Talking Heads - Stop Making Sense (1984)

Oké is dit trouwens vroeger een grote hit geweest.
Want ik heb dit jaar de Talking Heads leren kennen en Burning Down the House kende ik al.

Burning Down the House was in zijn studio versie
een behoorlijke hit in de US en buiten Europa.

Stop Making Sense zorgde voor een herontdekking
van de meeste oudere singles van de groep in Europa.

De grootste hits in de Benelux waren Once in a Lifetime,
Slippery People (live) en Road to Nowhere.

Oké bedankt voor info.

Dit is geen gekke plaat, maar ik ben iedere keer weer verbaasd dat voor dit live album grosso modo veel minder belangstelling is (zeg 30% van het aantal hier), terwijl dat juist zo mooi de groei van de band weerspiegelt en zulks is te horen aan de totaal verschillende live versies van Psychokiller (de tweede idd a la Stop Making Sense).

Stop Making Sense: één van de weinige keren dat swingen (zo heette dat in de 80's) in de bioscoop werd toegestaan. Tijdens de vertoning van Woodstock (70's) werd er slechts een beetje bewogen.

Maar ja de name of this band is het beste live album allertijden maar dat word daar al genoeg gezegd dat voor dat album te weinig aandacht is.

't is gewoon een kwestie van stemmen en berichten tellen en vergelijken.

En verder: de dubbel-cd (Name of) staat propvol is echt een koopje; de DVD van Stop making Sense kon je wel voor 3- 5 euro tegenkomen.

Is Name of echt goedkoop.(ben van plan hem aanteschaffen)

Amazon UK 6.5 + 1.8 GBP (verzending) = ca 9,50 euro

Iedereen verdoemd zichzelf zowat dat ze niet bij deze live-registratie aanwezig waren, ik vind het treurig te beseffen dat als ík aanwezig was, ik er (op het eerste gehoor dus) niet veel aan had gevonden.

@Omsk - dat lijkt een schijnbare paradox. Ik heb eerder Name of This Band Is... al aangeraden als het imo betere live-album; afgezien van de door mij geroemde groei die de band meemaakte en die op dat album te horen is, is daar een andere verklaring voor: dit album dateert van na de top (van de hyperbool; en die lag echt in de periode 80 - 82): de hele band (én Byrne, met Eno erbij) was toen op hun creatieve top. Het live concert in Jaap Edenhal (tour met o.a. Pearl Harbour and the Explosions) van - ik dacht - okt '80 was weergaloos; Remain in Light was gereleased en My Life in The Bush of Ghosts en die albums zijn landmarks; Speaking in Tongues (83) is echt van een andere orde (zeg maar de eerste twee zijn gran reserva's, de laatste is een Crianza). Stop Making Sense kwam chronologisch daar weer na. Band was goed en op dreef, maar creatief...

Ben geen groot liefhebber van live-albums. Livemuziek, dat is iets wat live moet zijn, je moet het zweet van de artiesten bwvs kunnen ruiken, de ellebogen van de mensen naast je in je maag voelen, en veel te duur bier kopen.

Maar dit live-album is geniaal, beter dan al het studiowerk van de band. En dat is ook al niet mis, zeker tot begin tachtiger jaren.

Kortom, een geweldig album. Draai het en koop er een kratje duur bier bij om de sfeer te verhogen.

Erg goed dit, heb ook de DVD in bezit, ook absoluut de moeite waard. Alleen Genius of Love vind ik een vrij vervelend nummer. Maar Talking Heads waren een fantastische live band, ik heb David Byrne vorig jaar nog live gezien en dat was nog steeds erg goed.

Allom geprezen livealbum . En ook wel terecht , al komt het allemaal beter tot uiting in beeld ( de dvd die geen drol meer kost is absoluut een aanrader )

David Byrne heeft het meeste uit zijn hoge hoed getovert en dat blijven unieke werkjes . Tot op het bot lyrisch , nerveus en gedreven .
De nummers worden niet excact nagespeeld van de albumversies , maar krijgen juist wat extra energie .

Een groot fan ben ik nooit geweest van The Heads . Niet alles pakt mij bij de strot , maar ben wel overtuigd van hun vakmansschap en eigenzinnigheid . Op dit livedocument wordt dit alles nog eens op een prima wijze tentoongesteld .

Als er één album is waarvoor je nog beter af bent met de dvd, dan is het deze.
Want voor deze geldt zeker sound + vision = More!
Deze liveshow moet U gezien hebben, hij wordt niet voor niets steeds genoemd als één van de beste rockfilms ever!
Voor de dvd in regie van Jonathan Demme, geef ik voluit * * * * *

Het is vanwege dit live-album en de bijhorende film dat ik Talking Heads tot mijn favoriete bands rekende, achteraf kocht ik ook enkele reguliere albums van hen.
De live-versies klinken energieker en meer gedreven dan de studio-versies. Misschien dat ik later de DVD aanschaf.

Ja, toch wel een prettig plaatje hoor. Lekker om zo aan het einde van de dag, als de winkel gesloten is, even een rondje Talking Heads te doen en wat heen en weer te stuiteren. Vooral het blokje Slippery People/Burning Down the House/Life During Wartime gaat er goed in bij Daan! De rest kan me wat minder bekoren, maar nog steeds niet onaangenaam natuurlijk. Alhoewel, dat Tom Tom Club nummer skip ik wel verdacht vaak.

Sound + Vision is hier 200% !
Misschien wel de beste en mooist geregisseerde muziek DVD die er is. Talking Heads was dan ook een band die zich met vormgeving bezig hielden voor dat modieus werd.

De regie is toch van Martin Scorsese?

Jonathan Demme, op IMDB, voor het geval je mijn woorden in twijfel trekt. Scorsese heeft wel The Band (Last Watz) gedaan.

Overigens blijf ik The Name of This band... het betere live-muziek album vinden.

Dan zal ik die twee door elkaar hebben gehaald.

Loepzuivere opname waarin geenszins het live-gevoel teniet wordt gedaan. Live vind ik deze band altijd het best tot hun recht komen. Zeker een van de meest essentiële live-albums ooit.

klopt gelijk een bus , beste kaz

samen met the name of this band is talking heads vormen ze de 2 beste live albums aller tijden , geniaal , muziek voor de geest en voor de buik !

waanzinnig goed !

The Name of This Band is zelfs nog een klasse beter dan deze.

Ik ga voor de volle 5*, dit is zonder meer één van de beste live-albums ooit, even gedreven als professioneel met even intelligente als vrolijke muziek.

Deze mensen zijn echt geniaal, vooral David Byrne natuurlijk, oh wat vind ik het jammer dat ik hier nooit live bij heb kunnen zijn

Ook live blijft de muziek van de Talking Heads goed overeind. Je moet van goede huize komen om deze muziek ook live zo goed uit te kunnen voeren. Leuk vind ik de akoestische nadruk in het begin, maar ik heb daar niet per se een voorkeur voor. Geen enkel nummer hiervan is immers ondermaats, aanrader.

Jarenlang mijn schouders opgehaald bij de Talking Heads, maar uiteindelijk toch langzaam overstag gegaan door, of all things , de top 2000. De tv-show Top 2000 A Go Go toonde een paar jaar geleden een flard van Psycho Killer, gespeeld door zanger David Byrne, alleen met een tapemachine en een akoestische gitaar. Het zal de versie van deze plaat zijn geweest, volgens mij ook wel de definitieve versie van dat nummer.

Dat bijna obsceen aanstekelijke refreintje... fafa fafafa fafa fafafa... Het bleef maanden in mijn hoofd zitten. En dat na tien seconden muziek. Alleen dat al heeft iets magisch.
(Het is natuurlijk mogelijk dat ik het nummer al eerder had gehoord, ik bedoel, het is Psycho Killer van The Talking Heads, maar als dat zo is dan zou ik het niet weten).

Psycho Killer verdween op mijn MP3-speler, maar pas een paar weken geleden ging ik me echt een beetje in de muziek van de groep verdiepen. Intussen is er sprake van een lichte Talking Heads-obsessie van mijn kant.

Dit was de eerste plaat die me echt wist te grijpen, al liggen Fear Of Music, The Name Of This Band Is Talking Heads en Remain In Light inmiddels ook volop te roteren hier in huis. (En vooral ook My Life In The Bush Of Ghosts, maar dat is ook een recensie-opdracht).

Stop Making Sense... prachtige titel voor een prachtige plaat, die het melodieuze van britse rock combineert met de eclectische groove van wereldmuziek, de energie van punk en de funk van eh... funk. En het meest wonderbaarlijke is dat het nog een liveplaat is ook. Gewoon mensen die muziek spelen, zonder al te veel trucjes. Perfect ingespeelde band, mooie liedjes, fijne grooves. Het is alles wat je nodig hebt, soms. Het leven is goed.

Prachtplaat dit, en deze bevalt mij beter dan Remain In Light.

Fijn dat je deze ook kan apprecieeren Sandokan-veld ik heb hem overlaatst ook pas ontdekt nadat ik enorm obsessief naar Remain in Light ben gaan luisteren. Prachtige live registratie dit album, beter dan dit kan je volgens mij als band niet bereiken.

Jawel hoor beluister de live albums van Zappa of King Crimson maar eens.