Genesis - ...Calling All Stations... (1997)

Ik zou actueel ook veranderen in andere.
Dan krijg je een andere Genesis met een andere zanger en drummer.
Het probleem voor Rutherford en Banks is dat zij wel goed kunnen spelen maar niet zo duidelijk herkenbaar zijn. Met de wel duidelijke, herkenbare stem van Collins + zijn kenmerkende mokerslagen op de drums, wist je dat Genesis speelde.
Als je de naam Genesis niet ziet staan op het hoesje, wordt het voor velen raden wie er eigenlijk spelen.
Kortom een nieuwe band, en het verzoek wordt dan wat je vindt van dit debuut album van een nieuwe progressieve rockband.
En dan eindigen ze aan de positieve kant van de medaille.
Of nieuwe Genesis liefhebbers snel naar dit album grijpen lijkt mij vrij onwaarschijnlijk. Maar dat is dan toch een beetje ten onrechte.

Ik vind Banks toch wel enigzins herkenbaar en Rutherford is na het vertrek van Steve Hackett op de albums de gitarist, maar in een veel minder opvallende rol. Ook hier is Banks duidelijk veel prominenter.
Niet overal, maar best regelmatig (The Dividing Line vooral) hoor ik ook Collins zijn spel en vooral ook drumsound terug.
Eens dat Ray Wilson een totaal andere zanger is, meer een Gabriel (maar dan alleen het wat rauwe randje) dan een Collins.
Calling All Stations mist pakkende hits, iets waar Genesis met Collins in de gelederen wel altijd een neusje voor had.
Het is dan ook een vrij donker album waar veel minder de nadruk is gelegd op het maken van hits.
Dat is in de fase waar de band inmiddels in zat ook gelijk funest gebleken.
Maar met het vertrek van Collins raakte de fans/ liefhebbers ook van slag.
Feitelijk werd Wilson bepaald niet met open armen ontvangen en dat resulteerde in een tour die helemaal niet succesvol was.

Ik begrijp in dat kader wat musician bedoeld.
Het is best een goede plaat, maar voor de herkenbaarheid net niet genoeg Genesis.
Iets wat vooral met de afwezigheid van Collins van doen heeft.

Het album lijkt te proberen te klinken als Genesis maar mist de magie en de spanning van vroeger (de Gabriel-periode) en er blijft ook nauwelijks wat hangen. Ray Wilson is zeker geen slechte zanger maar vind ik niet echt bij Genesis thuishoren. Ik mis ook het karakteristieke drumwerk van Collins.

De periode 1971-1976 met Peter Gabriel aan het roer vind ik de beste. De albums waar Collins de plak zwaaide vind ik wisselvallig: soms sterke, vaak hitgevoelige songs afgewisseld met wegwerpmateriaal en productioneel vaak te tijdsgebonden. Ik heb altijd de indruk gehad dat Phil Collins zich meer concentreerde op zijn solowerk, zijn solo-albums vind ik doorgaans beter dan de albums die hij onder Genesis-vlag uitbracht.

Gewoon een top album.
Ray Wilson is een zeer goede zanger (en een super sympathieke vent).
De andere muzikanten zijn ook in vorm incl. drums en toetsen!!
Gewoon beoordelen op z'n eigen kwaliteit en niet blijven hangen in wat ooit was.
Steve Hackett en Gabriel zijn nu eenmaal al heel lang weg.
Wat mij betreft hadden ze wel langer mogen doorgaan met Ray Wilson.
Dus nu maar z'n solo optreden in De Boerderij, staat garant voor hele fijne avond

JanB!, toch door jouw bericht ga ik deze nog eens een kans geven. Ik heb het jaren terug 2x geprobeerd, maar ik kom niet los van Gabriel’s en Collins’ tijdperk van Genesis. Grootste reden dat ik dit album altijd een nabrander vond zoals b.v. The Doors zonder Jim. Neutraal luisteren is bij dit album dus een uitdaging maar inmiddels weer toegevoegd aan mijn luisterlijst. Kom er weer op terug

Als je het een beetje los ziet van de Gabriel/ Collins jaren, is het een prima plaat m.i.
Het album en de lineup is min of meer kansloos onder gegaan door vergelijkingen en ontbreken van één van de bovengenoemde frontmannen.
Achteraf hadden Banks en Rutherford er misschien beter aan gedaan om onder een andere naam door te gaan.
Ik vrees dat zij één en ander danig onderschat hebben toen.
Maar ja, was dat een garantie geweest voor succes? Ik denk het niet echt.
Hoe dan ook, ik blijf het een onderschat werkje vinden.
Zeker niet over de hele linie even sterk, maar er staat genoeg genietbaars op. Wat donkerder ook dan hun 80's werk.

Eens hoor, los zien van de rest. Misschien hadden ze Chester Thompson als drummer moeten vragen, vind de drummer die ook op tour ging wat flauw, Genesis was toch behoorlijk op de drum gestoeld.
Live is het denk ik toch een lastig verhaal geweest, m n de Collins nummers, Ray Wilson lijkt mij een prima zanger voor de Gabriel periode. En wellicht hadden ze de tour toch wat hoog ingezet met grote zalen, als dan “maar” 6 a 7 duizend kaartjes verkocht worden is dat weinig

Het nummer Calling all stations is echt wereldklasse. Ik begrijp niet dat dit nummer nooit gedraaid wordt op de radio. Zeker top 2000 waardig.

Te lang en geen single geweest misschien?

Wel een erg goed nummer, dat ben ik zeker met je eens