

avatar van RuudC
2,0
En weer is het moeilijk om The Final Cut uit te zitten. Als je mijn pa vraagt wat zijn favoriete album van Pink Floyd is, zal hij deze noemen. Ik zal het nooit begrijpen. In de eerste plaats voelt het niet aan als Pink Floyd. Het is een Roger Waters soloplaat. De songs boeien me simpelweg niet. Er zit niets van het vernuft of de emotie in van het vorige werk. Gilmour is weg, dus er zijn geen goede solo's (die een nummer nog wel eens wisten te redden). Het is saai en nietszeggend. Van een onbekend bandje zou een album als deze me niets gedaan hebben, maar voor Pink Floydbegrippen is het in mijn ogen bijna een belediging. Waters is hier echt de weg kwijt.

Tussenstand:
1. The Wall
2. Wish You Were Here
3. Meddle
4. A Saucerful Of Secrets
5. Piper At The Gates Of Dawn
6. Dark Side Of The Moon
7. Obscured By Clouds
8. Animals
9. Atom Heart Mother
10. Ummagumma
11. More
12. The Final Cut

avatar van bikkel2
4,0
David Gilmour speelt hier gewoon mee hoor, incl de solo's.
Niet meer voor zijn plezier, maar dat is een ander verhaal.
Hij is zelfs medevocalist op Not Now John.

avatar van echoes
4,5
En Gilmour speelt nog een paar prachtige solo's ook!

avatar van RuudC
2,0
bikkel2 schreef:
David Gilmour speelt hier gewoon mee hoor, incl de solo's.
Niet meer voor zijn plezier, maar dat is een ander verhaal.
Hij is zelfs medevocalist op Not Now John.


Wel? Dan heb ik ergens verkeerde credits gelezen. My bad!

avatar van bikkel2
4,0
Geeft niets hoor!

avatar van Rogyros
3,0
RuudC schreef:
(quote)


Wel? Dan heb ik ergens verkeerde credits gelezen. My bad!

Wright is hier niet meer te horen. Die kreeg de zak van Waters tijdens de The Wall sessies (al heeft hij daar als inhuurkracht wel zijn toetspartijen ingespeeld en meegedaan tijdens de concerten; dat heeft hem meer opgeleverd dan de overgebleven leden, want hij hoefde geen kosten te maken). Michael Kamen nam op The Final Cut de toetsenhonneurs waar. En de orkestrale arrangementen nam hij ook voor zijn rekening, evenals op The Wall.

avatar van lennert
2,0
Ik was compleet onbekend met dit album, maar begrijp nu ik de productiegeschiedenis tegelijkertijd kan meelezen dat het hier nog minder van een leien dakje ging dan tijdens The Wall het geval was. Dit keer helemaal geen Wright meer en dat voelt al vreemd, maar ik kan toch vooral niet over gemis aan Gilmour vocals heen komen. Waters alleen is als zanger voor mij gewoon niet voldoende om van te genieten, al heb ik hem hier op minder valse partijen betrapt dan op The Wall het geval was.

Ik mis echter wel heel erg de meer atmosferische Floyd en vind dat het album nooit op gang lijkt te komen. Het is erg veel ballads (en voor het gros helemaal niet zo interessant) en vooral veel te weinig gitaar. Nee, zo'n solo als op The Fletcher Memorial Home of The Final Cut komt in geen enkel opzicht in de buurt van een echt goede Gilmour-solo. Na zo'n album als dit wil ik echt heel graag nogmaals Wish You Were Here opzetten. Gilmour die het album al omschreef als 'cheap filler' en 'meandering rubbish' heeft echt compleet gelijk. Hij maakt Not Now John gelukkig nog het uitzitten waard met toffe zangpartijen en wat gitaarvuur, maar dat is het enige moment dat ik opveerde.

Voorlopige tussenstand:
1. Wish You Were Here
2. The Dark Side Of The Moon
3. Obscured By Clouds
4. The Wall
5. Meddle
6. Animals
7. Atom Heart Mother
8. More
9. A Saucerful Of Secrets
10. The Final Cut
11. The Piper At The Gates Of Dawn
12. Ummagumma

avatar van echoes
4,5
lennert schreef:
Hij maakt Not Now John gelukkig nog het uitzitten waard met toffe zangpartijen en wat gitaarvuur, maar dat is het enige moment dat ik opveerde.


Laat ik dat nou net het minste nummer van deze prachtige plaat vinden en dat komt vooral door die achtergrondzangeressen (de titel track van Pros and Cons heeft hetzelfde euvel).

Dit is zeker een heel andere plaat dan de echte groeps Floyd albums. Eigenlijk Waters solo met Gilmour op gitaar (en Mason op drums, maar ook niet op elk nummer). Voor mij echter het hoogtepunt van Waters' emotie en venijn. Hier vind ik 'm op z'n best (samen met Pros and Cons). Geweldige dynamiek en sound ook. Door z'n compactheid draai ik deze liever dan The Wall.

avatar van bikkel2
4,0
Ben 'm ook meer gaan waarderen in de loop der tijd.
Idd wel ( nog meer) een volledig bedachte plaat van Waters.
Het wordt nog wel eens afgedaan als restjes van The Wall, maar die constatering deel ik niet echt.
Is in produktie wat meer recht voor zijn raap, maar ook hier is er weer sprake van een conceptueel rockhoorspel.
Ik vind het dan ook weer geen meesterwerk.
Laatste plaat in de Waters/Gilmour/ Mason formatie.
Waters verliet in "85" de groep en in "86" meenden Gilmour en Mason de groep weer nieuw leven in te blazen. Wright volgde snel, maar in 1e instantie weer als huurling.
Het moddergooien en rechtszaken begonnen.

5,0
Pim
Tegen alle gangbare opvattingen in vind ik dit met grote afstand het mooiste album van Pink Floyd.

bas1966
Ik ben dit album gaan verkennen toen ik te jong was. Kon het toen onvoldoende op waarde schatten. En dat is (te) lang blijven hangen. Eindelijk kan ik dit 'eerste soloalbum van Waters' op echte waarde schatten. Omhoog naar 4,5 * en 5* op termijn zou zo maar kunnen.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:20 uur

geplaatst: vandaag om 13:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.