Genesis - Seconds Out (1977)

Ik ben ook niet zo kapot van die langdradige solo's die toendertijd zeer populair waren. Gek genoeg ( of niet) vind ik de solo bij dance on volcano juist erg goed. Duurt niet lang en de ritmes van de drum(mers) zijn er goed samen. Btw vind ik de drumsolo van Chester en Collins op the way we walk ook erg prettig om te beluisteren.

Het mooie van de drumsolo (eigenlijk duo) op deze plaat is het opzwepende ritme en het feit dat deze in feite 2 nummers op een geweldige manier samensmelt.

De drum solo's op The Way We Walk en Live In Europe vind ik echt veel minder interessant en vooral verplichte nummers.

Bill Bruford deed hier toch ook nog aan mee? Welke nummers precies?

Volgens mij enkel Cinema Show. Laat dit nu net een van de hoogtepunten zijn

Ben ik mee eens. Zeer goede overgan inderdaad.

Wat ik wel vind in vergelijking met anderer drumsolo's die worden uitgevoerd, is dat de solo's (duo's) van genesis mij niet vervelen en eigelijk geen verplichte nummers zijn. Dit tewijl ik eigelijk altijd de drumsolo's overslaat.

Volgens mij deed Bruford ook mee aan de laatste episodes van Suppers Ready??

Bruford deed mee aan de 1976 Trick Of The Tail tour. De drumsolo tussen Dance On A Volcano en Los Endos is van de 1977 Wind & Wuthering tour met Chester Thompson erbij. Dance on a Volcano was echter het openingsnummer tijdens de 1976 tour.

Suppers Ready is voor het laatst in zijn geheel gespeeld tijdens de 1982 Encore tour.

Deze Live 2 CD is een samenstelling van de 1976 en de 1977 Tour.

Klopt, maar Bruford is op deze compilatie enkel te horen bij Cinema Show, de rest van de tracks zijn afkomstig van de Wind & Wuthering tour.

Na het beluisteren van de versie van de Live box die ik vandaag binnenkreeg maar met een halfje verhoogd. Wat een machtig live document! Geluid is om je vingers bij af te likken!

Eigelijk erg jammer dat Bill Bruford niet langer mee ging drummen met Genesis. Eerlijk gezegd vind ik hem vele male beter bij Genesis passen dan Chester Thompson

Waarschijnlijk vond Bill dat zelf niet zo........... Chester die o.a. uit de Zappa stal afkomstig is hoef je ook niet uit te vlakken. Wellicht iets minder vies van het grote geld dan Bill misschien, wie zal het zeggen.........

Ik zou (gezien zijn geschiedenis) niet keihard durven stellen dat Bruford voor het grote geld is gegaan.

Hij is notabene op het hoogtepunt uit Yes gestapt om aan de slag te gaan bij King Crimson, waarin hij zichzelf artistiek veel beter thuis voelde dan in het keurslijf van Yes, waar hij ongetwijfeld wel weer veel meer geld had kunnen verdienen.

Daarom........ Bill Bruford als vaste livedrummer bij Phil Collins en Genesis....... kan me er echt niks bij voorstellen.

Ik ben zelf een groot Bruford liefhebber maar zelfs ik ben van mening dta Thompson beter past bij Genesis dan Bruford. De laatste is daar voor toch net iets te eigenzinnig voor.

Er zijn maar 2 momenten geweest waar op Bruford duidelijk iets voor het geld heeft gedaan:

- Anderson / Bruford / Wakeman / Howe project
- Yes : Union toernee

In beide gevallen gebruikte Bruford het geld wat hij hier bij verdiende deels om een nieuwe periode met z'n band Earthworks te financieren. ABWH vond hij overigens artistiek ook nog wel interessant omdat juist niet de YES er aan vast zat. Maar de Union toer was gewoon even gaan voor het grote geld en en-passant in alle interviews rond dat circus zo veel mogelijk ruchtbaarheid aan Earthworks geven (kan me de korte interviews op tv nog heel goed herinneren).

Ik weet niet of Bruford te eigenzinnig was voor Genesis. De muziek van Genesis was toendertijd aardig open voor diversiteit en eigenzinnigheid. Of Bruford zélf te eigenzinnig zou zijn/ vinden, dat weet ik niet daarvoor weet ik te weinig van hem.

Ik vind Chester geen slechte drummer hoor, zeker niet. Maar het verschil tussen de drumpartijen (zonder Phil) bij bijvoorbeeld suppers ready of bij Cinema Show, weet ik wel wat ik beter vind.

Misschien is voor het latere drumwerk Chester beter geschikt, doordat het allemaal wat toegankelijker werd. Maar ik had Bill Bruford eigelijk nog graag een paar jaartjes langer bij de concerten van Genesis gehoord!

Bruford zat altijd meer in de jazz/fusionrichting en dat is geloof ik niet echt waar Genesis het zo in zocht....

Bill Bruford is/was een veelzijdig drummer, hij heeft natuurlijk bij Yes gespeeld (en varianten daarop).

Maar ik ben benieuwd hoe Phil Collins keek naar de aanwezigheid van Bill Bruford bij Genesis tijdens live concerten. Het mocht er natuurlijk ook niet op lijken dat de live-drummer technisch wel eens beter zou kunnen zijn dan de 'echte' drummer.....

Ik weet wel dat Bill Bruford meer een andere stijl prefereerde dan wat Genesis speelde. Ik vraag mij alleen af hoe bijvoorbeeld seconds out had geklonken als Bruford alles gedrumt had.

Bill Bruford technisch beter? Ik kan er in komen, alleen ik denk van niet...

Voorlopig ben ik wat Genesis betreft nog niet verder gekomen dan deze live verzamelaar die als een klassieker geld. Prachtig en sfeervol live album met Phil Collins voor het eerst als zanger.

Ik geloof toch dat Genesis niet echt helemaal mijn ding is. Selling England By The Pound vind ik af en toe wel leuk, maar luister het eigenlijk hoogst zelden. Kwalitatief erg goede muziek natuurlijk, maar het moet je wel liggen. Waarom het niet helemaal goed klikt en past is moeilijk uit te leggen.

King Crimson en Pink Floyd zijn wel echte favorieten van mij en zit niet eens ver bij Genesis vandaan.

Bij toeval bij dit album terecht gekomen. En ik moet zeggen de heren zetten een pracht concert neer. Volgens Genesis kenners
een meesterwerk en het betere werk van hun. De nummers geven een mooi beeld van het oude Genesis met een goed klinkende
Phil Collins. Prachtige ruim opgezette nummers met als uitschieter
Firth the Fifth. Werkelijk geniaal nummer.Eens even kijken dat ik dit mooi stukje Genesis geschiedenis op vinyl kan scoren. Dan hoor en voel je dit concert nog intenser al kijkend naar de prachtige hoes.God wat kan muziek toch mooi zijn. Oh ja ik luister nu naar Cinema Show, ajajajah is dit effe mooi. een mooi moment om Genesis nieuw leven in te blazen. Ben benieuwd. Het nieuwere werk van Genesis kan mij overigens niet zo bekoren vrees ik.

Ben laatste tijd veel (jaren 70) Genesis aan het luisteren, wat een heerlijke symfonische, progressieve rockband was het toen... dit album is daar een goed voorbeeld van.

Firth of Fifth is natuurlijk ook mijn favoriet.

4,5 *

P.S.: het tweede nummer moet The Carpet Crawl zijn en niet The Carpet Crawlers als op The Lamb. http://www.doohan-covers.com/Audio/Genesis_seconds_out_back.jpg

Zit et al een tijdje over te denken deze te kopen, maar ving onlangs iets op dat er verschillende remasters zijn uitgebracht. Eentje waarbij Hacket niet al te veel weggedraaid zou zijn?
Welke zouden jullie aanraden?

Gewoon de laatste versie uit de live box kopen. Ik weet niet eens of andere versies nog wel verkrijgbaar zijn.

Op amazon.com zijn er verschillende versies te vinden...

Ik heb toch meer met Genesis Live. Met Gabriel is de muziek wat scherper, en anderhalf uur naar Phil Collins' stem luisteren is voor mij wel een wat lastige opgave. Hij zingt hier bovendien niet altijd even goed (als op de studio versies). 'The Lamb Lies Down' vind ik zelfs behoorlijk belabberd gezongen, en dan krijg je z'n 'ge-down down down' er ook nog bij.

Daar staat natuurlijk wel een uitstekende tracklist tegenover, en instrumentaal is er weinig op aan te merken. Jammer dat Hackett hierna zijn biezen pakte.

Zoals ook met Trick of the Tail al een beetje bleek is dit het moment waarop ik langzaamaan begin af te haken.

Trick is juist een van mijn favoriete Genesisplaten, maar goed, we zullen het wel vaker oneens zijn

Ik heb Genesis Live nog niet beluisterd, en aangezien ik dit werk als een van de beste live albums aller tijden klasseer ben ik benieuwd naar dat oude live album...

Wereldklasse. Volgens mij één van de beste Live-albums ooit gemaakt met een band in topvorm en een bijzonder interessante tracklist.

Heb hem dus toch kunnen vinden, de versie uit '94. Weet niet direct waarom het deze nou geworden is, ws komt die laatst gemixte versie uit de live-box er ook nog wel eens van
Fijne plaat, heb nu eenmaal geluisterd, en inderdaad is de geluidskwaliteit erg geslaagd!
Wel had ik het aardig gevonden om een instrumentale track van W&W tegen te komen. Was een mooie aanvulling geweest (bijv voor Afterglow).

Genesis Seconds out is een van de twee live-albums die ik 5 sterren geef. Voor een live-album is het nog moeilijker om een perfecte score te krijgen, zeker als er op het album veel oud materiaal staat. 5 Sterren geef ik sowieso niet zo heel vaak en als ik ze geef, hou ik ze constant onder de loep. Kleine irritaties zijn al snel reden om het album naar een 4.5*(bijna meesterwerk) te degraderen. Een live-album heeft dan nog eens de moeite dat het iets toe moet voegen aan het reguliere albumwerk.
-
Dit album is de afsluiting van een fase in het artiestenleven van Genesis. Na dit live-album zou Hacket uit de band stappen en de rest van de heren een meer toegankelijke koers inzetten. Juist dit soort end-of an era-platen weten te smaken, omdat ze als afsluiter een perfect overzicht geven van het talent van een band in de betrekkelijke periode. Duidelijk wordt ook dat de band na het vertrek van showman Gabriel verre van inzakte. Pas na het vertrek van Hackett, moest de band het roer omgooien.
-
Wat wel sterk te merken valt is dat Phil een heel andere frontman is als Gabriel. Collins is geen showman in tegenstelling tot Peter. Dat is vooral goed te merken in de Epic Supper’s ready. Waar Gabriel met het grootste gemak allerlei verschillende soorten stemmetje opzette, lukt dit Collins een stuk minder goed. Dit betekent overigens niet dat Phil niet overtuigd als frontman, Im Gegenteil zelfs. De minder bombastische Phil weet veel gabrielnummers toch prima eigen te maken.
-
Het is te raden dat dit live-album uitkwam rond 1977. De livenummers zijn over het algemeen een stuk toegankelijker dan hun studiobroeders en ook een stuk minder bombastisch. Over het algemeen genomen heb ik het gevoel dat veel nummers een stuk vlotter gespeeld worden, zonder dat er veel aan de originele sfeer verloren gaat.
-
Ten slotte verschillen enkele nummers goed van de oorspronkelijke studioversies. Zo wordt de cinema-show opgevrolijkt door drumwerk van Bruford. Maakt het nummer net wat agressiever, wat een enorme verbetering is. Ook de uitgerekte versie van I Know what you like is zeer sterk gelukt. De studieversie is in vergelijking toch een wat flauwe poging tot popsucces. Hier wordt het zeer mooi uitgerekt tot 8 minuten met onder andere geweldig Keyboardspel van Banks.
-
Kortom een perfect live-album. Geeft een prachtig overzicht van de muzikale talenten van de heren in deze periode. Veel nummers zijn een stuk vlotter gespeeld. Phillie zingt, maar weet de nummers goed eigen te maken en de nummers verschillen in goede zin van de studioversies. Dit live-album voegt zeer veel toe aan het Genesisuniversum en is zelfs hun beste plaat tot nu toe.

5*

Dit album laatst aangeschaft op dubbel-vinyl voor maar 2,50 euro!!
Ik kon dit album nog niet, maar het is zeker geen miskoop geweest. Wat een fantastische plaat zeg!