menu

Talking Heads - Stop Making Sense (1984)

mijn stem
4,18 (516)
516 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Sire

  1. Psycho Killer (4:24)
  2. Swamp (4:30)
  3. Slippery People (4:00)
  4. Burning Down the House (4:06)
  5. Girlfriend Is Better (5:06)
  6. Once in a Lifetime (5:25)
  7. What a Day That Was (6:00)
  8. Life During Wartime (5:51)
  9. Take Me to the River (5:32)
  10. Heaven * (3:41)
  11. Thank You for Sending Me an Angel * (2:09)
  12. Found a Job * (3:15)
  13. Making Flippy Floppy * (4:40)
  14. This Must Be the Place (Naive Melody) * (4:57)
  15. Genius of Love * (4:30)
  16. Crosseyed and Painless * (6:11)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 44:54 (1:14:17)
zoeken in:
Nian
De gezichtsexpressie van David Byrne op sommige momenten in volgend filmpje is echt zalig:
http://www.youtube.com/watc...

Deze man is echt geniaal.

avatar van bart1989
5,0
Het concert bekeken en voilà hij gaat mijn top 10 in, één van de beste concerten, misschien wel het beste dat ik ooit heb gezien!

Nian
Verstandige keuze ! Inderdaad een legendarisch concert.

avatar van ricardo
4,0
Deze heb ik van de week weer even veelvuldig beluisterd, maar wat een perfect mooie live cd eigenlijk, en zeker voor 1984 is het geluid wel erg helder. Net of ze vlak voor je neus staan te spelen. Mensen die van live albums houden mogen deze beslist niet missen. Ik vind het qua geluidskwaliteit vergelijkbaar met Massey Hall van Neil Young, daar doet dit live album mij nog het meest aan denken als ik hem beluister. Ook de sfeer komt net zo lekker intiem over, al weet ik dat de muziek op zich niet te vergelijken is met die van Neil Young natuurlijk.

avatar van deric raven
Talking Heads weet als geen andere band live iets toe te voegen.
Er wordt niet gekozen voor grote verkleedpartijen, maar juist een opkomst met een eenvoudige cassetterecorder met een ingespeeld ritme tijdens opener Psycho Killer.
In eerste instantie stoorde ik me mateloos aan die ingebouwde break, maar nu waardeer ik het juist als iets extra’s.
Natuurlijk moet je eigenlijk de beelden er gewoon bij zien.
Het liefste op groot scherm natuurlijk.
Ik kan me herinneren dat deze in Nijmegen ooit in het filmcafé gedraaid werd; helaas ben ik er toen niet geweest, maar via VHS alsnog mogen genieten.
Al zal de impact niet te vergelijken zijn.
Toen ik jaren later Walk The Line over Johnny Cash in de bioscoop zag moest ik dan ook gelijk terug denken aan Stop Making Sense.
Daarbij was het decor geen concertzaal, maar een gevangenis, ook hier ging de eerste aandacht naar de schoenen.
David Byrne die zijn rol als zanger combineert met een cabaretachtig achtig optreden; geniaal.
De foeilelijke schemerlamp als danspartner in This Must Be The Place.
Het publiek om een vuurtje vragend tijdens de eerste tonen van Burning Down The House. Een overspannen Amerikaanse nerd in Once In A Lifetime, die duidelijk model heeft gestaan voor het karakter William 'D-Fens' Foster uitgebeeld door Michael Douglas in Falling Down.
Of het semi- geïmproviseerd dansje met de achtergrondzangeressen in Slippery People.
En juist bij dat nummer viel bij mij het kwartje.
Hier laat Talking Heads horen meer in hun mars te hebben dan een grappige podiumact.
De versie op Speaking in Tongues vind ik niet zo bijzonder, saai zelfs.
Live komt het beter uit de verf, juist vanwege het perfecte samenspel tussen bas en gitaar; al is het duidelijk de percussie die halverwege er met de hoofdprijs vandoor gaat.
Natuurlijk zijn er genoeg acts die live prima kunnen presteren, maar in ken geen enkele band die op zo’n ontspannen manier zich presenteert als Talking Heads op Stop Making Sense, waarbij niet geheel wordt vastgehouden aan het perfect proberen na te spelen van de studioversies.
Hierbij gaat het om het totaalplaatje, waarbij het experimentele element niet uit de weg wordt gegaan.
Sterker nog; hun zelfs definitief bij een groter publiek op de kaart zette.

avatar van Momo
5,0
In het kader van de” kunst projectweek 1985” van het Coriovallum College te Heerlen heb ik deze film voor het eerst in klassikaal verband gezien en wat me altijd is bijgebleven is dat de hele klas vanaf de 1e seconden direct gefascineerd was door dat vreemde mannetje met nerdy haar in een wit pak, welke begeleidt door het fameuze cassettebandje op zijn gitaar begint te spelen. “Psycho killer” zet direct de toon, en wat daarna bleef boeien was het feit dat het publiek nauwelijks in beeld is (toen erg ongewoon voor een concertregistratie) en het per nummer uitbreiden van de band. Bij het magistrale “Heaven”(helaas niet op de LP versie), sluit Tina Weymouth zich aan bij David Byrne, etc.. totdat de hele band compleet is. Wat met de complete band volgt is een geweldig concert waarbij de live versies de studionummers doen verbleken.
“Slippery people”, no.3 op de LP en volgens mij het 5e of 6e nummer in de film, doet me nog steeds denken aan het moment dat onze leerkrachten het podium oprenden, gevolgd door zowat de hele klas, en massaal voor het witte doek begonnen te dansen. Need I say more?
De nummers “Burning down the house” en “Once in a lifetime” zijn voor mij onverslijtbaar en van grote klasse, en ik heb zelden een band gezien welke live zo’n indruk heeft achtergelaten. Na het zien van deze film was de hele klas verbroederd en was eenieder fan van de Talking Heads, ongeacht of het rockers, wavers of discokakker waren.
Stop making sense: met recht een klassieker!
Als MusicMeter een Top 11 had gehad, had deze erbij gestaan, voor de echte Top 10 heb ik me even beperkt tot studioalbums, dus geen compilaties of live albums...

avatar van Edwynn
4,5
Inderdaad een bijzondere live registratie. Ook zonder beeld. Het fenomenale muzikale vernuft gekoppeld aan een lichte geschiftheid levert een bijzondere sfeer op.

Onlangs heb ik voor een paar euro de uitgebreide cd versie gekocht. Met 16 nummers. Dus ook Heaven en de bijzonder aanstekelijke meedeiner This Must Be The Place. Kan ik die ook eindelijk eens in de auto opzetten.

avatar van Stalin
Edwynn schreef:

Onlangs heb ik voor een paar euro de uitgebreide cd versie gekocht. Met 16 nummers.


Ik ook, gister in Castricum.
Daarna lekker het strand op aldaar en genieten van een halve liter bier en een cheeseburger bij strandtent Zoomers

David Byrne=

avatar van Stalin
Girlfriend Is Better =

Draai de laatste paar dagen nagenoeg niets anders meer !

avatar van Metal-D78
2,5
Het is me net allemaal iets te 'arty farty'... Eigenlijk vind ik alleen Psycho Killer echt goed. Heb de DVD hiervan ooit eens in de V&D in Groningen gratis meegekregen. Eén keer gedraaid, boeide niet. Toch onlangs de cd versie aangeschaft, maar het doet me helemaal niets. Heaven is ook een goed nummer, maar dan houdt het rap op.

rico24
Draai deze vanaf vinyl, ik moet zeggen een lekkere plaat met een heel eigen sfeertje.
Prima muziek relaxed en toch pakkend. 4 ****

avatar van bikkel2
5,0
Gisteren weer eens bekeken en met een vette glimlach. Wat een energie en inzet. Nummers blijven ook nu nog frivool en tijdloos origineel.
Blijf vinden dat de dvd het beste dienst doet. Dit is absoluut een must see. De maffe moteriek van Byrne, de constant bewegende zangeressen en andere musici. Hier straalt plezier af.
Ok, de synths zijn heel 80's, maar nu eens geenszins storend. Talking Heads was een band die goed kon aarden in die periode en iets neerzette wat ook nu nog staat.
De opbouw is voorbeeldig. Ik verhoog naar 4.5.

bikkel2 schreef:
Gisteren weer eens bekeken en met een vette glimlach. Wat een energie en inzet. Nummers blijven ook nu nog frivool en tijdloos origineel.
Blijf vinden dat de dvd het beste dienst doet. Dit is absoluut een must see. De maffe moteriek van Byrne, de constant bewegende zangeressen en andere musici. Hier straalt plezier af.
Ok, de synths zijn heel 80's, maar nu eens geenszins storend. Talking Heads was een band die goed kon aarden in die periode en iets neerzette wat ook nu nog staat.
De opbouw is voorbeeldig. Ik verhoog naar 4.5.


De geluiden van de diverse Talking Heads synths - zoals de Prophet5 - worden nu regelmatig als softwarematige emulatie verkocht voor hedendaagse synths.

Als live album vind ik Name of This Band .... duidelijk beter - toont de groei en de dynamiek van de band.

Dit heb ik altijd een album gevonden voor mensen die eigenlijk weinig met TH hadden.

avatar van bikkel2
5,0
Het is inderdaad meer dan ooit een album geworden die het grote publiek aansprak.
Slippery People werd ineens in alle disco's gedraaid, en werd een grote hit.
Ik heb me nog niet verdiept in hun periode voor deze plaat.
Ik begrijp wel dat Brian Eno min of meer op een zijspoor werd gezet als producer, omdat die nogal met Byrne weepte, het bekende twee kampen verhaal.

Ik ga zeker The Talking Heads vanaf hun begin tijd onder de loep nemen.

De eerste drie zijn 'neurotischer', kaler en cynischer dan Remain in Light - in die zin kan je ze vergelijken met de eerste drie albums van XTC. De drive en invloeden van etnische muziek zorgden ervoor dat Byrne zijn dwangbuis niet nodig had tijdens de tour.

Luister naar de tekst van Psychokiller - "you can't touch me I'm a real live wire " en je begint te begrijpen waarom bassiste Tina Weymouth Byrne typeert als iemand die moeilijk leuk te vinden. Toch zijn "More Songs about Buildings and Food" en "Fear of Music" inspiratiebronnne geweest voor veel bands. Vanaf Remain Light begon Byrne te begrijpen ie dat de onrust in zijn hoofd eruit kon dansen.

Dit Talking Heads - The Name of This Band Is Talking Heads (1982) dubbelalbum is een mooi ijkpunt.

avatar van bikkel2
5,0
Ok. Dank voor de nuttige info.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Vrij recent de special edition van deze live plaat aangeschaft.
De film heb ik nog nooit gezien, het maffe was dat ik in de jaren 80 & 90 weinig ophad met de Talking Heads.
Dat welbekende muntje is veel later bij mij gevallen.
Opvallend is de uitstekende geluidskwaliteit van deze live registratie.
De muziek swingt de pan uit met Psycho Killer, Slippery People, Once In A Lifetime en This Must Be The Place als absolute uitschieters.

avatar van Leptop
4,0
Zeer goede live registratie met een ongekend goede geluidsproductie.

avatar van bikkel2
5,0
De beeldregistratie is een absolute must.
Zelden zo'n energieke peformance gezien.
En het begin met een acoustische uitvoering van Pschco Killer is sowieso een aanbeveling ( ik zal het niet verklappen.)
Maar dit behoort tot de meest memorabele concerten in beeld ever.
Verplichte kost.

avatar van lennon
4,5
Tot mijn verbazing heb ik nog geen waardering bij deze plaat gezet. Heb net de film weer bekeken en moet er gewoon bijna het volle pond voor geven. De registratie staat als een huis op geluidsdrager en op dvd is dat alleen nog maar sterker.

Wat een super band is / was dit live zeg! Veel nummers van ze vind ik live veel sterker dan op hun studio albums.

avatar van deric raven
Slippery People in ieder geval zeker.

avatar van west
5,0
Edwynn schreef:
Onlangs heb ik voor een paar euro de uitgebreide cd versie gekocht. Met 16 nummers. Dus ook Heaven en de bijzonder aanstekelijke meedeiner This Must Be The Place....


Net uit op limited 2 grey vinyl of cd: het complete concert onder de naam Stop Making Sense Tour 1983.

avatar van bikkel2
5,0
Verhoogd naar 5. Top 3 beste live registratie ever.

Cured
bikkel2 schreef:
Verhoogd naar 5. Top 3 beste live registratie ever.
Ok, zal 'm eens weer beluisteren . Ik zet net wat in de live-albums te sneupen die ik (nog niet) heb en dat is van alles en nog wat ; ik heb nogal een brede smaak . Zo heb ik vandaag Status Quo live (1977), James Brown At The Apollo en Under A Blood Red Sky van U2 (1983) beluisterd......Live's what you make it !

avatar van bikkel2
5,0
Ook geen verkeerde albums cured.

avatar van west
5,0
Cured schreef:
(quote)
Ok, zal 'm eens weer beluisteren ... Zo heb ik vandaag .. James Brown At The Apollo en Under A Blood Red Sky van U2 (1983) beluisterd......Live's what you make it !


Deze van James Brown zijn nog beter:
James Brown - 'Live' at the Apollo, Volume II (1968)
James Brown - Revolution of the Mind (1971)

Cured
Ja , ik heb vol II beluisterd van Brown ; die eerste doet me persoonlijk niet zoveel.

Terug naar deze ; ik waardeer de Talking Heads zeer, maar dit live-album is niet helemaal 'my cup of tea' en doet me iets te vaakl op mijn stoel zitten en dat is geen goed teken. Ik ben ook eigenlijk vooral een liefhebber van Remain In Light en in mindere mate Fear Of Music en enkele andere 'losse songs'; of het één van de beste 10 live registraties van een pop/rock band is zou ik zo gauw niet kunnen zeggen (los van mijn beleving/gevoel).

avatar van lennon
4,5
Cured schreef:
ik waardeer de Talking Heads zeer, maar dit live-album is niet helemaal 'my cup of tea' en doet me iets te vaakl op mijn stoel zitten en dat is geen goed teken. Ik ben ook eigenlijk vooral een liefhebber van Remain In Light en in mindere mate Fear Of Music en enkele andere 'losse songs'; of het één van de beste 10 live registraties van een pop/rock band is zou ik zo gauw niet kunnen zeggen (los van mijn beleving/gevoel).


Misschien helpt t om de film eens te bekijken? Ik vond het al een super album, maar deze registratie maakte het alleen nog maar beter voor me!

Cured
Zak het eens opzoeken ; bedankt voor je tip.

avatar van dazzler
5,0
Cured schreef:
dit live-album is niet helemaal 'my cup of tea' en doet me iets te vaakl op mijn stoel zitten en dat is geen goed teken.

Als er nu één album is dat me gutsend van het zweet
doet rondrennen in een veel te groot maatpak, dan is het Stop Making Sense wel.

In mijn gloriedagen (kuch) als deejay in het jeugdhuis,
kon ik blind een nummer kiezen uit dit album: altijd een volle dansvloer.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:50 uur

geplaatst: vandaag om 17:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.