Genesis - Seconds Out (1977)

Bekijken ????

De movie box komt pas in november hoor

niet dat dit concert er op staat maar goed...

Of hij denkt dat de DVD-Audio ook Video bevat.

Of hij heeft een unieke DVD bootleg gevonden

Het Collins ''debuut'' stamt al uit '74 op het album A Trick Of The Tail. Ik zou Seconds Out zeker een kans geven. Beduidend minder loos ''gepingel'' dan Yes en Tull, veel meer samenhang, virtuositeit en beeldende teksten in de nummers zelfs al beslaan ze een hele plaatkant.

Hahahaha sorry, maar was zo in de ban van de live-box, dat ik toch echt dacht dat het een concert-dvd was (met beeld).

Gister in DTS beluisterd en wat een genot, ook al zit ik naar de hoes te kijken . Dus mijn oordeel blijft en ik ben weer een blunder rijker

Dank voor het compliment. Waar ELP, Crimson, Zappa, Yes en Tull zich veel meer verliezen in oeverloze abstracte instrumentale improvisaties en hoogvliegerij zul je merken dat Genesis in die tijd al veel meer een verhaal in de composities verwerkte waardoor het tevens toegankelijker genoemd kan worden. Het moet je wel aanspreken natuurlijk en heeft tijd nodig om wortel te schieten. Maar zo moeilijk is het allemaal niet vergeleken bij een Dream Theater bijvoorbeeld. Seconds Out is Genesis in zijn muzikale hoogtijdagen met een Banks, Rutherford en Hackett op zijn best.

Zappa en King Crimson niet gaan vergelijken met Yes Hans, want dat vind ik echt een band die moeilijk doet, voor het moeilijk doen. Bij Zappa en Crimson worden er zoveel noten gespeeld dat het haast niet te volgen is. Maar dat maakt het voor mij enorm boeiend juist. Ook zit daar veel meer sfeer in. Dream Theater vind ik een beetje de moderne variant van Yes, maar dan wat steviger. Maar ook daar moeilijk doen voor het moeilijk doen. Zo van we zullen wel even laten zien wat we kunnen. Gaat m.i ten koste van de sfeer en de genietbaarheid. Of is de muziek van Yes meer te vergelijken met The Who', en dan met name Tommy en Quadrophenia. Ook daar word een verhaal verteld.

Yes en The Who is sowieso geen vergelijk. The Who is veel directer en staat veel meer met beide benen op de grond terwijl Yes zich te buiten gaat in veelal abstracte thema's. Als het je echt om de sfeer is te doen waarbij muzikaal vernuft centraal staat zonder moeilijk te willen doen zul je zien dat Seconds Out zeer de moeite waard is. Gewoon kopen dat album.

Die ga ik zeker nog een keer kopen, net als het concept album Lamb Lies Down On A Broadway, die lijkt mij ook wel wat, vooral omdat het een concept album is. Als ik iets complex wil horen luister ik wel naar Zappa of King Crimson, en als het wat steviger moet zijn Tool of Porcupine Tree. Genesis zit het meest van de progbands in de richting van Pink Floyd zeker?

Ja hoor, enigszins wel. Het is allemaal net zo figuratief. Alleen heeft (had) Genesis een veel begaafdere drummer, toetsenist en gitarist zoals op Seconds Out te horen is. Dat maakt het er zeker boeiender op. Suc6!

Waarschijnlijk ? Deze moet je gewoon hebben. Snel kopen hoor !

Berichten verplaatst naar Genesis

Dit album heb ik vanmiddag gekocht. Het valt mij op dat deze overal en altijd nog zo'n 20 euro kost. Ik heb hem nog nooit in de aanbieding of goedkoper in een cd shop zien liggen. Het keybord werk is erg subliem wat Bluebird al aangaf, vooral op het nummer Firth Of Fifth, geweldig nummer is dat. Ook vind ik de stem van Collins geweldig, en zeker niet storend. Eigenlijk heeft Phil Collins wel een erg bijzondere zangstem. Ik vind dat hij een nog typerender en treffender zangstem heeft dan Peter Gabriel. Ik heb cd 1 nu 1 keer beluisterd, maar hij bevalt gelijk al erg goed. Ik ben blij met dit album. Het is voor mij niet het allerbeste live album, dat niet. Maar het is zeker een ruime voldoende waard met wat ik nu beluisterd heb.

Way to go Rico! Nog wat vaker draaien en het laat je nooit meer los. Benieuwd wat je van cd 2 vindt, die is zo mogelijk nog beter.

Bevat de beste Supper's ready en Cinema Show die ik ooit gehoord heb!

Off-topic berichten verwijderd.

Live at the rainbow 1973 bevat ook een schitterende Supper's ready, maar op Seconds out is ie inderdaad mega te noemen. Toch vind ik op dit album HET hoogtepunt Firth of Fifth. Op dit nummer is overduidelijk dat de bandleden zo enorm op elkaar zijn afgestemd en dat Steve Hackett één van de pilaren was waarop Genesis rustte, dat het alleen maar minder moest worden. Gelukkig zijn de studio-albums die volgde (in ieder geval de eerste 2) het bewijs dat ook zonder Steve er op hoog niveau gepresteerd kon worden.

Tevens ben ik het eens met Ricardo dat Phil zeer goed bij stem is. Of je nu een mee- of tegenstander bent van Phil Collins: dit album is één van de grootste hoogtepunten geweest in de carriere van deze band.

cd 2 is ook echt super goed. Bijna magische klanken vind ik. Vooral de eerste 2 prachtige epische pronkstukken van cd 2 zijn echt geweldig. Volgens mij wel een perfect album om mee te beginnen met Genesis dacht ik. De commerciele Collins periode met vooral veel singles heb ik ook niet veel mee. Land Of Confusion vind ik dan nog wel een zeer goed nummer. Geef mij de begin periode van Genesis dan maar, zit veel meer sfeer in en dat heeft stukken meer dan de latere albums. Maar Collins vind ik op dit album wel erg lekker klinken, lekker intiem, en minder schreeuwerig dan op latere albums. Hoewel ik zijn typerende stemgeluid op de singles wel weer erg lekker vind klinken. Maar dat is een ander tijdperk en gewoonweg weer heel andere muziek dan dit.

Berichten verplaatst naar Genesis

Robbery, Assault & Battery, daar zit tussen de 2 eneenhalve en 4 minuten prachtig drum en vooral keybord werk in, vind ik. Hetzelfde bij het nummer Cinema Show, waar het begint vanaf een minuut of 6. Cd 2 is inderdaad nog beter dan cd 1. De beste nummers van dit gehele album vind ik vooral: Suppers Ready, Cinema Show en Firth Of Fifth. Die springen er bij mij enorm uit. De rest is ook erg goed natuurlijk. Deze doet mij qua geluid en qua sfeer in de verte wel een beetje denken aan Coma Divine van Porcupine Tree. Zijn er ook liefhebbers hier die dat live album ook hebben, en dat evt ook beamen?

Klopt, maar in feite had Gabriël hier (nog) moeten zingen....

Behalve de meeste PT studioalbums heb ik die nog steeds niet (schande!) maar het zou me niet verbazen. Bands als PT hebben nou eenmaal de progdino's uit de late 60's t/m 70's hoog in het vaandel staan. Zo wordt er ook veel leentjebuur gespeeld natuurlijk.

Voor Genesis moet Jethro Tull in mijn ogen zeker niet onderdoen qua tekst en virtuositeit.

Ben ik helemaal met je eens, hoewel Tull me soms toch wat meer moeite kost om te volgen maar virtuositeit kan ze absoluut niet ontzegd worden.

Genesis is inderdaad wat makkelijker te volgen(al in dat nog altijd relatief. Ik heb het album nu een eerste keer doorgenomen, en het valt mij toch op dat er voor de keyboard een héél belangrijke rol is weggelegd. Ik ben ook meer fan van Collin's stem dan Gabriel's.
Maar de instrumentale stukken vallen bij mij nog het meest in de smaak, en dan heb ik het vooral over het laatste gedeelte. Dan durf ik wel eens de tijd te vergeten
stem volgt...

Klopt, de Genesis geluidsmuur en melodielijnen worden voornamelijk dichtgesmeerd door een breed keyboardtapijt waarin de gitaar zich veelal beperkt tot ondersteuning, fijne accenten en zweverige soli. Het handelsmerk van prog/symfo van het eerste uur dat zich later in de neoprog ook weer aan zou dienen. Eigenlijk hebben veel van deze bands Genesis dan ook als grootste inspiratiebron. Het drumwerk en percussie is daarbij uiteraard ook altijd van hoog nivo.

heb het album inmiddels op dvd. en dus in 5.1 formaat. Het zal nooit 5 sterren worden omdat ik met name Suppers Ready te soft vind in vergelijking met het origineel en ook op de extra dvd met gabriel. Neemt niet weg dat het een prachtig album is..
Het klinkt prachtig in surround.

Deze wordt vaak ingehaald al een van de beste live albums allertijden en is dat ook als je het mij vraagt. Of het Genesis op zijn hoogtijdagen is...ik weet het niet. Het was denk ik een hele Hackett achtige variant van Genesis, aangezien op zoveel van die nummer zo duidelijk een stempel van Hackett staat. Het was in ieder geval de aanloop naar mega success en grote stadions en daarnaast het baanbrekende dubbeldrum werk en de de grootste lichtshow die tot dan toe was vertoond. Chester en Phil zijn...fantastische drummers, maar Bruford..is toch wel een ander slag...van een andere wereld.

Het album is alleen wel een beetje een brei (niets op de individuele nummers te zeggen) aangezien het als collectie uit verschillende tours komt, en zo niet een hele setlist bevat van een tour, laat staan van een concert. Voor mij, persoonlijk heb ik dat eigenlijk liever wel, maar, ja...je kunt niet alles hebben. En verschillende nummers staan gelukkig op Three Sides Live...wat werkelijk 3 toegevoegde pareltjes zijn. Het had toch zo mooi geweeest als ze wat nummers hadden toegevoegd, uit die tijd. Entangled, bijvoorbeeld.

Individueel zijn al deze nummers stuk voor stuk nu klassiekers en zijn hier inderdaad gespeeld / uitgevoerd door een superband. Het al eerder genoemde Firth Or Fifth (zonder intro), maar inderdaad ook The Cinema Show en Supper's Ready...Daarnaast zijn ook Los Endos, Afterglow en Squonk het noemen waard...En...de lange uitvoering (inclusief tussenspel van Phil) van I know what I like.

Qua geluid, is de DTS audio echt de best mogelijke manier om naar dit album te luisteren. Direct vanaf het eerste nummer, wat een detail, warmte en vooral...heel veel laag. De subwoofer dreunt bij vlagen lekker diep door waardoor er een hele mooie dynamiek ontstaat en moet zo inderdaad zo een aandig eind in de buurt komen van, hoe Genesis live destijds moet hebben geklonken. De opbouw en aanzwelling (in het middenstuk van FOF, het laatste stuk van de TCS en het einde van Afterglow zijn werkelijk om van te kwijlen. Het doet je geloven, dat (kan het niet vaak genoeg herhalen) de Mellotron inderdaad voor surround sound is uitgevonden.

Het is jammer dat ie alleen in de box te krijgen is, maar voor iedere symfo liefhebber is dit echt verplicte kost. Een uniek (ook al mist het veel nummers) en tijdloos document.

Wil je daarmee zeggen dat je bruford een betere drummer vindt dan collins??

Geen 5 sterren (ondanks het kraakheldere (vooral gitaar)geluid. Dat komt door de drum solo in Dance on a Volcanoa (ik heb de .... aan drum, gitaar, bassolo's) en het feit dat Robbery, Assault & Battery erop staat (had dan Ripples, Entangled of A trick of the tail erop gezet).
Verder erg prettig om naar te luisteren. Hoogtepunt: Cinema Show.